Wyrok - II SA/Ke 677/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach - z dnia 31 marca 2026
Teza
Stwierdzono nieważność uchwały w części; Oddalono skargę w części. Biblioteki6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o sa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Krzysztof Armański, Protokolant Starszy inspektor sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2026 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego Kielce-Wschód w Kielcach na uchwałę Rady Gminy Masłów z dnia 31 stycznia 2007 r., nr IV/40/07 w przedmiocie utworzenia gminnej instytucji kultury I. stwierdza nieważność § 15 ust. 1 i 2, § 16 zaStwierdzono nieważność uchwały w części; Oddalono skargę w części. Biblioteki6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o sa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Krzysztof Armański, Protokolant Starszy inspektor sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2026 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego Kielce-Wschód w Kielcach na uchwałę Rady Gminy Masłów z dnia 31 stycznia 2007 r., nr IV/40/07 w przedmiocie utworzenia gminnej instytucji kultury I. stwierdza nieważność § 15 ust. 1 i 2, § 16 za
Data orzeczenia
31 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Przewodniczący
Beata Ziomek
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono nieważność uchwały w części; Oddalono skargę w części
UZASADNIENIE
II SA/Ke 677/25`UzasadnienieRada Gminy Masłów w dniu 31 stycznia 2007 r. na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 9, art. 9 ust. 1 i art. 18 ust. 2 pkt 9 lit h ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm), dalej u.s.g. oraz art. 9, 11,13, 18 i 20 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2001 r., Nr 13, poz. 123 ze zm., zwanej dalej u.o.p.d.k.), w zw. z art. 2 i art. 13 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach (Dz.U. Nr 85, poz. 539 ze zm.) podjęła uchwałę Nr IV/40/07 w sprawie utworzenia gminnej instytucji kultury – Gminnej Biblioteki Publicznej w Masłowie. Statut Gminnej Biblioteki w Masłowie, zgodnie z postanowieniem § 7 stanowi załącznik do niniejszej uchwały.Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą uchwałę wniósł Prokurator Prokuratury Rejonowej Kielce-Wschód w Kielcach zarzucając istotne naruszenie prawa:I. art. 13 ust. 2 pkt 2 u.o.p.d.k. w zw. z art. 7 i art. 94 Konstytucji w zw. z § 115 oraz § 135 w zw. z § 143 oraz § 149 rozporządzenia jak i art. 18 ust. 2 pkt 15 i art. 40 ust. 1 u.s.g. - polegające na przekroczeniu upoważnienia ustawowego poprzez dopuszczenie przez Gminną Bibliotekę Publiczną w Masłowie podejmowanie dowolnych działań dla zaspokajania potrzeb czytelników, środowiska lokalnego oraz realizacji krajowej polityki bibliotecznej;II. art. 13 ust. 2 pkt 3 u.o.p.d.k. w zw. z art. 7 i art. 94 Konstytucji w zw. z § 115 oraz § 119 ust. 1 i 2 oraz § 135 w zw. z § 143 oraz § 149 rozporządzenia jak i art. 18 ust. 2 pkt 15 i art. 40 ust. 1 u.s.g - polegające na niedopełnieniu wymogu ustawowego poprzez niewskazanie organu doradczego Gminnej Biblioteki Publicznej w Masłowie oraz sposobu jego powołania;III. art. 13 ust. 2 pkt 4 u.o.p.d.k. w zw. z art. 11 ust. 3 pkt 4 ustawy o bibliotekach w zw. z art. 7 i art. 94 Konstytucji w zw. z § 115 oraz § 119 ust. 1 i 2 oraz § 135 w zw. z § 143 oraz § 149 rozporządzenia jak i art. 18 ust. 2 pkt 15 i art. 40 ust. 1 u.s.g - polegające na przekroczeniu upoważnienia ustawowego poprzez przyznanie innemu podmiotowi kompetencji do dookreślenia źródeł finansowania Gminnej Biblioteki Publicznej w Masłowie;IV. art. 27 ust. 3 u.o.p.d.k. w zw. z art. 7 i art. 94 Konstytucji w zw. z § 115 oraz § 119 ust. 1 i 2 oraz § 135 w zw. z § 143 oraz § 149 rozporządzenia jak i art. 18 ust. 2 pkt 15 i art. 40 ust. 1 u.s.g. - polegające na przekroczeniu upoważnienia ustawowego poprzez nieuprawnioną modyfikację przepisu zawartego w akcie wyższego rzędu i przeniesienie jego treści do statutu Gminnej Biblioteki Publicznej w Masłowie;V. art. 11 ust. 3 pkt 2 ustawy o bibliotekach w zw. z art. 7 i art. 94 Konstytucji w zw. z § 115 oraz § 119 ust. 1 i 2 oraz § 135 w zw. z §143 oraz § 149 rozporządzenia jak i art. 18 ust. 2 pkt 15 i art. 40 ust. 1 u.s.g. - polegające na niedopełnieniu upoważnienia ustawowego poprzez nieuregulowanie organizacji wewnętrznej biblioteki w jej statucie.W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności Statutu Gminnej Biblioteki Publicznej w Masłowie w całości.W uzasadnieniu skargi w odniesieniu do zarzutu z pkt I podniesiono, że lokalny prawodawca w rozdziale II § 10 postanowił, że Biblioteka może podejmować inne zadania dla zaspokajania potrzeb czytelników, środowiska lokalnego oraz realizacji krajowej polityki bibliotecznej. Powyższa regulacja jest jednak zbyt generalna i otwiera drogą do niedozwolonej interpretacji powodując u odbiorców przedmiotowego aktu prawa miejscowego wrażenie, iż Gminna Biblioteka Publiczna w Masłowie może podejmować wszak nieograniczone przedmiotowo działania dla "zaspokajania potrzeb" wskazanych grup i środowiska lokalnego. W kwestii takiego generalnego unormowania wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 listopada 2012 roku, sygn. II OSK 2013/12 wysuwając tezę, iż "Z przepisu 13 ust. 2 pkt 2 ustawy z 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej nie wynika nakaz kazuistycznego unormowania zakresu działania instytucji kultury. Niewątpliwie musi się on odnosić do celu działania tej instytucji kultury, dla realizowania którego została utworzona. Postanowienia statutu w tej materii winny mieć bezsprzecznie rozbudowany charakter i dotyczyć zasadniczych aspektów zamierzonej działalności...’’. Tym samym użyte przez lokalnego uchwałodawcę twierdzenie "może podejmować inne działania" nieprecyzujące jakie to mogą być działania, a jedynie lakonicznie zawężając ich granice do "potrzeb czytelników, środowiska lokalnego oraz realizacji krajowej polityki bibliotecznej" stanowi o przekroczeniu upoważnienia ustawowego i otwarciu możliwości na wykorzystanie samorządowej instytucji kultury do prowadzenia działań w ogóle niezwiązanych z celem w jakim powstała.W odniesieniu do zarzutu w pkt II skargi wskazano, że w art. 13 ust. 2 pkt 3 u.o.p.d.k. ustawodawca wprost wskazał, że statut zawiera m.in. organy doradcze oraz sposób ich powoływania. Nie sposób jednak dopatrzeć się w analizowanym statucie takich postanowień, które regulowałyby zgodnie z wymogiem ustawowym kwestię istnienia organu doradczego oraz sposobu jego powoływania.W odniesieniu do zarzutu pkt III skargi wskazano, że organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego w Rozdziale 4 § 16 in fine postanowił, iż samorządowa instytucja kultury będzie finansowana również z "innych źródeł". Tym samym pozostawił otwarty katalog źródeł finansowania, co oznacza, że możliwe jest finansowanie Biblioteki Publicznej w zakresie nieprzewidzianym przez uchwałę, a nadto wprowadził konstrukcję, która pozwala innemu organowi niż Rada, w drodze innego aktu niż uchwała, doprecyzować nieprzewidziane przez uchwałę źródła finansowania. Stosownie zaś do art. 13 ust. 2 pkt 4 u.o.p.d.k., wyłącznie organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego jest uprawniony do ich określenia. Oznacza to, że Rada bez wyraźnego upoważnienia ustawowego przekazała innemu podmiotowi kompetencję do dookreślenia wskazanego elementu i tym samym w sposób istotny naruszyła art. 13 ust. 2 pkt 4 u.o.p.d.k.Odnosząc się do zarzutu z pkt IV niniejszej skargi, podniesiono, że przepis statutu Gminnej Biblioteki Publicznej w Masłowie zawarty w Rozdziale IV §18, w którym miejscowy prawodawca transponował (błędnie) przepis zawarty w ustawie wyższego rzędu, tj. w ustawie o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej w art. 27 ust. 3. Literalne brzmienie przedmiotowego przepisu jest następujące "Podstawą gospodarki finansowej instytucji kultury jest plan finansowy ustalony przez dyrektora, z zachowaniem wysokości dotacji organizatora." Przede wszystkim lokalny uchwałodawca przenosząc go na grunt statutu biblioteki zmienił jego treść w zakresie nazwy dokumentu stanowiącego podstawę gospodarki finansowej samorządowej instytucji kultury, tj. zamiast "plan finansowy" określił ją jako "plan działalność Biblioteki", a nadto błędnie wskazał, że plan ten ma być "zatwierdzony" przez Dyrektora, podczas gdy zgodnie z treścią wskazanego przepisu plan finansowy jest "ustalony" przez Dyrektora. Taka modyfikacja jest nieuprawniona i stanowi istotne naruszenie prawa.Odnosząc się do zarzutu z pkt V niniejszej skargi stwierdzono, że regulacja z Rozdziału III § 15 pkt 1 Statutu odsyła do regulaminu organizacyjnego, w którym zawarte są informacje o organizacji i trybie pracy Biblioteki, który to regulamin zgodnie z pkt 2 wskazanego paragrafu zostaje nadany przez Kierownika po zasięgnięciu opinii Wójta Gminy, natomiast postanowienie Rozdziału IV § 20 pkt 4 odsyła do regulaminu, który reguluje warunki i zasady korzystania z biblioteki, a który nadany jest przez Kierownika Biblioteki. Przytaczając uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 8 kwietnia 2008 roku, sygn. III SA/Wr 114/08, w którym Sąd dokonał wykładni obowiązujących przepisów prawa na tle art. 14 ust. 4 ustawy o bibliotekach i przepisu art. 13 ust. 3 u.o.p.d.k., skarżący podzielił pogląd, że ww. przepisy nie można traktować jako dwie odrębne podstawy dla ustalenia regulaminów w bibliotece. Wyodrębnianie kilku rodzajów regulaminów obowiązujących w jednej bibliotece jest sztuczną konstrukcją mającą na celu obejście przepisów prawa, w tym przypadku przepisów ustawy o bibliotekach. Zagadnienie regulaminu zostało uregulowane w ustawie o bibliotekach, w art. 14 ust. 4, co oznacza, iż brak jest podstaw do stosowania w tym zakresie przepisów ustawy o działalności kulturalnej. Słuszność tego stanowiska potwierdza chociażby to, że ustawodawca w art. 11 ust. 3 pkt 2 ustawy o bibliotekach wskazał explicite, aby organizację biblioteki zawrzeć w statucie. Tym samym, jak ocenił skarżący, wymagana przez ustawodawcę kwestia uregulowania organizacji wewnętrznej biblioteki w jej statucie, została przez uchwałodawcę scedowana do uregulowania poza statutem, a dodatkowo, doszło do nieuzasadnionego z punktu widzenia obowiązujących przepisów rozdzielenia celem odrębnego uregulowania kwestii organizacyjnych i kwestii zasad korzystania z biblioteki.Zgodnie ze stanowiskiem skarżącego, podniesione wyżej uchybienia stanowią o istotnym naruszeniu przepisów prawa materialnego i w brzmieniu obecnym nie mogą się ostać. Nadto waga naruszeń, ich ilość, a także fakt, że wyeliminowanie jedynie części regulacji ujętych w statucie, np. określenia źródeł finansowania samorządowej instytucji kultury powoduje, że należy wyeliminować go w całości, a lokalny prawodawca winien jeszcze raz, wnikliwej zapoznać się z regulacjami prawnymi dotyczącymi kwestii związanych z działalnością samorządowej instytucji kultury i uchwalić jej statut przedmiotowej instytucji jeszcze raz, tym razem z poszanowaniem dla otrzymanego upoważnienia ustawowego, a także prawidłowo sporządzić akt o utworzeniu w/wym podmiotu. Z przedstawionych powyżej względów zaistniała konieczność stwierdzenia nieważności w całości zaskarżonego Statutu.W odpowiedzi na skargę organ uznał jej zasadność w zakresie zarzutów zawartych w pkt.II, III, IV, V oraz VI. Nie zgodził się z zarzutem z pkt I petitum skargi podnosząc, że jest oczywiste, że wszelkie działania podejmowane przez biblioteki maja służyć celowi, dla którego jednostka ta została powołana. Zadania te określa Statut, niemniej jednak nie można przyjąć, by musiały być one w nim określone w sposób wyczerpujący.Nadto organ zauważył, że w dacie podejmowania zaskarżonej uchwały art. 13 u.o.p.d.k. nakazywał wskazać "sposób uzyskiwania środków finansowych", a nie wyliczać źródła tego finansowania, stad stwierdzenie nieważności uchwały w tym zakresie nie byłoby zasadne.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:Skarga jest częściowo zasadna.Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935) zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji nie naruszyły przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Zgodnie natomiast z art. 147 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.Bezspornym jest, że zaskarżona uchwała stanowi akt prawa miejscowego, zawiera bowiem normy o charakterze generalnym i abstrakcyjnym. Nie ulega zatem wątpliwości, że podlega kontroli sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a.). Uwzględniając okoliczność, że zaskarżona uchwała jest aktem prawa miejscowego, treść art. 94 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie sprzeciwia się stwierdzeniu nieważności tej uchwały w całości lub części przez sąd administracyjny w razie stwierdzenia, że jest sprzeczna z prawem – niezależnie od czasu jaki upłynął od daty jej uchwalenia.Jak wynika z art. 91 ust. 1 i 4 u.s.g. przesłanką stwierdzenia nieważności uchwały organu samorządu gminnego jest istotna sprzeczność uchwały z prawem. W orzecznictwie podkreśla się, że opierając się na konstrukcji wad powodujących nieważność oraz wzruszalność decyzji administracyjnych, można wskazać rodzaje naruszeń przepisów, które trzeba zaliczyć do istotnych, skutkujących nieważnością uchwały organu gminy. Do nich należy naruszenie: przepisów wyznaczających kompetencję do podejmowania uchwał, podstawy prawnej podejmowania uchwał, przepisów prawa ustrojowego, przepisów prawa materialnego - przez wadliwą ich wykładnię - oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał (wyrok NSA z dnia 11 lutego 1998r., II SA/Wr 1459/97, wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 września 2005 r., IV SA/Wa 821/05).W rozpatrywanej sprawie na uwzględnienie zasługiwał zawarty w pkt. V petitum skargi zarzut istotnego naruszenia art. 11 ust. 3 pkt 2 ustawy o bibliotekach, polegający na nieuregulowaniu organizacji wewnętrznej biblioteki w jej statucie.Zgodnie z art. 11 tej ustawy, (o treści jak na datę podjęcia uchwały):1. Biblioteka stanowiąca samodzielną jednostkę organizacyjną działa na podstawie aktu o utworzeniu biblioteki oraz statutu nadanego przez organizatora.2. Akt o utworzeniu biblioteki określa:1) nazwę, siedzibę, teren i zakres działania biblioteki;2) źródła finansowania.3. Statut określa w szczególności:1) cele i zadania biblioteki;2) organy biblioteki i jej organizację, w tym zakres działania i lokalizację filii oraz oddziałów;3) nazwę jednostki sprawującej nadzór merytoryczny nad działalnością biblioteki - w odniesieniu do biblioteki wchodzącej w skład ogólnokrajowej sieci bibliotecznej;4) sposób gospodarowania środkami finansowymi biblioteki.W powołanym przepisie ustawodawca wymaga, aby to statut określał "organy biblioteki i jej organizację, w tym zakres działania i lokalizację filii oraz oddziałów". Tymczasem w § 15 ust. 1 Statutu postanowiono, że organizację i tryb pracy Biblioteki określa regulamin organizacyjny. W ust. 2 § 15 wskazano zaś, że regulamin organizacyjny nadaje Kierownik, po zasięgnięciu opinii Wójta Gminy.Z przyjętych przez uchwałodawcę lokalnego postanowień wprost wynika, że kwestie dotyczące organizacji biblioteki zostały skierowane do uregulowania poza statutem, co istotnie narusza art. 11 ust. 3 pkt 2 ustawy o bibliotekach. Postanowienia zawarte w regulaminie organizacyjnym nadawanym przez Kierownika, dotyczące organizacji Biblioteki o jakiej mowa w § 15 ust. 1 zaskarżonej uchwały, winny znaleźć się bowiem w Statucie Biblioteki. Co prawda Statut zawiera Rozdział III zatytułowany "Zarządzanie i organizacja" (§ 11 - § 15), jednak treść przywołanego wyżej § 15 ust. 1 i 2 wskazuje na to, że regulacje te nie są kompletne, skoro miałyby zostać określone w regulaminie organizacyjnym nadawanym przez Kierownika, po zasięgnięciu opinii Wójta Gminy. Ponadto, w § 14 ust. 2 Statutu zapisano, że w skład Biblioteki wchodzi Filia w Mąchocicach Kapitulnych, jednak nie wskazano, jaki jest zakres działania tej filii, czego wymaga art. 11 ust. 3 pkt 2 ustawy o bibliotekach.Stosownie do treści art. 14 ust. 4 ustawy o bibliotekach, regulamin nadany przez dyrektora (kierownika) określa zasady i warunki korzystania z biblioteki. W świetle tego przepisu oraz treści delegacji ustawowej zawartej w art. 11 ust. 3 pkt 2 ustawy o bibliotekach, nie ma podstaw do zastosowania w omawianym zakresie postanowień art. 13 ust. 3 ustawy o działalności kulturalnej, zgodnie z którym organizację wewnętrzną instytucji kultury określa regulamin organizacyjny nadawany przez dyrektora tej instytucji, po zasięgnięciu opinii organizatora oraz opinii działających w niej organizacji związkowych i stowarzyszeń twórców. Podkreślić bowiem trzeba, że art. 2 ustawy o bibliotekach stanowi, że jedynie w zakresie nieuregulowanym tą ustawą stosuje się do bibliotek odpowiednio przepisy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Zdaniem Sądu, regulacja stanowiąca upoważnienie do uchwalenia statutu biblioteki i określająca jego obligatoryjne elementy oraz zasady i warunki korzystania z biblioteki jest pełna, co wyklucza w tym zakresie stosowanie ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Wskazać należy, że w § 20 ust. 4 Statutu przyjęto, że "Warunki i zasady korzystania z Biblioteki określa regulamin nadany przez Kierownika Biblioteki", co odpowiada treści art. 14 ust. 4 ustawy o bibliotekach.Powyższe uzasadnia stanowisko, że § 15 Statutu, który kwestie organizacji i trybu pracy Biblioteki nakazuje określić w regulaminie organizacyjnym narusza art. 11 ust. 3 pkt 2 ustawy o bibliotekach, gdyż, w tym zakresie Rada Gminy Masłów nie posiada stosownego upoważnienia. Jednocześnie, w ocenie Sądu, mimo wskazanego wyżej odesłania do regulaminu organizacyjnego, Statut reguluje kwestie: kto kieruje działalnością i reprezentuje Bibliotekę na zewnątrz (§ 11), dotyczące zatrudniania pracowników i wymogów jakie powinni oni spełniać (§ 12, § 13), które umożliwiają funkcjonowanie Biblioteki, to zaś oznacza, że wyeliminowanie § 15 nie uzasadnia stwierdzenia nieważności w całości zaskarżonej uchwały.Na uwzględnienie zasługuje również zarzut zawarty wkt. III petitum skargi – istotnego naruszenia prawa tj. art. 13 ust. 2 pkt 4 u.o.p.d.k. w zw. z art. 11 ust. 3 pkt 4 ustawy o bibliotekach poprzez przekroczenie upoważnienia ustawowego i przyznanie innemu podmiotowi kompetencji do dookreślenia źródeł finansowania Gminnej Biblioteki Publicznej w Masłowie, jednakże z odmienną argumentacją niż ta, którą posłużył się skarżący. Zgodnie z § 16 Statutu "Biblioteka finansowana jest z budżetu Gminy, z dochodów własnych i innych źródeł". Nie budzi zatem wątpliwości, że lokalny prawodawca wskazał źródła finansowania Biblioteki w Statucie. Tymczasem, jak stanowi art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy o bibliotekach kwestia ta powinna być przedmiotem unormowania w akcie o utworzeniu biblioteki. Z § 6 zaskarżonej uchwały w sprawie utworzenia gminnej instytucji kultury – Gminnej Biblioteki Publicznej w Masłowie wynika, że "Działalność Biblioteki będzie finansowana z dotacji udzielanej corocznie z budżetu Gminy. Ponadto Biblioteka może uzyskiwać środki finansowe i składniki majątkowe z darowizn, spadków oraz opłat, o których mowa w art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach (Dz.U. z 1997 r., Nr 85, poz. 539 ze zm.), a zatem wymóg z art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy o bibliotekach został spełniony. Do materii statutowej należy natomiast sposób gospodarowania środkami finansowymi biblioteki (art. 11 ust. 3 pkt 4 ustawy o bibliotekach) i kwestie te zostały uregulowane w Rozdziale IV w § 17 – § 20 Statutu. Powyższe oznacza, że wyeliminowanie z treści Statutu § 16 nie świadczy o tym, że Rada Gminy Masłów nie wypełniła delegacji ustawowej i nie ma wpływu na konieczność stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały w całości.Sąd za nietrafny uznał zarzut zawarty w pkt. I petitum skargi - dopuszczenie przez Gminną Bibliotekę Publiczną w Masłowie podejmowanie dowolnych działań dla zaspokajania potrzeb czytelników, środowiska lokalnego oraz realizacji krajowej polityki bibliotecznej.Zgodnie z § 3 uchwały w sprawie utworzenia gminnej instytucji kultury – Gminnej Biblioteki Publicznej w Masłowie, "Do zadań Biblioteki należy zaspokajanie potrzeb oświatowych, kulturalnych i informacyjnych ogółu społeczeństwa oraz uczestniczenie w upowszechnianiu wiedzy i kultury, głównie poprzez zapewnienie mieszkańcom dostępu do materiałów bibliotecznych i informacji. Szczegółowe zadania Biblioteki określa Statut". Z kolei w § 9 w ust. 1-4 Statutu zadania te zostały enumeratywnie wymienione: gromadzenie i opracowywanie oraz przechowywanie i ochrona materiałów bibliotecznych (pkt 1), udostępnianie zbiorów bibliotecznych na miejscu, wypożyczanie na zewnątrz oraz prowadzenie wypożyczeń międzybibliotecznych (pkt2), prowadzenie form pracy z czytelnikiem służących popularyzowaniu sztuki, nauki, oraz upowszechnianiu dorobku kulturowego gminy (pkt 3), współdziałanie z bibliotekami innych sieci, instytucjami i organizacjami w zakresie rozwijania czytelnictwa i zaspokajania potrzeb oświatowych i kulturalnych społeczności gminy (pkt 4). Jednocześnie w § 10 wskazano: "Biblioteka może podejmować inne zadania dla zaspokajania potrzeb czytelników, środowiska lokalnego oraz realizacji krajowej polityki bibliotecznej."W ocenie Sądu, interpretacji pojęcia "innych zadań" użytego w tym przepisie należy dokonywać w aspekcie określonych w § 3 zaskarżonej uchwały celów, dla których została utworzona Biblioteka, do których należy zaspokajanie potrzeb oświatowych, kulturalnych i informacyjnych, upowszechniania wiedzy i kultury dla zaspokajania potrzeb czytelników i środowiska lokalnego. Wobec braku regulacji nakazujących kazuistyczne unormowanie zakresu działania biblioteki, zaprezentowany w zaskarżonej uchwale sposób określenia zadań Biblioteki istotnie nie narusza art. 11 ust. 3 pkt 1 ustawy o bibliotekach ani wskazanego przez skarżącego art. 13 ust. 2 pkt 2 u.o.p.d.k, który w tej kwestii nie znajduje zastosowania. Zatem wbrew twierdzeniom skarżącego nie można przyjąć, że lokalny prawodawca dopuścił nieograniczone przedmiotowo działania dla zaspokajania potrzeb czytelników, środowiska lokalnego oraz realizacji krajowej polityki bibliotecznej. Potwierdzeniem tego stanowiska jest brak jakichkolwiek informacji wskazujących na wątpliwości co do zakresu działalności Biblioteki począwszy od daty jej utworzenia.Niezasadny okazał się zarzut z pkt. II petitum skargi, że niewskazanie w Statucie organu doradczego Gminnej Biblioteki Publicznej w Masłowie oraz sposobu jego powołania istotnie narusza art. 13 ust. 2 pkt 3 u.o.p.d.k., i stanowi o niedopełnieniu ustawowego wymogu określonego tym przepisem. Mający w sprawie zastosowanie przepis art. 15 ustawy o bibliotekach określa, że przy bibliotece może działać rada biblioteczna lub inny organ o charakterze doradczym i opiniodawczym, na zasadach określonych w statucie. Użycie sformułowania "może działać" nie wskazuje na obowiązek powołania organu doradczego w bibliotece, ale jedynie na taką możliwość. Z materiału dowodowego nie wynika, by wolą Rady Gminy było powołanie organu doradczego przy Gminnej Bibliotece Publicznej w Masłowie. Tym samym braku ustanowienia takiego organu w kontrolowanym Statucie nie można uznać za naruszenie prawa. Ponownie trzeba podkreślić, że art. 2 ustawy o bibliotekach stanowi, że jedynie w zakresie nieuregulowanym tą ustawą stosuje się do bibliotek odpowiednio przepisy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Skoro zgodnie z art. 15 ustawy o bibliotekach przy bibliotece może, ale nie musi działać organ doradczy, to art. 13 ust. 2 pkt 3 ustawy o działalności kulturalnej nie będzie miał zastosowania.Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut zawarty w pkt. IV petitum skargi dotyczący istotnego naruszenia art. 27 ust. 3 u.o.p.d.k. polegającego na przekroczeniu upoważnienia ustawowego poprzez nieuprawnioną modyfikację przepisu zawartego w akcie wyższego rzędu i przeniesienie jego treści do statutu Gminnej Biblioteki Publicznej w Masłowie. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem, podstawą gospodarki finansowej instytucji kultury jest plan działalności instytucji, zatwierdzony przez dyrektora z zachowaniem wysokości dotacji organizatora, o której mowa w art. 28 ust. 3. W § 18 Statutu lokalny uchwałodawca wskazał, że "Podstawą gospodarki finansowej Biblioteki jest plan działalności Biblioteki zatwierdzony przez Dyrektora uwzględniający dotację w wysokości ustalonej przez Radę Gminy. Wbrew twierdzeniom skarżącego, Rada nie mogła użyć sformułowania: "plan finansowy" oraz, że "jest ustalony", albowiem zmiana tej treści nastąpiła już po uchwaleniu przez Radę Gminy Masłów zaskarżonej uchwały, co miało miejsce 31 stycznia 2007 r. Art. 27 ust. 3 u.o.p.d.k. o treści wskazanej przez skarżącego został wprowadzony na mocy ustawy z dnia 31 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2011.207.1230) i z tych względów zarzut modyfikacji przepisu art. 27 ust. 3 u.o.p.d.k. jest nieuprawniony.Uwzględniając wagę stwierdzonych naruszeń, które nie miały wpływu na istotę zaskarżonej uchwały i nie naruszały jej integralności, Sąd w części opisanej w pkt I wyroku na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a w związku z art. 91 ust. 1 i art. 94 ust. 1 u.s.g. uwzględnił skargę w części dotyczącej § 15 ust. 1 i 2, § 16 Statutu, stwierdzając jego nieważność, zaś w pozostałym zakresie, w oparciu o art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił (pkt II wyroku).., skargę oddalił (pkt II wyroku).