sygn. II K 2009/18 1 marca 2019 Sąd Rejonowy w Zabrzu

Wyrok z 1 marca 2019, sygn. II K 2009/18

Teza
uchylanie się w okresie od 01.04.2016 r. do 30.09.2016 r. oraz w okresie od 18.05.2017 r. do 22.08.2018 r. w Z. przez A. P. od alimentacji orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach (sygn. I RC 1207/06) na dwójkę małoletnich dzieci M. i E.rodzeństwa P. z narażeniem ich na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych (ujęta w dwóch odrębnych zarzutach.uchylanie się w okresie od 01.04.2016 r. do 30.09.2016 r. oraz w okresie od 18.05.2017 r. do 22.08.2018 r. w Z. przez A. P. od alimentacji orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach (sygn. I RC 1207/06) na dwójkę małoletnich dzieci M. i E.rodzeństwa P. z narażeniem ich na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych (ujęta w dwóch odrębnych zarzutach.
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik skazano - kara łączna w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności
Przedmiot niealimentacja / uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego / art. 209 § 1a k.k.
Typ sprawy sprawa karna
Kwota główna co najmniej 3 świadczenia okresowe · zaległość alimentacyjna
Etap pierwsza instancja - wyrok sądu okręgowego w sprawie karnej
Tryb rozprawa
Tematy
niealimentacja obowiązek alimentacyjny zaległości alimentacyjne alimenty
Role w sprawie
przedstawiciel ustawowy dziecka oskarżony osoba uprawniona do alimentów prokurator
Data orzeczenia 1 marca 2019
Sąd Sąd Rejonowy w Zabrzu
Wydział II Wydział Karny
Przewodniczący Sędzia Bartosz Dobrzański
Tagi
#Sąd Rejonowy w Zabrzu #II Wydział Karny #wyrok

Sygn. akt II K 2009/18

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

w trybie art. 387 § 2 k.p.k.

Dnia 01 marca 2019r.

Sąd Rejonowy w Zabrzu - Wydział II Karny

w składzie:

Przewodniczący: SSR Bartosz Dobrzański

Protokolant: sekr. sądowy Iwona Jońca

w obecności Prokuratora: ---

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu: 01 marca 2019 r.

sprawy

A. P., s. H. i G., ur. (...) w Ś.

oskarżonego o to, że:

I.  w okresie od 01 kwietnia 2016 roku do 30 września 2016 roku w Z., uchylał się od wykonywania na rzecz M. P. i E. P., obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 16 kwietnia 2007 roku, sygn. akt I RC 1207/06, przy czym łączna wysokość powstałych z tego zaległości alimentacyjnych stanowiła równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, czym naraził uprawnionych do alimentacji swoje małoletnie dzieci M. P. oraz E. P. na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych

tj. o czyn z art. 209 § 1a k.k.

II.  w okresie od 18 maja 2017 roku do 22 sierpnia 2018 roku w Z., uchylał się od wykonywania na rzecz M. P. i E. P., obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 16 kwietnia 2007 roku, sygn. akt I RC 1207/06, przy czym łączna wysokość powstałych z tego zaległości alimentacyjnych stanowiła równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, czym naraził uprawnionych do alimentacji swoje małoletnie dzieci M. P. oraz E. P. na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych

tj. o czyn z art. 209 § 1a k.k.

orzeka

1.  uznaje oskarżonego A. P. za winnego czynu opisanego wyżej w pkt I. tj. występku z art. 209 § 1a k.k. i za to na mocy art. 209 § 1a k.k. skazuje go na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

2.  uznaje oskarżonego A. P. za winnego czynu opisanego wyżej w pkt II. tj. występku z art. 209 § 1a k.k. i za to na mocy art. 209 § 1a k.k. skazuje go na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

3.  na mocy art. 85 § 1 i 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy wyżej orzeczone wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności i orzeka karę łączną w wymiarze 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

4.  na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności ustalając okres próby na 2 (dwa) lata;

5.  na mocy art. 72 § 1 pkt 3 k.k. zobowiązuje oskarżonego A. P. do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie małoletnich dzieci M. P. i E. P.;

6.  na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa;

7.  na mocy art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. Z. D. koszty nieopłaconej obrony udzielonej z urzędu w kwocie 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy);

8.  na mocy art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego A. P. na rzecz B. P. działającej jako przedstawicielka ustawowa małoletnich oskarżycieli posiłkowych M. P. i E. P. kwotę 420 zł (czterystu dwudziestu złotych) tytułem zwrotu wydatków poniesionych na pełnomocnika procesowego.