Wyrok - II SA/Ke 4/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach - z dnia 26 marca 2026
Teza
Stwierdzono nieważność aktu prawa miejscowego w całości. Straż pożarna, Funkcjonariusze Straży Pożarnej6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak Asesor WSA Magdalena Stępniak (spr.) Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Szyszka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w [...] na uchwałę Rady Miejskiej w Stopnicy z dnia 28 lutego 2024 r. Nr XXXVII/5/2024 w sprawie ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego dla strażaka ratownika OSP i kandydata na stStwierdzono nieważność aktu prawa miejscowego w całości. Straż pożarna, Funkcjonariusze Straży Pożarnej6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak Asesor WSA Magdalena Stępniak (spr.) Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Szyszka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w [...] na uchwałę Rady Miejskiej w Stopnicy z dnia 28 lutego 2024 r. Nr XXXVII/5/2024 w sprawie ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego dla strażaka ratownika OSP i kandydata na st
Data orzeczenia
26 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Przewodniczący
Artur Adamiec
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono nieważność aktu prawa miejscowego w całości
UZASADNIENIE
Rada Miejska w Stopnicy 28 lutego 2024 r., na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 40ze. zm.) dalej "u.s.g.", w związku z art. 15 ust. 1 i 1a pkt 1 i 2 oraz ust. 2 i 3 ustawyz 17 grudnia 2021 r. o ochotniczych strażach pożarnych (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 194 ze zm.) dalej "u.o.s.p." podjęła uchwałę nr XXXVII/5/2024 w sprawie ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego dla strażaka ratownika OSP i kandydata na strażaka ratownika OSP z terenu Gminy Stopnica, który uczestniczył w działaniu ratowniczym, akcji ratowniczej, szkoleniu lub ćwiczeniu.W § 1 ust. 1 uchwały postanowiono: "Ustala się ekwiwalent pieniężnyw wysokości 20 zł (słownie: dwadzieścia złotych 00/100), za każdą rozpoczętą godzinę udziału strażaka ratownika OSP z terenu Gminy Stopnica w działaniu ratowniczym lub akcji ratowniczej, zaś w ust. 2 ustala, że się ekwiwalent pieniężnyw wysokości 7,00 zł (słownie: siedem złotych 00/100 groszy), za każdą rozpoczętą godzinę udziału strażaka ratownika OSP i kandydata na strażaka ratownika OSPz terenu Gminy Stopnica w szkoleniu lub ćwiczeniu.Na powyższa uchwałę Prokurator Rejonowy w Busku - Zdroju złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, zarzucając istotne naruszenie przepisów prawa, tj.:1. art. 15 ust. 1 u.o.s.p poprzez posłużenie się w treści zaskarżanego przepisu pojęciem "udział" podczas gdy ustawodawca w treści art. 15 ust. 1 u.o.s.p. nie posłużył się terminem "udział" lecz terminem "uczestnictwo" co stanowi niedopuszczalną modyfikację przepisu kompetencyjnego;2. art 15 ust. 2 u.o.s.p poprzez brak określenia momentu, od którego naliczany ma być ekwiwalent to jest od momentu zgłoszenia wyjazdu z jednostki ochotniczej straży pożarnej lub gotowości do wyjazdu w celu realizowania zadań, o których mowaw art. 3 pkt 7, oraz brak wskazania, że jest on naliczany bez względu na liczbę wyjazdów w ciągu jednej godziny. Uchwała jest zdaniem Prokuratora w tej części niekompletna w zakresie realizacji przesłanek określonych w przepisie kompetencyjnym, co jego zdaniem stanowi niewypełnienie dyspozycji tego przepisu;3. art. 15 ust. 2 w związku z art. 15 ust. 1a , pkt 1 u.o.s.p. poprzez przyznanie kandydatowi na strażaka mocą §1 ust. 2 zaskarżonej uchwały ekwiwalentu pieniężnego za uczestnictwo w ćwiczeniu, podczas gdy art. 15 ust. 2 ustawy nie daje podstawy do takiej regulacji, w konsekwencji zaskarżona uchwała pozostaje sprzeczna z brzmieniem art. 15 ust. 2 i art. 15 ust. 1a pkt 1 u.o.s.p.Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości.W uzasadnieniu skargi prokurator podniósł, że w § 1 uchwały użyto sformułowania, że ekwiwalent jest naliczany za "udział". Jego zdaniem powyższe stanowi naruszenie art. 15 ust. 1 u.o.s.p., który posługuje się pojęciem "uczestnictwa". Prokurator powołał się na wyrok NSA z 13 września 2023 r., sygn. akt III OSK, w którym wyrażono pogląd, że użycie przez ustawodawcę pojęcia "uczestnictwa" odzwierciedla określony przedział czasu, w którym strażak ratownik OSP pozostaje zaangażowany w działania ratownicze. Przyjęcie pojęcia "udział" stanowi zatem modyfikację art. 15 ust. 1 u.o.s.p. i jest istotnym naruszeniem prawa.Prokurator uważa, że w § 1 doszło do naruszenia art. 15 ust. 2 u.o.s.p. poprzez brak wskazania, że ekwiwalent naliczany jest bez względu na liczbę wyjazdów w ciągu jednej godziny oraz brak wskazania, że jest on naliczany również za każdą rozpoczętą godzinę liczoną od zgłoszenia gotowości do wyjazdu w celu realizowania zadań, o których mowa w art. 3 pkt 7 ustawy. Ustawa w sposób jednoznaczny wskazuje sposób naliczania ekwiwalentu, co oznacza, że zadaniem rady gminy jest realizacja tych wytycznych oraz ich odzwierciedlenie w treści uchwały.Nadto wskazał, że w § 1 ust. 2 uchwały przyznano kandydatowi na strażaka ekwiwalent pieniężny za "uczestnictwo w ćwiczeniu", czym naruszono art. 15 ust. 2 u.o.s.p., który daje podstawę do przyznania kandydatowi na strażaka ekwiwalent pieniężny za "uczestnictwo" w szkoleniu podstawowym przygotowującym do bezpośredniego udziału w działaniach ratowniczych".W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, nie zgadzając sięz zarzutami przedstawionymi przez prokuratora.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:Przedmiotem kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne są między innymi akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnegoi terenowych organów administracji rządowej (art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej p.p.s.a.). Kryterium kontroli stanowi zgodność z prawem aktu, przy uwzględnieniu stanu prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Stosownie do treści art. 147 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.Przepis art. 91 ust. 1 u.s.g. stanowi, że uchwała organu powiatu sprzecznaz prawem jest nieważna. Zgodnie natomiast z art. 91 ust. 4 u.s.g. w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały, ograniczając się do wskazania, że uchwałę lub zarządzenie wydano z naruszeniem prawa. W orzecznictwie sądów administracyjnych i doktrynie utrwalił się pogląd, że tylko istotne naruszenie prawa stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności aktu (np. uchwały) organu gminy. Za "istotne" naruszenie prawa uznaje się uchybienie prowadzące do skutków, które nie mogą być tolerowane w demokratycznym państwie prawnym. Do nich zalicza się między innymi naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego, a także przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał (por. M. Stahl, Z. Kmieciak: Akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego w świetle orzecznictwa NSA i poglądów doktryny,ST 2001 r., z. 1-2, s. 101-102).Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w tak zakreślonych granicach była w niniejszej sprawie opisana na wstępie uchwała Rady Miejskiej w Stopnicyw sprawie ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego dla strażaka ratownika OSP i kandydata na strażaka ratownika OSP z terenu Gminy Stopnica, który uczestniczył w działaniu ratowniczym, akcji ratowniczej, szkoleniu lub ćwiczeniu.W myśl art. 87 ust. 2 Konstytucji RP akty prawa miejscowego są źródłami prawa powszechnie obowiązującego na obszarze działania organów, które je ustanowiły. Stosownie do art. 94 Konstytucji RP organy samorządu terytorialnego ustanawiają akty prawa miejscowego na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie. Niedopuszczalne jest zarówno pomijanie przez radę gminy materii przekazanej temu organowi do uregulowania na mocy delegacji ustawowej, jak i regulowanie tego, co zostało już uregulowane w źródle prawa powszechnie obowiązującego bądź też modyfikowanie przepisu ustawowego przez akt wykonawczy niższego rzędu. Podkreślić należy, że art. 7 Konstytucji RP nakazuje, aby wszelkie działania organu władzy publicznej były oparte na wyraźnie określonej normie kompetencyjnej. Realizując kompetencję, organ musi uwzględniać treść normy ustawowej. Odstąpienie od tej zasady z reguły stanowi istotne naruszenie prawa. Zaznaczyć przy tym należy, że normy upoważniające powinny być interpretowane w sposób ścisły, literalny. Zakazuje się dokonywania wykładni rozszerzającej przepisów kompetencyjnych oraz wyprowadzania kompetencji w drodze analogii. Natomiast obywatela obowiązuje zasada odwrotna, ponieważ może on czynić wszystko to, czego prawo mu nie zakazuje (por. M. Florczak-Wątor (w) P. Tuleja (red.), Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, wyd. II, red., Warszawa 2023, art. 7).Podstawę prawną zaskarżonej uchwały stanowiły art. 18 ust. 2 pkt 15 i art. 15 u.o.s.p. Zgodnie z pierwszym powołanym przepisem, do wyłącznej właściwości rady gminy należy stanowienie w innych sprawach zastrzeżonych ustawami do kompetencji rady gminy. Jest to norma kompetencyjna o charakterze ogólnym, odsyłająca do upoważnień zawartych w innych ustawach.Takie szczególne upoważnienie zawiera art. 15 u.o.s.p., w myśl którego, w brzmieniu obowiązującym na datę podjęcia zaskarżonej uchwały strażak ratownik OSP, który uczestniczył w działaniu ratowniczym, akcji ratowniczej, szkoleniu lub ćwiczeniu, otrzymuje, niezależnie od otrzymywanego wynagrodzenia, ekwiwalent pieniężny (ust. 1). Ekwiwalent pieniężny otrzymują również: 1) kandydat na strażaka ratownika OSP, o którym mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1, 2) strażak ratownik OSP, który brał udział w działaniach, o których mowa w art. 3 pkt 7 - stosownie do posiadanych przez gminę środków finansowych (ust. 1a). Wysokość ekwiwalentu pieniężnego ustala, nie rzadziej niż raz na 2 lata, właściwa rada gminy w drodze uchwały. Wysokość ekwiwalentu nie może przekraczać 1/175 przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego brutto, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1631 i 1674) przed dniem ustalenia ekwiwalentu pieniężnego. Ekwiwalent pieniężny nalicza się za każdą rozpoczętą godzinę liczoną od zgłoszenia wyjazdu z jednostki ochotniczej straży pożarnej lub gotowości do wyjazdu w celu realizowania zadań, o których mowa w art. 3 pkt 7, bez względu na liczbę wyjazdów w ciągu jednej godziny, a w przypadku kandydata na strażaka ratownika OSP - za każdą rozpoczętą godzinę szkolenia. Ekwiwalent pieniężny jest wypłacany z budżetu właściwej gminy (ust. 3).Zauważyć należy, że powołany art. 15 ust. 2 u.o.s.p. wprost wskazuje, że wysokość ekwiwalentu nalicza się dla strażaka ratownika OSP "za każdą rozpoczętą godzinę liczoną od zgłoszenia wyjazdu z jednostki ochotniczej straży pożarnej lub gotowości do wyjazdu w celu realizowania zadań, o których mowa w art. 3 pkt 7, bez względu na liczbę wyjazdów w ciągu jednej godziny". Posługując się terminologią przyjętą przez ustawodawcę należy zatem odróżnić "ustalenie wysokości ekwiwalentu" od "naliczenia wysokości ekwiwalentu". Ustalenie wysokości ekwiwalentu należy zatem do rady gminy, która w uchwale podjętej na podstawieart. 15 ust. 2 zdanie pierwsze u.o.s.p. ma obowiązek określić kwotową wysokość stawki dla strażaka ratownika OSP, który uczestniczył w działaniu ratowniczym, akcji ratowniczej, szkoleniu lub ćwiczeniu ("Wysokość ekwiwalentu pieniężnego ustala, nie rzadziej niż raz na 2 lata, właściwa rada gminy w drodze uchwały"). Z kolei sposób naliczania ekwiwalentu określa art. 15 ust. 2 zdanie trzecie u.o.s.p., z którego wynika, że ekwiwalent oblicza się za każdą rozpoczętą godzinę liczoną od zgłoszenia wyjazdu z jednostki ochotniczej straży pożarnej lub gotowości do wyjazdu w celu realizowania zadań, o których mowa w art. 3 pkt 7, bez względu na liczbę wyjazdów w ciągu jednej godziny. Przy czym w orzecznictwie podkreśla się, że zwrot "od zgłoszenia wyjazdu z jednostki" odnosi się nie tylko do uczestnictwa w "działaniu ratowniczym lub akcji ratowniczej", ale również uczestnictwa w "szkoleniu lub ćwiczeniu" (por. wyrok NSA 12 czerwca 2025 r., III OSK 1337/24).Określenie sposobu naliczania ekwiwalentu na poziomie ustawowym zasadniczo powinno czynić zbędnym normowanie go w uchwale ustalającej wysokość ekwiwalentu. O ile dopuszczalnym jest w niektórych przypadkach powtórzenie przez prawodawcę gminnego treści przepisu ustawy, to jednak takie powtórzenia wówczas należy traktować jako superfluum normatywne, a więc nieszkodliwe powielenie przepisu ustawowego w akcie prawa miejscowego nakierowane na poprawę jego czytelności i komunikatywności - superflua admittere securius est, quam necessaria omittere (bezpiecznej jest dopuścić rzeczy zbyteczne aniżeli opuścić rzeczy konieczne). Jednakże powtórzenie ustawy musi być pełne, w pełni tożsame z regulacją wyższego rzędu, tak aby nie było wątpliwości co do zakresu normy rekonstruowanej z aktu prawa miejscowego i jej zgodności z ustawą. Jeśli nie zachodzi powyższa tożsamość, można mówić o sprzeczności z ustawą, którą należy uznać za istotne naruszenie prawa przez akt prawa miejscowego, pozostające w kolizji z konstytucyjną zasadą praworządności.Z takim przypadkiem mamy do czynienia w zaskarżonej uchwale, w której Rada Miejska określiła nie tylko wysokość ekwiwalentu dla strażaków ratowników OSP przez wskazanie stawki godzinowej, ale także wskazała - odmiennie niż stanowi ustawa - że przysługuje on "za każdą rozpoczętą godzinę udziału strażaków ratowników OSP w działaniu ratowniczym, akcji ratowniczej" (§ 1) i "za każdą rozpoczętą godzinę udziału strażaków ratowników OSP w szkoleniu lub ćwiczeniu"(§ 2). Taka regulacja zaskarżonej uchwały stoi w wyraźnej sprzeczności z zakresem upoważnienia ustawowego, które zezwala organowi stanowiącemu gminy jedynie na ustalenie wysokości ekwiwalentu, a nie na określenie sposobu jego obliczania. Ponadto decydując się na powtórzenie ustawy Rada Miejska uczyniła to w sposób niepełny, a mianowicie pominęła dalszą część przepisu art. 15 ust. 2 zd. 3 u.o.s.p., określającą moment, od którego nalicza się ekwiwalent, co może prowadzić do sporów na tym tle, a mianowicie wywodzenia, że taki ekwiwalent liczony powinien być nie od zgłoszenia wyjazdu, lecz okresu wcześniejszego, np. pojawienia sięw jednostce OSP.Po drugie, w skardze zarzucono, że w § 1 ust. 2 uchwały ustalono wysokość ekwiwalentu pieniężnego strażakom oraz kandydatom na strażaka ratownika, którzy brali udział w szkoleniu lub ćwiczeniu. Z tak sformułowanego przepisu uchwały wynika, że kandydatowi na strażaka przysługuje ekwiwalent pieniężny za udziałw szkoleniu lub ćwiczeniu. Przepis art. 15 ust. 1a pkt 1 u.o.s.p. upoważnia natomiast radę do przyznania ekwiwalentu pieniężnego kandydatom na strażaka ratownika OSP, o którym mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1 ustawy. Z przepisu tego wynika, że ekwiwalent pieniężny przysługuje kandydatowi na strażaka ratownika OSP wyłącznie za uczestnictwo w szkoleniu podstawowym przygotowującym do bezpośredniego udziału w działaniach ratowniczych. Uzasadnieniem takiego stanowiska jest uregulowany w art. 15 ust. 2 u.o.s.p. sposób naliczania ekwiwalentu pieniężnego dla kandydatów na strażaków ratowników, tj. za każdą rozpoczętą godzinę szkolenia. Zatem Rada niezasadnie wskazała kandydata na strażaka ratownika jako uprawnionego do ekwiwalentu ustalonego w § 1 ust. 2 uchwały, bowiem kandydatowi na strażaka przysługuje wyłącznie ekwiwalent za udział w szkoleniu, co oznacza, że Rada przekroczyła delegację ustawową wynikającą z art. 15 ust. 2 orazart. 15 ust. 1a pkt 1 u.o.s.p. W § 1 ust. 2 uchwały przyznano bowiem kandydatowi na strażaka ekwiwalent pieniężny za "udział w szkoleniu lub ćwiczeniu", czym naruszono art. 15 ust. 2 ustawy, który daje podstawę do przyznania kandydatowi na strażaka ekwiwalent pieniężny za "uczestnictwo w szkoleniu podstawowym przygotowującym do bezpośredniego udziału w działaniach ratowniczych". Taki zabieg legislacyjny stanowi wyjście przez prawodawcę miejscowego poza zakres upoważnienia ustawowego zawartego w art. 15 ust. 2 u.o.s.p.Wskazane wyżej naruszenia skutkowały koniecznością wyeliminowania zaskarżonej uchwały z obrotu prawnego. Ocena ww. zarzutów skutkująca najdalej idącą konsekwencją prawną - stwierdzeniem nieważności uchwały w całości, zdaniem sądu, czyni zbędnym dokonywanie rozważań nad pozostałymi, wymienionymi w skardze, naruszeniami prawa w zaskarżonej uchwale.Z tych względów sąd, na podstawie art. 147 § p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. nakazuje, aby wszelkie działania organu władzy publicznej były oparte na wyraźnie określonej normie kompetencyjnej. Realizując kompetencję, organ musi uwzględniać treść normy ustawowej. Odstąpienie od tej zasady z reguły stanowi istotne naruszenie prawa. Zaznaczyć przy tym należy, że normy upoważniające powinny być interpretowane w sposób ścisły, literalny. Zakazuje się dokonywania wykładni rozszerzającej przepisów kompetencyjnych oraz wyprowadzania kompetencji w drodze analogii. Natomiast obywatela obowiązuje zasada odwrotna, ponieważ może on czynić wszystko to, czego prawo mu nie zakazuje (por. M. Florczak-Wątor (w) P. Tuleja (red.), Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, wyd. II, red., Warszawa 2023, art. 7).Podstawę prawną zaskarżonej uchwały stanowiły art. 18 ust. 2 pkt 15 i art. 15 u.o.s.p. Zgodnie z pierwszym powołanym przepisem, do wyłącznej właściwości rady gminy należy stanowienie w innych sprawach zastrzeżonych ustawami do kompetencji rady gminy. Jest to norma kompetencyjna o charakterze ogólnym, odsyłająca do upoważnień zawartych w innych ustawach.Takie szczególne upoważnienie zawiera art. 15 u.o.s.p., w myśl którego, w brzmieniu obowiązującym na datę podjęcia zaskarżonej uchwały strażak ratownik OSP, który uczestniczył w działaniu ratowniczym, akcji ratowniczej, szkoleniu lub ćwiczeniu, otrzymuje, niezależnie od otrzymywanego wynagrodzenia, ekwiwalent pieniężny (ust. 1). Ekwiwalent pieniężny otrzymują również: 1) kandydat na strażaka ratownika OSP, o którym mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1, 2) strażak ratownik OSP, który brał udział w działaniach, o których mowa w art. 3 pkt 7 - stosownie do posiadanych przez gminę środków finansowych (ust. 1a). Wysokość ekwiwalentu pieniężnego ustala, nie rzadziej niż raz na 2 lata, właściwa rada gminy w drodze uchwały. Wysokość ekwiwalentu nie może przekraczać 1/175 przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego brutto, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1631 i 1674) przed dniem ustalenia ekwiwalentu pieniężnego. Ekwiwalent pieniężny nalicza się za każdą rozpoczętą godzinę liczoną od zgłoszenia wyjazdu z jednostki ochotniczej straży pożarnej lub gotowości do wyjazdu w celu realizowania zadań, o których mowa w art. 3 pkt 7, bez względu na liczbę wyjazdów w ciągu jednej godziny, a w przypadku kandydata na strażaka ratownika OSP - za każdą rozpoczętą godzinę szkolenia. Ekwiwalent pieniężny jest wypłacany z budżetu właściwej gminy (ust. 3).Zauważyć należy, że powołany art. 15 ust. 2 u.o.s.p. wprost wskazuje, że wysokość ekwiwalentu nalicza się dla strażaka ratownika OSP "za każdą rozpoczętą godzinę liczoną od zgłoszenia wyjazdu z jednostki ochotniczej straży pożarnej lub gotowości do wyjazdu w celu realizowania zadań, o których mowa w art. 3 pkt 7, bez względu na liczbę wyjazdów w ciągu jednej godziny". Posługując się terminologią przyjętą przez ustawodawcę należy zatem odróżnić "ustalenie wysokości ekwiwalentu" od "naliczenia wysokości ekwiwalentu". Ustalenie wysokości ekwiwalentu należy zatem do rady gminy, która w uchwale podjętej na podstawieart. 15 ust. 2 zdanie pierwsze u.o.s.p. ma obowiązek określić kwotową wysokość stawki dla strażaka ratownika OSP, który uczestniczył w działaniu ratowniczym, akcji ratowniczej, szkoleniu lub ćwiczeniu ("Wysokość ekwiwalentu pieniężnego ustala, nie rzadziej niż raz na 2 lata, właściwa rada gminy w drodze uchwały"). Z kolei sposób naliczania ekwiwalentu określa art. 15 ust. 2 zdanie trzecie u.o.s.p., z którego wynika, że ekwiwalent oblicza się za każdą rozpoczętą godzinę liczoną od zgłoszenia wyjazdu z jednostki ochotniczej straży pożarnej lub gotowości do wyjazdu w celu realizowania zadań, o których mowa w art. 3 pkt 7, bez względu na liczbę wyjazdów w ciągu jednej godziny. Przy czym w orzecznictwie podkreśla się, że zwrot "od zgłoszenia wyjazdu z jednostki" odnosi się nie tylko do uczestnictwa w "działaniu ratowniczym lub akcji ratowniczej", ale również uczestnictwa w "szkoleniu lub ćwiczeniu" (por. wyrok NSA 12 czerwca 2025 r., III OSK 1337/24).Określenie sposobu naliczania ekwiwalentu na poziomie ustawowym zasadniczo powinno czynić zbędnym normowanie go w uchwale ustalającej wysokość ekwiwalentu. O ile dopuszczalnym jest w niektórych przypadkach powtórzenie przez prawodawcę gminnego treści przepisu ustawy, to jednak takie powtórzenia wówczas należy traktować jako superfluum normatywne, a więc nieszkodliwe powielenie przepisu ustawowego w akcie prawa miejscowego nakierowane na poprawę jego czytelności i komunikatywności - superflua admittere securius est, quam necessaria omittere (bezpiecznej jest dopuścić rzeczy zbyteczne aniżeli opuścić rzeczy konieczne). Jednakże powtórzenie ustawy musi być pełne, w pełni tożsame z regulacją wyższego rzędu, tak aby nie było wątpliwości co do zakresu normy rekonstruowanej z aktu prawa miejscowego i jej zgodności z ustawą. Jeśli nie zachodzi powyższa tożsamość, można mówić o sprzeczności z ustawą, którą należy uznać za istotne naruszenie prawa przez akt prawa miejscowego, pozostające w kolizji z konstytucyjną zasadą praworządności.Z takim przypadkiem mamy do czynienia w zaskarżonej uchwale, w której Rada Miejska określiła nie tylko wysokość ekwiwalentu dla strażaków ratowników OSP przez wskazanie stawki godzinowej, ale także wskazała - odmiennie niż stanowi ustawa - że przysługuje on "za każdą rozpoczętą godzinę udziału strażaków ratowników OSP w działaniu ratowniczym, akcji ratowniczej" (§ 1) i "za każdą rozpoczętą godzinę udziału strażaków ratowników OSP w szkoleniu lub ćwiczeniu"(§ 2). Taka regulacja zaskarżonej uchwały stoi w wyraźnej sprzeczności z zakresem upoważnienia ustawowego, które zezwala organowi stanowiącemu gminy jedynie na ustalenie wysokości ekwiwalentu, a nie na określenie sposobu jego obliczania. Ponadto decydując się na powtórzenie ustawy Rada Miejska uczyniła to w sposób niepełny, a mianowicie pominęła dalszą część przepisu art. 15 ust. 2 zd. 3 u.o.s.p., określającą moment, od którego nalicza się ekwiwalent, co może prowadzić do sporów na tym tle, a mianowicie wywodzenia, że taki ekwiwalent liczony powinien być nie od zgłoszenia wyjazdu, lecz okresu wcześniejszego, np. pojawienia sięw jednostce OSP.Po drugie, w skardze zarzucono, że w § 1 ust. 2 uchwały ustalono wysokość ekwiwalentu pieniężnego strażakom oraz kandydatom na strażaka ratownika, którzy brali udział w szkoleniu lub ćwiczeniu. Z tak sformułowanego przepisu uchwały wynika, że kandydatowi na strażaka przysługuje ekwiwalent pieniężny za udziałw szkoleniu lub ćwiczeniu. Przepis art. 15 ust. 1a pkt 1 u.o.s.p. upoważnia natomiast radę do przyznania ekwiwalentu pieniężnego kandydatom na strażaka ratownika OSP, o którym mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1 ustawy. Z przepisu tego wynika, że ekwiwalent pieniężny przysługuje kandydatowi na strażaka ratownika OSP wyłącznie za uczestnictwo w szkoleniu podstawowym przygotowującym do bezpośredniego udziału w działaniach ratowniczych. Uzasadnieniem takiego stanowiska jest uregulowany w art. 15 ust. 2 u.o.s.p. sposób naliczania ekwiwalentu pieniężnego dla kandydatów na strażaków ratowników, tj. za każdą rozpoczętą godzinę szkolenia. Zatem Rada niezasadnie wskazała kandydata na strażaka ratownika jako uprawnionego do ekwiwalentu ustalonego w § 1 ust. 2 uchwały, bowiem kandydatowi na strażaka przysługuje wyłącznie ekwiwalent za udział w szkoleniu, co oznacza, że Rada przekroczyła delegację ustawową wynikającą z art. 15 ust. 2 orazart. 15 ust. 1a pkt 1 u.o.s.p. W § 1 ust. 2 uchwały przyznano bowiem kandydatowi na strażaka ekwiwalent pieniężny za "udział w szkoleniu lub ćwiczeniu", czym naruszono art. 15 ust. 2 ustawy, który daje podstawę do przyznania kandydatowi na strażaka ekwiwalent pieniężny za "uczestnictwo w szkoleniu podstawowym przygotowującym do bezpośredniego udziału w działaniach ratowniczych". Taki zabieg legislacyjny stanowi wyjście przez prawodawcę miejscowego poza zakres upoważnienia ustawowego zawartego w art. 15 ust. 2 u.o.s.p.Wskazane wyżej naruszenia skutkowały koniecznością wyeliminowania zaskarżonej uchwały z obrotu prawnego. Ocena ww. zarzutów skutkująca najdalej idącą konsekwencją prawną - stwierdzeniem nieważności uchwały w całości, zdaniem sądu, czyni zbędnym dokonywanie rozważań nad pozostałymi, wymienionymi w skardze, naruszeniami prawa w zaskarżonej uchwale.Z tych względów sąd, na podstawie art. 147 § p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.