Postanowienie SN z 15 lipca 2011, sygn. I PZ 13/11
Data orzeczenia
15 lipca 2011
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, Wydział I
Przewodniczący
SSN Bogusław Cudowski
Tagi
Podstawa prawna
.
POSTANOWIENIE
Dnia 15 lipca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Bogusław Cudowski (przewodniczący)
SSN Józef Iwulski (sprawozdawca)
SSN Romualda Spyt
w sprawie z powództwa M. S.
przeciwko Zarządowi Budynków Miejskich - I Towarzystwu Budownictwa
Społecznego Spółce z o. o. w G.
o przywrócenie do pracy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 15 lipca 2011 r.,
zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych w G.
z dnia 8 lutego 2011 r.,
odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. postanowieniem
z dnia 8 lutego 2011 r., oddalił zażalenie powódki M. S. od postanowienia Sądu
Rejonowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. z dnia 4 listopada 2010
r., którym odrzucono pozew wniesiony przeciwko Zarządowi Budynków Miejskich I
Towarzystwu Budownictwa Społecznego Spółce z o.o. w G. o przywrócenie do
pracy.
2
W uzasadnieniu postanowienia oddalającego zażalenie Sąd Okręgowy
podniósł, że wniesiony w dniu 26 maja 2010 r. przez powódkę w niniejszym
postępowaniu pozew został prawidłowo odrzucony przez Sąd pierwszej instancji
bowiem sprawa o przywrócenie powódki do pracy w pozwanej Spółce została już
prawomocnie osądzona (powództwo w tym zakresie zostało prawomocnie
oddalone w dniu 20 maja 2010 r. z uwagi na jego wytoczenie z przekroczeniem
ustawowego terminu).
Od postanowienia Sądu Okręgowego powódka wniosła zażalenie do Sądu
Najwyższego, zarzucając w nim obrazę : 1) art. 265 § 1 k.p. polegającą na
niewłaściwej interpretacji wskutek nierozróżnienia pojęć "pracownik" i "pełnomocnik
strony procesowej" oraz na uznaniu przez Sąd Okręgowy odrzucenia pozwu
dokonanego przez Sąd Rejonowy na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. za
prawidłowe; 2) art. 378 § 1 w związku z art. 397 § 2 k.p.c. wskutek nierozpoznania
przez Sąd Okręgowy zarzutu zażalenia w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o
wznowienie postępowania sądowego. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego
postanowienia i o "merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu i
pozwu (odwołania)", a ponadto o zasądzenie na rzecz powódki kosztów
postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniesione przez powódkę zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego
jest niedopuszczalne i dlatego podniesione w nim zarzuty nie mogą być poddane
merytorycznej ocenie Sądu Najwyższego. Zażalenie do Sądu Najwyższego,
będące szczególnym środkiem zaskarżenia orzeczeń sądu drugiej instancji,
przysługuje jedynie w sprawach wymienionych w Kodeksie postępowania
cywilnego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2010 r., II PZ
44/10, LEX nr 784928). Zgodnie z art. 3941
§ 1 k.p.c. przysługuje ono na
postanowienie sądu drugiej instancji: 1) odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz 2)
dotyczące tych kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu
pierwszej instancji. Ponadto w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna,
3
zażalenie może być wniesione także na postanowienie sądu drugiej instancji
kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w
art. 3981
k.p.c., a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na
postanowienie sądu pierwszej instancji (art. 3941
§ 2 k.p.c.).
Zaskarżone zażaleniem powódki postanowienie Sądu drugiej instancji
oddalające jej zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji odrzucające
pozew nie mieści się w katalogu orzeczeń wymienionych w art. 3941
§ 1 k.p.c. Jest
ono niewątpliwie orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie (skoro
prawomocne odrzucenie pozwu zamyka powódce prawo do merytorycznego
rozstrzygnięcia sprawy), jednakże zostało ono wydane w wyniku rozpoznania
zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji, a ponadto mieści się w
katalogu postanowień wymienionych w art. 3981
§ 1 k.p.c. Zaskarżonego
postanowienia Sądu drugiej instancji nie dotyczy więc też art. 3941
§ 2 k.p.c.
Postanowienie to jako oddalające zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej
instancji o odrzuceniu pozwu jest postanowieniem w przedmiocie odrzucenia
pozwu, o którym mowa w art. 3981
§ 1 k.p.c., a więc przysługuje od niego skarga
kasacyjna, a nie zażalenie.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie na podstawie art. 370
w związku z art. 39821
i art. 3941
§ 3 k.p.c.