Wyrok - II SA/Ke 18/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach - z dnia 26 marca 2026
Teza
Stwierdzono nieważność uchwały w całości. Prawo miejscowe, Straż pożarna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Armański Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek Sędzia WSA Agnieszka Banach (spr.) Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze skarg Prokuratora Okręgowego w Kielcach i Prokuratora Rejonowego w Busku- Zdroju na uchwałę Rady Gminy Gnojno z dnia 30 kwietnia 2024 r. Nr XLVI/336/24 w przedmiocie ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego dla strażStwierdzono nieważność uchwały w całości. Prawo miejscowe, Straż pożarna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Armański Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek Sędzia WSA Agnieszka Banach (spr.) Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze skarg Prokuratora Okręgowego w Kielcach i Prokuratora Rejonowego w Busku- Zdroju na uchwałę Rady Gminy Gnojno z dnia 30 kwietnia 2024 r. Nr XLVI/336/24 w przedmiocie ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego dla straż
Data orzeczenia
26 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Przewodniczący
Agnieszka Banach
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono nieważność uchwały w całości
UZASADNIENIE
W dniu 30 kwietnia 2024 r. Rada Gminy Gnojno, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 609 ze zm., dalej "u.s.g.") oraz art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o ochotniczych strażach pożarnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 2490, dalej "u.o.s.p."), podjęła uchwałę nr XLVI/336/24 w sprawie ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego dla strażaków ratowników i kandydatów na strażaków ochotniczych straży pożarnych.W § 1 ust. 1 uchwały postanowiono: "Wysokość stawki ekwiwalentu pieniężnego dla strażaka ratownika, członka jednostki ochotniczej straży pożarnej mającej siedzibę na terenie gminy Gnojno, który uczestniczył:1) w działaniu ratowniczym, akcji ratowniczej lub zawodach sportowo-pożarniczych ustala się na kwotę 20,00 zł za każdą rozpoczętą godzinę udziału w działaniu, akcji lub zawodach;2) w szkoleniu, ćwiczeniu ustala się na kwotę 10,00 zł za każdą rozpoczętą godzinę szkolenia, ćwiczenia."Z kolei w § 1 ust. 2 uchwały wskazano: "Wysokość ekwiwalentu pieniężnego dla strażaka ochotniczej straży pożarnej, który ukończył 18 lat, a nie ukończył 65 lat, będącego uczestnikiem szkolenia podstawowego przygotowującego do bezpośredniego udziału w działaniach ratowniczych, ustala się kwotę 10,00 zł za godzinę szkolenia".W uzasadnieniu uchwały Rada Gminy wyjaśniła, że 8 września 2023 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o Ochotniczych Strażach Pożarnych, na podstawie której istnieje możliwość wypłacania ekwiwalentu pieniężnego zarówno strażakom ratownikom, jak i kandydatom na strażaków OSP, którzy przygotowują się do działań ratowniczych. Organ, powołując się na treść art. 15 ust. 2 ww. ustawy, podniósł, że ponieważ uprawnienia do ekwiwalentu wypłacanego przez gminę od 8 września 2023 r. nabyła nowa grupa - kandydaci na strażaków ratowników OSP, przyjęcie przedmiotowej uchwały, uwzględniającej ustalenie wysokości ekwiwalentu pieniężnego dla kandydatów na strażaków ratowników OSP jest konieczne i uzasadnione.Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą uchwałę wnieśli Prokurator Okręgowy w Kielcach oraz Prokurator Rejonowy w Busku-Zdroju.Prokurator Okręgowy w Kielcach zaskarżył powyższą uchwałę w całości, zarzucając istotne naruszenie przepisów prawa, tj.:– art. 15 ust. 1a pkt 1 i 2 u.o.s.p. w z art. 2, art. 7 i art. 94 Konstytucji RP polegającym na niewypełnieniu normy kompetencyjnej i nieuregulowaniu wysokości ekwiwalentu dla kandydata na strażaka ratownika OSP, o którym mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1 u.o.s.p. i strażaka ratownika OSP, który brał udział w działaniach, o jakich mowa w art. 3 pkt 7 u.o.s.p. za każdą rozpoczętą godzinę liczoną od zgłoszenia wyjazdu z jednostki ochotniczej straży pożarnej lub gotowości do wyjazdu w celu realizowania zadań;– art. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) w z art. 2, art. 7 i art. 94 Konstytucji RP poprzez zaniechanie prawodawcze i nienadanie uchwale w § 6 wstecznej mocy obowiązującej od dnia 8 września 2023 r., tj. od dnia wejścia w życie dodanego do ustawy art. 15 ust. 1a pkt 1 i 2 u.o.s.p. i zmienionego art. 15 ust. 2 tej ustawy uprawniającego do otrzymania ekwiwalentu strażaka ratownika OSP, który uczestniczył w działaniu ratowniczym, akcji ratowniczej, szkoleniu lub ćwiczeniu, kandydata na strażaka ratownika OSP, o którym mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1 u.o.s.p. oraz strażaka ratownika OSP, który brał udział w działaniach, o których mowa w art. 3 pkt 7 za każdą rozpoczętą godzinę liczoną od zgłoszenia wyjazdu z jednostki ochotniczej straży pożarnej lub gotowości do wyjazdu w celu realizowania zadań za każdą rozpoczętą godzinę liczoną od zgłoszenia wyjazdu z jednostki ochotniczej straży pożarnej lub gotowości do wyjazdu w celu realizowania zadań, o których mowa w art. 3 pkt 7 u.o.s.p., bez względu na liczbę wyjazdów w ciągu godziny.Podnosząc takie zarzuty skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości.W odpowiedzi Rada Gminy wniosła o umorzenie postępowania, uznając zarzuty tej skargi za zasadne.Organ wskazał, że na najbliższej sesji, planowanej na styczeń 2026 r., podejmie uchwałę w sprawie ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego dla strażaków ratowników ochotniczych straży pożarnych oraz kandydatów na strażaków ratowników ochotniczych straży pożarnych z terenu gminy Gnojno, w oparciu o obowiązujące przepisy prawa oraz z uwzględnieniem zarzutów zawartych w skardze Prokuratura Okręgowego w Kielcach. Mocą tej uchwały z obrotu prawnego zostanie wycofana zaskarżona uchwała, a skarga Prokuratura Okręgowego stanie się bezprzedmiotowa.Prokurator Rejonowy w Busku-Zdroju zaskarżonej uchwale zarzucił natomiast istotne naruszenie prawa w postaci art. 15 ust 2 u.o.s.p. poprzez brak wskazania, że ekwiwalent pieniężny nalicza się bez względu na liczbę wyjazdów w ciągu jednej godziny. Zdaniem skarżącego, w konsekwencji uchwała ta pozostaje niekompletnaw zakresie realizacji przesłanek określonych w przepisie kompetencyjnym, co stanowi niewypełnienie dyspozycji tego przepisu.Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości.W odpowiedzi na tę skargę organ wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej.Wskazał, że celem podjęcia uchwały było ustalenie wysokości ekwiwalentu pieniężnego, stanowiące realizację kompetencji wynikającej z art. 15 ust. 2 u.o.s.p. Skoro zaś zasady naliczania ekwiwalentu pieniężnego zostały uregulowane w art. 15 ust. 2 u.o.s.p., nie zachodzi potrzeba ich powielania w treści uchwały.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:Przedmiotem kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne są między innymi akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnegoi terenowych organów administracji rządowej (art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn. Dz. U.z 2026 r. poz. 142 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Kryterium kontroli stanowi zgodność z prawem aktu, przy uwzględnieniu stanu prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Stosownie do treści art. 147 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.Wyjaśnić należy, że przesłanką stwierdzenia nieważności uchwały organu samorządu gminnego jest jej istotna sprzeczność z prawem. W orzecznictwiei doktrynie podkreśla się, że opierając się na konstrukcji wad powodujących nieważność oraz wzruszalność decyzji administracyjnych, można wskazać rodzaje naruszeń przepisów, które trzeba zaliczyć do istotnych, skutkujących nieważnością uchwały organu gminy. Do nich należy naruszenie: przepisów wyznaczających kompetencję do podejmowania uchwał, podstawy prawnej podejmowania uchwał, przepisów prawa ustrojowego, przepisów prawa materialnego - przez wadliwą ich wykładnię - oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał (por. przykładowo wyrok WSA w Warszawie z 1 czerwca 2021 r., VIII SA/Wa 281/21, LEX nr 3312403 i przywołane tam orzecznictwo oraz stanowisko wyrażone w doktrynie).W wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 października 2009 r., sygn. akt Kp 3/09, zwrócono uwagę na zasadę konstruowania przepisów z zachowaniem odpowiedniej określoności regulacji prawnych, która ma charakter zasady prawa. Wprawdzie w wyroku tym mowa o tworzeniu przepisów ustaw i rozporządzeń, jednakże opisana reguła ma charakter uniwersalny, a wynikające z niej wnioski mogą stanowić podstawę ocen w zakresie formy tworzenia prawa miejscowego.Na prawodawcy ciąży zatem obowiązek tworzenia przepisów prawa możliwie najbardziej określonych w danym wypadku, zarówno pod względem ich treści, jaki formy. Na oba wymiary określoności prawa składają się kryteria, które były wielokrotnie wskazywane w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego, a mianowicie: precyzyjność regulacji prawnej, jasność przepisu oraz jego legislacyjna poprawność. Kryteria te składają się na tzw. test określoności prawa, który każdorazowo powinien być odnoszony do badanej regulacji. Precyzyjność przepisu przejawia się w konkretności regulacji praw i obowiązków, tak by ich treść była oczywista i pozwalała na ich wyegzekwowanie. Jest to możliwe pod warunkiem skonstruowania przez prawodawcę precyzyjnych norm prawnych. Z kolei jasność przepisu gwarantować ma jego komunikatywność względem adresatów. Innymi słowy, chodzi o zrozumiałość przepisu na gruncie języka powszechnego. Niejasność przepisu w praktyce oznacza niepewność sytuacji prawnej adresata normy i pozostawienie jej ukształtowania organom stosującym prawo.Przypomnieć należy, że ustawodawca, uwzględniając konstytucyjną zasadę praworządności, zobowiązując wszystkie podmioty władzy publicznej do działania na podstawie prawa i w celu jego wykonania, wprowadził w przepisach ustaw kształtujących ustrój jednostek samorządu terytorialnego generalną klauzulę kompetencyjną, zobowiązującą te jednostki do stanowienia aktów prawa miejscowego oraz innych aktów "na podstawie upoważnień ustawowych". Przepisy te stanowią uszczegółowienie konstytucyjnej zasady praworządności wyrażonej w art. 7 Konstytucji RP. Podstawa prawna do działań w zakresie stanowienia aktów prawa miejscowego jest dwojakiego rodzaju. Jest nią upoważnienie bezpośrednio wynikające z przepisów ustaw ustrojowych (gminnej, powiatowej, wojewódzkiej) albo upoważnienie zawarte w innych regulacjach ustawowych.Artykuł 7 Konstytucji RP stanowi ważną dyrektywę interpretacyjną, która zakazuje rozszerzającej wykładni przepisów kompetencyjnych (zob. TK - K 20/01)i domniemywania kompetencji organów władzy publicznej. Ten ostatni zakaz wyklucza działania organów władz publicznych bez odpowiedniego przyzwolenia przez prawo. Realizując kompetencję, organ musi uwzględniać treść normy upoważniającej i nie może poszukiwać analogii w innych przepisach prawa odnoszących się do innych czy nawet podobnych regulacji w ramach przyznanych mu przez ustawodawcę kompetencji (WSA w Łodzi - II SA/Łd 203/21).Przenosząc zaprezentowane wyżej rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że zaskarżona uchwała została podjęta w wykonaniu delegacji ustawowej określonej w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o ochotniczych strażach pożarnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 233). W dacie podjęcia zaskarżonej uchwały, tj. w dniu 30 kwietnia 2024 r., art. 15 ust. 1, ust. 1a i ust. 2 ww. ustawy miały następujące brzmienie.Strażak ratownik OSP, który uczestniczył w działaniu ratowniczym, akcji ratowniczej, szkoleniu lub ćwiczeniu, otrzymuje, niezależnie od otrzymywanego wynagrodzenia, ekwiwalent pieniężny (art. 15 ust. 1 ustawy)Ekwiwalent pieniężny otrzymują również:1) kandydat na strażaka ratownika OSP, o którym mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1,2) strażak ratownik OSP, który brał udział w działaniach, o których mowa w art. 3 pkt 7,- stosownie do posiadanych przez gminę środków finansowych (art. 15 ust. 1a ustawy), W myśl art. 3 pkt 7 tej ustawy, do zadań ochotniczych straży pożarnych należy w szczególności podejmowanie działań w celu ochrony życia, zdrowia, mienia lub środowiska przez zabezpieczanie obszaru chronionego właściwej jednostki ratowniczo-gaśniczej Państwowej Straży Pożarnej, określonego w powiatowym (miejskim) planie ratowniczym.Wysokość ekwiwalentu pieniężnego ustala, nie rzadziej niż raz na 2 lata, właściwa rada gminy w drodze uchwały. Wysokość ekwiwalentu pieniężnego nie może przekraczać 1/175 przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego brutto, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1251, 1429 i 1672) przed dniem ustalenia ekwiwalentu pieniężnego. Ekwiwalent pieniężny nalicza się za każdą rozpoczętą godzinę liczoną od zgłoszenia wyjazdu z jednostki ochotniczej straży pożarnej lub gotowości do wyjazdu w celu realizowania zadań, o których mowa w art. 3 pkt 7, bez względu na liczbę wyjazdów w ciągu jednej godziny, a w przypadku kandydata na strażaka ratownika OSP - za każdą rozpoczętą godzinę szkolenia. Ekwiwalent pieniężny jest wypłacany z budżetu właściwej gminy" (art. 15 ust. 2 u.o.s.p.)Zasadny okazał się zarzut skargi dotyczący niewypełnienia przez Radę Gminy Gnojno w sposób prawidłowy delegacji ustawowej zawartej w art. 15 ust. 1a i 2 u.o.s.p.Wskazać należy, że zgodnie z przywołanymi przepisami ekwiwalent pieniężny otrzymują strażacy ratownicy OSP, którzy uczestniczyli w działaniu ratowniczym, akcji ratowniczej, szkoleniu lub ćwiczeniu. Natomiast kandydat na strażaka ratownika będący strażakiem OSP, który ukończył 18 lat, a nie ukończył 65 lat, i który jest uczestnikiem szkolenia podstawowego przygotowującego do bezpośredniego udziału w działaniach ratowniczych, może otrzymać ekwiwalent pieniężny stosownie do posiadanych przez gminę środków finansowych. Sąd w składzie orzekającym w tej sprawie podziela pogląd orzecznictwa sądów administracyjnych, zgodnie z którym - a contrario - brak posiadanych środków finansowych zwalnia gminę z wypłaty ekwiwalentu (zob. wyrok WSA w Rzeszowie z 7 maja 2025 r., II SA/Ke 146/25, cbois). To organy gminy, dysponując określonymi możliwościami finansowymi, decydują, czy na terenie danej gminy taki rodzaj ekwiwalentu pieniężnego będzie wypłacany. W przypadku Gminy Gnojno jej organ stanowiący zdecydował, że Gmina będzie ustalać i wypłacać ekwiwalent pieniężny kandydatom na strażaków ratowników OSP. W uzasadnieniu uchwały wyraźnie wskazano, że ponieważ uprawnienia do ekwiwalentu wypłacanego przez gminę od 8 września 2023 r. nabyła nowa grupa - kandydaci na strażaków ratowników OSP, przyjęcie przedmiotowej uchwały, uwzględniającej ustalenie wysokości ekwiwalentu pieniężnego dla kandydatów na strażaków ratowników OSP jest konieczne i uzasadnione.Zatem Gmina Gnojno w dacie podjęcia zaskarżonej chwały dysponowała środkami finansowymi na omawiany cel. Uzasadnienie uchwały nie precyzuje jednak, o których kandydatów na strażaków ratowników OSP chodzi. Definicję kandydata na strażaka ratownika OSP zawiera art. 9 ust. 2 u.o.s.p., który stanowi, że kandydatem na strażaka ratownika OSP jest:1) Strażak OSP, który ukończył 18 lat, a nie ukończył 65 lat, i który jest uczestnikiem szkolenia podstawowego przygotowującego do bezpośredniego udziału w działaniach ratowniczych, lub2) Strażak OSP w wieku od 16 do 18 lat, który za zgodą jednego z rodziców, opiekunów prawnych albo opiekunów faktycznych jest uczestnikiem szkolenia podstawowego przygotowującego do bezpośredniego udziału w działaniach ratowniczych, z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie art. 204 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2023 r. poz. 1465 oraz z 2024 r. poz. 878, 1222, 1871 i 1965).Przepis § 1 ust. 2 uchwały stanowi, że wysokość ekwiwalentu pieniężnego dla strażaka ochotniczej straży pożarnej, który ukończył 18 lat, a nie ukończył 65 lat, będącego uczestnikiem szkolenia podstawowego przygotowującego do bezpośredniego udziału w działaniach ratowniczych, ustala się kwotę 10,00 zł za godzinę szkolenia. Organ stanowiący gminy umożliwił zatem otrzymywanie ekwiwalentu pieniężnego przez tych kandydatów, o których stanowi art. 15 ust. 1a pkt 1 w zw. z art. 9 ust. 2 pkt 1 ustawy. Organ stanowiący gminy nie jest upoważniony do ustalenia wysokości ekwiwalentu dla kandydatów na strażaków ratowników OSP będących strażakami OSP w wieku od 16 do 18 lat, którzy za zgodą jednego z rodziców, opiekunów prawnych albo opiekunów faktycznych są uczestnikami szkolenia podstawowego przygotowującego do bezpośredniego udziału w działaniach ratowniczych, co czyni zarzut skargi Prokuratora Okręgowego chybionym.Organ gminy nie ustrzegł się jednak przed błędami w wykonaniu delegacji ustawowej, o której mowa wyżej, ustalając wysokość ekwiwalentu w sposób niejasny, niezgodnie z ustawą.Po pierwsze, ustawa nie czyni rozróżnienia, jakiego dokonał uchwałodawca lokalny, że ustalił strażakom ratownikom OSP wysokość stawki ekwiwalentu pieniężnego, zaś kandydatom na strażaka ratownika OSP – wysokość ekwiwalentu pieniężnego. Przywołane wyżej przepisy nie uprawniają rady gminy do ustalenia stawki ekwiwalentu pieniężnego, a wysokości takiego ekwiwalentu.Po drugie, ekwiwalent pieniężny ustalany jest w sposób określony w art. 15 ust. 2 ustawy, zatem co do zasady zbędna jest regulacja określająca sposób ustalenia wysokości ekwiwalentu w uchwale. Nadto w ustawie ekwiwalent pieniężny nalicza się za każdą rozpoczętą godzinę liczoną od zgłoszenia wyjazdu z jednostki ochotniczej straży pożarnej lub gotowości do wyjazdu w celu realizowania zadań, o których mowa w art. 3 pkt 7. Tymczasem skarżona uchwała zawiera regulację, która dotyczy naliczenia ekwiwalentu pieniężnego wyłącznie za każdą rozpoczętą godzinę udziału w działaniu, akcji lub zawodach, bez uwzględnienia tego, że chodzi o rozpoczęcie godziny liczonej od zgłoszenia wyjazdu z jednostki ochotniczej lub gotowości do wyjazdu. Z kolei w przypadku kandydatów na strażaków ratowników uchwała wprowadziła przepis, że wysokość ekwiwalentu ustala się na kwotę 10,00 zł za godzinę szkolenia, zaś ustawa stanowi, że ekwiwalent należy się za każdą rozpoczętą godzinę szkolenia. Zatem uchwała w sposób nieuprawniony modyfikuje ustawowy sposób ustalania ekwiwalentu, co stanowi o istotnym naruszeniu prawa art. 15 ust. 2 u.o.s.p. w zw. z art. 7 i art. 94 Konstytucji RPPonadto rację ma Prokurator Rejonowy, że ekwiwalent pieniężny nalicza się bez względu na liczbę wyjazdów w ciągu jednej godziny. Zaskarżona uchwała wskazuje jedynie, że ekwiwalent jest należny za każdą rozpoczętą godzinę udziału w działaniu, akcji lub zawodach, ale bez zastrzeżenia, że nalicza się go bez względu na liczbę wyjazdów w ciągu jednej godziny, zatem akt ten pozostaje niekompletny, czym również narusza w stopniu istotnym art. 15 ust. 2 u.o.s.p. w zw. z art. 7 i art. 94 Konstytucji RP.Niezasadnie jednak Prokurator Okręgowy podniósł, że kwestionowana uchwała winna obowiązywać od dnia 8 września 2023 r., tj. od dnia wejścia w życie art. 15 ust. 1a pkt 1 i 2 u.o.s.p. uprawniającego do otrzymania ekwiwalentu. Stanowisko powyższe w zakresie wskazanej daty 8 września 2023 r. nie jest prawidłowe, a to z uwagi na brzmienie art. 7 ustawy z 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o ochotniczych strażach pożarnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 poz. 1560). Zgodnie z nim, uchwały wydane na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. u.o.s.p.) zachowują moc. Z uwagi więc na ustawowe unormowanie kwestii ważności poprzednio podjętych uchwał mających za przedmiot ekwiwalent pieniężny, o którym mowa w art. 15 ust. 2 u.o.s.p., nie było - wbrew twierdzeniu Prokuratora - podstaw do nadawania uchwale Rady Gminy Gnojno z dnia 30 kwietnia 2024 r. mocy wstecznej od 8 września 2023 r.W każdym razie nieprawidłowe wykonanie delegacji ustawowej powoduje, że skarga okazała się skuteczna, co z uwagi na rodzaj naruszeń prawa spowodowało stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości.W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 94 ust.1 u.s.g., mając na uwadze, że zaskarżona uchwała stanowi akt prawa miejscowego.. w zw. z art. 94 ust.1 u.s.g., mając na uwadze, że zaskarżona uchwała stanowi akt prawa miejscowego.