Postanowienie SN z 21 czerwca 2011, sygn. III PK 16/11
Data orzeczenia
21 czerwca 2011
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, Wydział III
Przewodniczący
SSN Roman Kuczyński
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 21 czerwca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Roman Kuczyński
w sprawie z powództwa Z. F.
przeciwko /.../Uniwersytetowi /…/
o naruszenie dóbr osobistych - przeproszenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych w dniu 21 czerwca 2011 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego […]
z dnia 14 września 2010 r.,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Uzasadnienie
Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze szczególnym,
co potwierdza przepis art. 3981
§ 1 i § 2 k.p.c. oraz reprezentatywne piśmiennictwo.
Zgodnie z art. 3989
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a ponadto, gdy zachodzi
nieważność postępowania lub gdy skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Przytoczone przesłanki ustawowe stanowią, więc obligatoryjny i nieodzowny
element oceny w tym stadium postępowania kasacyjnego. Badanie ich na
podstawie i w zakresie, przedstawionego w skardze kasacyjnej, uzasadnienia
wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania doprowadziło Sąd Najwyższy do konkluzji,
że w sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek wymienionych w art. 3989
§ 1 pkt 1
k.p.c., bowiem wskazane przez powoda istotne zagadnienie prawne polegające na
2
ustaleniu - czy polemika przełożonego pracownika z wtoczonym przez pracownika
powództwem, wygłoszona wobec jego współpracowników, studentów, doktorantów
i pracowników administracji nosi znamiona praktyki dyskryminacyjnej i czy może
być rozpatrywana jako naruszenie dóbr osobistych w rozumieniu art. 24 k.c. - w
istocie odnosi się do kwestii ustalenia faktów lub oceny dowodów, a zgodnie z art.
3983
§ 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące
ustalenia faktów lub oceny dowodów. Ustalenia natury faktycznej w postępowaniu
kasacyjnym mogą bowiem być skutecznie kwestionowane jedynie w sposób
pośredni, a mianowicie, przez wskazanie konkretnego przepisu czy przepisów
prawa procesowego i wykazanie w niej, że jego (ich) naruszenie mogło mieć istotny
wpływ na wynik sprawy. Tego rodzaju zarzutu (dotyczącego naruszenia przepisów
postępowania) skarga kasacyjna nie formułuje (por. postanowienie Sądu
Najwyższego z 23 września 2005 r. III CSK 13/05, OSNC 2006/4/76).
Wobec powyższego Sąd Najwyższy działając na podstawie art. 3989
§ 2 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.