Wyrok z 29 września 2017, sygn. VI Ka 284/17

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący: SSO Anita Jarząbek – Bocian

protokolant: sekretarz sądowy Monika Oleksy

w obecności oskarżyciela ---------------------------

po rozpoznaniu dnia 28 września 2017 r.

sprawy A. H. syna J. i B., ur. (...) w T.

obwinionego o wykroczenie z art. 121 § 2 kw

na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę

od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie

z dnia 15 listopada 2016 r. sygn. akt III W 1200/16

uchyla zaskarżony wyrok; kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 284/17

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.

Apelacje obrońcy obwinionego jest zasadna i została uwzględniona.

A. H. został obwiniony o to, że w dniu 28 lutego 2016r. około godz. 00:52 w W. przy ul. (...) bez zamiaru uiszczenia zapłaty wyłudził przejazd taksówką powodując straty w wysokości 59,60 zł na szkodę M. Ż. tj. o wykroczenie z art. 121 § 2 kw.

W dniu 2 czerwca 2016 roku, w sprawie III W 1200/16, Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie wydał wyrok nakazowy, którym - na podstawie 121§ 2 kw - wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 200 złotych, zobowiązał go do naprawienia szkody i obciążył kosztami postępowania. Odpis tego wyroku wraz z pouczeniem obwiniony otrzymał w dniu 9 czerwca 2016r., zaś jego obrońca dzień później. W dniu 13 czerwca 2016r. obrońca obwinionego wniósł sprzeciw od wyroku nakazowego, który został przyjęty i wyznaczono - zarządzeniem z dnia 4 października 2016r. - termin rozprawy głównej na dzień 15 listopada 2016r. W dniu 15 listopada 2016r. do Sądu Rejonowego dla Warszawy – Pragi Południe w Warszawie wpłynęło pismo, w którym obrońca, w imieniu obwinionego, cofnął sprzeciw od wyroku nakazowego (k.67). Pismo to zostało dołączone do akt sprawy w dniu 16 listopada 2016r., tj. po tym jak w dniu 15 listopada 2016r., na rozprawie, został wydany przez ten Sąd wyrok zaoczny wobec obwinionego (k.66).

Należy podzielić zarzut apelującego, że wydając wyrok w dniu 15 listopada 2016r. Sąd Rejonowy dopuścił się obrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku. Sąd naruszył bowiem, rozpoznając niniejszą sprawę, przepisy art. 5 § 1 pkt 8 k.p.s.w. i art. 94 § 3 k.p.s.w. Przepis art. 5 § 1 pkt 8 k.p.s.w. stanowi dwie przeszkody procesowe: powagę rzeczy osądzonej (res iudicata) oraz zawisłość sprawy (lis pendens). Powaga rzeczy osądzonej jest konsekwencją prawomocności materialnej orzeczenia. Prawomocność materialna oznacza, że w stosunku do tej samej osoby, w tej samej sprawie, po jej prawomocnym formalnie zakończeniu nie można ponownie prowadzić nowego postępowania ani kontynuować postępowania już zakończonego prawomocnie. Tymczasem zgodnie z art. 506 § 5 k.p.k., który w myśl art. 94 § 1 k.p.s.w. stosuje się odpowiednio do wyroku nakazowego w sprawach o wykroczenia, sprzeciw od wyroku nakazowego można cofnąć do rozpoczęcia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej. Przepis art. 94 § 3 k.p.s.w. stanowi dalej, że jeżeli sprzeciw cofnięto, wyrok nakazowy staje się prawomocny. W niniejszej sprawie pismo cofające sprzeciw zostało złożone w urzędzie Poczty Polskiej w dniu 9 listopada 2016r., a więc w sposób przewidziany w art. 124 k.p.k., z zachowaniem terminu określonego w art. 506 § 1 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.w., to jest przed rozpoczęciem - w dniu 15 listopada 2016r. - przewodu sądowego. Skutkowało to uprawomocnieniem się wyroku nakazowego z dniem 9 listopada 2016r. Z chwilą uprawomocnienia się wyroku nastąpiła " res iudicata". Istnienie tej przesłanki uniemożliwiało dalsze prowadzenie sprawy i powodowało, iż zgodnie z art. 5 § 1 pkt 8 k.p.s.w. postępowanie przeciwko obwinionemu powinno być umorzone. Oczywiście Sąd Odwoławczy zauważa, że to dopiero po wydaniu i ogłoszeniu wyroku, dołączono do akt sprawy pismo obrońcy obwinionego z dnia 9 listopada 2016 r. o cofnięciu sprzeciwu, lecz choć nie ma w tym „winy” Sądu I instancji, to jednak nie zmienia to powstałego stanu rzeczy. Jest oczywistym natomiast, że zaistniałej sytuacji procesowej można było uniknąć, gdyby tak istotne pismo zostało wysłane wcześniej lub choćby – jak miało to miejsce w kwestiach o wiele mniej doniosłych jak np. składane przez obronę wnioski o kserokopię kart z akt – faksem, co już pozwoliłoby Sądowi Rejonowemu na podjęcie innych, a właściwych decyzji procesowych w sprawie.

Z tych względów z mocy art. 104 § 1 pkt 7 k.p.s.w. Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 119 k.p.s.w.