Wyrok - VIII SA/Wa 377/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 13 listopada 2025
Teza
Oddalono skargę. Budowlane prawo, rozbiórka obiektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), , Protokolant starszy specjalista Ilona Obara, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2025 r. w Radomiu sprawy ze skargi I. W. na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę. UZASADNIENIE Syg. akt VIIIOddalono skargę. Budowlane prawo, rozbiórka obiektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), , Protokolant starszy specjalista Ilona Obara, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2025 r. w Radomiu sprawy ze skargi I. W. na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę. UZASADNIENIE Syg. akt VIII
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
planowanie przestrzenne
Role w sprawie
świadek
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
uczestnik
Data orzeczenia
13 listopada 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Cezary Kosterna
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (8)
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Syg. akt VIII SA/Wa 377/25UzasadnienieZaskarżoną decyzją z dnia 19 marca 2025 roku, nr [...] Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego( DZ.U z 2024 roku, poz. 572, dalej jako k.p.a. ) oraz art. 83 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowalne( DZ.U z 2024 roku, poz. 725 dalej jako prawo budowalne lub p.b.) po rozpatrzeniu odwołania I. W. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. nr [...] z dnia 17 grudnia 2024 roku nakazującej I. W. wykonanie w określonym terminie – robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem poprzez likwidację otworu okiennego w ścianie szczytowej budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr [...] 2 miejscowości A. [...], gmina P. od strony działki nr [...] – uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie w części dotyczącej terminu i w tym zakresie ustala nowy termin do dnia 12 maja 2025 roku, a w pozostałej części utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję.Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna.Postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte w związku z zawiadomieniem J. P. i B. P. z dnia 5 sierpnia 2024 roku gdzie domagali się usunięcia okna w budynku mieszkalnym znajdującym się na działce [...].W dniu 17 września 2024 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowalnego w Z. wydał decyzję nr [...] gdzie nakazał I. W. w terminie 40 dni od dnia doręczenia decyzji wykonanie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem poprzez likwidacje otworu okiennego w ścianie szczytowej budynku mieszkalnego jednorodzinnego od strony działki nr [...]. Decyzją nr [...] z dnia 19 listopada 2024 roku uchylił decyzje organu pierwszej instancji i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania.Ponownie rozpoznając sprawę organ ustalił, że przedmiotowy budynek znajduje się na działce nr [...] w miejscowości A., gmina P. i został wybudowany w latach pięćdziesiątych dwudziestego wieku. Działka nr [...] jest własnością skarżącej I. W.. Przedmiotowy budynek zawiera w ścianie szczytowej otwór okienny. Ściana z oknem znajduje się od strony działki [...] w odległości ok.1 – 1,7 m. Szerokość działki nr [...] wynosi ok. 6 m. Organ podjął działania celem ustalenia dokumentacji związanej z budową tego budynku. Kwerenda przeprowadzona w Urzędzie Gminy w P., Starostwie Powiatowym w Z., Archiwum Państwowym w R. nie dała pozytywnego rezultatu i żadna dokumentacja w tym zakresie nie została ujawniona. Do roku 1997 przedmiotowy budynek był własnością matki B. P., która sprzedała tę nieruchomość z domem na rzecz skarżącej. Organ opierając się na wyjaśnieniach skarżącej zeznań świadków B. P., J. P., B. P. ustalił, że otwór okienny w ścianie szczytowej został wykonany po 1997 roku. Skarżąca nie przedstawiła żadnej dokumentacji zezwalającej na wykonanie przedmiotowego okna w ścianie szczytowej budynku mieszkalnego. Ściana z otworem okiennym znajduje się w odległości mniejszej niż 4 m od granicy z działką nr [...].Organ wskazał, że zgodnie z § 12 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie( DZ.U z 2022 roku, poz. 1225 dalej jako rozporządzenie) – odległość niektórych budynków i budowli nie wynikają inne wymagania budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości nie mniejszej niż 4 m w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy.W ocenie organu w sytuacji gdy otwór okienny powstał po 1997 roku i usytuowany jest w odległości mniejszej niż 4 m od granicy sąsiedniej nieruchomości to taki stan jest niezgodny z przepisami prawa. Wskazywał, że z obowiązujących na przestrzeni lat przepisów techniczno – budowlanych nie dopuszczały istnienia w ścianie usytuowanej w odległości mniejszej niż 4 m od sąsiedniej nieruchomości otworów okiennych( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 marca 2010 roku, II OSK 567/09).Według organu nawet w sytuacji gdy nie udało się odnaleźć dokumentacji projektowej, to jednak dokonując oceny całości materiału dowodowego, nie sposób uznać, że sporne okno powstało legalnie. Powyższe naruszenie przepisów techniczno – budowlanych można usunąć nakazując likwidacje otworu okiennego.Stosownie do art. 51 ust.1 pkt 2 prawa budowlanego jeżeli możliwe jest doprowadzenie prowadzonych , bądź wykonywanych robót budowlanych organ jest zobowiązany do nałożenia obowiązku wykonania określonych robót, które doprowadzą obiekt do stanu zgodnego z prawem.Nadto organ podnosił, że przez likwidację otworu okiennego należy rozumieć wstawienie w miejsce okna cegły pełnej bądź luksfery( wyrok WSA z dnia 7 grudnia 2016 roku, VII SA/Wa 326/16).Zdaniem organu zarzuty odwołania w zakresie naruszenia przepisów postępowania art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. nie znajdują one usprawiedliwionych podstaw. Przeprowadzenie rozprawy w sytuacji gdy nie zachowano terminu siedmiodniowego wezwania na rozprawę nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy.Skargę na decyzje organu odwoławczego wniosła I. W..Zaskarżonej decyzji zarzucała:naruszenie przepisów postępowania mogących mieć istotny wptyw na wynik sprawy, tj.:art.15 k.p.a polegające na zaniechaniu rozpoznania sprawy i ograniczeniu się do wyłącznie kontroli decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji:1. Art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a oraz art. 107 § 3 k.p.a, poprzez niewyjaśnienie istotnych dla prawidłowego rozpoznania sprawy okoliczności faktycznych oraz dowolną ocenę materiału dowodowego, polegające na braku pozyskania przez PINB dokumentacji projektowej budynku, położonego w miejscowości A. [...] gm. P. na działce nr [...], oraz [...] (“Budynek"), a tym samym braku dokonania wystarczających ustaleń faktycznych dotyczących pierwotnego planu architektonicznego budynku, na podstawie wyłącznie błędnych ustaleń obu organów administracji publicznej.2. Art. 79 § 2 k.p.a. poprzez odebranie skarżącej możliwości zadawania pytań świadkowi B. P. podczas rozprawy administracyjnej, która odbyła się w dniu 2 grudnia 2024 roku w biurze PINB w Z. przy ul. [...] w zakresie daty powstania otworu okiennego w Budynku (“Rozprawa") z uwagi na jego nieusprawiedliwioną nieobecność oraz dalsze procedowanie Rozprawy;3. Art. 92 k.p.a., poprzez doręczenie skarżącej wezwania oraz ogłoszenia zamiarze przeprowadzenia rozpraw z naruszeniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 92 k.p.a.; 4, art. 62 k.p.ą. w związku z art 92 k,p.a., poprzez połączenie spraw o innej podstawie faktycznej oraz prawnej do łącznego rozpoznania w trakcie jednej rozprawy;4. Art. 114 k.p.a. w związku z art. 116 k.p.a., poprzez wydanie decyzji z pominięciem zawezwania do rozpoczęcia próby ugodowej skierowanej przez skarżącą do uczestników, także za pośrednictwem PINB, a w konsekwencji także brakiem odroczenia wydania decyzji oraz wyznaczenia stronom terminu do zawarcia ugody;5. Art. 67 § 2 pkt. 3) k.p.a. w zw. z art. 72. § 1 oraz art. 81 ust. 4 PrBud poprzez przeprowadzenie czynności kontrolnych, mogących mieć mających istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, tj. oględzinom przeprowadzonym w dniu 11 września 2024 roku utrwalonych wyłącznie w postaci pisemnej notatki, nie zaś w formie protokołu.6. Art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie istotnych dla prawidłowego rozpoznania sprawy okoliczności faktycznych dotyczących daty powstania otworu okiennego, w sytuacji, w której Uczestnicy niniejszego postępowania podają odmienne daty jego powstania oraz brakiem udziału świadka powołanego do uczestniczenia w Rozprawie;7. Art. 62 k.p.a. w związku z art. 92 k.p.a., poprzez połączenie spraw o innej podstawie faktycznej oraz prawnej, do łącznego rozpoznania w trakcie jednej Rozprawy;naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:1. Art. 51 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 roku (t.j Dz. U z 2024.725 (“PrBud"), w związku z art. 51 ust. 7 PrBud poprzez ich błędną wykładnię i nakazanie Skarżącej wykonanie robót budowlanych prowadzących do likwidacji otworu okiennego w ścianie szczytowej Budynku mieszkalnego jednorodzinnego od strony działki [...] w miejscowości A. [...], gm, P. (“Działka"), w sytuacji, gdy brak było podstaw do jego zastosowania z uwagi na brak zgromadzenia odpowiedniego materiału dowodowego w postaci pierwotnej dokumentacji architektonicznej budynku;2. Art. 51 ust. 7 PrBud, poprzez jego błędną wykładnię oraz zastosowanie i uznanie, że doszło do wykonania robót budowlanych powodujących istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu zagospodarowania dziatki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego, podczas gdy PINB nie dokonał wystarczających ustaleń w tym zakresie;3. Art. 49 ust. 1 PrBud. poprzez jego błędną wykładnię oraz niezastosowanie i uznanie, że budynek nie podlega przeprowadzenia uproszczonej procedury legalizacyjnej, podczas gdy PINB nie pozyskał dokumentacji projektowej budynku, a tym samym nie dokonał wystarczających ustaleń faktycznych, dotyczących pierwotnych założeń architektonicznym budynku, w których przewidziane zostało umiejscowienie otworu okiennego od strony działki;4. Art. 3 pkt. 20) PrBud, poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że teren wyznaczony w otoczeniu Budynku, na podstawie przepisów odrębnych, wprowadza związane z tym Budynkiem ograniczenia w zabudowie tego terenu, podczas gdy Budynek nie oddziałuje i nie może oddziaływać w sposób negatywny, na graniczącą z nim działkę.5. Załącznika numer 1 do rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. 2024 poz. 219), poprzez uznanie, że działka stanowić może teren przeznaczony pod zabudowę, choć jej parametry oraz bliskie sąsiedztwo z rezerwatem “[...]" na to nie pozwalają.6. Art. 291 rozporządzenia ministra finansów z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. (Dz.U. 2022 poz. 1225) - (dalej “Rozporządzenie"), poprzez nieuwzględnienie konieczności przystosowania Budynku do mitygacji - w sposób niestwarzający niemożliwego do zaakceptowania ryzyka wypadków w trakcie jego użytkowania.Błąd w ustaleniach faktycznych:1) prowadzący do ustalenia, iż budynek, w jego pierwotnym planie architektonicznym nie posiadał otworu okiennego w ścianie zwróconej w kierunku działki.W związku z powyższym skarżąca wnosiła o:- uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu pierwszej instancji;- umorzenie postepowania administracyjnego,- wstrzymanie zaskarżonej decyzji,- zasądzenie kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazywała, że organ bezsprzecznie naruszył zasadę dwuinstancyjności, prowadząc wyłącznie kontrolę nad decyzją PINB, nie czyniąc ustaleń faktycznych na dzień wydawania zaskarżonej decyzji i nie dokonał własnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego.Zdanie skarżącej organy nie ustaliły kształtu budynku w jego pierwotnej formie, biorąc pod uwagę miejscową zabudowę, wysokie prawdopodobieństwo, że otwór okienny mógł istnieć w jego pierwotnym charakterze.Następnie wskazywał, że organ prowadził rozprawę w dniu 2 grudnia 2024 roku rozprawę z naruszeniem art. 92 oraz art. 62 k.p.a.Pismo, bowiem zarówno dotyczące rozprawy w innej sprawie, a następnie kolejne z zamiarem połączenia spraw do łącznego rozpoznania w zakresie daty powstania otworu okiennego, zostały doręczone z naruszeniem art 90, art. 92 oraz art. 94 § 2 k.p.a. w związku z art. 77§1 k.p.a., w szczególności rażącym naruszeniem art. 92 Kodeksu postępowania admiracyjnego, bowiem ogłoszenie o rozprawie w zakresie ustalenia daty w ścianie szczytowej budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr [...] i [...] w miejscowości A. [...]. Gm. P. nastąpiło w terminie późniejszym niż na siedem dni przed rozprawą (podobna sytuacja miała miejsce w pierwotnym wezwaniu na rozprawę w zakresie innej sprawy administracyjnej). Zgodnie z przepisami, operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Pierwsze wezwanie na Rozprawę z dnia 19 listopada 2024 roku, zostało odebrane w dniu 22 listopada 2024 roku, połączenie spraw do łącznego rozpoznania w zakresie rozpatrzenia także daty 'powstania otworu okiennego w budynku z dnia 21 listopada 2024 roku zostało odebrane w dniu 26 listopada 2024 roku. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w przeciwieństwie do przepisów Kodeksu postępowania cywilnego czy Kodeksu postępowania karnego, nie znają instytucji połączenia spraw do łącznego rozpoznania w trakcie jednej rozprawy.PINB nie dokonał właściwych ustaleń faktycznych w zakresie treści oraz pierwotnych założeń projektu architektonicznego budynku. Brak tych ustaleń wpływa w istotny sposób na wynik sprawy. Nie można przecież wykluczyć, że projekt Budynku, który powstał przecież w sposób całkowicie legalny i zgodny z prawem, zakładał istnienie otworu okiennego w spornym obecnie miejscu, który mógł następnie zostać usunięty. Charakter zresztą pomieszczenia oraz cechy okolicznej zabudowy wskazują, że takie otwory okienne po obu stronach ścian szczytowych zadaszenia istniały jako rodzaj regionalnej i użytkowej architektury. Całkowicie pozbawionym wątpliwości musi być przecież konieczność odpowiedniego doświetlenia tego rodzaju pomieszczeń z uwagi na funkcje jaką pełniły w latach XX wieku i wcześniej. Zgodności z projektem budowanym" - w stanie faktycznym sprawy, tak się jednak nie stało, przeciwnie Organ pierwszej instancji w nie podjął się próby pełnego wykazania motywów swojej decyzji.Organ pierwszej instancji nie dokonał szerokich ustaleń dotyczących cech architektury regionu obecnej w regionie, w którym położona jest nieruchomość oraz nie dokonał szerokich ustaleń dotyczących Nieruchomości w oparciu o wyjaśnienia skarżącej.Organ pierwszej instancji nie dokonał szerokich ustaleń w zakresie bezpieczeństwa przeciwpożarowego w obiekcie przeznaczonym do przebywania ludzi. W obiekcie w obiekcie przeznaczonym do przebywania ludzi, zapewnia się odpowiednie warunki ewakuacji, umożliwiające szybkie i bezpieczne opuszczanie strefy zagrożonej lub objętej pożarem, dostosowane do liczby i stanu sprawności osób przebywających w obiekcie oraz jego funkcji, konstrukcji i wymiarów, a także zastosowanie technicznych środków zabezpieczenia przeciwpożarowego, polegających na zapewnieniu dostatecznej liczby, wysokości i szerokości wyjść ewakuacyjnych. Otwór, o którym mowa w decyzji, bezsprzecznie stanowi drogę ewakuacyjną, przede wszystkim z uwagi na konstrukcję budynku. Zupełnie na marginesie te kwestie regulują przepisy rozporządzenia.Skarżąca podnosiła, że działka granicząca z budynkiem oznaczona jest jako grunt zaszeregowany w kategorii Lzr RVI, stanowi zatem grunt zadrzewiony i zakrzewiony na użytku rolnym, a jego przeznaczeniem nie może być budowa jakiekolwiek budynku mieszkalnego, z uwagi na jego powierzchnię, przeznaczenie oraz odległość od zabudowań sąsiednich. Nie może podlegać żadnym wątpliwościom, że jakakolwiek aktywność związana z budową budynku mieszkalnego czy letniskowego w obrębie wyżej wymienionej działki, musiałaby spotkać się z obrazą przepisów Rozporządzenia oraz PrBud. Wyżej wymieniona działka ponadto stanowi grunt zadrzewiony i zakrzewiony, porośnięty roślinnością leśną, którego powierzchnia jest mniejsza niż 0,1000 ha, stanowi ponadto częściowo teren torfowiska, pokrytego częściowo kępami krzewów i drzew karłowatych - o czym mowa w załączniku numer 1 do rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U z 2024 poz. 219") - także z uwagi na położenie wyżej wymienionej działki w granicy rezerwatu przyrody “[...]" oraz jego otuliny, choć brak jest jednoznacznych przepisów dotyczących zabudowy letniskowej w otulinie rezerwatu, to należy przecież brać pod uwagę zasady zrównoważonego rozwoju, które zostały implementowane do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. 2024 poz.254) oraz orzecznictwo sądowe, między innymi wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 sierpnia 2013 roku o sygnaturze IV SA/Wa 1042/13, zgodnie z którym “Park Narodowy funkcjonuje, w szerszej przestrzeni i uwarunkowaniach ekologicznych, które powinny być w tym względzie brane pod uwagę; nie można bowiem odnosić się w tym miejscu do problematyki zagrożeń zewnętrznych z punktu widzenia instytucji otuliny parku narodowego, nie dostrzegając szerokich powiązań przestrzennych i zachodzących w tym obszarze, chociażby potencjalnych, ekologicznych związków przyczynowo skutkowych."Pismem procesowym z dnia 5 listopada 2025 roku skarżąca uzupełniła wniesioną skargę podnosząc, iż zaskarżona decyzja naruszała również:- art. 3 pkt 20 prawa budowlanego poprzez ustalenie że sąsiednia działa stanowi teren budowalny i znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu , zwłaszcza, że jest to teren zadrzewiony położony częściowo w obszarze otuliny rezerwatu przyrody, co wyklucza realne przeznaczenie pod zabudowę;- naruszenie art. 5 ust.1 pkt 1 lit.b - prawa budowlanego w związku z § 57 ust.1 -2 oraz § 60 ust.1 rozporządzenia poprzez pominięcie obowiązku zapewnienia właściwego oświetlenia i przewietrzenia pomieszczeń budynku;- naruszenie art. 5 ust.1 pkt 1 lit.c – prawa budowalnego oraz § 147 ust.1, § 148 ust.2 i § 150 rozporządzenia poprzez zaakceptowanie rozwiązania projektowego polegającego na usunięciu okna w pomieszczeniu, które w konsekwencji pozbawione zostanie w znacznej części dopływu powietrza zewnętrznego.W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zaprezentowaną argumentację.Uczestnicy postępowania J. P. i B. P. wnosili o oddalenie skargi jako niezasadnej i podtrzymywali stanowisko, że okno znajdujące się w budynku mieszkalnym od strony ich działki winno być zlikwidowane i narusza przepisy prawa.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:Kompetencje sądów administracyjnych określają przede wszystkim art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137 t.j.) Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).Rozpatrując sprawę pod kątem wskazanych wyżej kryteriów, a zatem analizując orzeczenie pod względem zgodności zarówno z przepisami procedury, jak i prawa materialnego, Sąd nie stwierdził naruszeń, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu zaskarżonej decyzji.Odnośnie naruszenia przepisów postępowania – art. 7, art. 67 § 2, art. 72 § 1, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3, art. 114, art. 116 k.p.a. należy uznać, że nie zawierają usprawiedliwionych podstaw.Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. decyzja lub postanowienie podlega uchyleniu, gdy sąd stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przez możliwość istotnego wpływania na wynik sprawy należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść decyzji lub postanowienia, a więc na ukształtowanie w nich stosunku administracyjnoprawnego materialnego lub procesowego.Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania – art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w zakresie braku dokonania ustaleń faktycznych dotyczących pierwotnego planu architektonicznego budynku należy zauważyć, iż organ prowadzący postępowanie zwrócił się do Urzędu Gminy w P., Starostwa Powiatowego w Z., Archiwum Państwowego w R. o dokumentację dotyczącą przedmiotowego obiektu – budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr [...] od strony działki nr [...] w miejscowości A..W ocenie Sądu organ prowadzący postępowanie zwrócił się do tych organów gdzie ewentualnie materiały mogłyby się znajdować. Tak więc nie można postawić organowi zarzutu braku działania w tym zakresie. Skarżąca stawiając ten zarzut nie wskazuje gdzie ewentualnie taką dokumentacje można by znaleźć i w jakim miejscu mogą być przechowywane.Należy zwrócić uwagę, że istotną kwestią w przedmiotowej sprawie było ustalenie czy w momencie zakupu przez skarżącą zabudowanej nieruchomości, znajdującej się działce nr [...] i działce nr [...], w ścianie szczytowej budynku mieszkalnego znajdował się otwór okienny, czy też został wybudowany dopiero po nabyciu nieruchomości w 1997 roku. W tym zakresie organ przeprowadził postępowanie dowodowe i ustalił, że okno zostało wykonane po nabyciu nieruchomości. Fakt wykonania otworu okiennego po nabyciu nieruchomości potwierdziła skarżąca ( podczas przesłuchania na rozprawie administracyjnej w dniu 2 grudnia 2024 roku) oraz świadkowie B. P., B. P., J. P.. Faktycznie strony postępowania skarżąca( przełom 1998/99 i uczestnicy – B. P., J. P. ( po roku 2010) podawali różne daty wykonania przez skarżącą przedmiotowego okna. Organ trafnie wskazał, że przepisy rozporządzenia obowiązujące w Polsce po 1997 roku nie dopuszczały lokalizacji ściany z otworem okiennym w odległości bliższej nie mniejszej niż 4m od granicy działki. W przedmiotowej sprawie budynek mieszkalny z oknem jest usytuowany w odległości ok.1,5 m. Oględziny przedmiotowej nieruchomości miały miejsce w dniu 26 sierpnia 2024 roku i wbrew twierdzeniom skarżącej z tej czynności został sporządzony dokument – protokół oględzin obiektu budowlanego gdzie swoją obecność i stanowisko w sprawie wykonania okna potwierdziła skarżąca. Faktycznie przesłuchania B. P. na okoliczność powstania okna w budynku mieszkalnym w dniu 9 września 2024 roku została sporządzona notatka służbowa bez zawiadomienia stron o tej czynności. Jednocześnie należy zauważyć, iż B. P. został przesłuchany jako świadek w dniu 3 grudnia 2024 roku, co zostało utrwalone w postaci pisemnego protokołu. Fakt przesłuchania świadka B. P. bez zawiadomienia stron czy też zawiadomienie skarżącej o terminie rozprawy z uchybieniem terminu stanowią naruszenie zasad postępowania administracyjnego ale w ocenie Sądu nie miały istotnego wpływu na treść rozstrzygnięcia. W sytuacji gdy sama skarżąca przyznaje wykonania przez nią otworu okiennego dopiero po nabyciu przez nią nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, to w sytuacji gdy ten fakt potwierdza świadek uchybienie nie wpłynęło w żadnym stopniu na wynik sprawy.W ocenie Sądu nie doszło do naruszenia art. 114 – 116 k.p.a. poprzez pominięcie zawezwania do próby ugodowej. Należy zauważyć, iż organ w sytuacji gdy okno w budynku mieszkalnym zostało wykonane z naruszeniem bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa budowalnego i rozporządzenia organ nie mógłby takiej ugody zatwierdzić. Ugoda nie może legalizować naruszenia prawa.W ocenie Sądu w przedmiotowym postępowaniu nie doszło do naruszenia przepisów art. 15 k.p.a. Do istoty dwuinstancyjności należy dwukrotne merytoryczne rozstrzygnięcie tej samej sprawy przez dwa różne organy administracji. Do istoty zasady dwuinstancyjności postępowania należy także nakaz dwukrotnego rozpatrywania sprawy rozumiany jako konieczność dwukrotnego rozważenia materiału dowodowego, najpierw przez organ pierwszej instancji, a następnie przez organ odwoławczy, przy czym zasadą jest skoncentrowanie postępowania dowodowego w ramach postępowania pierwszoinstancyjnego (organ drugiej instancji uprawniony jest wyłącznie do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego). Organ odwoławczy wydając rozpatrzył sprawę ponownie oceniając zgromadzony materiał dowodowy uznając jednocześnie że został zebrany pełny materiał, zaś jego ocena jest tożsama ze stanowiskiem organu pierwszej instancji. Nie można powiedzieć, że zaskarżone orzeczenie było tylko kontrolą orzeczenia organu pierwszej instancji.Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego – art. 51 ust.1 pkt 2, art. 51 ust. 7 , art. 49 ust.1, art. 3 pkt 20 prawa budowlanego należy uznać, że nie zasługują one na uwzględnienie.Fakt braku dokumentacji projektowej budynku mieszkalnego nie może stanowić braku podstawy do zastosowania przepisów art. 52 ust.1 pkt 2 w związku z art. 51 ust.7 prawa budowlanego.W sytuacji gdy organ ustalił, iż skarżąca po 1997 roku wykonała w zakupionym budynku roboty budowalne w postaci wykonania otworu okiennego wbrew przepisom § 12 ust.1 pkt 1 rozporządzenia w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki sąsiedniej o nr [...]. Wbrew zarzutom skarżącej działka nr [...] będąca współwłasnością B. P. i J. P. w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy P. położona jest na terenach ML – mieszkaniowo – letniskowych do 80 metrów od drogi publicznej, a pozostała jej część łąki, pastwiska, wybrane pojedyncze drzewa i grupy drzew, rezerwat przyrody ,, [...]"’ co wskazuje, iż działka uczestników może podlegać zabudowie mieszkaniowo – letniskowym, co najmniej w pasie 80 m od drogi publicznej biegnącej przez A.. Łączna powierzchnia tej działki wynosi 0,5921 ha. Zgodnie z zarządzeniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. z dnia 14 lutego 2024 roku w sprawie ustanowienia planu ochrony dla rezerwatu przyrody [...]( Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego poz. 2323) wynika, że w otulinie tego rezerwatu nie można lokalizować tylko inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Tak więc zarzut, iż działka uczestników, która sąsiaduje z działką skarżącej nie może być wykorzystana na cele budowlane i okno w budynku skarżącej nie znaczenia nie znajduje swojego uzasadnienia.Odnosząc się do zarzutów naruszenia § 57 ust.1, § 60 ust.1, § 147, §148 i § 150 rozporządzenia, które to przepisy regulują kwestie minimalnego oświetlenia dziennego i minimalnego czasu nasłonecznienia pomieszczeń należy zauważyć, iż odnoszą się one do oceny rozwiązań projektowych w przypadku zatwierdzania projektu budowalnego. Budynek mieszkalny w którym został wykonany przez skarżącą otwór okienny jest budynkiem istnieje od wielu lat. Umieszczenie otworu okiennego w ścianie skierowanej w stronę działki uczestników nie może być uznane za uregulowanie wymagań wyżej powołanych przepisów, dokonując robót które naruszają inne przepisy prawne rozporządzenia w kwestii lokalizacji okna w odpowiedniej odległości od granicy z działką sąsiednią.W ocenie Sądu w sytuacji gdy organ ustalił, iż skarżąca wykonała po roku 1997 roku roboty budowalne w postaci wykonania okna w ścianie zwróconej w kierunku działki uczestników, która ściana jest usytuowana w odległości mniejszej niż 4 m uprawnione było nakazanie likwidacji otworu okiennego.Z uwagi na powyższe biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.. orzeczono jak na wstępie.