Postanowienie - I SAB/Wa 291/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 20 marca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.), Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, asesor sądowy WSA Kamil Kowalewski, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 marca 2026 r. sprawy ze skargi D. F. na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku dekretowego postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 3 listopada 2025 r. (data prezentaty) D. F. (dalej jako "skarżąca"), wniosła do WojewOdrzucono skargę. Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.), Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, asesor sądowy WSA Kamil Kowalewski, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 marca 2026 r. sprawy ze skargi D. F. na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku dekretowego postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 3 listopada 2025 r. (data prezentaty) D. F. (dalej jako "skarżąca"), wniosła do Wojew
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
sprawa karna
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
odszkodowanie
spadek
Role w sprawie
prokurator
apelujący / skarżący
spadkodawca
Data orzeczenia
20 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Pismem z 3 listopada 2025 r. (data prezentaty) D. F. (dalej jako "skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta m. st. Warszawy polegającą na nierozpatrzeniu w terminie określonym w art. 37 k.p.a. wniosku dekretowego z dnia 30 września 1949 r. złożonego przez właścicieli nieruchomości hip. [...] – S. Z. i innych, w zakresie nieruchomości oznaczonej jako dz. [...] z obrębu [...].W uzasadnieniu skargi podniosła, że Prezydent m. st. Warszawy decyzją nr 996/SD/2024 z 28 listopada 2024 r. umorzył postępowanie dekretowe jako bezprzedmiotowe w zakresie w jakim dawna nieruchomość warszawska, położona przy ul. [...], ozn. hip. [...] stanowi część działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...]. Następnie Wojewoda Mazowiecki decyzją nr 2511/2025 z 13 czerwca 2025 r. uchylił w całości ww. decyzję Prezydenta m. st. Warszawy z 28 listopada 2024r. i nakazał ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ I instancji.Jednakże - mimo upływu ponad czterech miesięcy - Prezydent m. st. Warszawy pozostaje w bezczynności, przewlekając w nieskończoność postępowanie, bez żadnego uzasadnienia i wyjaśnienia.W związku z tym skarżąca zarzuciła organowi niedopełnienie elementarnych ustawowych obowiązków łamiąc de facto rażąco wszystkie fundamentalne zasady postpowania administracyjnego.Dodała, że zignorowanie decyzji organu nadzoru, świadome i ceowe niewykonanie obowiązku ustawowego i przewlekanie postpowania, niedopełnienie obowiązku informacyjnego, a w szczególności niewydanie dotąd zapowiadanej już w 1997r. decyzji odmownej, co do odmowy ustanowienia prawa własności czasowej (obecnie użytkowania wieczystego) nieruchomości hipotecznej oznaczonej jako dz. [...], która zobowiązałyby organ do wypłaty odszkodowania dowodzi, że jest to działanie celowe.Naruszenie przez organ prawa jest zatem bezspornie istotne, bowiem jawne i wieloletnie torpedowanie przez organ postpowania dekretowego nie daje się pogodzić z regułami demokratycznego państwa prawa.W niniejszej sprawie Prezydent do dnia dzisiejszego nie rozpatrzył sprawy, nie powiadomił o przyczynach zwłoki, ani nie pouczył o prawie do wniesienia ponaglenia, pozostając w całkowitej bezczynności.Jednocześnie wskazała, że wstąpiła ona do sprawy w miejsce W. Z. na podstawie zapisu testamentowego zwykłego jego zmarłej żony B. Z., co zostało udokumentowane pismami: z 31 stycznia 2025 r. do Prezydenta m. st. Warszawy oraz z 3 lutego 2025 r. do Wojewody Mazowieckiego.Wobec powyższego skarżąca wniosła o:1) zobowiązanie organu do rozpatrzenia sprawy w zakreślonym terminie 7 dni,2) stwierdzenie przez Sąd, że doszło do rażącego naruszenia przepisów postpowania w tej sprawie3) przyznanie od organu zgodnie z art. 149 § 2 p.p.s.a. na rzecz D. F. zgodnie z art. 154 § 7 p.p.s.a. sumy pieniężnej w wysokości 2000 zł lub wymierzenie organowi grzywny wysokości określonej art. 154 § 6 p.p.s.a.,4) zasadzenie od skarżonego na rzecz D. F. zwrotu kosztów postępowania, w tym ewentualnego zastępstwa procesowego,5) skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym.W odpowiedzi na skargę Prezydent m. st. Warszawy wniósł o odrzucenie skargi -z uwagi na fakt, że skarżąca nie posiada przymiotu strony w tym postpowaniu.Wyjaśnił, że stronami w postpowaniu administracyjnym toczącym się w trybie przepisów dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy oraz w trybie art. 214 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2024 r., poz. 1145 ze zm., dalej u.g.n.) są poprzedni właściciele gruntu, jego spadkobiercy bądź następcy prawni, aktualni właściciele bądź użytkownicy wieczyści gruntu. Natomiast, stronami w postpowaniu toczącym się trybie art. 215 u.g.n. są poprzedni właściciele gruntu oraz jego spadkobiercy bądź następcy prawniW piśmie z 31 stycznia 2025 r. (data wpływu 5 lutego 2025 r.) skarżąca wskazała, że na podstawie art. 34 § 4 k.p.a. przystępuje do sprawy toczącej się przed Prezydentem m.st. Warszawy z wniosku 30 września 1949 r. - jako strona w miejsce W. Z. Podniosła, że w wykonaniu zapisu zwykłego testamentowego zawartego w pkt 2b testamentu B. Z. z 9 września 2020 r., Rep. A nr 3780/2020 - przejęła od jej męża i spadkobiercy W. Z., zapisane ww. testamentem "prawo do odszkodowania z tytułu pozbawienia własności nieruchomości przy ulicy 11 Listopada w Warszawie dekretem z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy".Dalej Prezydent wyjaśnił, że z załączonego do akt sprawy aktu poświadczenia dziedziczenia z 15 grudnia 2020 r., Rep. A nr 5709/200 wynika, że spadek po B. Z., zmarłej w dniu [...] września 2020 r., na podstawie testamentu notarialnego sporządzonego w dniu 9 września 2020 r., Rep. A nr 3780/2020 nabył w całości z dobrodziejstwem inwentarza, tj. z ograniczeniem odpowiedzialności za długi spadkowe, mąż W. Z.Na zakończenie podkreślił, że niniejsze postępowanie dotyczy nierozpoznania w terminie wniosku dekretowego dotyczącego przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości warszawskiej położonej przy ul. [...], w zakresie działki nr [...] - nie zaś wniosku o przyznanie odszkodowania za tę nieruchomość.W związku z powyższym uznał, że skarga została wniesiona przez podmiot nieposiadający przymiotu strony w rozumieniu art. 28 k.p.a.Pismem z 22 października 2025 r. D. F. złożyła ponaglenie na bezczynność Prezydenta m. st. Warszawy w rozpoznaniu wniosku dekretowego z dnia 30 września 1949 r.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:Na podstawie art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s,a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Natomiast w myśl art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2).Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu administracyjnego przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu domagając się przyznania uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku.Podstawę legitymacji strony musi stanowić przepis prawa, wskazujący własne prawo lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 27 listopada 2019 r., sygn. akt II OSK 3408/19).Wobec powyższego od wykazania związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależniona jest legitymacja do złożenia skargi. Oczywisty brak legitymacji skargowej jest podstawą do odrzucenia skargi, przesłanka ta powinna zatem zostać zbadana przez sąd już na wstępnym etapie, przed przejściem do oceny merytorycznej sprawy (por. postanowienia NSA z 3 czerwca 2018 r., II OSK 1355/18; z 10 lipca 2019 r., I OSK 1222/19).Poza sporem jest, że postępowanie, jakie toczy się przed Prezydentem m. st. Warszawy, prowadzone jest w trybie art. 7 ust. 2 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy i dotyczy przyznania prawa własności czasowej (obecni prawa użytkowania wieczystego) do gruntu nieruchomości warszawskiej położonej przy ul. [...], w zakresie działki nr [...]. Stroną tego postępowania - w którym Wojewoda Mazowiecki decyzją z 13 czerwca 2025 r. uchylił decyzję Prezydenta m. st. Warszawy z 28 listopada 2024r. i nakazał ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ I instancji - nie była D. F. Prawa do bycia stroną w tym postępowaniu nie można także wywodzić z zapisu testamentowego B. Z., na który powołuje się skarżąca, skoro dotyczy on przelewu prawa tylko do odszkodowania.Reasumując, należy stwierdzić, że skarżąca nie jest więc uprawniona do wniesienia skargi na podstawie art. 50 § 1 p.p.s.a. - który to przepis uzależnia zdolność skargową od istnienia interesu prawnego w danej sprawie.Tym samym wniesienie skargi przez osobę, która nie ma legitymacji skargowej powoduje odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 tej ustawy..). Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 tej ustawy.