Postanowienie SN z 26 października 2005, sygn. V CZ 117/05
Data orzeczenia
26 października 2005
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący
SSN Hubert Wrzeszcz
Tagi
POSTANOWIENIE
Dnia 26 października 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Zbigniew Strus
SSN Maria Grzelka
w sprawie z powództwa "H.(…)" Spółki z o.o. w W.
przeciwko "S.(…)" Spółce z o.o. w W.
o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26
października 2005 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z
dnia 17 czerwca 2005 r., sygn. akt I ACa (…),
odrzuca zażalenie i zasądza od pozwanej na rzecz powódki 1800 zł tytułem
kosztów postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny zaskarżonym postanowieniem odrzucił zażalenie pozwanej na
wydane w tym Sądzie zarządzenie przewodniczącego o zwrocie wniosku o doręczenie
odpisu wyroku z uzasadnieniem jako – zgodnie z art. 3941
k.p.c. – niedopuszczalne.
Sąd drugiej instancji uznał, że strona do wniosku o doręczenie wyroku
z uzasadnieniem, stanowiącego pismo procesowe w rozumieniu art. 125 § 1 k.p.c.,
powinna dołączyć – w myśl art. 128 k.p.c. – jego odpisy dla doręczenia ich uczestniczącym
w sprawie osobom. Wniosek stanowi dla nich istotna informację, zapowiada bowiem
kontynuację postępowania w drugiej bądź trzeciej instancji. Za złożeniem wniosku z
odpisami przemawiają zatem nie tylko względy formalne, ale także zasada jawności
wewnętrznej procesu. Niedopełnienie tego wymagania stanowi brak formalny wniosku,
który podlega usunięciu na podstawie art. 130 k.p.c. Jednakże w sprawach gospodarczych
2
wniosek dotknięty taka wadą – ze względu na szczególną regulację zawartą w art. 4799
§ 1
k.p.c. – podlega zwrotowi bez wzywania do jej usunięcia.
W zażaleniu pełnomocnik pozwanej zarzucił, powołując się na art. 3941
§ 2 i art. 362
k.p.c., że zarządzenie przewodniczącego o zwrocie wniosku o doręczenie wyroku z
uzasadnieniem, jako orzeczenie kończące postępowanie w sprawie i wydane w spawie
kasacyjnej, podlega zaskarżeniu zażaleniem. W konkluzji zażalenia wniósł o uchylenie
zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zarządzenie przewodniczącego jest czynnością procesową o charakterze
decyzyjnym inną niż orzeczenie. Kodeks jedynie niektóre zarządzenia przewodniczącego
zrównuje z postanowieniami sądu w zakresie możliwości wniesienia na nie zażalenia i
nakazuje stosować do nich odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 398 k.p.c.) i o
postanowieniach sądu (art. 362 k.p.c.). Do nielicznych zarządzeń przewodniczącego
zrównanych pod względem dopuszczalności zażalenia należą zarządzenie o zwrotu pozwu
(art. 394 § 1 pkt 1 k.p.c.) oraz zarządzenie w przedmiocie obowiązku uiszczenia kosztów
sądowych, zwrotu pisma nieopłaconego należycie oraz zwrotu opłaty lub zaliczki na
pokrycie wydatków (art. 22 ust. 1 ustawy z 13 czerwca 1987 r. o kosztach sądowych
w sprawach cywilnych, Dz. U. Nr 24, poz. 110 ze zm.). Do wymienionych zarządzeń nie
należy więc zarządzenie przewodniczącego o zwrocie wniosku o doręczenie odpisu wyroku
z uzasadnieniem. Trafne jest zatem stanowisko Sądu Apelacyjnego, że wniesione w
sprawie zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Kwestię dopuszczalności zażalenia do Sądu Najwyższego reguluje art. 3941
k.p.c.,
który stanowi, że przysługuje ono – poza wypadkiem postanowienia sądu drugiej instancji
odrzucającego skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia – w sprawach kasacyjnych również na postanowienie sądu
drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których
mowa w art. 3981
k.p.c., a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na
postanowienie sądu pierwszej instancji.
Zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z kategorii orzeczeń wymienionych
w art. 3941
k.p.c. Nie jest ono zwłaszcza postanowieniem kończącym postępowanie w
sprawie w rozumieniu tego przepisu. Do tego rodzaju postanowień należy natomiast
wydane w sprawie postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, które – jak wynika z akt
sprawy – zostało także zaskarżone zażaleniem. To oznacza, że zażalenie wniesione do
Sądu Najwyższego na postanowienie o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie
3
przewodniczącego o zwrocie wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem podlega
odrzuceniu jako niedopuszczalne.
W tej sytuacji kwestie związane z zarządzeniem o zwrocie wniosku o doręczenie
wyroku z uzasadnieniem są poza kontrolą zażaleniową w tym postępowaniu. Ocena ich
będzie natomiast możliwa przy okazji rozpoznawania zażalenia na odrzucenie skargi
kasacyjnej. Sąd kasacyjny na wniosek strony rozpoznaje bowiem wówczas również te
postanowienia, które nie podlegały zaskarżeniu, a miały wpływ na rozstrzygniecie sprawy
(art. 380 k.p.c.).
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia
(art. 370 i art. 98 w zw. z art. 3941
§ 3 i art. 39821
k.p.c.).