Postanowienie SN z 7 czerwca 2011, sygn. II UZ 14/11
Data orzeczenia
7 czerwca 2011
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, Wydział II
Przewodniczący
SSN Katarzyna Gonera
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 7 czerwca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący)
SSN Zbigniew Hajn (sprawozdawca)
SSN Zbigniew Myszka
w sprawie z wniosku S. T. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością przeciwko
Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych
z udziałem R. B.
o ubezpieczenie społeczne,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 7 czerwca 2011 r.,
zażalenia organu rentowego na wyrok Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 30 listopada 2010 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie S.
TRANS Spółki z o.o. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych przy udziale
zainteresowanego R. B., o ubezpieczenie społeczne, wyrokiem z 30 listopada 2010
r. zmienił zaskarżony wyrok oraz poprzedzającą go decyzję Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych z dnia 22 czerwca 2009 r. w ten sposób, że w pkt 1 ustalił, że
podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i
wypadkowe R. B. z tytułu zatrudnienia w „S. – T." Spółka z o.o. w miesiącu styczniu
2009 r. wynosiła 1.126.00 złotych; w pkt 2 zasądził od pozwanego na rzecz
wnioskodawcy kwotę 137 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w tym 120 zł
zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.
2
Organ rentowy złożył zażalenie na postanowienie o zasądzeniu kosztów
procesu powiększonych o opłatę skarbową od pełnomocnictwa w postępowaniu
apelacyjnym na rzecz wnioskodawcy w kwocie 17 zł, zawarte w pkt 2 wyroku Sądu
Apelacyjnego z 30 listopada 2010 r.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych zarzucił zaskarżonemu postanowieniu
naruszenie art. 98 k.p.c. przez zasądzenie od pozwanego organu rentowego
kosztów procesu w kwocie 137 zł będących sumą zasądzonych kosztów
zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym to jest 120 zł oraz opłaty
skarbowej w wysokości 17 zł za pełnomocnictwo procesowe, przy jednoczesnym
pominięciu przez Sąd treści art. 114 ust. 4 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie
ubezpieczeń społecznych (Dz.U. nr 205 poz. 1585 ze zm.), na podstawie którego
organ rentowy zwolniony jest od ponoszenia opłat skarbowych.
W uzasadnieniu wyroku w kwestii zasądzonych kosztów Sąd powołał się na
treść art. 98 k.p.c. w związku z art. 99, zgodnie z którymi strona przegrywająca
sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi reprezentowanemu przez radcę
prawnego na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i
celowej obrony. W ocenie organu rentowego Sąd Apelacyjny uznając, że do
kosztów procesu zaliczane są wszelkie koszty ponoszone przez podmioty
postępowania, w tym także opłata skarbowa od pełnomocnictwa procesowego,
bezpodstawnie jednak obciążył organ rentowy jako stronę przegrywającą proces
kwotą 17 zł stanowiącą wyżej wskazaną opłatę skarbową gdyż pominął treść art.
114 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, zgodnie z którym w
zakresie prowadzonej działalności określonej w ustawie Zakład nie ponosi opłat
skarbowych i sądowych. Ustawodawca w przepisie tym wprost uregulował tę
kwestię, która nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest nieuzasadnione. W myśl art. 114 ust. 4 ustawy z dnia 13
października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z
2007 r. Nr 11, poz. 74 ze zm.), w zakresie prowadzonej działalności określonej w
ustawie Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie ponosi opłat skarbowych i sądowych.
3
Skarżący nie wziął jednak pod uwagę, że opłata skarbowa od
pełnomocnictwa w wysokości 17 zł została uiszczona przez wnioskodawcę, tj.
przeciwnika procesowego, który wygrał proces. Stanowiła więc ona dla niego koszt
procesu niezbędny do celowego dochodzenia praw i celowej obrony w rozumieniu
art. 98 k.p.c., który strona przegrywająca (organ rentowy w niniejszej sprawie)
obowiązana była zwrócić na zasadach określonych w art. 98 i 99 k.p.c. Kwestia ta
została w pełni wyjaśniona w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art.
3941
§ 3 w związku z art. 39814
k.p.c.