Wyrok - II SAB/Lu 83/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie - z dnia 18 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę. Dostęp do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca) Asesor sądowy Anna Ostrowska Protokolant po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi M. J. na bezczynność L. C. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. w przedmiocie udostepnienia informacji publicznej oddala skargę. UZASADNIENIE I.M. J. ("skarżący", "wnioskodawca") wniósł skargę na bezczynność L. C. spółki zOddalono skargę. Dostęp do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca) Asesor sądowy Anna Ostrowska Protokolant po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi M. J. na bezczynność L. C. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. w przedmiocie udostepnienia informacji publicznej oddala skargę. UZASADNIENIE I.M. J. ("skarżący", "wnioskodawca") wniósł skargę na bezczynność L. C. spółki z
Data orzeczenia
18 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Przewodniczący
Anna Ostrowska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
I.M. J. ("skarżący", "wnioskodawca") wniósł skargę na bezczynność L. C. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. ("spółka") w zakresie udostępnienia informacji publicznej. W skardze skarżący wniósł o:1. stwierdzenie bezczynności z rażącym naruszeniem prawa;2. wymierzenie grzywny w trybie art. 154 § 6 p.p.s.a w kwocie co najmniej trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia;3. zasądzenie odszkodowania w trybie art. 154 § 7 p.p.s.a w kwocie co najmniej trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia.Ponadto skarżący wniósł o zasądzenie od organu kosztów postępowania z uwzględnieniem kosztów dojazdu na rozprawę w przypadku jej wyznaczenia oraz kosztu noclegu za każdą rozprawę stacjonarną. Jednocześnie wniósł o "wyznaczenie rozprawy zdalnej".W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że jest organem prasowym w rozumieniu ustawy Prawo prasowe, zarejestrowanym jako czasopismo pod numerem 3016 przez Sąd Okręgowy w Katowicach postanowieniem wydanym pod sygn. akt I Ns Rej. Pr. 37/20. W trybie art. 3a i art. 4 ustawy Prawo Prasowe skarżący zwrócił się do organu o udzielenie informacji publicznej niezbędnej do sporządzenia krytyki prasowej, w tym odpisów z dokumentów. Podmiot zobowiązany nie udzielił odpowiedzi.W tej sytuacji skarżący podniósł zarzut, że pomimo upływu ustawowego terminu na udzielenie informacji i przesłanie danych, informacji publicznej nie przedstawiono.W ocenie skarżącego, brak odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej strona traktuje jako nieuzasadnioną bezczynność, albowiem spółka pozostaje w rażącej, nieuzasadnionej zwłoce w zakresie udzielenia odpowiedzi na zapytanie o informację publiczną. Zdaniem wnioskodawcy, uzasadnia to wymierzenie grzywny w trybie art. 154 § 6 p.p.s.a., co najmniej w stawce trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia tj. równowartości miesięcznego wynagrodzenia netto zarządu podmiotu zobowiązanego. Ponadto w trybie art. 154 § 6 p.p.s.a skarżący wniósł o zasądzenie zadośćuczynienia co najmniej w stawce trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia wskazując, że w okolicznościach sprawy jest oczywistym, że doszło do uniemożliwienia zebrania materiału niezbędnego do sporządzenia krytyki prasowej.II.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie w całości.Organ nadmienił, że 15 stycznia 2025 r. skarżący zwrócił się drogą elektroniczną do spółki z zapytaniem prasowym:1) Czy oddano Państwu do reklamacji donice znajdujące się na Placu Zdrojowym w N.?2) Gdzie obecnie znajdują się donice?3) Jeśli donice oddano do reklamacji - kiedy to nastąpiło?4) Kiedy donice wrócą na swoje miejsce?Skarżący zwrócił się także o udostępnienie informacji w postaci dokumentów: przetargu na donice, dokumentów (faktur) poświadczających zakup donic wraz z dowodem zapłaty, dokumentów (korespondencji, zdjęć) związanych z wniesieniem reklamacji i jej rozpoznaniem, dokumentów (protokołów, listów przewozowych) poświadczających odbiór donic przez producenta w celu naprawy, wymiany itp. albo innych dokumentów, z których wynika wydanie mienia publicznego osobie trzeciej.Spółka podniosła, że w odniesieniu do zapytania skarżącego nie znajdują zastosowania regulacje wynikające z art. 3a ustawy prawo prasowe, który odsyła do przepisów ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Organ zaznaczył, że w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany ignoruje złożony wniosek (nie chce udzielić informacji prasowej) ewentualnie odmawia jej udostępnienia wówczas strona zainteresowana uzyskaniem informacji może wystąpić z żądaniem doręczenia odmowy na piśmie. Zgłoszenie żądania daje możliwość udzielenia w terminie trzech dni pisemnej odmowy. Doręczenie odmowy otwiera termin na złożenie skargi do sądu administracyjnego.III.Postanowieniem z 10 września 2025 r. (sygn. akt II SAB/Lu 83/25) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (WSA) oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie wskazanych przez skarżącego sędziów WSA w Lublinie. W zażaleniu na to postanowienie skarżący wniósł dodatkowo o zawieszenie postępowania do czasu:- zakończenia postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako "TSUE") pod sygn. akt C 521/21, w którym to zostaną rozpoznane pytania SR Poznań Stare Miasto w Poznaniu o ustalenie statusu (braku statusu) sądu osób powołanych przez polityczną KRS na urząd sędziego lub asesora oraz skuteczności tego powołania w świetle prawa Unii, a także co do kwestii skuteczności (braku skuteczności) orzeczeń wydanych przez nominatów politycznej KRS i prawnej dopuszczalności ich wykonywania na terytorium państwa Unii Europejskiej;- rozpoznania przez TSUE pytań prawnych zadanych przez SN w postanowieniu z 20 października 2023 r., sygn. akt III CB 40/23.Zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 listopada 2025 r., sygn. akt III OZ 600/25.Postanowieniem z 10 września 2025 r. WSA w Lublinie odrzucił wniosek skarżącego o zbadanie spełniania wymogów niezawisłości i bezstronności przez wskazanych przez skarżącego sędziego i asesorów.IV.Sąd rozpoznał niniejszą sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z przepisem art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a.").Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Skarga nie jest zasadna.Jak wynika z akt sprawy skarżący 15 stycznia 2025 r., powołując się na przepisy art. 3a i 4 ustawy z 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (Dz.U. z 2018 r., poz. 1914), w związku z przygotowywaniem publikacji prasowej, zwrócił się do spółki z następującymi pytaniami:Czy oddano Państwu do reklamacji donice znajdujące się na Placu Zdrojowym w N.?Gdzie obecnie znajdują się donice?Jeśli donice oddano do reklamacji - kiedy to nastąpiło?Kiedy donice wrócą na swoje miejsce?Skarżący zwrócił się także o udostępnienie informacji w postaci skanu dokumentów w zakresie: przetargu na zakup donic; dokumentów (faktur) poświadczających zakup donic wraz z dowodem zapłaty; dokumentów (korespondencji, zdjęć) związanych z wniesieniem reklamacji i jej rozpoznaniem; dokumentów (protokołów, listów przewozowych) poświadczających odbiór donic przez producenta w celu naprawy, wymiany itp. albo innych dokumentów, z których wynika wydanie mienia publicznego osobie trzeciej.W skardze zarzucono bezczynność w zakresie udzielenia informacji prasowej związanej z informacją publiczną pomimo upływu terminu ustawowego 14 dni na udzielenie informacji i przesłanie danych – informacji publicznej nie przedstawiono. Podkreślono, że brak odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej strona traktuje jako nieuzasadnioną bezczynność w zakresie udzielenia odpowiedzi na zapytanie o informację publiczną.Jak wynika wprost z treści wniosku skierowanego do spółki, skarżący wystąpił z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej w trybie art. 3a i art. 4 Prawa prasowego.Następnie skarżący wniósł skargę na bezczynność spółki w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, podnosząc, że pomimo upływu ustawowego terminu na udzielenie informacji i przesłanie danych, informacji publicznej nie przedstawiono.W piśmie procesowym datowanym na 29 kwietnia 2025 r., które wpłynęło do sądu 2 czerwca 2025 r. (k.11), skarżący odniósł się do wniosków zawartych w odpowiedzi na skargę, podnosząc, że "nie ulega wątpliwości, że zakres żądanych informacji stanowił informację publiczną", a podmiot zobowiązany informacji tej nie udzielił.Mając na uwadze treść żądania i zarzutów sformułowanych w skardze oraz piśmie procesowym skarżącego, uznać należało, że skarżący w sposób niebudzący wątpliwości domaga się stwierdzenia bezczynności spółki w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej.Przepisy Prawa prasowego regulują dwa odrębne tryby pozyskiwania przez prasę informacji - pierwszy, określony w art. 3a Prawa prasowego, dotyczący informacji publicznej; drugi, określony w art. 4 Prawa prasowego dotyczy informacji o działalności przedsiębiorców i podmiotów niezaliczonych do sektora finansów publicznych oraz niedziałających w celu osiągnięcia zysku. Podzielić w tym zakresie należy pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 lipca 2025 r., sygn. akt III OSK 1765/24, że udostępnienie informacji publicznej prasie odbywa się w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, natomiast art. 4 ust. 1 Prawa prasowego poszerza katalog podmiotów zobowiązanych do udzielenia prasie informacji o podmioty niewymienione w ustawie z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902; dalej: u.d.i.p.), przy czym dla wskazania właściwego trybu dostępu do określonej informacji w sytuacji, gdy wnioskuje o nią prasa, decydujące znaczenie ma ocena charakteru tej informacji oraz charakteru adresata wniosku. W przypadku, gdy wniosek skierowany jest do podmiotów zobowiązanych na mocy w art. 4 ust. 1 Prawa prasowego, właściwym dla załatwienia zawsze będzie nie tryb z u.d.i.p. lecz tryb z Prawa prasowego (art. 4 ust. 3 i 4).Jest bezsporne w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, że skarżący skierował żądanie udzielenia informacji publicznej do spółki prawa handlowego, której wspólnikami są osoby fizyczne (informacja z rejestru przedsiębiorców KRS, k. 36-38).Zgodnie z przepisem art. 3a Prawa prasowego, w zakresie prawa dostępu prasy do informacji publicznej stosuje się przepisy cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej.Jak natomiast wynika z treści przepisu art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p., do udostępniania informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. W przepisie tym ustawodawca określił, że obowiązek ten w szczególności obejmuje organy władzy publicznej; organy samorządów gospodarczych i zawodowych; podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów, a także reprezentatywne organizacje związkowe i pracodawców, oraz partie polityczne.Nie jest w sprawie kwestionowane, że spółka L. C. z siedzibą w L., do której skarżący skierował sporny w sprawie wniosek, nie jest podmiotem spełniającym kryteria ustawowe określone w art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p., a więc nie jest - co do zasady - zobowiązana do udostępniania informacji publicznej w trybie określonym w tej ustawie. Jak trafnie wskazano w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 kwietnia 2005 r., sygn. akt I OPS 1/05, wykonywanie zadań publicznych (wykonywanie władzy publicznej) przez określony podmiot powinno pozostawać w związku (powinno wynikać) z określonych unormowań ustawowych lub rozstrzygnięć opartych o unormowania ustawowe, które powierzają (zlecają) określone zadania publiczne określonym podmiotom. Z przepisu ust. 1 art. 4 u.d.i.p. wynika więc, że obowiązek udostępniania informacji publicznej mają wyłącznie władze publiczne oraz podmioty wykonujące zadania publiczne (zadania władzy publicznej), przy czym podmiot niebędący władzą publiczną jest zobowiązany do udostępniania informacji publicznej tylko wtedy, gdy wykonuje zadania publiczne - zadania władzy publicznej.W okolicznościach niniejszej sprawy brak jest podstawy do uznania, że spółka spełnia wymagania podmiotu zobowiązanego, o którym mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Strona ta jest bowiem spółką prawa handlowego, wpisaną do rejestru przedsiębiorców KRS, a przedmiotem jej działalności jest między innymi świadczenie usług związanych z zagospodarowaniem terenów zieleni, produkcja rolnicza i hodowlana, leśnictwo oraz handel. Działalność ta nie ma związku z wykonywaniem zadań publicznych. Brak jest również podstaw do stwierdzenia, że spółka wykonuje zadania zlecone przez władzę publiczną z zakresu spraw publicznych; nie jest również podmiotem wskazanym w art. 4 ust. 1 pkt 3-5 u.d.i.p. i nie dysponuje majątkiem publicznym.Z tego względu, mając na uwadze przesłanki określone w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., uznać należało, że spółka nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Oceny tej nie może podważyć okoliczność, że rewitalizacja terenu Parku Zdrojowego w N., w ramach której miano zakupić donice będące przedmiotem żądania wniosku skarżącego, była przeprowadzona ze środków publicznych. Okoliczność ta nie spowodowała zmiany zarówno statusu spółki, jak i charakteru jej działalności w związku z przypisaną spółce realizacją zamówienia na zakup donic i związanym z tym postępowaniem reklamacyjnym.Z tego względu skargę należało uznać za niezasadną.Ubocznie należy zauważyć, że sąd nie stwierdził wystąpienia w sprawie przesłanek zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego (wniosek skarżącego, k. 94-114).Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Jednocześnie rozstrzygnięcie zagadnienia, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Przepis ten ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający w danej sprawie nie jest sam władny rozstrzygnąć zagadnienia, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego (zob. wyrok NSA z 5 października 2023 r., sygn. akt III OSK 7047/21). Okoliczność taka nie miała miejsca w niniejszej sprawie. W toku postępowania oddalony został wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów WSA; odrzucony został wniosek skarżącego o zbadania spełniania wymogów niezawisłości i bezstronności przez wskazanych asesorów i sędziego WSA. W granicach tych postępowań incydentalnych sądy administracyjne obydwu instancji odniosły się do zarzutów skarżącego - tożsamych z podniesionymi we wniosku o zawieszenie postępowania.Z tych wszystkich względów skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a..