sygn. II CZ 75/05 24 sierpnia 2005 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 24 sierpnia 2005, sygn. II CZ 75/05

Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono zażalenie
Przedmiot o zapłatę
Typ sprawy sprawa cywilna
Etap postępowanie kasacyjne przed Sądem Najwyższym
Tryb posiedzenie niejawne
Data orzeczenia 24 sierpnia 2005
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian
Sygn. akt II CZ 75/05
POSTANOWIENIE
Dnia 24 sierpnia 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (przewodniczący)
SSN Bronisław Czech (sprawozdawca)
SSN Marek Sychowicz
w sprawie z powództwa A. K.
przeciwko D. K. i B. U.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 sierpnia 2005
r.,
zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 19 kwietnia 2005
r., sygn. akt I WCK (…) [I ACa (…)],
1. oddala zażalenie;
2. nie obciąża pozwanych na rzecz powoda kosztami postępowania
zażaleniowego.
Uzasadnienie
Pozwani wnieśli kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 grudnia
2004 r., a po wezwaniu ich pełnomocnika do złożenia opłaty sądowej w wysokości
6 139,20 zł, złożyli wniosek o zwolnienie ich od niej powyżej 2.000 zł, przy czym nie
uiścili w terminie zakreślonym w wezwaniu wymienionej kwoty 2 000 zł.
2
Sąd Apelacyjny, postanowieniem zaskarżonym zażaleniem, odrzucił kasację
oraz umorzył postępowanie w części dotyczącej wniosku pozwanych o zwolnienie od
wpisu od kasacji powyżej kwoty 2 000 zł.
W zażaleniu na to postanowienie pozwani wnieśli o jego uchylenie i twierdzą,
że powinni byli zostać ponownie wezwani przez sąd do uiszczenia opłaty w kwocie
2 000 zł. Podnieśli, że wnosząc apelację również złożyli wniosek o częściowe
zwolnienie od kosztów sądowych nie uiszczając przy tym opłaty i wówczas sąd
wezwał ich do uzupełnienia tego braku w postaci wniesienia części opłaty, której
wniosek o zwolnienie nie dotyczył.
Powód wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie na swoją rzecz od
pozwanych kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Apelacyjny odrzucając kasację przyjął trafnie, że wniosek o zwolnienie od
kosztów sądowych (art. 113 k.p.c.) przerywa bieg terminu do uiszczenia opłaty
sądowej, jednakże - gdy strona wnosi jedynie o częściowe zwolnienie od tych
kosztów - to przerwanie biegu terminu dotyczy tylko część opłaty objętej wnioskiem
(art. 16 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach
cywilnych, tekst jedn.: Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88 ze zm.). Pozwani wnieśli
o zwolnienie od kosztów sądowych w części dotyczącej kwoty przewyższającej
2 000 zł., dlatego opłatę nie objętą wnioskiem powinni byli uiścić w terminie
zakreślonym w pierwotnym wezwaniu, dotyczącym całej opłaty sądowej. Skoro tego
nie uczynili, to kasację należało odrzucić i umorzyć postępowanie dotyczące wniosku
o zwolnienie od kosztów sądowych, gdyż wydanie orzeczenia w tym przedmiocie
stało się zbędne (art. 355 § 1 k.p.c.).
Okoliczność, że w analogicznej sytuacji dotyczącej apelacji, ten sam Sąd
Apelacyjny zajął odmienne stanowisko, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia
zażalenia.
Sąd Najwyższy, mając powyższe na uwadze, oddalił zażalenie (art. 385 k.p.c.
w zw. z art. 39318
§ 3 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 6 lutego
2005 r.) i o kosztach postępowania zażaleniowego orzekł na podstawie art. 102 i 108
§ 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i art. 39319
k.p.c. w poprzednim brzmieniu)..
w zw. z art. 39318
§ 3 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 6 lutego
2005 r.) i o kosztach postępowania zażaleniowego orzekł na podstawie art. 102 i 108
§ 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i art. 39319
k.p.c. w poprzednim brzmieniu).