Wyrok - II SAB/Wa 675/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 17 grudnia 2025
Teza
Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia. Sprawy związane z ochroną danych osobowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Andrzej Góraj, Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi P. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia [...] września 2022 r. na niezgodne z prawem przetwarzanie danych osobowych 1) zobowiązuje Prezesa Urzędu Ochrony Danych OsobowychZobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia. Sprawy związane z ochroną danych osobowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Andrzej Góraj, Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi P. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia [...] września 2022 r. na niezgodne z prawem przetwarzanie danych osobowych 1) zobowiązuje Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Typ sprawy
sprawa cywilna
Kwota główna
1000 zł · grzywna
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
17 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Andrzej Góraj
Podstawa prawna
art. 149
kp
art. 12
kpa
art. 35
kpa
art. 37
kpa
art. 149
ppsa
art. 3
ppsa
art. 119
ppsa
art. 120
ppsa
Pokaż pozostałe podstawy prawne (2)
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia
UZASADNIENIE
W dniu [...] września 2022 r. do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, zw. dalej "organem" lub "Prezesem UODO", wpłynęła skarga P. S., zw. dalej "skarżącym", na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych przez Polskie Aplikacje Transakcyjne Sp. z o.o. z siedzibą w P., zw. dalej "PAT" oraz Autopay S.A. z siedzibą w S., zw. dalej "Spółką", polegające na przetwarzaniu jego danych osobowych bez podstawy prawnej oraz niespełnieniu wobec niego obowiązku informacyjnego, o którym mowa w art. 15 ust. 1 i 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 4.05.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2 oraz Dz. Urz. UE L 74 z 4.03.2021, str. 35), zw. dalej "RODO".Na skutek powyższego Prezes UODO pismami z dnia 17 października 2022 r. zwrócił się do Spółki oraz PAT o złożenie wyjaśnień w sprawie. Jednocześnie organ poinformował skarżącego o wszczęciu postępowania i podjętych czynnościach. Wyjaśnienia Spółki zostały złożone do organu w dniu 3 listopada 2022 r.W dniu 8 kwietnia 2024 r. do organu wpłynęło pismo skarżącego, w którym wezwano organ na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572), zw. dalej "k.p.a.", do usunięcia naruszenia prawa i niezwłocznego podjęcia czynności mających na celu wydanie decyzji w sprawie.Pismami z dnia 24 kwietnia 2024 r. organ ponownie zwrócił się do PAT o złożenie wyjaśnień w sprawie oraz wezwał Spółkę do złożenia dodatkowych wyjaśnień. Tego samego dnia organ poinformował Skarżącego o podjętych działaniach.Wyjaśnienia PAT wpłynęły do organu w dniu 8 maja 2024 r. Spółka udzieliła odpowiedzi na wezwanie organu w dniach 17 maja oraz 3 czerwca 2024 r.Pismami z dnia 17 lipca 2024 r. organ wezwał Spółkę i PAT do uzupełnienia wyjaśnień w sprawie oraz poinformował skarżącego o podjętych działaniach. Wyjaśnienia Spółki wpłynęły do organu w dniu 2 sierpnia 2024 r., zaś wyjaśnienia PAT w dniach 30 lipca i 19 sierpnia 2024 r.W dniu 22 czerwca 2025 r. do organu wpłynęła skarga skarżącego na przewlekłe prowadzenie sprawy przez ten organ, kierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu. Skarżący wniósł o: zobowiązanie organu do niezwłocznego wydania decyzji na skutek złożonej skargi z dnia [...] września 2022 r.; wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 k.p.s.a. w związku z rażącym naruszeniem przepisów prawa oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania.W treści skargi skarżący wymienił czynności organu, o których był informowany, oraz podniósł, że dotychczas sprawa nie została rozstrzygnięta przez organ. Zaznaczył, że wniosek o wymierzenie grzywny motywował tym, iż w innych zainicjowanych przez niego postępowaniach organ również dopuszczał się zbędnej zwłoki albo wręcz ignorował jego pisma, dlatego przypuszcza, iż uczynił to w celu zniechęcania go do składania dalszych skarg.W dniu 15 lipca 2025 r. organ ponownie zwrócił się do PAT oraz Spółki o złożenie dodatkowych wyjaśnień w sprawie oraz poinformował o powyższym skarżącego.W odpowiedzi na skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania organ wniósł o jej oddalenie.Prezes UODO podziela pogląd, że miarą przewlekłości jest ocena w kontekście sprawy, jej złożoności i okoliczności jej towarzyszących. Zgodnie z art. 78 ust. 2 RODO, organ ma trzy miesiące na poinformowanie osoby o postępach w rozpatrzeniu skargi, co jest przepisem szczególnym względem k.p.a. i skutkuje wyłączaniem okresów opóźnień z winy strony podczas liczenia terminów. Prowadzone czynności przez Prezesa UODO, takie jak wezwania do wyjaśnień, były podejmowane niezwłocznie, a działania nie miały charakteru pozornego. Sprawa jest rozpoznawana rzetelnie, w tym celu wyznacza dodatkowe wezwania, a okres oczekiwania na wyjaśnienia powinien być uwzględniony w analizie terminów.Organ stale prowadzi działania wyjaśniające, zbierając pełny materiał dowodowy, dlatego też zarzut przewlekłości jest bezpodstawny. W ocenie Prezesa UODO, długość tego postępowania nie świadczy o rażącym naruszeniu prawa, szczególnie że organ nie działał z winy ani w złej woli. Przepis art. 149 p.p.s.a. nie przewiduje kary finansowej za przewlekłość; wymierzenie grzywny jest środkiem nadzwyczajnym, stosowanym w wyjątkowych, drastycznych przypadkach celowego opóźniania. A w tej sprawie o takim mowy być nie może. Organ podejmuje wszelkie działania dla rzetelnego rozstrzygnięcia sprawy i informuje skarżącego o każdym jego etapie. Z tych względów nie można uznać, że doszło do naruszenia prawa w sposób oczywisty, a tym samym do przewlekłości rażącej. Podkreśla się, że długość postępowania, przy braku złej woli, nie stanowi podstawy do uznania rażącego naruszenia prawa. Z tych względów, skarga na przewlekłość jest bezzasadna, a dalsze działania organu będą kontynuowane, by wydać decyzję niezwłocznie po zgromadzeniu materiału dowodowego.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:Skarga jest zasadna.W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że jak podnosi się w orzecznictwie sądów administracyjnych, w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, w zakresie wskazanych w piśmie inicjującym postępowanie przed sądem administracyjnym postaci niedziałania organu, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., sąd administracyjny nie jest związany kwalifikacją wskazaną przez skarżącego. Ostateczną decyzję dotyczącą tego, czy w danej sprawie istnieje stan bezczynności organu czy stan przewlekłości prowadzonego postępowania podejmuje Sąd i daje temu wyraz w wyroku (zob. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1360/12).Zdaniem Sądu, istota zarzutów skargi w niniejszej sprawie dotyczy niezałatwienia sprawy w terminach ustawowych, a skarżący akcentuje przede wszystkim opieszałość organu w załatwieniu sprawy i w konsekwencji jej nie załatwienie. Z tej przyczyny Sąd uznał, że przedmiotem skargi jest przewlekłość PUODO w rozpoznaniu skargi z dnia [...] września 2022 r.Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., w tym aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.Wyjaśnić również należy, że celem skargi na przewlekłość organu administracji publicznej jest zwalczanie opieszałości w załatwianiu sprawy administracyjnej. Przy badaniu zasadności skargi nie ma istotnego znaczenia z jakich powodów określony akt czy czynność została dokonana przez organ opieszale.Z uwagi na to, że przedmiotem złożonej skargi jest przewlekłe prowadzenie postępowania przez PUODO, Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a. W myśl bowiem tego przepisu sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).Skarga na przewlekłość może być wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Skarga wniesiona została po wyczerpaniu przysługującego środka zaskarżenia – ponaglenia, pismem z dnia 18 kwietnia 2024 r. Treść tego pisma nie pozostawia żadnych wątpliwości co do jego intencji, a więc przez wydanie rozstrzygnięcia i zakończenia postępowania zainicjowanego skargą z dnia [...] września 2022 r.Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.Stosownie do treści art. 12 k.p.a., organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie. Zasada szybkości postępowania wyrażona w ww. przepisie - ściśle związana z regulacjami zawartymi w art. 35-38 k.p.a. - nie może jednak pozostawać w sprzeczności z obowiązkiem organu dokładnego wyjaśnienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela.Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do art. 35 § 3 k.p.a., załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.O przewlekłym prowadzeniu postępowania można mówić wówczas, gdy postępowanie trwa dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.). Innymi słowy, organ administracji prowadzi postępowanie przewlekle, gdy nie załatwia sprawy w wymaganym terminie, a więc w okresie, który można uznać za konieczny dla wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych, istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Prowadzi zatem, co prawda, postępowanie, ale podejmuje w nim czynności opieszale, w tempie nieznajdującym usprawiedliwienia w ich złożoności lub charakterze, albo czynności zbędne, pozorne albo nie podejmuje żadnych czynności zmierzających do załatwienia sprawy (por. np. wyrok NSA z 19 grudnia 2017 r. sygn. akt I OSK 1039/17; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 22 listopada 2017 r. sygn. akt II SAB/Łd 187/17). Narusza tym samym wyraźnie wynikającą z art. 12 § 1 k.p.a. zasadę szybkości postępowania administracyjnego.Zauważyć należy, że od dnia 25 maja 2018 r. w polskim porządku prawnym obowiązuje ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1781), zw. dalej "u.o.d.o.", oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 4.05.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2 oraz Dz. Urz. UE L 74 z 4.03.2021, str. 35), zw. dalej "RODO", które stosuje się bezpośrednio.Zgodnie z art. 7 ust. 1 u.o.d.o. w sprawach nieuregulowanych w u.o.d.o. do postępowań prowadzonych przez Prezesa UODO, stosuje się przepisy k.p.a.W myśl natomiast art. 78 ust. 2 RODO, bez uszczerbku dla innych administracyjnych lub pozasądowych środków ochrony prawnej każda osoba, której dane dotyczą, ma prawo do skutecznego środka ochrony prawnej przed sądem, jeżeli organ nadzorczy właściwy zgodnie z art. 55 i 56 nie rozpatrzył skargi lub nie poinformował osoby, której dane dotyczą, w terminie trzech miesięcy o postępach lub efektach rozpatrywania skargi wniesionej zgodnie z art. 77.W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że trzymiesięczny termin z art. 78 ust. 2 RODO nie odnosi się tylko do obowiązku poinformowania osoby, której dane dotyczą, o postępach lub efektach rozpatrywania skargi wniesionej zgodnie z art. 77 RODO, ale w pierwszej kolejności odnosi się do rozpatrzenia skargi, co wynika z treści tego przepisu ("jeżeli organ nadzorczy właściwy zgodnie z art. 55 i 56 nie rozpatrzył skargi lub nie poinformował"). Rozpatrzenie skargi w rozumieniu art. 78 ust. 2 RODO w zw. z art. 7 ust. 1 u.o.d.o., oznacza wydanie decyzji administracyjnej. Nie jest więc uprawnione twierdzenie, że art. 78 ust. 2 RODO nie wyznacza terminu na załatwienie sprawy administracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 29 listopada 2023 r. sygn. akt III OSK 1959/22, wyrok NSA z dnia 7 lipca 2023 r., sygn. akt III OSK 4754/21). Przepis art. 78 ust. 2 RODO określa zatem graniczny termin rozpoznania skargi przez organ nadzorczy.Jak wynika z akt sprawy, Prezes UODO pierwszą czynność w związku ze złożoną skargą w dniu [...] września 2023 r. podjął dopiero w dniu 17 października 2023 r., zwracając się do PAT oraz Spółki o złożenie wyjaśnień w sprawie oraz informuje skarżącego o wszczęciu postępowania i podjętych czynnościach. Wyjaśnienia w dniu 3 listopada 2022 r. wpłynęły tylko od Spółki. Mimo niezłożenia wyjaśnień przez PAT, następną czynność w sprawie Prezes UODO podjął dopiero w dniu 24 kwietnia 2024 r., czyli przeszło po półtorarocznej bierności, a nastąpiło to w reakcji na ponaglenie złożone w trybie art. 37 § 1 k.p.a., przez skarżącego. Wówczas Prezes UODO zwrócił się do PAT oraz ponownie do Spółki o złożenie wyjaśnień, jak również poinformował o tych czynnościach skarżącego. PAT odpowiedział w dniu 8 maja 2024 r., zaś Spółka w dniu 17 maja i 3 czerwca 2024 r. W dniu 17 lipca 2024 r. Prezes UODO kolejny raz zwraca się do PAT i Spółki o uzupełnienie złożonych wyjaśnień. Odpowiedź Spółki zostaje udzielona w dniu 2 sierpnia 2024 r., zaś wyjaśnienia PAT w dniach 30 lipca i 19 sierpnia 2024 r.Po czym przez rok Prezes UODO pozostaje bierny, dopiero w reakcji na złożoną przez skarżącego skargę na przewlekłość postępowania, w dniu 15 lipca 2025 r. Prezes UODO ponownie zwraca się do PAT i Spółki o uzupełnienie wyjaśnień, o czym również informuje skarżącego.W świetle powyżej sekwencji zdarzeń nie sposób przyjąć, iż organ dotrzymał trzymiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 78 ust. 2 RODO. Biorąc pod uwagę, że skarga skierowana do Prezesa UODO wpłynęła w dniu [...] września 2022 r., to postępowanie w sprawie powinno zakończyć się do 23 grudnia 2022 r. Jeżeli nawet organ uznałby, że sprawa wymaga przeprowadzenia szczegółowego postępowania wyjaśniającego, winien każdorazowo zawiadomić o tym skarżącego, podając przyczynę zwłoki oraz wskazać termin załatwienia sprawy wynikający z przepisów k.p.a., czego w tej sprawie nie uczynił.W ocenie Sądu, organ dopuścił się przewlekłości w prowadzonym postępowaniu albowiem podejmował w sprawie czynności opieszale i nieefektywnie. W ciągu pierwszego miesiąca Prezes UODO wszczął postępowanie oraz wezwał PAT i Spółkę do przedłożenia wyjaśnień, informując również o tych czynnościach skarżącego. Jednak przez następne przeszło półtora roku zachowuje się biernie mimo, iż w aktach widnieje nieodebrana przesyłka przez PAT, a w konsekwencji brak jakichkolwiek wyjaśnień z ich strony. Prezes UODO reaguje dopiero kiedy w dniu 18 kwietnia 2024 r. wpływa ponaglenie. Wówczas pismem z dnia 24 kwietnia 2024 r. wezwał PAT i ponownie Spółkę do wyjaśnień. Po złożeniu przez nich wyjaśnień, Prezes UODO pismem z dnia 17 lipca 2022 r. wnosi o ich uzupełnienie. Po czym znów następuje prawie roczny przestój do momentu, kiedy w dniu 22 czerwca 2025 r. wpływa skarga na przewlekłość postępowania. W reakcji na tę skargę w dniu 15 lipca 2025 r. Prezes UODO czwarty raz zwraca się o złożenie wyjaśnień, informując jednocześnie o tej czynności skarżącego.Tym samym po prawie trzyletnim, bezskutecznym prowadzeniu postępowania przez Prezesa UODO skarga na przewlekłe jego prowadzenie jest jak najbardziej zasadna.Z powyższych względów, jak również wobec niezakończenia postępowania zainicjowanego skargą z dnia [...] września 2022 r. Sąd zobowiązał Prezesa UODO do rozpatrzenia skargi w terminie 30 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.Co więcej, zdaniem Sądu przewlekłe prowadzenie postępowania w niniejszej sprawie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 17 stycznia 2025 r., sygn. akt I FSK 1376/24, rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań oraz bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Taka sytuacja ma miejsce, gdy w sposób jednoznaczny i znaczący doszło do przekroczenia terminów określonych przepisami prawa na dokonanie danej czynności, a zarazem nie zachodzą okoliczności ekskulpujące przewlekłość.Według Sądu, zaistniałą w przedmiotowej sprawie bierność Prezesa UODO należy uznać za kwalifikowaną postać przewlekłości z uwagi na znaczne i niezaprzeczalne opóźnienie w podejmowanych czynnościach, pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. Długość postępowania, brak zintensyfikowanych działań ze strony organu zmierzających do jak najszybszego zakończenia postępowania, doprowadziły Sąd do wniosku, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.Kwestie związane z trudnościami organu, wynikającymi z konieczności wnikliwego rozpatrzenia skargi z uwagi na problematykę, nie usprawiedliwiają zarzutu rażącej przewlekłości. Realizacja kompetencji organu administracji publicznej jest jego prawnym obowiązkiem, od którego nie zwalniają go tzw. trudności obiektywne w postaci złożoności sprawy, kumulacji spraw, braku etatów, czy też środków pieniężnych.Odnosząc się do wniosku skarżącego o wymierzeniu organowi grzywny w trybie art. 149 § 2 p.p.s.a., wyjaśnić należy, że stosownie do treści tego przepisu sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.Oceniając jako rażący niniejszy przypadek przewlekłego prowadzenia postępowania przez Prezesa UODO Sąd, w oparciu o art. 149 § 2 p.p.s.a., wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1000 zł, o czym orzekł w punkcie trzecim sentencji wyroku. Zasądzona kwota ma charakter prewencyjny i penalizacyjny, i nie stanowi zadośćuczynienia za ewentualne szkody materialne, jakie może ponieść strona.Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3, § 1a oraz § 2 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1-3 sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zapadło w pkt 4 sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a..