Postanowienie SN z 31 października 2005, sygn. IV CK 385/05
Data orzeczenia
31 października 2005
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Mirosława Wysocka
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 31 października 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosława Wysocka
w sprawie z powództwa Banku (...) SA w K. (poprzednio Banku (...) SA w K.) I Oddziału
w I.
przeciwko M. L.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 października 2005 r., na skutek
kasacji pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 października 2004 r., sygn.
akt I ACa (...),
I. odrzuca kasację;
II. oddala wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej
udzielonej pozwanej w postępowaniu kasacyjnym.
Uzasadnienie
W kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 22 października 2004
r. skarżąca podała, że kasację opiera „na przesłankach wynikających z art. 3931
pkt 1 i 2
k.p.c.: 1. przez uznanie, iż w okolicznościach sprawy w odniesieniu do składanych przez
pozwaną, iż nie zachodzą przesłanki z art. 82 k.c., które winny dawać podstawę do
uznania przesłanek określonych w art. 82 k.c. oraz 2. uznanie, że zbędne było (i jest
nadal) przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka Janiny Lisowskiej wobec braku
istotnego znaczenia, jak również przeprowadzenie dowodu z opinii innego biegłego
psychiatry”.
Sąd Najwyższy zważył, że z samego brzmienia zacytowanego sformułowania
wynika tak rażący i oczywisty brak elementarnych wymagań w zakresie przytoczenia
2
podstaw kasacji, że zbędne jest bliższe analizowanie kasacji pod tym kątem.
Niewskazanie naruszonego przepisu postępowania, sposobu jego naruszenia oraz
wpływu naruszenia na wynik sprawy jest równoznaczne z niepowołaniem tej podstawy
kasacji. Wypowiedź dotycząca art. 82 k.c. nie pozwala w ogóle na ustalenie jej
językowego i logicznego znaczenia, a z całą pewnością – nie precyzuje sposobu i formy
naruszenia tego przepisu prawa materialnego.
Niespełnienie wymagania, o którym mowa w art. 3933
§ 1 pkt 2 k.p.c. uzasadnia
odrzucenie kasacji jako niedopuszczalnej, stosownie do art. 3937
§ 2 k.p.c.
Kasacja nie spełnia także wymagania polegającego na przedstawieniu okoliczności
uzasadniających jej rozpoznanie (art. 3933
§ 1 pkt 3 k.p.c.), bowiem ograniczenie się do
stwierdzeń, że „wydane orzeczenia-wyroki oczywiście naruszają prawo poprzez
uznanie, że pozwana w sposób niezakłócony podejmowała decyzje i składała
oświadczenia woli przy zawieraniu ugody i oświadczeniu o ustanowieniu hipoteki” oraz,
że „nastąpiło oczywiste naruszenie prawa, a w szczególności art. 217, 227, jaki i 286
k.p.c., nie mówiąc już o art. 233 § 1 k.p.c.” stanowi jedynie pozór zadośćuczynienia
temu istotnemu wymaganiu kasacji. Brak w tym zakresie stanowi samodzielną podstawę
odrzucenia kasacji.
Powołane przepisy, obowiązujące do dnia 5 lutego 2005 r., zostały zastosowane na
podstawie art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks
postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U.
Nr 13, poz. 98).
Wniesienie kasacji niespełniającej podstawowych wymagań procesowych, stawianych
kasacji, co prowadziło do jej odrzucenia, nie upoważnia do skutecznego domagania się
przez adwokata z urzędu przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (por. m.in.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC
1999/6/123).