Postanowienie SN z 3 lutego 2010, sygn. II PK 292/09
Data orzeczenia
3 lutego 2010
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, Wydział II
Przewodniczący
SSN Bogusław Cudowski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 3 lutego 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Bogusław Cudowski
w sprawie z powództwa A. K.
przeciwko G. S.A.
o odszkodowania,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 3 lutego 2010 r.,
skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych […]
z dnia 28 kwietnia 2009 r.,
odrzuca skargę kasacyjną i odstępuje od obciążenia powoda
kosztami postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego Wydziału
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, z dnia 28 kwietnia 2009 r. Jako podstawę
przyjęcia skargi kasacyjnej wskazał naruszenie przepisów prawa materialnego.
Jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi do rozpoznania wskazano na
wystąpienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz jej oczywistą
zasadność.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Zgodnie z art. 3989
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości prawne
2
lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Jeżeli
okoliczności te nie zachodzą Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 3989
§ 2 k.p.c.,
uprawniony jest do wydania postanowienia o odmowie przyjęcia kasacji do
rozpoznania. Sąd Najwyższy może też odrzucić skargę kasacyjną w oparciu o
przepis art. 3986
§ 3 k.p.c.
Skarga kasacyjna została sporządzona i wniesiona przez pełnomocnika
ustanowionego z urzędu przez Sąd Rejonowy. W postanowieniu z dnia 5 czerwca
Sąd Rejonowy zwolnił powoda z kosztów i ustanowił dla niego radcę prawnego z
urzędu.
Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia właściwego umocowania
pełnomocnika ma stanowisko wyrażone w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 5
czerwca 2008 r., III CZP 142/07 (OSNC 2008, nr 11, poz. 122). Uchwała ta posiada
moc zasady prawnej. Stwierdzono w niej jednoznacznie, że pełnomocnictwo
procesowe nie obejmuje z samego prawa umocowania do wniesienia skargi
kasacyjnej i udziału w postępowaniu kasacyjnym. Jak wynika z uzasadnienia
powyższego stanowiska za przyjętą wykładnią przemawia konieczność spełnienia
szczególnych wymagań formalnych i merytorycznych skargi kasacyjnej, co w
praktyce prowadzi do specjalizacji profesjonalnych pełnomocników w tym zakresie.
Udzielone pełnomocnictwo z urzędu nie obejmuje swoim zakresem
umocowania do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udziału w
postępowaniu kasacyjnym.
Z tego powodu należało więc uznać, że pełnomocnictwo to nie spełniało
ustawowych wymogów. W tej sytuacji bezprzedmiotowe było rozważenie
podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów.
Z powyższych względów, na podstawie art. 3986
§ 3 k.p.c., orzeczono jak w
sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 39821
k.p.c. w
związku z art. 102 k.p.c.