Wyrok z 29 stycznia 2018, sygn. II K 116/17

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 29 stycznia 2018 r.

Sąd Rejonowy w Piszu II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSR Grzegorz Siwik

Protokolant: sekretarka A. P.

przy udziale Prokuratora Bogdana Dąbrowskiego z Prokuratury Rejonowej w Piszu

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 14 lipca, 14 września, 13 października, 9 listopada, 14 grudnia 2017 r. i 22 stycznia 2018 r. sprawy

Z. R. s. S. i N. z domu R. ur. (...) w K.

oskarżonego o to, że:

I.  W dniu 29 stycznia 2014 r. w K. oraz B. za pośrednictwem poczty elektronicznej przesłał do Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku pisemne zawiadomienie o przestępstwie, którego nie popełniono, w zakresie którego fałszywie oskarżył Wójta Gminy K. W. G. o czyn z art. 231 § 1 kk i art. 191 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

tj. o czyn z art. 234 kk i art. 238 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

II.  W dniu 21 stycznia 2014 r. w Komendzie Powiatowej Policji w G. złożył ustne zawiadomienie o przestępstwie, którego nie popełniono, w zakresie których fałszywie oskarżał pracowników Urzędu Gminy K. o niedopełnienie obowiązków związanych z wykonywaniem terminowych przeglądów sprawności technicznej przewodów kominowych w budynku mieszkalnym zajmowanym przez Z. R.

tj. o czyn z art. 238 kk

III.  W okresie od 24 marca 2014 r. do 16 kwietnia 2014 r. w K., B. oraz G. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w dniu 24 marca 2014 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej przesłał do Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku pisemne zawiadomienie o przestępstwie, a następnie będąc przesłuchiwany w charakterze świadka w Komendzie Powiatowej Policji w G. zawiadomił o przestępstwie, którego nie popełniono w zakresie którego fałszywie oskarżył Wójta Gminy K. W. G. o czyny z art. 231 § 1 kk oraz art. 190 § 1 kk

tj. o czyn z art. 234 kk i art. 238 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk

IV.  W okresie od 25 marca 2014 r. do 16 kwietnia 2014 r. w K., B. oraz G. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w dniu 24 marca 2014 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej przesłał do Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku pisemne zawiadomienie o przestępstwie, a następnie będąc przesłuchiwany w charakterze świadka w Komendzie Powiatowej Policji w G. zawiadomił o przestępstwie którego nie popełniono, w zakresie którego fałszywie oskarżył Inspektorów Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego, w tym K. K. o czyn z art. 231 § 1 kk

tj. o czyn z art. 234 kk i art. 238 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk

V.  W dniu 05 sierpnia 2015 r. w K. oraz B., za pośrednictwem poczty elektronicznej przesłał do Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku pisemne zawiadomienie o przestępstwie, którego nie popełniono, w zakresie którego fałszywie oskarżył Wójta Gminy K. B. K. oraz pracownika urzędu Gminy K. o czyny z art. 231 § 1 kk, art. 288 § 1 kk i art. 276 kk

tj. o czyn z art. 234 kk i art. 238 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

VI.  W dniu 07 grudnia 2015 r. w K. oraz B., za pośrednictwem platformy E. przesłał do Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku pisemne zawiadomienie o przestępstwie, którego nie popełniono, w zakresie którego fałszywie oskarżył pracowników Powiatowego Inspektoratu Budowlanego w G. i Wojewódzkiego Inspektoratu Budowlanego w O. oraz pracowników Starostwa Powiatowego w G. o czyny z art. 231 § 1 kk, nadto pracowników Starostwa Powiatowego w G. o czyn z art. 270 § 1 kk

tj. o czyn z art. 234 kk

VII.  W dniu 14 stycznia 2016 r. w K. oraz B., za pośrednictwem platformy E. przesłał do Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku pisemne zawiadomienie o przestępstwie, którego nie popełniono, w zakresie którego fałszywie oskarżył Wójta Gminy K. B. K. o czyny z art. 231 § 1 kk i art. 190 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

tj. o czyn z art. 234 kk i art. 238 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

Orzeka :

I.  Oskarżonego Z. R. w ramach czynów przypisanych mu w punktach I, II, III i IV aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że okresie od 21 stycznia 2014 r. do 16 kwietnia 2014 r. w K., B. oraz G. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, pisemne oraz ustnie do protokołu zawiadomił organy powołane do ścigania o przestępstwie wiedząc, że przestępstwa nie popełniono a następnie przed tymi organami fałszywie oskarżył inną osobę o popełnienie czynu zabronionego i tak:

- w dniu 21 stycznia 2014 r. w Komendzie Powiatowej Policji w G. złożył do protokołu ustne zawiadomienie o przestępstwie, którego nie popełniono, w którym fałszywie oskarżył pracowników Urzędu Gminy K. o niedopełnienie obowiązków związanych z wykonywaniem terminowych przeglądów sprawności technicznej przewodów kominowych w budynku mieszkalnym przez niego zajmowanym;

- w dniu 29 stycznia 2014 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej przesłał do Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku pisemne zawiadomienie o przestępstwie, którego nie popełniono, w którym fałszywie oskarżył Wójta Gminy K. W. G. o popełnienie czynu z art. 231 § 1 kk i art. 191 § 1 kk;

- w dniu 24 marca 2014 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej przesłał do Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku pisemne zawiadomienie o przestępstwie którego nie popełniono, a następnie w dniu 16 kwietnia 2014 r. będąc przesłuchiwanym w charakterze świadka w Komendzie Powiatowej Policji w G. fałszywie oskarżył Wójta Gminy K. W. G. o popełnienie czynów z art. 231 § 1 kk oraz art. 190 § 1 kk;

- w dniu 25 marca 2014 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej przesłał do Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku pisemne zawiadomienie o przestępstwie którego nie popełniono, a następnie w dniu 16 kwietnia 2014 r. będąc przesłuchiwanym w charakterze świadka w Komendzie Powiatowej Policji w G. fałszywie oskarżył Inspektorów Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego, w tym K. K. o popełnienie czynu z art. 231 § 1 kk;

to jest popełnienia czynu stanowiącego występek z art. 234 kk w zb. z art. 238 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 4 § 1 kk i za to skazuje go, zaś na podstawie art. 234 kk w zw. z art. 11 § 3 kk przy zastosowaniu art. 34 § 1 i § 2 pkt 2 kk oraz art. 35 § 1 kk wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 (dwudziestu czterech) godzin w stosunku miesięcznym.

II.  Oskarżonego Z. R. w ramach czynów przypisanych mu w punktach V, VI i VII aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że okresie od 05 sierpnia 2015 r. do 14 stycznia 2016 r. w K. i B. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, pisemne zawiadomił organ powołany do ścigania o przestępstwie wiedząc, że przestępstwa nie popełniono oraz fałszywie oskarżył inną osobę o popełnienie czynu zabronionego i tak:

- w dniu 05 sierpnia 2015 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej przesłał do Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku pisemne zawiadomienie o przestępstwie, którego nie popełniono, w którym fałszywie oskarżył Wójta Gminy K. B. K. oraz pracownika urzędu Gminy K. o popełnienie czynów z art. 231 § 1 kk, art. 288 § 1 kk i art. 276 kk;

- w dniu 07 grudnia 2015 r. za pośrednictwem platformy E. przesłał do Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku pisemne zawiadomienie o przestępstwie, którego nie popełniono, w którym fałszywie oskarżył pracowników Powiatowego Inspektoratu Budowlanego w G. i Wojewódzkiego Inspektoratu Budowlanego w O. oraz pracowników Starostwa Powiatowego w G. o popełnienie czynów z art. 231 § 1 kk, nadto pracowników Starostwa Powiatowego w G. o popełnienie czynu z art. 270 § 1 kk;

- w dniu 14 stycznia 2016 r. za pośrednictwem platformy E. przesłał do Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku pisemne zawiadomienie o przestępstwie, którego nie popełniono, w którym fałszywie oskarżył Wójta Gminy K. B. K. o popełnienie czynów z art. 231 § 1 kk i art. 190 § 1 kk;

to jest popełnienia czynu stanowiącego występek z art. 234 kk w zb. z art. 238 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk i za to skazuje go, zaś na podstawie art. 234 kk w zw. z art. 11 § 3 kk i przy zastosowaniu art. 34 § 1 i § 1a pkt 1 kk oraz art. 35 § 1 kk wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 (dwudziestu czterech) godzin w stosunku miesięcznym.

III.  Na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk łączy orzeczone w punktach I i II wyroku wobec oskarżonego Z. R. kary ograniczenia wolności i orzeka karę łączną 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 (dwudziestu czterech) godzin w stosunku miesięcznym.

IV.  Na podstawie art. 43b kk w zw. z art. 39 pkt 8 kk orzeka wobec oskarżonego Z. R. środek karny w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości poprzez wywieszenie treści orzeczenia na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy K. na okres 30 dni.

V.  Na podstawie § 2, § 4 ust. 1 i 3, § 17 ust. 2 pkt 3 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 roku poz. 1714) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M. T. kwotę 672 (sześciuset siedemdziesięciu dwóch) złotych tytułem opłaty za wykonywaną z urzędu obronę oskarżonego Z. R. powiększoną o kwotę 154,56 (stu pięćdziesięciu czterech złotych pięćdziesięciu sześciu groszy) złotych tytułem podatku VAT od przyznanej opłaty.

VI.  Na podstawie art. 627 kpk w zw. z art. 119 kpw zasądza od oskarżonego Z. R. na rzecz oskarżycieli posiłkowych K. Ż., B. K. i B. G. kwoty po 756 (siedemset pięćdziesiąt sześć) złotych tytułem poniesionych przez nich wydatków związanych z ustanowieniem w sprawie jednego pełnomocnika.

VII.  Na podstawie art. 624 § 1 kpk oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. nr 49 poz. 223 z 1983r. z póz. zm.) zwalnia oskarżonego Z. R. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych przejmując je w całości na rachunek Skarbu Państwa.