Postanowienie SN z 8 lipca 2005, sygn. II CZ 57/05
Data orzeczenia
8 lipca 2005
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Marek Sychowicz
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 8 lipca 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)
SSN Józef Frąckowiak
SSN Jan Górowski (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa H. K., K. M., T. K., J. P., B. L. i M. S.
przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Kultury i Gminie Ł. o zapłatę, po rozpoznaniu
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2005 r., zażalenia pozwanego
Skarbu Państwa - Ministra Kultury na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 24
lutego 2005 r., sygn. akt I ACa (…),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2004 r. Sąd Okręgowy w Ł. odrzucił apelację
Skarbu Państwa Ministra Kultury od wyroku tego sądu z dnia 5 grudnia 2003 r.
podnosząc, że odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi tego
pozwanego w dniu 31 grudnia 2003 r., a więc termin do jej wniesienia upłynął dnia 14
stycznia 2004 r., gdy tymczasem apelacja została wniesiona w dniu 19 stycznia 2004 r.
Zażalenie na to postanowienie Sąd Apelacyjny oddalił postanowieniem z dnia 12
maja 2004 r., przyjmując, że doręczenie wyroku z uzasadnieniem nastąpiło prawidłowo,
na adres jednostki organizacyjnej Skarbu Państwa reprezentującej go w sprawie.
Wniosek Skarbu Państwa Ministra Kultury o przywrócenie terminu do złożenia apelacji
Sąd Okręgowy w Ł. oddalił postanowieniem z dnia 5 października 2004 r., którym także
odrzucił ponownie wniesioną apelację.
Zażalenie na postanowienie z dnia 5 października 2004 r. Sąd Apelacyjny oddalił
2
postanowieniem z dnia 23 grudnia 2004 r. Na postanowienie to Skarb Państwa Minister
Kultury wniósł kasację, która została odrzucona postanowieniem Sądu Apelacyjnego z
dnia 24 lutego 2005 r., którym także został odrzucony wniosek o wstrzymanie
wykonalności wyroku. W uzasadnieniu podniósł, że skoro zaskarżone postanowienie nie
dotyczyło ani odrzucenia pozwu, ani umorzenia postępowania i zostało wydane w
wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji, to kasacja na
nie przysługuje oraz, że „w sprawie nie zapadł jeszcze wyrok sądu drugiej instancji
podlegający wstrzymaniu jego wykonania".
Apelację natomiast Gminy - drugiego pozwanej - od wyroku Sądu Okręgowego w
Ł. z dnia 5 grudnia 2003 r. Sąd Apelacyjny oddalił wyrokiem z dnia 9 marca 2005 r.
W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 24 lutego 2005 r. Skarb
Państwa Minister Kultury wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozpoznanie
zarzutów kasacji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja przysługuje tylko na postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie
umorzenia postępowania i odrzucenia pozwu. Trafnie więc Sąd Apelacyjny
postanowieniem z dnia 24 lutego 2005 r. tę skargę odrzucił. Przy rozpoznaniu zażalenia
wyłoniła się kwestia, czy Sąd Najwyższy mógł skontrolować trafność niezaskarżalnych
postanowień, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miały wpływ na
rozpoznanie sprawy. Przyjmując, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym taka
pośrednia kontrola jest dopuszczalna, to jednak do niej przeprowadzenia, poza
wyjątkami nie wchodzącymi w sprawie w rachubę, wymagany jest wyraźny wniosek
skarżącego w tej kwestii. Wniosek ten powinien wyraźnie wskazywać jakich tego rodzaju
orzeczeń dotyczy.
Wprawdzie w zażaleniu na postanowienie z dnia 5 października 2004 r.
odrzucające apelację wniosek o pośrednią kontrolę postanowienia oddalającego
wniosek o przywrócenie terminu był zawarty, nie mniej nie został on uwzględniony,
skoro zażalenie to zostało oddalone postanowieniem z dnia 23 grudnia 2004 r. W
zażaleniu natomiast rozpoznawanym przez Sąd Najwyższy brak wyraźnego wniosku
skarżącego o taką pośrednią kontrolę postanowienia oddalającego wniosek o
przywrócenie terminu (art. 380 k.p.c. w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c. i art. 39821
k.p.c.).
Poza tym w ramach pośredniej kontroli można badać postanowienia, od których
zażalenie nie przysługiwało, a mogły mieć wpływ na treść zaskarżonego postanowienia,
ale sądu drugiej instancji. Tymczasem wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do
3
wniesienia apelacji rozstrzygał Sąd pierwszej instancji.
Na marginesie można zauważyć, że to sam skarżący w piśmie z dnia 30 lipca
1999 r. oznaczył jako adres strony pozwanej Skarbu Państwa Ministra Kultury i Sztuki -
Centrum (…) ul. K. Ponadto pełnomocnik Skarbu Państwa wskazał już w piśmie z dnia
14 marca 2002 ten adres, jako swój adres. Na niego był zawiadamiany zarówno Skarb
Państwa, jak i pełnomocnik. Skarb Państwa skierował wniosek o doręczenie wyroku
Sądu pierwszej instancji wraz z uzasadnieniem z prezentatą zawierającą również ten
adres.
W tym stanie rzeczy odpis wyroku z uzasadnieniem doręczony został prawidłowo,
bo na wskazany przez stronę adres Ministerstwa Kultury Centrum (…),w dniu 31 grudnia
2003 r. i od tej daty biegł termin do wniesienia apelacji.
Przesłanie przesyłki na ten adres ze wskazaniem także imienia i nazwiska radcy
prawnego, który go podał także jako swój adres, nie wywołuje negatywnych skutków dla
takiego doręczenia.
Z powyższych względów zażalenie uległo oddaleniu (art. 39814
k.p.c. w zw. z art.
39821
k.p.c. i art. 3941
§ 3 k.p.c. oraz art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie
ustawy – kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - prawo o ustroju sądów
powszechnych, Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98).