Postanowienie SN z 20 maja 2005, sygn. III CZ 18/05
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
powód
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
20 maja 2005
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Mirosław Bączyk
Podstawa prawna
art. 48
kpc
art. 363
kpc
art. 379
kpc
art. 394
kpc
art. 397
kpc
art. 398
kpc
art. 399
kpc
art. 401
kpc
Pokaż pozostałe podstawy prawne (2)
POSTANOWIENIE
Dnia 20 maja 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Barbara Myszka
w sprawie ze skargi powoda J. A.
o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa J. A.
przeciwko Bankowi Z.(…) S.A. Oddziałowi w L.
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności, sygn. akt I ACz (…), po rozpoznaniu
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 maja 2005 r., zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 3 grudnia 2004 r., sygn. akt I ACa (…),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2004 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę J. A. o
wznowienie postępowania zakończonego – według wnoszącego skargę -
postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 15 lutego 2001 r. W tym ostatnim
postanowieniu Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie J. A. na postanowienie Sądu
Okręgowego odmawiające mu zwolnienia od kosztów sądowych. Jako przyczynę
wznowienia postępowania wnoszący skargę wskazywał to, że w wydaniu postanowienia
z dnia 15 lutego 2001 r. brała udział Sędzia Sądu Apelacyjnego, która również
uczestniczyła w wydaniu wyroku tego Sądu z dnia 27 listopada 1997 r. [sygn. akt I A Ca
(…)]. Taki stan rzeczy, w ocenie wnoszącego skargę, powoduje nieważność
postępowania (art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c.).
2
Odrzucając skargę J. A., Sąd Apelacyjny powołał się na to, że wznowienia
postępowania można żądać wyłącznie wówczas, gdy zostało ono zakończone
prawomocnym orzeczeniem merytorycznym (art. 399 k.p.c.), a postanowienie Sądu
Apelacyjnego z dnia 9 sierpnia 2004 r. nie należy do kategorii takich orzeczeń.
W zażaleniu na postanowienie z dnia 3 grudnia 2004 r. skarżący wskazywał na
naruszenie art. 363 § 1 k.p.c., art. 190 ust 4 Konstytucji oraz powołanych w zażaleniu
Trybunału Konstytucyjnego i wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wprawdzie postanowienie z dnia 3 grudnia 2004 r. zostało wydane jeszcze przed
wejściem w życie ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - kodeks
postępowania cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98), jednakże w obecnie
obowiązującym stanie prawnym wznowienie postępowania mogłoby nastąpić także
wówczas, gdy zachodzi sytuacja przewidziana w art. 4011
k.p.c. (art. 3 ustawy z 2004
r.). Oznacza to, że de lege lata mogłoby być wznowione postępowanie zakończone
także postanowieniem.
W skardze o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 15
lutego 2001 r. skarżący powoływał się na to, że w wydaniu tego postanowienia brała
udział Sędzia Sądu Apelacyjnego, która uczestniczyła również w wydaniu wyroku tego
Sądu z dnia 15 marca 2000 r. i w związku z tym postępowanie dotknięte jest
nieważnością (art. 379 pkt 4 k.p.c.). Wskazywał przy tym na orzeczenie Trybunału
Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2004 r., SK 19/02, zgodnie z którym art. 48 § 1 pkt 5 w
zw. z art. 401 pkt 1 i art. 379 pkt 4 k.p.c. w zakresie, w jakim ogranicza on wyłączenie
sędziego z mocy samej ustawy tylko do spraw, w których rozstrzygnięciu brał udział w
instancji bezpośrednio niższej, jest niezgodny z art. 45 ust 1 Konstytucji R.P.
Zażalenie skarżącego nie może być uznane za uzasadnione. W świetle art. 4011
k.p.c., brak było bowiem odpowiednich podstaw do wznowienia postępowania
w przedmiocie rozstrzygnięcia o zwolnieniu skarżącego od kosztów sądowych,
ponieważ w powołanym orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2004 r.
wyraźnie określono to, w jakim zakresie można by uznać przepis art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c.
za sprzeczny z art. 45 ust 1 Konstytucji. Chodzi mianowicie o taką sytuację, w której
Sędzia brał udział w wykonaniu zaskarżonego wyroku w instancji bezpośrednio niższej.
De lege lata wyłączenie sędziego ex lege następuje wówczas, gdy sędzia brał udział w
wydaniu zaskarżonego orzeczenia jedynie w instancji niższej. Tymczasem w wydaniu
wyroku z dnia 27 listopada 1997 r. i postanowienia z dnia 15 lutego 2001 r. brała udział
3
Sędzia Sądu Apelacyjnego, a zatem nie sędzia niższej instancji. Ponadto należy
stwierdzić i to, że nie zachodziła sytuacja tożsamości przedmiotu rozstrzyganej sprawy.
W tej sytuacji należało oddalić zażalenie jako nieuzasadnione (art. 39814
k.p.c. w zw. z
art. 3941
§ 3 k.p.c. i w zw. art. 397 § 2 k.p.c.)..).