Postanowienie z 30 czerwca 2014, sygn. II Cz 384/14

POSTANOWIENIE

K., dnia 30 czerwca 2014 r.

Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Henryk Haak – spr.

SSO Marian Raszewski

SSO Paweł Szwedowski

po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. w Kaliszu

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa M. B.

przeciwko (...) S.A. w W.

o zapłatę

na skutek zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu

z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I C 522/14,

p o s t a n a w i a:

oddalić zażalenie.

Sygn. akt II Cz 384/14

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu – w sprawie z powództwa M. B. przeciwko (...) S.A. w W. o zapłatę – stwierdził swą niewłaściwość i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie według właściwości.

Postanowienie to – zażaleniem z dnia 21 maja 2014 r. – powód zaskarżył w całości. Wniósł on o uchylenie zaskarżonego przez siebie postanowienia i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ostrowie W..

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne.

Skarżący podnosi w swoim zażaleniu zarzut naruszenia art. 202 k.p.c. Zarzut ten nie jest trafny.

Treść art. 202 k.p.c. nie kreuje możliwości skutecznego wytoczenia powództwa przed dowolny sąd, tj. przed sąd, który nie jest w sprawie miejscowo właściwy.

Sąd Rejonowy w Kaliszu zasadnie stwierdził swą niewłaściwość miejscową, ponieważ powód nie przytoczył okoliczności faktycznych uzasadniających właściwość tego Sądu (art. 187 § 1 pkt 2 k.p.c.). Obowiązkiem sądu, który stwierdzi swoją niewłaściwość, jest przekazanie sprawy sądowi właściwemu (art. 200 § 1 k.p.c.).

W związku z wnioskiem zawartym w zażaleniu w tym miejscu pozostaje zauważyć, iż powód (w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia) ograniczył się tu jedynie do stwierdzenia, że „omyłkowo skierował pozew do Sądu Rejonowego w Kaliszu zamiast do Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim”.

W tej sytuacji zażalenie podlega oddaleniu (art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.).

K., dnia 30 czerwca 2014 r.