sygn. II CZ 130/05 12 stycznia 2006 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 12 stycznia 2006, sygn. II CZ 130/05

Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono zażalenie
Typ sprawy sprawa nieprocesowa
Etap postępowanie kasacyjne przed Sądem Najwyższym
Tryb posiedzenie niejawne
Data orzeczenia 12 stycznia 2006
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący SSN Antoni Górski
Sygn. akt II CZ 130/05
POSTANOWIENIE
Dnia 12 stycznia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Antoni Górski (przewodniczący)
SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)
SSN Henryk Pietrzkowski
w sprawie z wniosku M.M.
przy uczestnictwie K.A., K.W. i Agencji Nieruchomości Rolnych
o zasiedzenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 12 stycznia 2006 r.,
zażalenia uczestniczek K.W. i K.A.
na postanowienie Sądu Okręgowego w S.
z dnia 30 sierpnia 2005 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
2
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w S. odrzucił skargę
kasacyjną uczestników postępowania K.A. i K.W. od postanowienia tego Sądu z
dnia 24 maja 2005 r. Zdaniem Sądu Okręgowego skarga kasacyjna uczestników
nie zawierał wniosku o przyjęcie kasacji do rozpoznania. W zażaleniu uczestnicy
wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając, ze stanowisko Sądu
Okręgowego jest zbyt formalistyczne.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 3984
§ 1 pkt. 3 k.p.c.
wyraźnie wskazuje, ze skarga kasacyjna powinna zawierać uzasadniony wniosek
o jej przyjęcie do rozpoznania, zaś zgodnie z art. 3986
§ 2 k.p.c. sąd drugiej
instancji jest uprawniony do odrzucenia skargi kasacyjnej, która nie spełnia
wymagań określonych w art. 3984
§ 1 k.p.c. Sąd Okręgowy nie zachował się więc
zbyt formalistycznie, jak twierdzą skarżący, lecz prawidłowo zastosowała właściwe
przepisy kodeksu postępowania cywilnego.
W żadnym razie nie można także podzielić poglądu skarżących, że jako
pismo procesowe kasacja jest równocześnie wnioskiem o przyjęcie jej do
rozpoznania. Taka interpretacja art. 3984
k.p.c. stawiałaby pod znakiem zapytania
racjonalność ustawodawcy. Gdyby skarga kasacyjna, która odpowiada wymogom
pisma procesowego, jednocześnie była wnioskiem o przyjęcie jej do rozpoznania,
to jaki sens miałoby wyróżniane specjalnego wymogu zawarcia w jej treści wniosku
o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz uzasadnienia takiego wniosku. Skoro zaś
taki wymóg skargi kasacyjnej wyraźnie został przewidziany w art. 3984
§ 1 pkt 3,
pełnomocnik sporządzający skargę kasacyjną musi się do niego zastosować.
W razie bowiem gdy skarga kasacyjna nie zawiera wspomnianego wyżej wniosku,
skarżący naraża się na jej odrzucenie i to od razu we wstępnym badaniu kasacji
przez sąd II instancji.
Mając na względzie, że zarzuty podniesione w zażaleniu okazały się
nieusprawiedliwione Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941
§ 3 k.p.c. w związku
z art. 39814
k.p.c., oddalił zażalenie.
3Sygn. akt II CZ 130/05
POSTANOWIENIE
Dnia 12 stycznia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Antoni Górski (przewodniczący)
SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)
SSN Henryk Pietrzkowski
w sprawie z wniosku M.M.
przy uczestnictwie K.A., K.W. i Agencji Nieruchomości Rolnych
o zasiedzenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 12 stycznia 2006 r.,
zażalenia uczestniczek K.W. i K.A.
na postanowienie Sądu Okręgowego w S.
z dnia 30 sierpnia 2005 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
2
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w S. odrzucił skargę
kasacyjną uczestników postępowania K.A. i K.W. od postanowienia tego Sądu z
dnia 24 maja 2005 r. Zdaniem Sądu Okręgowego skarga kasacyjna uczestników
nie zawierał wniosku o przyjęcie kasacji do rozpoznania. W zażaleniu uczestnicy
wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając, ze stanowisko Sądu
Okręgowego jest zbyt formalistyczne.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 3984
§ 1 pkt. 3 k.p.c.
wyraźnie wskazuje, ze skarga kasacyjna powinna zawierać uzasadniony wniosek
o jej przyjęcie do rozpoznania, zaś zgodnie z art. 3986
§ 2 k.p.c. sąd drugiej
instancji jest uprawniony do odrzucenia skargi kasacyjnej, która nie spełnia
wymagań określonych w art. 3984
§ 1 k.p.c. Sąd Okręgowy nie zachował się więc
zbyt formalistycznie, jak twierdzą skarżący, lecz prawidłowo zastosowała właściwe
przepisy kodeksu postępowania cywilnego.
W żadnym razie nie można także podzielić poglądu skarżących, że jako
pismo procesowe kasacja jest równocześnie wnioskiem o przyjęcie jej do
rozpoznania. Taka interpretacja art. 3984
k.p.c. stawiałaby pod znakiem zapytania
racjonalność ustawodawcy. Gdyby skarga kasacyjna, która odpowiada wymogom
pisma procesowego, jednocześnie była wnioskiem o przyjęcie jej do rozpoznania,
to jaki sens miałoby wyróżniane specjalnego wymogu zawarcia w jej treści wniosku
o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz uzasadnienia takiego wniosku. Skoro zaś
taki wymóg skargi kasacyjnej wyraźnie został przewidziany w art. 3984
§ 1 pkt 3,
pełnomocnik sporządzający skargę kasacyjną musi się do niego zastosować.
W razie bowiem gdy skarga kasacyjna nie zawiera wspomnianego wyżej wniosku,
skarżący naraża się na jej odrzucenie i to od razu we wstępnym badaniu kasacji
przez sąd II instancji.
Mając na względzie, że zarzuty podniesione w zażaleniu okazały się
nieusprawiedliwione Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941
§ 3 k.p.c. w związku
z art. 39814
k.p.c., oddalił zażalenie.
3