sygn. II CZ 33/05 14 kwietnia 2005 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 14 kwietnia 2005, sygn. II CZ 33/05

Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono zażalenie
Przedmiot o opróżnienie lokalu mieszkalnego
Typ sprawy sprawa cywilna
Etap postępowanie kasacyjne przed Sądem Najwyższym
Tryb posiedzenie niejawne
Data orzeczenia 14 kwietnia 2005
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący SSN Marian Kocon
Sygn. akt II CZ 33/05
POSTANOWIENIE
Dnia 14 kwietnia 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marian Kocon (przewodniczący)
SSN Antoni Górski (sprawozdawca)
SSA Andrzej Struzik
w sprawie z powództwa P. Ł.
przeciwko T. O.
o opróżnienie lokalu mieszkalnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie
Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2005 r., zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu
Okręgowego w P. z dnia 3 stycznia 2005 r., sygn. akt II Ca (…),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 3 grudnia 2004 r. odrzucił kasację
pozwanej od wyroku tegoż Sądu z dnia 6 września 2004 r., jako niedopuszczalną.
Zażalenie pełnomocnika pozwanej na to rozstrzygnięcie zostało odrzucone
postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 3 stycznia 2005 r. z przyczyny nieopłacenia
tego zażalenia wpisem stałym. Ostatnio wymienione postanowienie zaskarżył
zażaleniem pełnomocnik pozwanej, wnosząc o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sprawa dotyczy eksmisji z lokalu. Stosownie do treści § 12 ust. 1 pkt 2
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie określenia
wpisów w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 154, poz. 753, ze zm.), pobiera się w niej wpis
stały od pozwu w kwocie 80 zł, zaś od zażalenia wpis w wysokości 1/5 tego wpisu.
Ustawa nie rozstrzyga wprost, czy ułamkową część wpisu stałego należy traktować tak
jak wpis stały. Pozytywną odpowiedź w tej kwestii zawiera uchwała Sądu Najwyższego z
2
dnia 13 września 2000 r. III CZP 34/00 (OSNC 2001, nr 1, poz. 3). Sąd Najwyższy w
niniejszym składzie podziela stanowisko prawne zajęte w tej uchwale. Prowadzi to do
wniosku, że zażalenie powinno być opłacone przez pełnomocnika pozwanej opłatą
stałą, a wobec nieuiszczenia takiej opłaty, słusznie zostało odrzucone na podstawie art.
17 u.k.s.c. Kwestionujące to rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego zażalenie było zatem
niezasadne i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941
k.p.c. w zw. z art. 39814
k.p.c.Sygn. akt II CZ 33/05
POSTANOWIENIE
Dnia 14 kwietnia 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marian Kocon (przewodniczący)
SSN Antoni Górski (sprawozdawca)
SSA Andrzej Struzik
w sprawie z powództwa P. Ł.
przeciwko T. O.
o opróżnienie lokalu mieszkalnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie
Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2005 r., zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu
Okręgowego w P. z dnia 3 stycznia 2005 r., sygn. akt II Ca (…),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 3 grudnia 2004 r. odrzucił kasację
pozwanej od wyroku tegoż Sądu z dnia 6 września 2004 r., jako niedopuszczalną.
Zażalenie pełnomocnika pozwanej na to rozstrzygnięcie zostało odrzucone
postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 3 stycznia 2005 r. z przyczyny nieopłacenia
tego zażalenia wpisem stałym. Ostatnio wymienione postanowienie zaskarżył
zażaleniem pełnomocnik pozwanej, wnosząc o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sprawa dotyczy eksmisji z lokalu. Stosownie do treści § 12 ust. 1 pkt 2
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie określenia
wpisów w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 154, poz. 753, ze zm.), pobiera się w niej wpis
stały od pozwu w kwocie 80 zł, zaś od zażalenia wpis w wysokości 1/5 tego wpisu.
Ustawa nie rozstrzyga wprost, czy ułamkową część wpisu stałego należy traktować tak
jak wpis stały. Pozytywną odpowiedź w tej kwestii zawiera uchwała Sądu Najwyższego z
2
dnia 13 września 2000 r. III CZP 34/00 (OSNC 2001, nr 1, poz. 3). Sąd Najwyższy w
niniejszym składzie podziela stanowisko prawne zajęte w tej uchwale. Prowadzi to do
wniosku, że zażalenie powinno być opłacone przez pełnomocnika pozwanej opłatą
stałą, a wobec nieuiszczenia takiej opłaty, słusznie zostało odrzucone na podstawie art.
17 u.k.s.c. Kwestionujące to rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego zażalenie było zatem
niezasadne i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941
k.p.c. w zw. z art. 39814
k.p.c.