Postanowienie - II SO/Lu 6/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie - z dnia 17 grudnia 2025
Teza
Wymierzono organowi grzywnę. Grzywna w trybie p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. K. o wymierzenie PKS K. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. grzywny za nieprzekazanie do sądu skargi p o s t a n a w i a I. wymierzyć PKS K. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. grzywnę w wysokości 100 (sto) złotych; II. zasądzić od PKS K. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na rzecz A. K. kwotęWymierzono organowi grzywnę. Grzywna w trybie p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. K. o wymierzenie PKS K. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. grzywny za nieprzekazanie do sądu skargi p o s t a n a w i a I. wymierzyć PKS K. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. grzywnę w wysokości 100 (sto) złotych; II. zasądzić od PKS K. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na rzecz A. K. kwotę
Data orzeczenia
17 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Przewodniczący
Jerzy Parchomiuk
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Wymierzono organowi grzywnę
UZASADNIENIE
A. K. (dalej jako: wnioskodawca lub skarżący) złożył w dniu 27 października 2025 r. (data wpływu do Sądu) – na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako: p.p.s.a.), wniosek o wymierzenie PKS K. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. (dalej jako: organ lub Spółka) grzywny za nieprzekazanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w ustawowym terminie.Wnioskodawca stwierdził, że skierował do Spółki skargę, która do dnia złożenia wniosku o wymierzenie grzywny nie została przekazana do Sądu.W odpowiedzi, udzielonej pismem z 3 grudnia 2025 r. Spółka wniosła o oddalenie wniosku, podnosząc, że korespondencja datowana – według wnioskodawcy – na 9 września 2025 r., nie została skutecznie doręczona na adres Spółki. Dodatkowo, Spółka wyjaśniła, że nie posiada sekretariatu i nie zatrudnia pracowników, a jedynymi osobami uprawnionymi do odbioru korespondencji są członkowie Spółki, którzy zaprzeczają, aby doręczenie korespondencji nastąpiło do ich rąkWojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Skarga do sądu administracyjnego jest wnoszona za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Obowiązkiem organu jest przekazanie sądowi skargi, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, zasadniczo w terminie 30 dni od daty jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej obowiązują przepisy szczególne, modyfikujące termin przekazania skargi wraz z aktami do sądu. Jak wynika z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902, ze zm.; dalej jako: u.d.i.p.), przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.Stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do powyższego obowiązku, sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.Wniosek A. K. o wymierzenie PKS K. grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie Sądowi skargi zasługuje na uwzględnienie.Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika bezspornie, że skarżący skierował za pośrednictwem organu skargę na bezczynność PKS K. w zakresie rozpoznania jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 3 lipca 2025 r. Skarga, wysłana za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 9 września 2025 r., została doręczona organowi w dniu 16 września 2025 r. Jednakże spółka nie przekazała ani samej skargi, ani akt administracyjnych sprawy (obejmujących wniosek skarżącego z 3 lipca 2025 r. i ponaglenia z 5 lipca 2025 r.).Argumentacja Spółki jakoby skarga nie została skutecznie doręczona jest niezasadna – wnioskodawca przedstawił dowody wskazujące na wysłanie skargi na adres Spółki, figurujący w Krajowym Rejestrze Sądowym. Z dołączonego wydruku śledzenia przesyłek na stronie operatora wyznaczonego (Poczty Polskiej S.A.) wynika, że przesyłka została doręczona. Wewnętrzna organizacja Spółki w zakresie obiegu korespondencji pozostaje poza znaczeniem dla wykonania obowiązku przekazania skargi do sądu.Z powyższego wynika, że organ nie dopełnił obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy w ustawowym terminie 15 dni, od dnia, kiedy do organu wpłynęła skarga (od 16 września 2025 r.). Naruszenie powyższego obowiązku uzasadnia uwzględnienie wniosku i wymierzenie grzywny organowi. W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest już pogląd, że grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny (por. przykładowo postanowienia NSA z 17 kwietnia 2013 r., I OZ 232/13; z 25 kwietnia 2013 r., I OZ 278/13; z 12 lutego 2014 r., I OZ 72/14; z 6 marca 2014 r., I OZ 141/14; z 22 lipca 2014 r., I OZ 489/14; z 23 września 2014 r., I OZ 759/14). Ma służyć nie tylko zmuszeniu organu do wykonania ciążącego na nim obowiązku przekazania skargi do sądu, ale także napiętnowania już popełnionych zaniedbań w tym zakresie, tak aby nie powtarzały się one w przyszłości.W zakresie wymiaru grzywny ustawodawca nie wskazał konkretnych dyrektyw orzekania, poza górną jej granicą - dziesięciokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim. Jak trafnie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu 17 stycznia 2014 r. (I OZ 1259/13), sąd administracyjny - rozważając zasadność grzywny i miarkując jej wysokość - może brać pod uwagę takie okoliczności, jak m.in. charakter, pozycję i sytuację organu administracji; przykład, jaki postępowanie tego organu daje innym; wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego; potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości w optyce organów; a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a.W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie zasadne jest wymierzenie organowi grzywny w symbolicznej w istocie kwocie 100 zł. Sąd określając wymiar grzywny wziął pod uwagę fakt, że adresat skargi nie jest typowym organem administracji publicznej, jakkolwiek może być zobowiązany do udostępniania informacji publicznej, jako podmiot wykonujący zadania publiczne lub dysponujący majątkiem publicznym – w zakresie, w jakim korzysta ze środków pochodzących z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego realizowania tych funkcji (art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Ma to znaczenie o tyle, że w jakimś zakresie usprawiedliwia brak wiedzy organu o zasadach dotyczących przekazywania skarg do sądu administracyjnego. Spółka nie stosuje form działania administracji publicznej, nie ma również wyspecjalizowanej obsługi prawnej, która służyłaby pomocą w realizacji obowiązków związanych z udostępnianiem informacji publicznej. Nie zwalnia to jednak Spółki z obowiązku przekazania skargi do sądu administracyjnego, gdyż ocena merytoryczna sprawy – czy Spółka była zobowiązana do udostępnienia informacji publicznej, może być dokonana wyłącznie przez sąd administracyjny, w wyroku wydanym po rozpoznaniu skargi na bezczynność. Rolą organu nie jest dokonywanie oceny zasadności skargi. Tym niemniej jednak, w ocenie Sądu nie istnieje realne niebezpieczeństwo, że błąd Spółki, który pojawił się w rozpoznawanej sprawie, stanie się przyczynkiem do pojawienia się praktyki naruszania przez Spółkę obowiązku przekazywania skargi do sądu. Uwzględnienie wniosku i wymierzenie grzywny będzie zatem miało funkcję sygnalizacyjną, wskazującą Spółce na obowiązki, jakie spoczywają na nim w związku ze sprawami o dostęp do informacji publicznej.W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania oparto na treści art. 200 i 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. Zwrot kosztów objął kwotę [...]zł uiszczoną tytułem wpisu od wniosku.. Zwrot kosztów objął kwotę [...]zł uiszczoną tytułem wpisu od wniosku.