Wyrok - III SA/Gl 519/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach - z dnia 17 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę. uprawnienia do kierowania pojazdami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Protokolant Starszy referent Weronika Leśniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi E. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 25 marca 2025 r. nr SKO.K/41.3/226/2025/3400 w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzamiOddalono skargę. uprawnienia do kierowania pojazdami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Protokolant Starszy referent Weronika Leśniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi E. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 25 marca 2025 r. nr SKO.K/41.3/226/2025/3400 w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzami
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
powód
obwiniony
pokrzywdzony
świadek
biegły
Data orzeczenia
17 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Przewodniczący
Barbara Brandys-Kmiecik
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (6)
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z 25 marca 2025r., nr SKO.K/41.3/226/2025/3400, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach, po rozpatrzeniu odwołania E. P. (dalej: Strona, Skarżąca) od decyzji Starosty [...] z 29 stycznia 2025 r., nr [...], w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego w zakresie prawa jazdy kat. B - utrzymało w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie.W podstawie prawnej powołało się na art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2024, poz. 575; dalej: k.p.a.) oraz art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2024, poz. 1251).W uzasadnieniu przedstawiło stan faktyczny i rozważania prawne.Wyjaśniło, że pierwszoinstancyjną decyzją Starosta skierował Stronę na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego w zakresie prawa jazdy kat. B, z powodu przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego.Kwestionując powyższe Strona wniosła odwołanie żądając uchylenia tej decyzji.Kolegium rozpoznając sprawę w trybie odwoławczym nie uwzględniło zarzutów. Powołując się na art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2024, poz. 1251; dalej jako ustawa zmieniająca), który stanowi, że starosta wydaje decyzję o skierowaniu osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w razie przekroczenia 24 punktów — na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji. Zatem dokonując wykładni tego przepisu, organ odwoławczy wyjaśnił, że wniosek organu policji jest dokumentem urzędowym, a zatem - w myśl art. 76 § 1 k.p.a. - stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Starostę (prezydenta miasta na prawach powiatu) oraz samorządowe kolegium odwoławcze wiąże wniosek komendanta wojewódzkiego Policji w zakresie stwierdzonych w nim faktów. Zatem w przypadku otrzymania wniosku komendanta wojewódzkiego Policji o sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w związku z przekroczeniem 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, starosta (prezydent miasta na prawach powiatu) zobligowany jest wydać decyzję o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. SKO ustaliło, że wnioskiem z dnia 6 grudnia 2024 r. [...] Komendant Wojewódzki Policji w K. zwrócił się do Starosty [...] o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji Strony posiadającej prawo jazdy kategorii B. Z wniosku tego wynika, że Strona w okresie od dnia 16 lutego 2023 r. do dnia 27 lipca 2024 r. wielokrotnie naruszyła przepisy ruchu drogowego i otrzymała łącznie 28 punktów karnych za naruszenia przepisów ruchu drogowego.Zatem SKO stwierdziło, że w sprawie zaistniała przesłanka skierowania Strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kat. "B" z powodu przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.Odnosząc się do zarzutów odwołania SKO wyjaśniło, że z uwagi na treść obowiązujących przepisów prawa nie mogło w żaden sposób uwzględnić okoliczności podniesionych w odwołaniu. Podkreślono, że zarzuty co do postępowania Policji dotyczącego przypisywania punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, zarzuty dotyczące prawidłowości wpisywania punktów oraz ich zmniejszenia można i należy zgłaszać wyłącznie do organów Policji.Kwestionując zasadność powyższej decyzji ostatecznej Strona wniosła skargę żądając uchylenia decyzji obu instancji oraz wniosku KWP w związku z brakiem rzetelnych podstaw faktycznych oraz prawnych dla uznania wniosku za wiążący.Zawnioskowała o dopuszczenie w postępowaniu sądowym:1. opinii biegłego sądowego ds. motoryzacji na okoliczność - czy zastosowane przez funkcjonariuszy policji zasady przyznania Skarżącej punktów karnych, w latach 2023 oraz 2024, były zgodne z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, skoro:- w miejscu postoju samochodu Skarżącej, w dniu 16.02.2023 r. wnęka ulicy [...] w K., rejon Sądu Okręgowego do którego niepełnosprawna fizycznie, Skarżąca udawała się ze świadkami jako wyznaczony z urzędu pełnomocnik procesowy J. J., pokrzywdzonego przez [...] policję, a w rejonie Sądu Okręgowego w K., w porze dopołudniowej, brakowało wolnych miejsc postojowych;- nieprawidłowy odczyt szybkości samochodu Skarżącej na trasie [...] w dniu 27 lipca 2024 roku, przez fotoradar w miejscowości W., C., najprawdopodobniej z powodu braku aktualnej homologacji tego urządzenia, skoro Skarżąca w tym samym dniu jechała tą samą szybkością na tej samej trasie, na wczasy nad morze, do miejscowości U. i żaden z innych fotoradarów nie wykazał przekroczenia szybkości samochodu Skarżącej;- czy łączenie punktów karnych w różnych latach - 2023 i 2024 to obowiązująca dla funkcjonariusza publicznego zasada;- czy funkcjonariuszy publicznych obowiązuje zasada gradacji punktów karnych, względem kierowców którzy po raz pierwszy dopuścili się tego rodzaju naruszenia przepisów drogowych;- czy zasady te były zastosowane, w przedmiotowej sprawie, skoro Skarżąca jest doświadczonym bezkolizyjnym kierowcą kat. "B" od 1971 roku do nadal, i jako adwokat posiada wystarczającą wiedzę w zakresie obowiązujących kierowcę przepisów ruchu drogowego, a jedynym powodem zarzucanych we Wniosku Komendanta rzekomych naruszeń przepisów drogowych, przez Skarżącą, w latach 2023/2024, było celowe działanie [...] policji, zmierzające do zniechęcenia Skarżącej do odstąpienia świadczenia pomocy prawnej pokrzywdzonemu przez [...] policję, J. J. dowód: zeznanie poniższych świadków, z czym Skarżąca jako rzetelny adwokat, zgodzić się nie może, wobec nadużycia uprawnień przez funkcjonariuszy publicznych, na szkodę interesu prywatnego /art. 231 par. 1 k.k. w zw. z art. 5 KC/ obligując Skarżącą do dochodzenia swoich racji, przed Sądami Administracyjnymi, poprzez wykazanie zasadności zarzutów Skargi,2. dowód z dokumentu - orzeczenie o niepełnosprawności Skarżącej, na okoliczność stanu jej zdrowia w dniach 16 lutego 2023 roku, 27 lipiec 2024 roku;3. dowodu z zeznań wskazanych w skardze świadków na okoliczność braku znaku zakazu postoju w dniu 16.02.2023 r. we wnęce ulicy [...] w K., miejsce parkowania samochodu Skarżącej, w czasie rozprawy sądowej;4. dowodu z przesłuchania Skarżącej w charakterze strony - na okoliczność zarzutów skargi.W uzasadnieniu opisała ciąg chronologiczny wydarzeń akcentując bezprawność działań funkcjonariuszy Policji.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko.Na rozprawie sądowej Skarżąca podtrzymała zarzuty skargi akcentując bezpodstawność wniosku KWP i nękanie jej przez Policję. W załączeniu przedstawiła zaświadczenie z ewidencji o braku punktów karnych.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje :Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonego aktu (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c ustawy). Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Natomiast na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.Z powyższego więc wynika, że jedynym kryterium rozpoznania sprawy jest zgodność zaskarżonej decyzji z prawem, jej legalność. Sąd przy tej ocenie kieruje się jedynie prawem, a nie zasadami celowości, czy słuszności albo sprawiedliwości społecznej. Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom zarzucić naruszenia przepisów prawa.Na wstępie wskazać trzeba, że za podstawę wyroku Sąd przyjął ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym rozstrzygnięciu, albowiem nie stwierdził naruszenia prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.Zatem istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy organy zasadnie stwierdziły konieczność skierowania Skarżącej na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy kategorii "B" z powodu przekroczenia 24 punktów karnych. Organy stwierdziły, że Skarżąca otrzymała w okresie od 16 lutego 2023 r. do 27 lipca 2024 r. łącznie 28 punktów karnych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. W dniu 6 grudnia 2024 r. Komendant Wojewódzki Policji w K. skierował do Starosty wniosek o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy kategorii "B" z powodu przekroczenia 24 punktów karnych. Starostwo Powiatowe w B. decyzją z dnia 29 stycznia 2025 r. skierowało Skarżącą na egzamin państwowy kontrolny w zakresie prawa jazdy kat. "B", albowiem Starosta wskazał, że wiąże go wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji jako dokument urzędowy (art. 76 § 1 KPA) i nie ma kompetencji do badania prawidłowości naliczenia punktów karnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach zaskarżoną decyzją z dnia 25 marca 2025 r. uznało zasadność stanowiska Starosty, podkreślając obligatoryjność rozstrzygnięcia na podstawie art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej. Natomiast Skarżąca wnosi o uchylenie obu decyzji, podnosząc zarzuty braku znaku zakazu postoju (16.02.2023 r.), wadliwego pomiaru fotoradarem w W. (27.07.2024 r.), braku homologacji urządzenia, celowego działania policji oraz nieprawidłowego sumowania punktów z różnych lat. Żąda dopuszczenia dowodów: opinii biegłego ds. motoryzacji, orzeczenia o niepełnosprawności, zeznań świadków oraz przesłuchania stron.Oceniając tak zarysowany spór rację należy przyznać organom orzekającym w tej sprawie.Materialną podstawę stanowi art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej, nakazujący Staroście wydanie decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji "w razie przekroczenia 24 punktów – na Wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji". Przepis ma charakter obligatoryjny, nie pozostawiający Staroście dyskrecjonalnej oceny przesłanek faktycznych. Postępowanie reguluje art. 99 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 139 pkt 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2024 r. poz. 1210), stanowiący o skierowaniu na egzamin państwowy w przypadku przekroczenia limitu punktów karnych. Zakres kompetencji Starosty i Kolegium jednoznacznie przesądza utrwalone orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, które jednoznacznie wskazuje, że ani starosta ani samorządowe kolegium odwoławcze nie mają kompetencji do badania zasadności naliczenia punktów karnych ani okoliczności naruszeń drogowych. Wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji stanowi dokument urzędowy (art. 76 § 1 k.p.a.), wiążący organy w zakresie poświadczonych faktów. Takie stanowisko zawierają m.in.: wyrok NSA z 8 maja 2018 r., sygn. I OSK 1593/16: "Starosta nie jest uprawniony do podważania skuteczności wpisów w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Próbę kwestionowania prawidłowości dokonanych wpisów osoba naruszająca przepisy może podejmować w postępowaniu przed organami Policji"; wyrok WSA w Gliwicach z 21 maja 2015 r., sygn. II SA/Gl 1554/14: "Brak dopuszczalności badania przez starostę prawidłowości naliczenia punktów karnych nie pozwala na dociekanie okoliczności towarzyszących przypisywaniu naruszeń".Tym samym więc rola Starosty ogranicza się do weryfikacji formalnej wniosku i wydania obligatoryjnej decyzji o skierowaniu na egzamin kontrolny. Kwestionowanie mandatów lub punktów karnych Skarżąca powinna była realizować wcześniej, przed wydaniem zaskarżonych decyzji.Ustosunkowując się do zarzutów skargi należało uznać je za całkowicie bezpodstawne. Odnośnie brak znaku zakazu postoju (16.02.2023 r.) - Skarżąca podnosi brak znaku [...] w miejscu parkowania przy ul. [...] w K. – zauważyć należy, że zarzut ten dotyczy zasadności mandatu, którą to okoliczność Skarżąca powinna była kwestionować w postępowaniu wykroczeniowym przed sądem (art. 99 § 4 KW w zw. z art. 47, 49 Prawa o ruchu drogowym). Starosta nie jest organem do badania oznakowania dróg ani okoliczności parkowania.Co do zarzutu wady pomiaru fotoradarem w W. (27.07.2024r.) - Skarżąca kwestionuje homologację fotoradaru, wskazując brak rejestracji naruszeń przez inne urządzenia na trasie 1200 km – wyjaśnić należy, że kwestie homologacji, kalibracji i wiarygodności pomiaru należało zgłaszać w postępowaniu mandatu lub kontroli fotoradaru (art. 129b Prawa o ruchu drogowym) bowiem sprawdzenie tych okoliczności również nie jest kompetencją Starosty ani Kolegium, lecz organu prowadzącego ewidencję punktów czyli Policji. Zatem także ten zarzut jest bezzasadny w przedmiotowym postępowaniu.Ustosunkowując się do zarzutu łączenia punktów z różnych lat i braku gradacji - Skarżąca kwestionuje sumowanie punktów z 2023 i 2024 r. – należy podkreślić, że system punktów karnych ma charakter kumulacyjny (art. 130 Prawa o ruchu drogowym) tym samym brak było podstaw prawnych do "gradacji" czy odrębnego traktowania punktów z różnych okresów rozliczeniowych.Odnosząc się do zarzutu celowego działania Policji (art. 231 § 1 KK) – Skarżąca sugeruje motywację odwetową za obronę jej klienta przez Policję – zauważyć należy, że kwestia ta wymagałaby wszczęcia i przeprowadzenia odrębnego postępowania karnego i tym samym nie stanowi podstawy do uchylenia decyzji administracyjnej Starosty, którego działanie ogranicza się do obligatoryjnego wykonania wniosku Policji. Zatem ten zarzut także jest bezzasadny w niniejszej sprawie.Odnośnie składanych w skardze wniosków dowodowych Skarżącej tj. wnioskowane opinie biegłych, zeznania świadków i dokumenty dotyczące okoliczności naruszeń wyjaśnić należy, że nie są one przeznaczone do badania przez organy administracji właściwe dla uprawnień kierowców. Prawidłowy tryb ich weryfikacji to postępowanie przed Policją lub sądem ds. wykroczeń.Konkludując zatem należało stwierdzić, że wyż. cyt. art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej przewiduje, że starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, jeżeli wystąpi o to KWP ze stosownym wnioskiem. Nie jest on organem uprawnionym do sprawdzania, weryfikowania czy podważania zasadności takiego wniosku i działań organów Policji.Natomiast od mandatu wystawionego przez Policję można odwołać się na kilka sposobów. Możliwość "zaskarżenia" mandatu wynika z dwóch odrębnych mechanizmów:1. prawa do odmowy jego przyjęcia oraz prawa do żądania uchylenia już prawomocnego mandatu. Odmowa przyjęcia mandatu wg art. 97 § 2 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia (k.p.w.) przyznaje sprawcy prawo odmowy przyjęcia mandatu karnego aż do momentu jego skutecznego przyjęcia (pokwitowanie/uiszczenie grzywny). W razie odmowy przyjęcia mandatu organ (np. Policja) ma obowiązek skierować sprawę do sądu z wnioskiem o ukaranie, gdzie wykroczenie jest normalnie rozpoznawane w postępowaniu sądowym. Zgodnie bowiem z art. 99 k.p.w. - regulującym tryb postępowania wobec wniosku o ukaranie sprawcy, który odmówił przyjęcia mandatu - w razie odmowy przyjęcia mandatu karnego lub nieuiszczenia w wyznaczonym terminie grzywny nałożonej mandatem zaocznym, organ, którego funkcjonariusz nałożył grzywnę, występuje do sądu z wnioskiem o ukaranie. We wniosku tym należy zaznaczyć, że obwiniony odmówił przyjęcia mandatu albo nie uiścił grzywny nałożonej mandatem zaocznym, a w miarę możliwości podać także przyczyny odmowy.2. uchylenie prawomocnego mandatu wg art. 101 k.p.w., który reguluje "zaskarżenie" mandatów już przyjętych, wskazując przesłanki, gdy sąd musi taki mandat uchylić, m.in. gdy grzywnę nałożono za czyn niebędący wykroczeniem, na osobę poniżej 17 lat lub gdy ustawa wyłącza odpowiedzialność (obrona konieczna, stan wyższej konieczności, niepoczytalność itd.). Przepis ten określa tryb: uchylenie następuje na wniosek ukaranego (lub przedstawiciela/opiekuna) w terminie określonym w ustawie, a w pewnych wypadkach możliwe jest także uchylenie w każdym czasie. Zgodnie z art. 101 § 2 k.p.w. uprawniony do uchylenia prawomocnego mandatu karnego jest sąd właściwy do rozpoznania sprawy, na którego obszarze działania została nałożona grzywna. W przedmiocie uchylenia mandatu karnego sąd orzeka na posiedzeniu. W posiedzeniu ma prawo uczestniczyć ukarany, organ, który lub którego funkcjonariusz nałożył grzywnę w drodze mandatu, albo przedstawiciel tego organu oraz ujawniony pokrzywdzony. Przed wydaniem postanowienia sąd może zarządzić stosowne czynności w celu sprawdzenia podstaw do uchylenia mandatu karnego.Zatem podkreślić należy, że postępowanie mandatowe i techniczne zasady nakładania mandatów doprecyzowuje rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów w sprawie nakładania grzywien w drodze mandatu karnego, wydane na podstawie ustawy – k.p.w. Całość odbywa się w reżimie k.p.w., który określa właściwość sądu, terminy i zasady wnoszenia wniosku o ukaranie oraz uchylania mandatu.Tym samym należało stwierdzić, że decyzje Starosty i Kolegium wydano zgodnie z prawem i są one wyczerpująco uzasadnione. Organy prawidłowo zastosowały art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej oraz art. 76 § 1 k.p.a., wskazując na wiążący status wniosku KWP. Tym samym nie doszło do naruszenia prawa materialnego ani procesowego (art. 145 § 1 p.p.s.a.). Skarżąca bowiem miała możliwość kwestionowania mandatów i punktów karnych w przewidzianych trybach (sąd wykroczeniowy, Policja). Zrezygnowanie z tych środków czy też brak pozytywnych efektów w zwalczaniu punktów w w/w trybach nie może stanowić wystarczającego zarzutu obciążającego działania i rozstrzygnięcie Starosty, którego rola jest ściśle ograniczona do obligatoryjnego skierowania na egzamin kontrolny.Na koniec należy jeszcze odnieść się do przedłożonego przez Skarżącą zaświadczenia z KPP w B. z 2 października 2025 r. z ewidencji o braku punktów karnych. Również ten argument tutejszy Sąd uznał za chybiony w okolicznościach rozpatrywanej sprawy. Zauważyć bowiem należy, że dokument ten potwierdza stan na datę jego wystawienia, tj. 2 października 2025 r. Natomiast sąd administracyjny bada legalność – a więc zgodność z prawem – decyzji na dzień w jakim została wydana tj. w tym postępowniu decyzja Starosty [...] - 29 stycznia 2025 r. i SKO - 25 marca 2025 r. obejmujących okres od dnia 16 lutego 2023 r. do dnia 27 lipca 2024 r., w trakcie którego Skarżąca otrzymała łącznie 28 punktów karnych za naruszenia przepisów ruchu drogowego.Tym samym przedstawione zaświadczenie wydane 2 października 2025 r. potwierdza stan już po wygaśnięciu ww. punktów. W konsekwencji dokument ten nie mógł odnieść pożądanego przez Skarżącą skutku.Z tego względu, działając na podstawie z art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w sentencji.-----------------------9. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w sentencji.-----------------------9