Wyrok z 28 czerwca 2018, sygn. III RC 22/18

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 czerwca 2018 r.

Sąd Rejonowy w Wysokiem Mazowieckiem III Wydział Rodzinny i Nieletnich

w składzie następującym:

Przewodniczący SSR Julita Aronowicz

Protokolant Krystyna Gołębiewska

po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2018 r. w W.

sprawy z powództwa małoletniego O. G. reprezentowanego przez przedstawicielkę ustawową J. W.

przeciwko M. G.

o podwyższenie alimentów

I.  Podwyższa alimenty, zasądzone wyrokiem Sądu Rejonowego w Wysokiem Mazowieckiem z dnia 08 lipca 2002 r. w sprawie III RC 47/02, od pozwanego M. G. na rzecz jego małoletniego syna O. G. z kwoty po 160 (sto sześćdziesiąt) złotych miesięcznie do kwoty po 700 (siedemset) złotych miesięcznie, poczynając od dnia 01 lipca 2018 r., płatne z góry do dnia 10. każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia w terminie płatności którejkolwiek raty, do rąk J. W. jako przedstawicielki ustawowej małoletniego powoda;

II.  Oddala powództwo w pozostałym zakresie;

III.  Odstępuje od obciążania pozwanego nieuiszczonymi kosztami sądowymi i koszty te przejmuje na rachunek Skarbu Państwa;

IV.  Koszty procesu pomiędzy stronami wzajemnie znosi;

V.  Wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt III RC 22/18

UZASADNIENIE

Przedstawicielka ustawowa J. W., reprezentująca małoletniego powoda O. G., domagała się podwyższenia alimentów od pozwanego M. G. na rzecz dziecka z kwoty po 160 zł do kwoty po 1.000 zł miesięcznie, poczynając od 01 kwietnia 2018 r.

Ostatecznie J. W. wnosiła o podwyższenie alimentów do kwoty po 900 zł miesięcznie, poczynając od 01 kwietnia 2018 r.

Pozwany M. G. uznał powództwo do kwoty po 700 zł miesięcznie.

Sąd Rejonowy ustalił, co następuje:

Wyrokiem z dnia 08 lipca 2002 r., wydanym w sprawie III RC 47/02, Sąd Rejonowy w Wysokiem Mazowieckiem ustalił, że pozwany M. G. jest ojcem małoletniego powoda O. G., dziecku zostało nadane nazwisko ojca, pozwanemu została przyznana władza rodzicielska. Wskazanym wyrokiem Sąd zasądził od M. G. na rzecz syna alimenty w kwocie po 160 zł miesięcznie.

Aktualnie małoletni O. G. ma niespełna 17 lat i uczy się w (...) w W., zdał do II klasy technikum informatycznego. Przedstawicielka ustawowa wskazała, że utrzymanie syna kosztuje 1.800 – 2.000 zł miesięcznie, przy czym na wyżywienie wydatkowana jest kwota 500-600 zł miesięcznie, na ubrania i obuwie – 400-500 zł miesięcznie, na środki pielęgnacyjne, czystości, kosmetyki – 300-400 zł miesięcznie, na wyjścia z kolegami i koleżankami – 20 zł co drugi dzień, na kino z osobą towarzyszącą – 50 zł kilka razy w roku, na basen – 20 zł miesięcznie. J. W.

wskazała nadto, że wyprawka szkolna kosztowała 700 zł, wycieczki szkolne kosztują 200-300 zł w ciągu roku, składka na ubezpieczenie wyniosła 42 zł.

Przedstawicielka ustawowa J. W. pracuje w (...) w Z.jako starszy doradca klienta, zarabia ok. 2.400 zł netto, otrzymuje premie kwartalne w różnej wysokości, dojazd do pracy kosztuje 500- 600 zł miesięcznie. J. W. mieszka wraz z synem u swej matki, wskazała, że uiszcza wszystkie opłaty, które wynoszą łącznie ok. 975 zł miesięcznie. Przedstawicielka ustawowa spłaca raty kredytu zaciągniętego na zakup samochodu, po 550 zł miesięcznie. J. W. nie ma oszczędności, nie otrzymuje zasiłków ani świadczenia 500 plus.

Pozwany M. G. ma 34 lata, z zawodu jest kucharzem. Pracuje w Anglii w restauracji jako kucharz, zarabia 8, 20 funta za godzinę, ok. 1.400 funtów miesięcznie. Pozwany uiszcza opłatę za mieszkanie w kwocie 90 funtów tygodniowo, spłaca raty kredytu, po 490 funtów miesięcznie, za studia zaoczne w Polsce płaci ok. 5.000 zł rocznie. M. G. nie ma majątku nieruchomego, posiada samochód v., którego drugim współwłaścicielem jest J. W.. Pozwany od ok. 3 lat płaci na syna alimenty w kwocie po 600 zł miesięcznie, ponadto przekazuje na jego rzecz kwoty pieniężne w różnej wysokości, kupuje mu potrzebne rzeczy, pokrywa koszty wycieczek, składek, przyborów szkolnych, opłaca basen, siłownię, kurs prawa jazdy. Pozwany zabiera syna na wycieczki, w wakacje ubiegłego roku małoletni powód był u ojca w Anglii, a podczas tego pobytu pracował i zarobił ok. 2.500 zł.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: wyjaśnień informacyjnych przedstawicielki ustawowej J. W. (czas nagr. od 00:06:59, k. 56 v. - 57), wyjaśnień informacyjnych pozwanego M. G. (czas nagr. od 00:25:54, k. 56 v. - 57), zeznania PIT – 11 (k. 8 – 9), zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu (k. 12), wydruków korespondencji (k. 19 – 23), potwierdzeń przelewów (k. 24 – 41), dowodów zakupu (k. 42, 47, 49, 50, 55), akt sprawy Sądu Rejonowego w Wysokiem Mazowieckiem III RC 47/02.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 133 § 1 kro rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

W razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego, o czym stanowi art. 138 kro. Przez zmianę stosunków rozumie się istotne zmniejszenie lub ustanie możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji albo istotne zwiększenie się usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego, wskutek czego ustalony zakres obowiązku alimentacyjnego wymaga skorygowania poprzez stosowne zmniejszenie albo zwiększenie wysokości świadczeń alimentacyjnych. Natomiast zgodnie z art. 135 § 1 kro zakres świadczeń alimentacyjnych uzależniony jest zarówno od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego jaki i możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego. Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego (art. 135 § 2 kro).

Niewątpliwie od czasu ostatniego uregulowania alimentów na rzecz małoletniego O. G. jego potrzeby znacząco wzrosły, jednakże nie sposób przyjąć, że usprawiedliwione koszty utrzymania powoda wynoszą 1.800 – 2.000 zł miesięcznie, jak wskazała przedstawicielka ustawowa. W ocenie Sądu J. W. zawyżyła koszty zakupu środków pielęgnacyjnych i czystości (300-400 zł miesięcznie), ubrań i obuwia (400-500 zł miesięcznie). Do usprawiedliwionych wydatków na powoda trudno też zaliczyć koszty wyjść ze znajomymi, określone przez matkę powoda na kwotę 20 zł co dwa dni. W ocenie Sądu koszt utrzymania małoletniego O. G. nie przekracza kwoty 1.000 zł miesięcznie, zważywszy na sytuację finansową przedstawicielki ustawowej.

Zdaniem Sądu dotychczasowe alimenty należało podwyższyć do kwoty po 700 zł miesięcznie, uznanej przez pozwanego. Pozwany od ok. 3 lat dobrowolnie świadczy na rzecz syna alimenty w kwocie 600 zł miesięcznie, oprócz alimentów przekazuje na jego rzecz dość znaczne sumy pieniędzy, funduje mu wycieczki, kupuje potrzebne rzeczy, zabrał go do Anglii, gdzie powód miał możliwość zarobić na swoje wydatki. W ocenie Sądu alimenty w takim rozmiarze w połączeniu z dodatkowymi kwotami wykładanymi przez pozwanego na rzecz powoda, stanowią wystarczający wkład finansowy w utrzymanie syna ze strony pozwanego M. G..

Powództwo w pozostałym zakresie zostało oddalone jako zbyt wygórowane.

Sąd alimenty podwyższył od dnia 01 lipca 2018 r. uznając, że do tego czasu pozwany wystarczająco łożył na utrzymanie syna.

O kosztach procesu rozstrzygnięto na podstawie art. 100 kpc z uwagi na częściowe uwzględnienie żądania strony powodowej.

O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

O rygorze natychmiastowej wykonalności orzeczono na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 kpc.