Wyrok z 5 kwietnia 2018, sygn. III RC 111/17

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 05 kwietnia 2018 r.

Sąd Rejonowy w Wysokiem Mazowieckiem III Wydział Rodzinny i Nieletnich

w składzie następującym:

Przewodniczący SSR Julita Aronowicz

Protokolant Krystyna Gołębiewska

po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2018 r. w W.

sprawy z powództwa małoletniego A. P. reprezentowanego przez przedstawicielkę ustawową D. S.

przeciwko P. P.

o podwyższenie alimentów

I.  Podwyższa alimenty, uregulowane ugodą zawartą przed Sądem Rejonowym w Zambrowie VIII Zamiejscowym Wydziałem Rodzinnym i Nieletnich w Wysokiem Mazowieckiem w dniu 08 lipca 2014 r. w sprawie VIII RC 47/14, od pozwanego P. P. na rzecz jego małoletniego syna A. P. z kwoty po 480 (czterysta osiemdziesiąt) zł miesięcznie do kwoty po 600 (sześćset) zł miesięcznie, poczynając od dnia 21 grudnia 2017 r., płatne w terminie do dnia 10. każdego miesiąca z góry, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie uchybienia w terminie płatności którejkolwiek raty, do rąk D. S. jako przedstawicielki ustawowej małoletniego powoda;

II.  Oddala powództwo w pozostałym zakresie;

III.  Koszty procesu pomiędzy stronami wzajemnie znosi;

IV.  Nakazuje ściągnąć od pozwanego P. P. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Wysokiem Mazowieckiem kwotę 72 (siedemdziesiąt dwa) zł tytułem nieuiszczonej opłaty od pozwu;

V.  Wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt III RC 111/17

UZASADNIENIE

Przedstawicielka ustawowa D. S., reprezentująca małoletniego powoda A. P. domagała się podwyższenia alimentów od pozwanego P. P. na rzecz dziecka z kwoty po 480 zł do kwoty po 1.000 zł miesięcznie, poczynając od daty wytoczenia powództwa.

W uzasadnieniu pozwu podała, że aktualnie koszt utrzymania małoletniego powoda wynosi 2.090 zł miesięcznie. Dziecko uczęszcza do przedszkola, jest chorowite, zapada na różnego rodzaju infekcje dróg oddechowych. Pozwany ok. 2 lata temu wyjechał za granicę w celach zarobkowych. Kontakty z synem stawały się coraz rzadsze, aż zanikły. W 2016 r. pozwany widział się z synem ok. 2 – 3 razy. Cały trud wychowania małoletniego spoczął na matce, która samodzielnie realizuje niematerialny wymiar obowiązku alimentacyjnego. Z tego powodu pozwany winien w większym zakresie partycypować w kosztach utrzymania małoletniego syna. Końcowo D. S. wskazała, że P. P. jest młodym, zdrowym mężczyzną, poza małoletnim powodem nie ma nikogo na swoim utrzymaniu.

Pozwany P. P. wnosił o oddalenie powództwa w całości.

Sąd Rejonowy ustalił, co następuje:

W dniu 08 lipca 2014 r. przed Sądem Rejonowym w Zambrowie VIII Zamiejscowym Wydziałem Rodzinnym i Nieletnich w Wysokiem Mazowieckiem D. S. jako przedstawicielka ustawowa małoletniego powoda A. P. i P. P. zawarli ugodę, na mocy której pozwany zobowiązał się uiszczać alimenty na rzecz małoletniego powoda w kwocie po 480 zł miesięcznie (sygn. akt VIII RC 47/14).

Aktualnie małoletni A. P. ma 5 lat, od 2015 r. uczęszcza do przedszkola w W.. Wyprawka do przedszkola i składki kosztowały 360 zł, natomiast opłata za przedszkole uzależniona jest od dni, w których małoletni powód uczęszcza na zajęcia i wynosi od 57 do 170 zł miesięcznie. Przedstawicielka ustawowa wskazała, że wyżywienie syna kosztuje ok. 500 zł miesięcznie, na ubrania i obuwie wydatkowana jest kwota ok. 3.000 zł rocznie, na środki pielęgnacyjne, czystości – do 100 zł miesięcznie, na rozrywkę – ok. 150 zł miesięcznie, na usługi fryzjera – 40 zł miesięcznie. Małoletni A. P. urodził się jako wcześniak i w związku z tym wymaga kontrolowania stanu jego zdrowia. Małoletni ma stwierdzony refluks, często choruje na zapalenie dróg oddechowych, nosi okulary. D. S. wskazała, że na leki wydaje nawet 400 zł miesięcznie. Ostatnio oprawki do okularów kosztowały 430 zł, wizyta u okulisty kosztuje 100 zł na pól roku. Małoletni powód pozostaje pod opieką audiologa, wizyty są w ramach NFZ, natomiast dojazd do specjalisty kosztuje ok. 35 zł na pól roku. Przedstawicielka ustawowa podała, że małoletni uczęszcza na zajęcia z robotyki, które jednorazowo kosztują 30 zł (120 zł miesięcznie, jeżeli dziecko jest na wszystkich zajęciach). Ponadto małoletni 2 lub 3 razy w miesiącu uczęszcza na zajęcia z integracji sensorycznej, koszt jednego spotkania wynosi 60 zł. D. S. wskazała, że utrzymanie syna kosztuje 1.500 zł miesięcznie.

Przedstawicielka ustawowa D. S. aktualnie mieszka wraz z dzieckiem w W. w mieszkaniu swego partnera, który pracuje i zarabia 1.800 zł miesięcznie. D. S. od 13 stycznia br. nie pracuje, zarejestrowana jest jako bezrobotna, otrzymuje zasiłek w kwocie 664, 90 zł brutto miesięcznie. Nie ma majątku, nie ma też długów. Przedstawicielka ustawowa studiuje zaocznie na (...), semestr nauki kosztuje 4.500 zł. D. S. otrzymuje pomoc finansową od swoich rodziców.

Pozwany P. P. z zawodu jest elektrykiem, od 2016 r. przebywa w celach zarobkowych w Belgii, zajmuje się pracami wykończeniowymi. Pozwany nie uczestniczy w wychowywaniu syna, ogranicza się do płacenia alimentów, uregulowanych ugodą z dnia 08 lipca 2014 r.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: wyjaśnień przedstawicielki ustawowej D. S. (czas nagr. od 00:06:16, k. 39 v.), zeznań świadków - M. S. (czas nagr. od 00:26:30, k. 40 – 40 v.), M. P. ( czas nagr. od 00:02:23, k. 46 v.), faktur VAT, dowodów wpłaty, rachunków, dowodów zakupu (k. 1 – 24, 28 – 38, 44, 45), zaświadczenia (...) w S. (k. 25), świadectwa pracy (k. 26), decyzji (...) w W. (k. 27), akt sprawy Sądu Rejonowego w Wysokiem Mazowieckiem VIII RC 47/14.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 133 § 1 kro rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

W razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego, o czym stanowi art. 138 kro. Przez zmianę stosunków rozumie się istotne zmniejszenie lub ustanie możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji albo istotne zwiększenie się usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego, wskutek czego ustalony zakres obowiązku alimentacyjnego wymaga skorygowania poprzez stosowne zmniejszenie albo zwiększenie wysokości świadczeń alimentacyjnych. Natomiast zgodnie z art. 135 § 1 kro zakres świadczeń alimentacyjnych uzależniony jest zarówno od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego jaki i możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego. Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego (art. 135 § 2 kro).

Od czasu ostatniego uregulowania alimentów na rzecz małoletniego A. P. upłynęły prawie 4 lata i od tego czasu niewątpliwie wzrosły koszty utrzymania małoletniego powoda, co podyktowane jest jego naturalnym rozwojem psychofizycznym, stanem zdrowia, koniecznością leczenia specjalistycznego, podjęciem edukacji przedszkolnej, a także wzrostem cen różnego rodzaju towarów i usług niezbędnych małoletniemu. Przedstawicielka ustawowa w pozwie określiła miesięczny koszt utrzymania syna na kwotę 2.090 zł, natomiast na rozprawie podała, że koszt ten wynosi 1.500 zł. Sąd, na okoliczność kosztów utrzymania małoletniego, przesłuchał świadków M. S. – matkę przedstawicielki ustawowej i M. P. – matkę pozwanego. Świadek M. P. nie znała poszczególnych wydatków ponoszonych na dziecko, jednakże uznała, że utrzymanie małoletniego wynosi 600 – 700 zł miesięcznie. Świadek M. S. w swych zeznaniach potwierdzała twierdzenia matki dziecka w zakresie ponoszonych na niego wydatków, przy czym koszt utrzymania wnuka określiła na kwotę 1.000 zł miesięcznie.

Analizując usprawiedliwione potrzeby małoletniego powoda i sytuację materialną jego rodziców oraz kierując się doświadczeniem życiowym i zasadami logicznego rozumowania Sąd uznał, że utrzymanie małoletniego A. P. aktualnie oscyluje wokół kwoty 1.000 zł miesięcznie. Podkreślić należy, że małoletni powód jest dzieckiem z problemami zdrowotnymi i wymaga leczenia, stąd też koszty jego utrzymania są większe niż rówieśników nie mających takich problemów. W ocenie Sądu alimenty należało podwyższyć do kwoty po 600 zł miesięcznie. Zdaniem Sądu alimenty w takim rozmiarze stanowią wystarczający wkład finansowy w utrzymanie syna ze strony pozwanego P. P. i mieszczą się w jego możliwościach płatniczych. Pozwany od 2016 r. pracuje za granicą i w ocenie Sądu uzyskuje dochody pozwalające uiszczać na rzecz syna alimenty w kwocie po 600 zł miesięcznie. Podkreślić należy, że pozwany na co dzień nie uczestniczy w procesie wychowywania syna, tak więc ta okoliczność powinna znaleźć odzwierciedlenie w rozmiarze obowiązku alimentacyjnego.

Sąd alimenty zasądził od dnia 21 grudnia 2017 r., tj. od dnia następnego po doręczeniu pozwanemu odpisu pozwu. Powództwo o alimenty w pozostałym zakresie zostało oddalone jako zbyt wygórowane.

O kosztach procesu rozstrzygnięto na podstawie art. 100 kpc z uwagi na częściowe uwzględnienie żądania strony powodowej.

O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

O rygorze natychmiastowej wykonalności orzeczono na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 kpc.