sygn. IV CZ 89/05 13 października 2005 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 13 października 2005, sygn. IV CZ 89/05

Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono zażalenie
Typ sprawy ubezpieczenia społeczne / organ rentowy
Etap postępowanie kasacyjne przed Sądem Najwyższym
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
ubezpieczenia społeczne
Data orzeczenia 13 października 2005
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący SSN Marek Sychowicz
Sygn. akt IV CZ 89/05
POSTANOWIENIE
Dnia 13 października 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Irena Gromska-Szuster
SSN Mirosław Bączyk
w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "K.(…)" w G. przeciwko
Przedsiębiorstwu Budowlanemu "P.(…)" Spółce z o.o. w D. z udziałem interwenienta
ubocznego po stronie pozwanej W. K. o zapłatę, po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na
posiedzeniu niejawnym w dniu 13 października 2005 r., zażalenia strony powodowej na
postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 13 stycznia 2005 r., sygn. akt I ACa (…),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 października 2004 r. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu
Okręgowego w G. z dnia 20 sierpnia 2003 r. w sposób określony w pkt 1 tego wyroku, w
pozostałym zakresie oddalił apelację pozwanego (pkt 2) i w pkt 3 odrzucił apelację
powódki, tj. Spółdzielni Mieszkaniowej w G. Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2005 r.
Sąd Apelacyjny odrzucił kasację wniesioną przez powódkę od tego wyroku w części
dotyczącej postanowienia zawartego w jego pkt 3, uznał bowiem że na postanowienie to
kasacja nie przysługuje.
Wymienione postanowienie powódka zaskarżyła zażaleniem. Zarzuciła Sądowi
Apelacyjnemu naruszenie art. 392, 39818
§ 2 oraz art. 133 § 2 k.p.c. i wniosła o
uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie sprawie dalszego biegu, ewentualnie o
przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
2
Zarzut zażalenia, że mimo iż w kasacji powódka wskazała nowy adres
dla doręczeń, pisma sądowe były doręczane na dawny adres, świadczy niewątpliwie o
uchybieniu Sądu Apelacyjnego (art. 133 § 2 k.p.c.). Uchybienie to pozostaje jednakże
bez wpływu na kwestionowaną w zażaleniu zasadność zaskarżonego postanowienia.
Formą orzeczenia, dla którego kodeks postępowania cywilnego nie przewiduje
formy wyroku lub nakazu zapłaty, jest postanowienie (art. 354 k.p.c.). Właściwą formą
orzeczenia o odrzuceniu apelacji jest zatem forma postanowienia. Jednakże
okoliczność, że orzeczenie takie zostało zamieszczone w wyroku nie odbiera mu
charakteru postanowienia.
Stosownie do art. 392 k.p.c. obowiązującego przed zmianą dokonaną ustawą
z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego
oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98),
mającego zastosowanie w rozpatrywanym przypadku na podstawie art. 3 tej ustawy,
kasacja przysługuje jedynie od wydanego przez sąd drugiej instancji wyroku oraz
postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania
kończących postępowanie w sprawie. Kasacja nie przysługuje zatem od wydanego
przez sąd drugiej instancji postanowienia o odrzuceniu apelacji.
Według uchwały połączonych Izb: Izby Cywilnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych z dnia 6 marca 1972 r., III CZP 27/71 (OSNCP 1973, nr 1, poz. 1) w razie
odrzucenia pozwu wyrokiem środek odwoławczy podlega rozpoznaniu jako zażalenie
również wtedy, gdy skarżący nazwał go rewizją; nie może być jednak odrzucony z
powodu niezachowania terminu przewidzianego w art. 394 § 2 k.p.c. Uchwała ta – jako
zasada prawna – nie wiąże jednak Sądu Najwyższego przy ocenie zasadności
zaskarżonego zażalenia, do której mają zastosowanie przepisy późniejsze, odmiennie
regulujące zaskarżanie orzeczeń sądowych. Pogląd wyrażony w tej uchwale nie nadaje
się też do odpowiedniego wykorzystania przy ocenie zasadności zaskarżonego
postanowienia ze względu na odmienny od rewizji i zażalenia w dawnym ujęciu,
charakter kasacji i zażalenia do Sądu Najwyższego.
Według art. 3932
i 39318
§ 3 w zw. z art. 3932
k.p.c., obowiązujących
przed zmianą dokonaną ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r., kasacja i zażalenie do Sądu
Najwyższego mogą być sporządzone jedynie przez pełnomocnika będącego adwokatem
lub radcą prawnym (§ 1), przez inną, wymienioną w tym przepisie, osobę wykonującą
zawód prawniczy albo mającą wykształcenie prawnicze (§ 2), a w sprawach własności
przemysłowej przez rzecznika patentowego (§ 3). Od profesjonalnego prawnika należy
3
zaś oczekiwać, że znane mu są podstawowe zasady systemu zaskarżania orzeczeń
sądowych w postępowaniu cywilnym, w tym, że od postanowienia sądu drugiej instancji
niebędącego postanowieniem w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia
postępowania kończących postępowanie w sprawie kasacja nie przysługuje, niezależnie
od tego, czy wydane ono zostało w formie odrębnego postanowienia, czy też
postanowienie w tym przedmiocie zamieszczone zostało w wyroku. W razie złożenia
przez profesjonalnego prawnika kasacji, zamiast zażalenia, nie można też uznać tego
za mylne oznaczenie pisma procesowego, pozwalające na nadanie mu biegu
i rozpoznanie w trybie właściwym (art. 130 § 1 k.p.c.). Zob. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CZ 110/00 (OSNC 2001, nr 7-8, poz. 105).
Z przytoczonych względów zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, wobec
czego Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941
§ 3 w zw. z art. 39814
k.p.c. postanowił jak
w sentencji..). Zob. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CZ 110/00 (OSNC 2001, nr 7-8, poz. 105).
Z przytoczonych względów zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, wobec
czego Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941
§ 3 w zw. z art. 39814
k.p.c. postanowił jak
w sentencji.