Wyrok z 24 września 2018, sygn. III RC 34/18

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 września 2018 r.

Sąd Rejonowy w Wysokiem Mazowieckiem III Wydział Rodzinny i Nieletnich

w składzie następującym:

Przewodniczący SSR Julita Aronowicz

Protokolant Krystyna Gołębiewska

po rozpoznaniu w dniu 20 września 2018 r. w W.

sprawy z powództwa małoletniego B. S. reprezentowanego przez przedstawicielkę ustawową M. M.

przeciwko W. S.

o podwyższenie alimentów

I.  Podwyższa alimenty zasądzone wyrokiem Sądu Rejonowego w Wysokiem Mazowieckiem z dnia 14 czerwca 2011 r. w sprawie III RC 6/11 od pozwanego W. S. na rzecz jego małoletniego syna B. S. z kwoty po 300 (trzysta) złotych miesięcznie do kwoty po 600 (sześćset) złotych miesięcznie, poczynając od dnia 12 lipca 2018 r., płatne z góry do dnia 10. każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia w terminie płatności którejkolwiek raty, do rąk M. M. jako przedstawicielki ustawowej małoletniego powoda;

II.  Oddala powództwo w pozostałym zakresie;

III.  Umarza postępowanie w przedmiocie udzielenia zabezpieczenia;

IV.  Nakazuje ściągnąć od pozwanego W. S. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Wysokiem Mazowieckiem kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem nieuiszczonej opłaty od pozwu;

V.  Koszty procesu pomiędzy stronami wzajemnie znosi;

VI.  Wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt III RC 34/18

UZASADNIENIE

Przedstawicielka ustawowa M. M., reprezentująca małoletniego powoda B. S. domagała się podwyższenia alimentów od pozwanego W. S. na rzecz dziecka z kwoty po 300 zł do kwoty po 1.000 zł miesięcznie, poczynając od dnia doręczenia pozwanemu odpisu pozwu.

Pozwany W. S. wnosił o oddalenie powództwa w całości.

Sąd Rejonowy ustalił, co następuje:

Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2011 r. wydanym w sprawie III RC 6/11 Sąd Rejonowy w Wysokiem Mazowieckiem ustalił, że pozwany W. S. jest ojcem małoletniego powoda B. S.. Wykonywanie władzy rodzicielskiej nad dzieckiem zostało powierzone matce, zaś władza rodzicielska ojca została ograniczona do prawa interesowania się rozwojem intelektualnym i fizycznym syna. Na rzecz dziecka zostały zasądzone alimenty w kwocie po 300 zł miesięcznie.

Aktualnie małoletni powód ma 8 lat, uczęszcza do II kl. (...) w W.. Dziecko jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, wymaga stałej opieki, ma nauczanie indywidualne. Małoletni ma wadę wzroku, wadę postawy, problemy z wymową. Pozostaje pod opieką okulisty, ortopedy, logopedy, psychologa i psychiatry, wizyty u tych specjalistów są bezpłatne, przy czym matka ponosi koszty dojazdu na terapię, czy do ortopedy. Małoletni powód na stałe nie przyjmuje leków, natomiast z uwagi na obniżoną odporność dość często się przeziębia, leki jednorazowo kosztują 50 - 100 zł. Dziecko nosi też okulary i zdarza się, że je niszczy z uwagi na swoją nadpobudliwość, ostatnio przedstawicielka ustawowa zapłaciła za oprawki 350 zł, jedno szkło kosztowało 275 zł. M. M. wskazała, że wyżywienie syna kosztuje 400 - 500 zł miesięcznie, na ubrania i obuwie wydatkowana jest kwota ok. 100 zł miesięcznie, na środki pielęgnacyjne, czystości - 100 zł miesięcznie, wyprawka szkolna wraz z wspomagającymi materiałami edukacyjnymi kosztowała 590 zł, składki na komitet rodzicielski i ubezpieczenie kosztują łącznie 95 zł, wycieczki w ciągu roku - 250 zł. Przedstawicielka ustawowa wskazała, że utrzymanie syna kosztuje 1.500 zł miesięcznie.

Matka małoletniego powoda M. M. mieszka wraz z trójką dzieci i swą matką w mieszkaniu komunalnym. Ponosi opłaty związane z korzystaniem z mieszkania i mediów w kwocie ok. 853 zł miesięcznie. Matka przedstawicielki ustawowej jest emerytką, jej świadczenie wynosi ok. 1.000 zł miesięcznie. Przedstawicielka ustawowa nie pracuje, z tytułu rezygnacji z pracy zarobkowej związanej z opieką nad niepełnosprawnymi dziećmi uzyskuje świadczenie w kwocie po 1.477 zł miesięcznie, ponadto na dwójkę dzieci pobiera świadczenia 500 + i zasiłki rodzinne w kwotach po 124 zł miesięcznie, nadto ma przyznany na syna B. zasiłek pielęgnacyjny w kwocie po 153 zł miesięcznie i zasiłek rehabilitacyjny w kwocie po 110 zł miesięcznie. Najstarsza pełnoletnia córka M. M. otrzymuje rentę w kwocie 845 zł miesięcznie, natomiast młodsza ma 11 lat, jej utrzymanie wedle matki kosztuje 700 - 800 zł miesięcznie. Przedstawicielka ustawowa nie ma majątku, do maja 2019 r. spłaca raty kredytu po 1.500 zł miesięcznie, nie ma innych długów.

Pozwany W. S. ma 60 lat. Wskazał, że nie ma majątku, mieszka wraz z żoną w mieszkaniu lokatorskim, opłaty na rzecz (...) w C. wynoszą ok. 583 zł, opłata za energię elektryczną - ok. 108

zł, za usługi telekomunikacyjne - ok. 154 zł. Żona pozwanego jest nauczycielką, przy czym nie wiedział on jakie osiąga wynagrodzenie. Pozwany podał, że prowadzi gospodarstwo domowe i gospodarstwo rolne swoje żony o pow. 3 ha, przy czym gospodarstwo jest wydzierżawione za kwotę 4.000 zł rocznie, dopłaty unijne nie są pobierane. W. S. wskazał, że w przeszłości prowadził działalność polegającą na przewozie osób do Belgii, obecnie takich usług nie świadczy, ale pomaga swojemu synowi, który jest przewoźnikiem, za co otrzymuje 350 zł miesięcznie. Pozwany figuruje jako właściciel motocykla H. oraz współwłaściciel motoroweru W.. Spłaca raty kredytu, po 785, 15 zł miesięcznie. W. S. ma problemy z kręgosłupem, astygmatyzm, na soczewki wydatkuje 120 zł miesięcznie, leki kosztują 100 - 200 zł miesięcznie, gdy pozwany chodzi na masaże wówczas wydaje na ten cel 240 zł miesięcznie. W dniu 06 września 2018 r. pozwany uczestniczył w wypadku komunikacyjnym, rozpoznano u niego inne powierzchowne urazy nadgarstka i ręki, następstwa nieokreślonego urazu szyi i tułowia.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: wyjaśnień informacyjnych i w charakterze strony przedstawicielki ustawowej M. M. (czas nagr. od 00:07:07, k. 87 v. – 88, czas nagr. od 00:28:35, k. 103 – 103 v.), wyjaśnień informacyjnych i w charakterze strony pozwanego W. S. (czas nagr. od 00:37:47, k. 88 – 88 v., czas nagr. od 00:39:50, k. 103 v.), zeznań świadków – A. O. (czas nagr. od 01:12:04, k. 89), J. O. ( czas nagr. od 00:02:49, k. 102 v. - 103), orzeczenia o stopniu niepełnosprawności (k. 6), dokumentacji medycznej dot. małoletniego powoda (k. 7 - 10, 14), orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego (k. 11 - 12), opinii logopedycznej (k. 13, 69), oceny funkcjonowania dziecka (k. 15, 70), faktur VAT, dowodów wpłaty, dowodów zakupu, przelewów (k. 16 – 18, 51 – 53, 57 – 64, 67 - 68), umowy najmu lokalu (k. 19 – 20),

informacji (...) w W. (k. 29 – 31), dokumentacji medycznej dot. pozwanego (k. 50, 54, 55, 85, 86, 98 - 100), zaświadczenia o wielkości użytków rolnych (k. 56), zaświadczenia (...) w W. (k. 65), informacji (...) w W. (k. 71), informacji (...) (k. 93), akt sprawy Sądu Rejonowego w Wysokiem Mazowieckiem III RC 6/11.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Roszczenie strony powodowej zasługiwało na częściowe uwzględnienie.

Zgodnie z art. 133 § 1 kro rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

W razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego, o czym stanowi art. 138 kro. Przez zmianę stosunków rozumie się istotne zmniejszenie lub ustanie możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji albo istotne zwiększenie się usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego, wskutek czego ustalony zakres obowiązku alimentacyjnego wymaga skorygowania poprzez stosowne zmniejszenie albo zwiększenie wysokości świadczeń alimentacyjnych. Natomiast zgodnie z art. 135 § 1 kro zakres świadczeń alimentacyjnych uzależniony jest zarówno od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego jaki i możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego. Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne

pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego (art. 135 § 2 kro).

Od czasu ostatniego uregulowania alimentów na rzecz małoletniego B. S. upłynęło ponad 7 lat i od tego czasu niewątpliwie wzrosły koszty utrzymania małoletniego powoda, co podyktowane jest jego naturalnym rozwojem psychofizycznym, stanem zdrowia, koniecznością leczenia specjalistycznego, podjęciem edukacji szkolnej, a także wzrostem cen różnego rodzaju towarów i usług niezbędnych małoletniemu. Z niebudzącej wątpliwości dokumentacji medycznej dotyczącej małoletniego powoda wynika, że B. S. jest chłopcem z orzeczoną niepełnosprawnością, wymaga stałej opieki, pomocy specjalistów, rehabilitacji, materiałów edukacyjnych, co zwiększa koszty jego utrzymania. Na okoliczność wydatków ponoszonych na małoletniego powoda Sąd przesłuchał świadków A. O. i J. O.. Świadkowie nie znali wysokości wydatków na dziecko, przy czym wskazywali na jego problemy zdrowotne i konieczność wydatkowania pieniędzy na leczenie, rehabilitację, zajęcia logopedyczne, materiały dydaktyczne, okulary.

Analizując usprawiedliwione potrzeby małoletniego powoda i sytuację materialną jego matki oraz kierując się doświadczeniem życiowym i zasadami logicznego rozumowania Sąd uznał, że utrzymanie małoletniego B. S. aktualnie wynosi 900 - 1.000 zł miesięcznie. Podkreślić należy, że małoletni powód jest dzieckiem z szeregiem problemów zdrowotnych, stąd też koszty jego utrzymania są większe niż rówieśników nie mających takich problemów. W ocenie Sądu alimenty należało podwyższyć do kwoty po 600 zł miesięcznie. Świadczenia w takim rozmiarze stanowią wystarczający wkład finansowy w utrzymanie syna ze strony pozwanego W. S. i mieszczą się w jego możliwościach płatniczych.

Pozwany w ocenie Sądu nie przedstawiał swojej rzeczywistej

sytuacji finansowej, wypowiadał się o niej dość enigmatycznie, zasłaniał się niepamięcią. W. S. początkowo twierdził, że zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na przewozie osób do Belgii w 2006 lub 2007 r., następnie twierdził, że nie prowadzi takiej działalności od 2004 r., jednakże w 2017 r. zawoził M. M. i jej dzieci do Belgii. Nie sposób uznać za wiarygodne twierdzeń pozwanego jakoby z tego tytułu poniósł koszt zakupu paliwa w kwocie 5.000 zł, sumę tą pożyczył od swego brata i musiał ją odpracować jako kierowca. Zauważyć też należy, że W. S. podaje, że często jeździ za granicę załatwiać różne sprawy dla syna, który prowadzi firmę w Belgii i Holandii, co jednoznacznie wskazuje, że pozwany nie mówi prawdy twierdząc, że stan zdrowia uniemożliwia mu wyjazdy zagraniczne i pracę przewoźnika. Odnosząc się do problemów zdrowotnych pozwanego podkreślić należy, że z takimi problemami, a nawet z większymi świadczą pracę i to fizyczną całe rzesze pracowników zatrudnionych u różnych pracodawców. Świadek J. O. wskazywała w swych zeznaniach, że W. S. nadal pracuje jako przewoźnik osób i rzeczy, widuje go w Belgii, ma on dobrą opinię wśród klientów, cieszy się ich zaufaniem. Świadek to siostra przedstawicielki ustawowej i jest zainteresowana w korzystnym dla niej rozstrzygnięciu, wobec czego do jej zeznań należało podejść z dużą dozą ostrożności i nie sposób było na podstawie tychże zeznań określić, jakie dochody może osiągać pozwany i częstotliwości jego wyjazdów zagranicznych. W. S. przedstawił miesięcznik (...) z czerwca 2018 r., który nie zawiera jego ogłoszenia o świadczonych usługach. Zauważyć należy, że brak ogłoszenia o usługach pozwanego w tymże jednym miesięczniku nie stanowi żadnego dowodu na to, że pozwany rzeczywiście takich usług nie świadczy. Podobnie na podstawie przedstawionych przez stronę powodową rozmów z komunikatorów internetowych nie sposób było czynić ustaleń odnośnie usług pozwanego w zakresie przewozu. Oceniając możliwości finansowe pozwanego zauważyć

również należy, że wielokrotnie przekazywał on przedstawicielce ustawowej większe sumy pieniędzy w ramach alimentów, stąd też uznać należy, że dysponuje on środkami finansowymi pozwalającymi na uiszczanie na rzecz swego syna świadczeń w większym, niż dotychczas rozmiarze. Za taką oceną możliwości finansowych pozwanego przemawia również fakt, że wyjeżdża on zagranicę, jak twierdzi pomagać synowi w jego firmie, i na pewno z tego tytułu osiąga dochody, i to przekraczające deklarowaną kwotę 350 zł miesięcznie. Podkreślić należy, że pozwany ojciec na co dzień nie uczestniczy w procesie wychowywania swego chorego syna, nie utrzymuje z nim kontaktów, tak więc ta okoliczność powinna znaleźć odzwierciedlenie w rozmiarze obowiązku alimentacyjnego.

Sąd alimenty zasądził od dnia 12 lipca 2018 r., tj. od dnia następnego po doręczeniu pozwanemu odpisu pozwu. Powództwo o alimenty w pozostałym zakresie zostało oddalone jako zbyt wygórowane.

Postępowanie w przedmiocie udzielenia zabezpieczenia zostało umorzone na podstawie art. 355 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc.

O kosztach procesu rozstrzygnięto na podstawie art. 100 kpc z uwagi na częściowe uwzględnienie żądania strony powodowej.

O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

O rygorze natychmiastowej wykonalności orzeczono na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 kpc.