Postanowienie SN z 30 listopada 2005, sygn. III CZ 95/05
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
postępowanie kasacyjne przed Sądem Najwyższym
Tryb
posiedzenie niejawne
Data orzeczenia
30 listopada 2005
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Henryk Pietrzkowski
POSTANOWIENIE
Dnia 30 listopada 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)
SSN Maria Grzelka
SSN Iwona Koper (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa W. D. przy interwencji ubocznej Gminy Miasta K. przeciwko M.
W. i M. W. o eksmisję, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w
dniu 30 listopada 2005 r., zażalenia pozwanego M. W. na postanowienie Sądu
Okręgowego w K. z dnia 19 sierpnia 2005 r., sygn. akt II Ca (...),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę kasacyjną
pozwanego M. W. od wyroku tego Sądu z dnia 29 kwietnia 2005 r., którym oddalono
jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego uwzględniającego powództwo W. D. o
eksmisję pozwanego z lokalu oraz w następstwie apelacji powódki orzeczono, że
pozwanemu nie przysługuje uprawnienie do lokalu socjalnego. Kasację uznał za
niedopuszczalną z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia niższą niż pięćdziesiąt
tysięcy złotych (art. 3982
§ 1 k.p.c.).
W zażaleniu na to postanowienie pozwany zarzucił błędne przyjęcie, że
przedmiot skargi kasacyjnej pozwala zakwalifikować sprawę do kategorii spraw o prawa
majątkowe, a tym samym, że istnieją podstawy do odrzucenia skargi kasacyjnej w
oparciu o powołany przepis, podczas gdy skarga kasacyjna obejmuje jedynie
zaskarżenie orzeczenia odmawiającego pozwanemu uprawnienia do lokalu socjalnego,
które nie ma charakteru majątkowego. Wnosił o uchylenie postanowienia i przyjęcie
2
skargi kasacyjnej do rozpoznania albo jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi
Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3982
§ 1 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach o
prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt
tysięcy złotych. Uzależnienie dopuszczalności kasacji od wartości przedmiotu
zaskarżania dotyczy spraw majątkowych, to jest takich które mają wartość przedmiotu
sporu, a co zatem idzie wartość przedmiotu zaskarżenia. Ogólnie można stwierdzić, że
sprawą majątkową jest sprawa, w której rozpoznawane żądanie zmierza do realizacji
prawa lub uprawnienia mającego bezpośredni wpływ na stosunki majątkowe stron. Tak
rozumianemu pojęciu sprawy majątkowej odpowiada sprawa, w której rozpoznawane
jest żądanie orzeczenia eksmisji z lokalu mieszkalnego. Dopuszczalność kasacji w
sprawie o eksmisję uzależniona jest więc od wartości przedmiotu zaskarżenia. Wartość
tę określa się na podstawie art. 23 k.p.c. stosowanego wprost (w przypadkach w nim
wymienionych) lub odpowiednio w zw. z art. 7 ustawy o kosztach sądowych w sprawach
cywilnych (w sprawach o opróżnienie lokalu zajmowanego bez tytułu prawnego lub na
podstawie umowy użyczenia - vide postanowienia SN z dnia 12 lutego 1997 r., nie publ.
z dnia 13 sierpnia 1997 r. I CZ 87/97, OSNC 1998, z. 1, poz.15, z dnia 4 kwietnia 2000
r., V CZ 8/00, nie publ.)
Możliwość orzeczenia przez sąd na podstawie art. 14 ustawy z dnia 21 czerwca
2001 r. ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie
kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 71, poz. 733) w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu o
uprawnieniu do otrzymania przez osoby, których nakaz dotyczy lokalu socjalnego, nie
zmienia przedmiotu tej sprawy, pozostającej sprawą o eksmisję (postanowienia SN z
dnia 7 kwietnia 1998 r., II CKN 693/97 nie publ., z dnia 16 kwietnia 1997 r., II CZ 49/97,
OSNC 1997, z.11, poz. 169). Orzeczenie o uprawnieniu do lokalu socjalnego nie tworzy
prawa do konkretnego lokalu, a jedynie stwarza po stronie uprawnionego do jego
otrzymania roszczenie o zobowiązanie gminy do zawarcia umowy najmu konkretnego
lokalu socjalnego. Sprawa, w której skarżący kwestionuje w skardze kasacyjnej
ustalenie lub nieustalenie uprawnienia do lokalu socjalnego jest więc sprawą o eksmisję,
w której dopuszczalność skargi kasacyjnej zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia
określonego według zasad właściwych dla zaskarżenia orzeczenia o eksmisji. Bez
znaczenia dla rozważanej kwestii dopuszczalności takiej kasacji jest majątkowy
charakter uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego.
3
Z powyższych względów zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814
k.p.c. w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c. (w sprawach o opróżnienie lokalu zajmowanego bez tytułu prawnego lub na
podstawie umowy użyczenia - vide postanowienia SN z dnia 12 lutego 1997 r., nie publ.
z dnia 13 sierpnia 1997 r. I CZ 87/97, OSNC 1998, z. 1, poz.15, z dnia 4 kwietnia 2000
r., V CZ 8/00, nie publ.)
Możliwość orzeczenia przez sąd na podstawie art. 14 ustawy z dnia 21 czerwca
2001 r. ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie
kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 71, poz. 733) w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu o
uprawnieniu do otrzymania przez osoby, których nakaz dotyczy lokalu socjalnego, nie
zmienia przedmiotu tej sprawy, pozostającej sprawą o eksmisję (postanowienia SN z
dnia 7 kwietnia 1998 r., II CKN 693/97 nie publ., z dnia 16 kwietnia 1997 r., II CZ 49/97,
OSNC 1997, z.11, poz. 169). Orzeczenie o uprawnieniu do lokalu socjalnego nie tworzy
prawa do konkretnego lokalu, a jedynie stwarza po stronie uprawnionego do jego
otrzymania roszczenie o zobowiązanie gminy do zawarcia umowy najmu konkretnego
lokalu socjalnego. Sprawa, w której skarżący kwestionuje w skardze kasacyjnej
ustalenie lub nieustalenie uprawnienia do lokalu socjalnego jest więc sprawą o eksmisję,
w której dopuszczalność skargi kasacyjnej zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia
określonego według zasad właściwych dla zaskarżenia orzeczenia o eksmisji. Bez
znaczenia dla rozważanej kwestii dopuszczalności takiej kasacji jest majątkowy
charakter uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego.
3
Z powyższych względów zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814
k.p.c. w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c.