Postanowienie SN z 28 września 2011, sygn. I UZ 24/11
Data orzeczenia
28 września 2011
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, Wydział I
Przewodniczący
SSN Teresa Flemming-Kulesza
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 28 września 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Teresa Flemming-Kulesza (przewodniczący)
SSN Katarzyna Gonera
SSA Jolanta Frańczak (sprawozdawca)
w sprawie z odwołania J. L. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą
Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej Medycyna Szkolna w Z., R. Z., T. S., J. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Z.
o wymiar składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 28 września 2011 r.,
zażalenia ubezpieczonych na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 28 marca 2011 r.,
I. zmienia punkt drugi zaskarżonego postanowienia w ten
sposób, że w miejsce kwoty 600 zł zasądzonej od R. Z. i J. L. na
rzecz organu rentowego tytułem zwrotu kosztów postępowania
zażaleniowego, zasądza kwotę 120 zł (sto dwadzieścia), w
miejsce kwoty 600 zł zasądzonej od T. S. i J. L. na rzecz organu
rentowego tytułem zwrotu kosztów postępowania
zażaleniowego, zasądza kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) oraz w
miejsce kwoty 300 zł zasądzonej od J. K. i J. L. na rzecz organu
rentowego tytułem zwrotu kosztów postępowania
zażaleniowego, zasądza kwotę 120 zł (sto dwadzieścia);
II. zasądza od organu rentowego na rzecz: R. Z. i J. L. kwotę
150 zł (sto pięćdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania
2
zażaleniowego, T. S. i J. L. kwotę 150 zł (sto pięćdziesiąt) tytułem
zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, J. K. i J. L. kwotę
150 zł (sto pięćdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania
zażaleniowego.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w G. – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
postanowieniem z dnia 29 grudnia 2010 r. umorzył postępowanie w sprawie z
odwołania J. L., R. Z., T. S., T. R., J. K. o podstawę wymiaru składek na
ubezpieczenie społeczne i zdrowotne oraz zasądził od Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych Oddział w Z. na rzecz odwołujących: R. Z., T. S. kwoty po 1.200 zł, T.
R. kwotę 60 zł, J. K. kwotę 600 zł oraz na rzecz J. L. kwotę 3.060 zł tytułem zwrotu
kosztów zastępstwa procesowego.
Sąd Apelacyjny– Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z
dnia 28 marca 2011 r. zmienił zaskarżone przez organ rentowy Zakład
Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. z dnia 29 grudnia 2010 r. w przedmiocie
rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa procesowego w ten sposób, że zasądził od
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. tytułem zwrotu kosztów
zastępstwa procesowego na rzecz odwołujących się: R. Z. i J. L. kwotę 1.200 zł; T.
S. i J. L. kwotę 1.200 zł; T. R. i J. L. kwotę 60 zł; J. K. i J. L. kwotę 600 zł (pkt 1)
oraz zasądził od odwołujących się na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych
Oddział w Z. tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego: kwotę 600 zł
od R. Z. i J. L., kwotę 600 zł od T. S. i J. L., kwotę 120 zł od T. R. i J. L. oraz kwotę
300 zł od J. K. i J. L. Sąd Apelacyjny orzeczenie o kosztach postępowania
zażaleniowego oparł na treści art. 98 § 1 k.p.c. oraz § 12 ust. 2 pkt 2 w związku z §
2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w
sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb
3
Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego
ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) biorąc za podstawę do
ustalenia wysokości należnych kosztów zastępstwa procesowego wartość
przedmiotu sporu w sprawie zasadniczej oraz stanowisko Sądu Najwyższego
wyrażone w uchwale z dnia 30 stycznia 2007 r., III CZP 13/06 (OSNC 2008 r. nr 1
poz. 1). Wartość przedmiotu zaskarżenia podana w zażaleniu przez organ rentowy
wynosiła 1.200 zł w sprawie z odwołania R. Z. i J. L., 1.200 zł w sprawie z
odwołania T. S. i J. L., 60 zł w sprawie z odwołania T. R. i J. L. oraz 600 zł w
sprawie z odwołania J. K. i J. L.
Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego, w części
dotyczącej zasądzonych kosztów w postępowaniu zażaleniowym (pkt 2) wniósł
pełnomocnik odwołujących się zaskarżając postanowienie odnośnie: R. Z. i J. L. co
do kwoty 480 zł, T. S. i J. L. co do kwoty 480 zł oraz J. K. i J. L. co do kwoty 180 zł i
zarzucając naruszenie przepisów postępowania, a to art. 98 § 3 k.p.c. w związku z
art. 99 k.p.c., art. 1261
§ 2 k.p.c. i § 4 ust. 2, § 12 ust. 2 pkt 2 w związku z § 6
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie
opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa
kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z
urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i
zasądzenie od odwołujących się na rzecz organu rentowego kosztów zastępstwa
procesowego w postępowaniu zażaleniowym liczonych od wartości przedmiotu
sprawy, a nie od wartości przedmiotu zaskarżenia. Odwołujące się wniosły o
zmianę zaskarżonego postanowienia w zaskarżonej części poprzez zasądzenie na
rzecz organu rentowego od: R. Z. i J. L. kwoty 120 zł, T. S. i J. L. kwoty 120 zł oraz
J. K. i J. L. kwoty 120 zł oraz zasądzenie od organu rentowego na ich rzecz
kosztów postępowania zażaleniowego, w tym opłat od zażalenia i kosztów
zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu zażalenia
skarżące podniosły, iż Sąd Apelacyjny zasądzone na rzecz organu rentowego
koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym liczył od wartości
przedmiotu sporu, a nie od wartości przedmiotu zaskarżenia. Tym samym
orzeczenie jest nieprawidłowe, ponieważ stosownie do treści § 4 rozporządzenia
Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za
4
czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów
pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu
wysokość stawki minimalnej zależy od wartości przedmiotu sprawy, jednakże w
razie zmiany w toku postępowania wartości stanowiącej podstawę obliczenia opłat
bierze się pod uwagę wartość zmienioną, poczynając od następnej instancji.
Skarżące wskazały, iż organ rentowy nie kwestionował w zażaleniu rozstrzygnięcia
w przedmiocie umorzenia postępowania, ograniczając się wyłącznie do
zakwestionowania kosztów procesu zasądzonych postanowieniem Sądu pierwszej
instancji.
W odpowiedzi na zażalenie organ rentowy wniósł o jego oddalenie oraz
zasądzenie na jego rzecz od skarżących zwrotu kosztów postępowania
zażaleniowego, albowiem regulacja zawarta w § 4 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców
prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej
udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu nie ma zastosowania w
postępowaniu zażaleniowym. W związku z powyższym Sąd drugiej instancji
prawidłowo koszty zastępstwa procesowego zasądził na rzecz organu rentowego
mając na uwadze wartość przedmiotu sprawy, a nie wartość przedmiotu
zaskarżenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie jest uzasadnione.
W rozpoznawanej sprawie w pierwszej kolejności należy zauważyć, że organ
rentowy zaskarżył orzeczenie Sądu Okręgowego w G. zawarte w punkcie drugim
postanowienia z dnia 29 grudnia 2010 r. co do kwoty: 1.200 zł w sprawie z
odwołania R. Z. i J. L., 1.200 zł w sprawie z odwołania T. S. i J. L., 60 zł w sprawie
z odwołania T. R. i J. L. oraz 600 zł w sprawie z odwołania J. K. i J. L. i tym samym
wyznaczył zakres zaskarżenia wskazanego postanowienia. Pozwala to na
wyrażenie stanowiska, że w sprawie z zażalenia na orzeczenie o kosztach
postępowania, wartość przedmiotu zaskarżenia, mająca znaczenie przesądzające
o wynagrodzeniu pełnomocnika strony (część kosztów postępowania
zażaleniowego), stanowi kwota zasądzonych kosztów, nie zaś wartość przedmiotu
sporu w rozpoznawanej sprawie. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 25 maja
5
2010 r., I CZ 9/10 (OSNC – ZD 2011 nr 1 poz. 6) stwierdził, że w przypadku
złożenia zażalenia na zawarte w wyroku postanowienie w przedmiocie kosztów
postępowania, wartość przedmiotu zaskarżenia zależy od wysokości tych kosztów,
nie zaś od wartości przedmiotu sporu w sprawie zasadniczej. Takie samo
stanowisko wyrażone zostało przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 17
grudnia 2009 r., IV CZ 8/09 ( Palestra 2010 nr 1-2 poz. 269).
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy oznacza to, że trafnie
pełnomocnik skarżących zarzucił, iż uwzględniając zażalenie organu rentowego
Sąd Apelacyjny winien zastosować przepis § 6 pkt 2 w związku z § 12 ust. 2 pkt 2
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie
opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa
kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z
urzędu. Skoro wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła w postępowaniu
zażaleniowym: 1.200 zł w sprawie z odwołania R. Z. i J. L., 1.200 zł w sprawie z
odwołania T. S. i J. L., 60 zł w sprawie z odwołania T. R. i J. L. oraz 600 zł w
sprawie z odwołania J. K. i J. L., to przy stosowaniu wyżej wymienionego przepisu
zasądzone koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym winny
wynosić kwotę 120 zł.
W związku z powyższym Sąd Najwyższy, uwzględniając zażalenie na
podstawie art. 3941
§ 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 39816
k.p.c. postanowił jak w
sentencji.
O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnięto w oparciu o art. 98
k.p.c., uwzględniając min. taryfowe wynagrodzenie pełnomocnika skarżących
określone w § 6 pkt 1 w związku z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców
prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej
udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz.
1349 ze zm.).
6