sygn. I GSK 726/25 23 września 2025 Naczelny Sąd Administracyjny

Wyrok - I GSK 726/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 23 września 2025

Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Fischer Sędzia NSA Tomasz Smoleń Sędzia NSA Joanna Salachna (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej B. Sp. z o.o. w C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 stycznia 2025 r. sygn. akt I SAB/Bd 6/24 w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. w C. na bezczynność Zarządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpOddalono skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Fischer Sędzia NSA Tomasz Smoleń Sędzia NSA Joanna Salachna (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej B. Sp. z o.o. w C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 stycznia 2025 r. sygn. akt I SAB/Bd 6/24 w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. w C. na bezczynność Zarządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozp
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono skargę
Typ sprawy sprawa cywilna
Etap skarga kasacyjna
Tryb posiedzenie niejawne
Role w sprawie
uczestnik postępowania apelujący / skarżący
Data orzeczenia 23 września 2025
Sąd Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący Bogdan Fischer
Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę kasacyjną

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Fischer Sędzia NSA Tomasz Smoleń Sędzia NSA Joanna Salachna (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej B. Sp. z o.o. w C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 stycznia 2025 r. sygn. akt I SAB/Bd 6/24 w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. w C. na bezczynność Zarządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej wydania decyzji w sprawie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę kasacyjną.

UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy (dalej: WSA lub Sąd I instancji) wyrokiem z dnia 14 stycznia 2025 r., sygn. akt I SAB/Bd 6/24 oddalił skargę B. Sp. z o.o. w C. (dalej: skarżąca lub spółka) na bezczynność Zarządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego (dalej: organ) w przedmiocie nierozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła spółka, w której zaskarżyła orzeczenie w całości. Zaskarżonemu wyrokowi na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.), zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:1. art. 149 § 1a p.p.s.a. w zw. z art. 12 § 1 k.p.a. i w zw. z art. 35 § 3 k.p.a. poprzez uznanie, że wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy z dnia [...] grudnia 2022 roku został doręczony do organu w dniu 29 sierpnia 2024 roku - a w konsekwencji po stronie organu nie wystąpiła bezczynność - w sytuacji gdy:a) prawidłowa ocena materiału dowodowego nie pozostawia żadnych wątpliwości, że wniosek z dnia [...] grudnia 2022 roku został doręczony do organu w dniu 12 grudnia 2022 roku - co znajduje potwierdzenie w:- wydruku ze strony internetowej Poczty Polskiej, tj.: emonitoring.poczta-polska.pl dla przesyłki o numerze: [...];- piśmie Poczty Polskiej S.A. z dnia 26 sierpnia 2024 roku.;b) organ nie przedstawił żadnego dowodu na udowodnienie swojego twierdzenia o rzekomym braku wpływ wniosku skarżącej z dnia [...] grudnia 2022 roku;c) wyjaśnienia organu co do rzekomego braku wpływu przesyłki z dnia [...] grudnia 2022 roku pozostają zupełnie niewiarygodne i sprzeczne z zebranym przez Sąd materiałem dowodowym - w szczególności dokumentami pochodzącymi od Poczty Polskiej S.A.;2. art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 149 § 2 p.p.s.a. i w zw. z art. 154 § 6 in principio p.p.s.a. poprzez brak wymierzenia organowi grzywny - pomimo dopuszczenia się przez organ bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] grudnia 2022 roku - tym bardziej, że:a) organ nie podejmował żadnych czynności w sprawie od dnia wpływu wniosku w dniu 12 grudnia 2022 roku do dnia 29 sierpnia 2024 roku - tj. przez ponad 20 miesięcy;b) organ faktycznie zagubił wniosek skarżącej z dnia [...] grudnia 2022 roku i uznał sprawę za ostatecznie zakończoną wszczynając przeciwko skarżącej postępowanie egzekucyjne - na podstawie nieważnego tytułu wykonawczego;c) brak wymierzenia grzywny stanowi de facto przyzwolenie Sądu na rażące łamanie prawa przez organ oraz zapewnia "bezkarność" urzędników nie wypełniających swoich obowiązków;3. art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 149 § 2 p.p.s.a. i w zw. z art. 154 § 6 in fine p.p.s.a. poprzez brak przyznania skarżącej sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. - w sytuacji gdy:a) faktycznie skarżąca oczekiwała na wydanie decyzji przez organ przez niemal 2 lata, tj. 23-krotnie dłużej niż wynika to z przepisów prawa.W związku z powyższymi zarzutami wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz o: stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; wymierzenie grzywny organowi; przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w maksymalnej wysokości – połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Alternatywnie wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W obu przypadkach wniesiono o zasądzenie kosztów postępowania oraz o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.Stosownie do art. 182 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdyż skarżąca kasacyjnie zrzekła się rozprawy, a organ nie zażądał jej przeprowadzenia.Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził aby w rozpoznawanej sprawie wystąpiła którakolwiek z przesłanek nieważności postępowania – określonych w art. 183 § 2 p.p.s.a. – jak też aby zachodziły przesłanki wymagające uchylenia wydanego w sprawie orzeczenia oraz odrzucenia skargi lub umorzenia postępowania (art. 189 p.p.s.a.). Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) rozpoznając sprawę związany był granicami skargi kasacyjnej, czyli wnioskami skargi kasacyjnej i jej podstawami.Jak wynika z art. 193 p.p.s.a. (zdanie drugie), uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Wskazana regulacja – będąca przepisem szczególnym – modyfikuje normę zawartą w art. 141 § 4 p.p.s.a., stosowanym odpowiednio w związku z art. 193 (zdanie pierwsze) p.p.s.a., w ten sposób, że pozwala Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu ograniczyć się do oceny zarzutów skargi kasacyjnej, umożliwiając tym samym pominięcie tych elementów uzasadnienia wyroku, które nie są niezbędne dla wyjaśnienia istoty rozstrzygnięcia NSA.Skarga kasacyjna, co wynika expressis verbis z jej petitum, została w rozpoznawanej sprawie oparta wyłącznie na zarzutach naruszenia prawa procesowego. W kontekście zgłoszonych zarzutów oraz sposobu w jaki je uzasadniono wskazania wymaga, że według art. 174 pkt 2 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Oparcie skargi kasacyjnej na naruszeniu przepisów postępowania jest niezbędne w sytuacji, gdy strona zamierza kwestionować stan faktyczny przyjęty przy wyrokowaniu przez Sąd I instancji. Przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości zaskarżonego orzeczenia - co należy podkreślić - determinują zakres jego kontroli przez Naczelny Sąd Administracyjny, co wynika z art. 183 § 1 p.p.s.a. Sąd ten, w odróżnieniu od wojewódzkiego sądu administracyjnego nie bada całokształtu sprawy, a jedynie weryfikuje zasadność postawionych w skardze kasacyjnej zarzutów. O skuteczności zarzutów naruszenia przepisów postępowania formułowanych w ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. nie decyduje każde im uchybienie, lecz tylko takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przez wpływ, o którym mowa należy rozumieć istnienie związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem przepisom postępowania stanowiącym przedmiot zarzutu skargi kasacyjnej, a wydanym w sprawie zaskarżonym orzeczeniem sądu administracyjnego pierwszej instancji, który to związek przyczynowy, jakkolwiek nie musi być realny, to jednak musi uzasadniać istnienie hipotetycznej możliwości odmiennego wyniku sprawy. Wynikającym z art. 176 p.p.s.a. obowiązkiem strony wnoszącej skargę kasacyjną jest więc nie tylko skonkretyzowanie podstaw kasacyjnych, lecz również ich uzasadnienie, co w odniesieniu do zarzutu naruszenia przepisów postępowania powinno się wiązać zarówno z przedstawieniem na czym konkretnie w danej sprawie polegało naruszenie, jak i z uprawdopodobnieniem istnienia wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy (zapadłe rozstrzygnięcie).Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia na uwzględnienie nie mógł zasługiwać zarzut zgłoszony w pkt 1 petitum skargi kasacyjnej z uwagi na jego wadliwość konstrukcyjną. W jego ramach jako naruszone wskazano art. 149 § 1a p.p.s.a. w zw. z art. 12 § 1 k.p.a. w zw. z art. 35 § 3 k.p.a. Powołane przepisy k.p.a. statuują - odpowiednio - zasadę szybkości postępowania oraz terminy załatwiania spraw administracyjnych, zaś art. 149 § 1a p.p.s.a. stanowi, że w przypadku stwierdzania przez sąd administracyjny bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenie postępowania, stwierdza on czy te zachowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Tymczasem w sformułowanym zarzucie (oraz korespondującym z nim uzasadnieniu) mowa jest o brakach oraz wadliwości oceny materiału dowodowego przez organ, a także wyjaśnień w tym przedmiocie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak jest korelacji pomiędzy wskazanymi podstawami prawnymi zarzutu a jego sformułowaniem. Autor skargi kasacyjnej kwestionując w istocie ocenę prawidłowości ustaleń faktycznych w odniesieniu do ustalenia daty wpływu wniosku strony o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wskazuje w tym przedmiocie zarzutów naruszenia przepisów, które miały zastosowanie w sprawie w odniesieniu do ustalenia istotnych w sprawie faktów. W związku z tym zarzut w powyższym zakresie nie mógł być poddany ocenie merytorycznej, co oznacza że jest nieskuteczny.Zatem nie zakwestionowano oceny stanu faktycznego, zgodnie z którym wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wpłynął do organu w dniu 29 sierpnia 2024 r., zatem w dacie wniesienia skargi (datowanej na [...] września 2024 r.) organ nie pozostawał w stanie bezczynności, nie upłynął bowiem jeszcze bezskutecznie termin wyznaczony na załatwienie sprawy w trybie art. 36 k.p.a. (v. s. 11 uzasadnienia zaskarżonego kasacyjnie wyroku).Skoro zatem nie podważono ustalenia, że w sprawie nie zaistniała bezczynność organu to bezprzedmiotowe są zarzuty sformułowane w pkt 2 i 3 petitum skargi kasacyjnej dotyczące braku wymierzenia grzywny, o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a.Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej.. orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej.