Wyrok z 24 stycznia 2019, sygn. II Ka 283/18

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 stycznia 2019 r.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce w składzie:

Przewodniczący: SSO Jerzy Pałka

Sędziowie: SSO Marek Konrad

SSO Michał Pieńkowski (spr.)

Protokolant: Irena Dawid

przy udziale Soni Bajeńskiej Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Ostrołęce

po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2019 r.

sprawy:

1.  G. K.

2.  D. T. (1)

3.  D. M.

4.  M. W.

oskarżonych o czyny z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i inne

na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych G. K., D. T. (1), D. M. i M. W. oraz oskarżonego D. M.

od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrołęce z dnia 21 grudnia 2017 roku

sygn. II K 1.062/16

orzeka:

I.  uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonych G. K., D. M., M. W. w całości oraz wobec oskarżonego D. T. (1) w zakresie czynu z pkt IV aktu oskarżenia i w tym zakresie sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ostrołęce;

II.  w pozostałym zakresie (pkt XI ust. 2 i pkt XIII wyroku) zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

III.  zmienia pkt XV wyroku w ten sposób, iż wysokość zasądzonych od oskarżonego D. T. (1) kosztów postępowania obniża do kwoty 307,32 (trzysta siedem złotych trzydzieści dwa grosze), a wysokość opłaty obniża do kwoty 60 (sześćdziesiąt) złotych.

Sygn. akt II Ka 283/18

UZASADNIENIE

Prokuratura Rejonowa w Elblągu oskarżyła:

1.  G. K. o to, że:

I.  w okresie od 15 grudnia 2015 r. do 15 marca 2016 r. w nieustalonych miejscach, działając z góry powziętym zamiarem wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych, a w tym:

- w dniu 16.12.2015 r. działając wspólnie i w porozumieniu z D. T. (1) uczestniczył w obrocie 650 sztuk tabletek ekstazy, 100 gram marihuany, nieustalonej ilości amfetaminy o wartości 2000 zł i 50 gram mefedronu,

- w dniu 8.01.2016 r. działając wspólnie i w porozumieniu z D. T. (1) uczestniczył w obrocie 100 gram nieustalonego narkotyku, 200 gram marihuany, 150 gram amfetaminy,

- w dniu 15.01.2016 r. działając wspólnie i w porozumieniu z D. T. (1) uczestniczył w obrocie 50 gram marihuany i 50 gram amfetaminy,

- w dniu 2.03.2016 r. działając wspólnie i w porozumieniu z D. T. (1) uczestniczył w obrocie 50 gram nieustalonego narkotyku,

- w dniu 4.03.2016 r. działając wspólnie i w porozumieniu z D. T. (1) uczestniczył w obrocie 100 gram nieustalonego narkotyku oraz 50 gram mefedronu,

- w dniu 9.03.2016 r. działając wspólnie i w porozumieniu z D. T. (1) uczestniczył w obrocie 100 gram nieustalonego narkotyku,

- w dniu 21.12.2015 r. działając wspólnie i w porozumieniu z M. W. uczestniczył w obrocie 150 gram nieustalonego narkotyku,

- w dniu 25.12.2015 r. działając wspólnie i w porozumieniu z M. W. uczestniczył w obrocie 60 gram nieustalonego narkotyku,

- w dniu 06.01.2016 r. działając wspólnie i w porozumieniu z M. W. uczestniczył w obrocie 50 gram nieustalonego narkotyku i 50 gram amfetaminy,

- w dniu 09.01.2016 r. działając wspólnie i w porozumieniu z M. W. uczestniczył w obrocie 50 gram nieustalonego narkotyku,

- w dniu 09 marca 2016 r. działając wspólnie i w porozumieniu z M. W. uczestniczył w obrocie 300 gram mefedronu,

- w dniu 16.12.2015 r. działając wspólnie i w porozumieniu z D. M. uczestniczył w obrocie 1000 gram nieustalonego narkotyku,

- w dniu 07.01.2016 r. działając wspólnie i w porozumieniu z D. M. uczestniczył w obrocie 3000 gram amfetaminy,

- w dniu 15.12.2015 r. działając wspólnie i w porozumieniu z T. P. uczestniczył w obrocie 500 gram nieustalonego narkotyku,

- w dniu 06.01.2016 r. działając wspólnie i w porozumieniu z T. P. uczestniczył w obrocie 100 gram marihuany i 500 gram amfetaminy,

- w dniu 15 marca 2016 r. działając wspólnie i w porozumieniu z R. Ś. uczestniczył w obrocie 453,52 gram amfetaminy i 718,75 gram marihuany,

tj. o przestępstwo(a) określone w 56 ust. 3 ustawy z dnia 26.01.2016 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k.

II.  w nieustalonym czasie w mieszkaniu w B. posiadał bez wymaganego zezwolenia pistolet gazowy W. P99 kal. 9 mm o numerze (...) oraz 14 naboi pistoletowych alarmowych kal. 9 mm, ujawniony w dniu 15 marca 2016 r. w czasie przeszukania,

tj. o czyn z art. 263 § 2 k.k.

2.  R. Ś. o to, że:

III.  w dniu 15 marca 2016 r. działając wspólnie i w porozumieniu z G. K. wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych tj. 453,52 gram amfetaminy i 718,75 gram marihuany,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 26.01.2016 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

3.  D. T. (1) o to, że:

IV.  w okresie od 16 grudnia 2015 r. do 15 marca 2016 r. w nieustalonych miejscach, działając z góry powziętym zamiarem wspólnie i w porozumieniu z G. K., wbrew przepisom ustawy uczestniczy! w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych, a w tym:

- w dniu 16.12.2015 r. uczestniczył w obrocie 650 sztuk tabletek ekstazy, 100 gram marihuany, nieustalonej ilości amfetaminy o wartości 2000 zł i 50 gram mefedronu,

- w dniu 8.01.2016 r. uczestniczył w obrocie 100 gram nieustalonego narkotyku, 200 gram marihuany, 150 gram amfetaminy,

- w dniu 15.01.2016 r. uczestniczył w obrocie 50 gram marihuany i 50 gram amfetaminy,

- w dniu 2.03.2016 r. uczestniczył w obrocie 50 gram nieustalonego narkotyku,

- w dniu 4.03.2016 r. uczestniczył w obrocie 100 gram nieustalonego narkotyku oraz 50 gram mefedronu,

- w dniu 9.03.2016 r. uczestniczył w obrocie 100 gram nieustalonego narkotyku,

tj. o przestępstwo(a) określone w 56 ust. 3 ustawy z dnia 26.01.2016 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k.

V.  w dniu 17.10.2016 r. w L. wbrew przepisom ustawy posiadał substancję psychotropową tj. metylenodioksymetamfetaminę w postaci tabletki o nazwie R. B. o wadze 0,56 grama,

tj. o przestępstwo(a) określone w 62 ust. 1 ustawy z dnia 26.01.2016 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

4.  D. M. o to, że:

VI.  w okresie od 16 grudnia 2015 r. do 7 stycznia 2016 r. w nieustalonych miejscach, działając z góry powziętym zamiarem wspólnie i w porozumieniu z G. K., wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych, a w tym:

- w dniu 16.12.2015 r. uczestniczył w obrocie 1000 gram nieustalonego narkotyku,

- w dniu 07.01.2016 r. uczestniczył w obrocie 3000 gram amfetaminy,

tj. o przestępstwo(a) określone w 56 ust. 3 ustawy z dnia 26.01.2016 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k.

5.  T. P. o to, że:

VII.  w okresie od 15 grudnia 2015 r. do 6 stycznia 2016 r. w nieustalonych miejscach, działając z góry powziętym zamiarem wspólnie i w porozumieniu z G. K., wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych, a w tym:

- w dniu 15.12.2015 r. uczestniczył w obrocie 500 gram nieustalonego narkotyku,

- w dniu 06.01.2016 r. uczestniczył w obrocie 100 gram marihuany i 500 gram amfetaminy,

tj. o przestępstwo(a) określone w 56 ust. 3 ustawy z dnia 26.01.2016 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k.

6.  M. W. o to, że:

VIII.  w okresie od 21 grudnia 2015 r. do 9 marca 2016 r. w nieustalonych miejscach, działając z góry powziętym zamiarem wspólnie i w porozumieniu z G. K., wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych, a w tym:

- w dniu 21.12.2015 r. uczestniczył w obrocie 150 gram nieustalonego narkotyku,

- w dniu 25.12.2015 r. uczestniczył w obrocie 60 gram nieustalonego narkotyku,

- w dniu 06.01.2016 r. uczestniczył w obrocie 50 gram nieustalonego narkotyku i 50 gram amfetaminy,

- w dniu 09.01.2016 r. uczestniczył w obrocie 50 gram nieustalonego narkotyku,

- w dniu 09 marca 2016 r. uczestniczył w obrocie 300 gram mefedronu,

tj. o przestępstwo(a) określone w 56 ust. 3 ustawy z dnia 26.01.2016 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k.

Sąd Rejonowy w Ostrołęce wyrokiem z dnia 21 grudnia 2017 r. w sprawie o sygn. akt II K 1062/16:

I.  w ramach czynów zarzucanych w punkcie 1.I i 1.II części wstępnej wyroku, oskarżonego G. K. uznał za winnego popełnienia:

1.  czynu zarzucanego mu w punkcie 1.I części wstępnej wyroku z tym ustaleniem, że wykonanie z góry powziętego zamiaru podjęte zostało w krótkich odstępach czasu i zakwalifikował go z art. 56 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i za to, na mocy art. 56 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. skazał go, zaś na mocy art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i grzywnę w wymiarze 100 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100,00 złotych,

2.  czynu zarzucanego mu w punkcie 1. II części wstępnej wyroku z tym ustaleniem, że pistolet gazowy i 14 naboi ujawniono w garażu przez niego użytkowanym i za to na mocy art. 263 § 2 k.k. skazał go i wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

II.  na mocy art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 86 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu G. K. karę łączną w wymiarze 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności;

III.  na mocy art. 63 § 1 i 5 k.k. na poczet orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu G. K. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie (tymczasowego aresztowania) od godziny 11.00 dnia 15 marca 2016 roku do godziny 14.35 dnia 28 lutego 2017 roku, przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności, obejmującego okres 24 godzin liczony od chwili rzeczywistego pozbawienia wolności, zaokrąglając w górę do pełnego dnia, za równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

IV.  na mocy art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych:

1.  wymienionych w wykazie dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr I/6/16/N/ (...) (k. 245-247 akt sprawy) przechowywanych w składnicy (...) Biura (...) w O. w postaci:

a.  proszek koloru białego w postaci grudki o masie netto 1,03 grama - zapisany pod pozycją II.2 w/w wykazu,

b.  biały proszek o wadze netto 148,91 grama - zapisany pod pozycją IV.4 w/w wykazu,

c.  dwie tabletki koloru żółtego - zapisane pod pozycją IV.5 w/w wykazu,

d.  biały proszek o wadze netto 197,67 grama - zapisany pod pozycją IV.6 w/w wykazu,

e.  próbka proszku o masie netto 1,59 grama - zapisana pod pozycją IV.7 w/w wykazu,

f.  susz roślinny kol. zielonego wadze 50,94 grama - zapisany pod pozycją IV.8 w/w wykazu,

g.  próbka suszu roślinnego kol. zielonego o wadze netto 1,84 grama - zapisana pod pozycją IV.9 w/w wykazu,

h.  susz roślinny kol. zielonego o wadze 50,74 g. - zapisany pod pozycją IV. 10 w/w wykazu,

i.  próbka suszu roślinnego kol. zielonego o wadze netto 1,22 grama - zapisana pod pozycją IV. 11 w/w wykazu,

j.  proszek koloru białego o wadze netto 47,74 grama - zapisany pod pozycją IV. 12 w/w wykazu,

k.  próbka proszku koloru białego o masie netto 1,63 grama - zapisana pod pozycją IV. 13 w/w wykazu,

l.  proszek koloru białego o masie netto 48,86 grama - zapisany pod pozycją IV.14 w/w wykazu,

m.  próbka proszku koloru białego o masie netto 1,39 grama - zapisana pod pozycją IV. 15 w/w wykazu,

n.  substancja koloru białego o strukturze kryształków o wadze netto 254,63 grama - zapisana pod pozycją V.16 w/w wykazu,

o.  próbka Substancji koloru białego o strukturze kryształków o wadze netto 1,90 grama - zapisana pod pozycją V.17 w/w wykazu,

p.  woreczek strunowy wraz z zawartością o wadze brutto 1,57 grama - zapisany pod pozycją V.18 w/w wykazu,

q.  substancja w postaci kryształków częściowo zbrylonych o wadze netto 27,00 grama - zapisana pod pozycją V.19 w/w wykazu,

r.  próbka substancji w postaci kryształków o wadze netto 2,60 grama - zapisana pod pozycją V.20 w/w wykazu;

2.  wymienionych w wykazie dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr II/31/16/P/ (...) (k. 252-253 akt sprawy) przechowywanych Magazynie (...) Sądu Rejonowego w Ostrołęce zapisanych w księdze dowodów rzeczowych pod nr DRZ 36/16 (k. 1568 -1568v akt sprawy) w postaci:

a.  woreczki foliowe stanowiące opakowanie zawiniątka - zapisane pod pozycją I. 21 w/w wykazu,

b.  woreczki foliowe stanowiące opakowanie zawiniątka - zapisane pod pozycją I.22 w/w wykazu,

c.  woreczki foliowe stanowiące opakowanie zawiniątka - zapisane pod pozycją I.23 w/w wykazu,

d.  woreczki foliowe stanowiące opakowanie zawiniątka - zapisane pod pozycją I.24 w/w wykazu,

e.  woreczki foliowe stanowiące opakowanie zawiniątka - zapisane pod pozycją I.25 w/w wykazu,

f.  woreczki foliowe stanowiące opakowanie zawiniątka - zapisane pod pozycją I.26 w/w wykazu,

g.  worek zbiorczy o wymiarach 14,5 cm x 30 cm, w którym zapakowane były cztery zawiniątka - zapisany pod pozycją I.27 w/w wykazu,

h.  pudełko stanowiące opakowanie - zapisane pod pozycją II.28 w/w wykazu,

i.  woreczki foliowe stanowiące opakowanie zawiniątka - zapisane pod pozycją II.29 w/w wykazu;

3.  wymienionych w wykazie dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr III/39/16/P/ (...) (k. 362-362v akt sprawy) przechowywanych Magazynie (...) Sądu Rejonowego w Ostrołęce zapisanych w księdze dowodów rzeczowych pod nr DRZ 36/16 (k. 1568 -1568v akt sprawy) w postaci:

a.  telefon komórkowy N. koloru czarnego M. RM- (...) - szczegółowo opisany i zapisany pod pozycją I.33 w/w wykazu,

b.  telefon komórkowy N. koloru czarno-czerwonego, M. RM- 944, T. R.-944 - szczegółowo opisany i zapisany pod pozycją I.34 w/w wykazu,

c.  telefon komórkowy N. (...) koloru srebrnego, T. R.-675 - szczegółowo opisany i zapisany pod pozycją I.35 w/w wykazu;

V.  na mocy art. 44 § 6 k.k. orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych:

1.  wymienionych w wykazie dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr IV/8/16/B/ (...) (k. 637 akt sprawy) - w postaci:

a.  pistolet gazowy W. P99 kal. 9 mm o numerze (...) produkcji niemieckiej z 2014 roku wraz z magazynkiem nabojowym - szczegółowo opisany i zapisany pod pozycją I.36 w/w wykazu, przechowywany w Wojewódzkiej Składnicy Broni i Amunicji KWP w O. (k. 639 akt sprawy);

2.  wymienionych w wykazie dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr V/59/16/P/ (...) (k. 638 akt sprawy) - w postaci:

a.  łuski od naboi pistoletowych alarmowych kal. 9 mm P.A. produkcji niemieckiej (14 szt.) zapisany pod pozycją I.37 w/w wykazu, przechowywany w Magazynie (...) Sądu Rejonowego w Ostrołęce zapisanych w księdze dowodów rzeczowych pod nr DRZ 36/16 (k. 1568 -1568v akt sprawy);

VI.  zasądził od oskarżonego G. K. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 4.425,07 złotych tytułem kosztów postępowania, w tym kwotę 2.400,00 złotych tytułem opłaty;

VII.  oskarżonego R. Ś. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie 2.III części wstępnej wyroku, przy czym zakwalifikował go z art. 56 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i za to, na mocy art. 56 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii skazał go, zaś na mocy art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 37b k.k. wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym i grzywnę w wymiarze 50 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 40,00 złotych;

VIII.  na mocy art. 63 § 1 i 5 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu R. Ś. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie (tymczasowego aresztowania) od godziny 11.00 dnia 15 marca 2016 roku do godziny 14.25 dnia 1 czerwca 2016 roku, przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności, obejmującego okres 24 godzin liczony od chwili rzeczywistego pozbawienia wolności, zaokrąglając w górę do pełnego dnia, za równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

IX.  na mocy art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych:

1.  wymienionych w wykazie dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr I/6/16/N/ (...) (k. 245-247 akt sprawy) przechowywanych w składnicy (...) Biura (...) w O. w postaci:

a.  susz koloru zielonego o masie netto 1,61 grama - zapisany pod pozycją I.1 w/w wykazu,

b.  susz o wadze netto 592,12 grama - zapisany pod pozycją III.3 w/w wykazu;

2.  wymienionych w wykazie dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr II/31/16/P/ (...) (k. 252-253 akt sprawy)przechowywanych Magazynie (...) Sądu Rejonowego w Ostrołęce zapisanych w księdze dowodów rzeczowych pod nr DRZ 36/16 (k. 1568 -1568v akt sprawy) w postaci:

a.  reklamówka koloru czarnego, reklamówka koloru białego z napisem (...) - szczegółowo opisane i zapisane pod pozycją 10 w w/w magazynie dowodów rzeczowych (k. 1568v);

3.  wymienionych w wykazie dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr III/39/16/P/ (...) (k. 362-362v akt sprawy) przechowywanych w Magazynie (...) Sądu Rejonowego w Ostrołęce zapisanych w księdze dowodów rzeczowych pod nr DRZ 36/16 (k. 1568 -1568v akt sprawy) w postaci:

a.  telefon komórkowy N. (...), TYP RM-944 - szczegółowo opisany i zapisany pod pozycją I.31 w/w wykazu,

b.  telefon komórkowy N. koloru czarnego M. 105 - szczegółowo opisany i zapisany pod pozycją I.32 w/w wykazu;

X.  zwolnił oskarżonego R. Ś. w całości z obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty i przejął je na rachunek Skarbu Państwa;

XI.  w ramach czynów zarzucanych w punkcie 3.IV i 3.V części wstępnej wyroku, oskarżonego D. T. (1) uznał za winnego popełnienia:

1.  czynu rzucanego mu w punkcie 3.IV części wstępnej wyroku z tym ustaleniem, że dopuścił się go w okresie od 16 grudnia 2015 roku do 09 marca 2016 roku, a wykonanie z góry powziętego zamiaru podjęte zostało w krótkich odstępach czasu i zakwalifikował go z art. 56 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i za to, na mocy art. 56 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. skazał go, zaś na mocy art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i grzywnę w wymiarze 50 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 40,00 złotych,

2.  czynu zarzucanego mu w punkcie 3.V części wstępnej wyroku, przy czym zakwalifikował go z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na mocy art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii skazał go i wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności;

XII.  na mocy art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 86 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu D. T. (1) karę łączną w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności;

XIII.  na mocy art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł przepadek dowodu rzeczowego w postaci tabletki koloru fioletowego szczegółowo opisanej w wykazie dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr VII/13/16/N/ (...) (k. 1254 akt sprawy) zapisanej pod pozycją I.46 w/w wykazu przechowywanej w Składnicy (...) Biura (...) w O. i zarządził jej zniszczenie;

XIV.  na mocy art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wymienionych w wykazie dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr VI/125/I6/P/ (...) (k. 1228-1228v akt sprawy) w postaci:

a.  telefon komórkowy H. - szczegółowo opisany i zapisany pod pozycją 1.38 w/w wykazu, przechowywany w Magazynie (...) Sądu Rejonowego w Ostrołęce zapisanych w księdze dowodów rzeczowych pod nr DRZ 36/16 (k. 1568 -1568v akt sprawy),

b.  fragment kartki z zapiskiem - szczegółowo opisany i zapisany pod pozycją I.39 w/w wykazu, przechowywany w kopercie w aktach sprawy na k. 1523;

XV.  zasądził od oskarżonego D. T. (1) na rzecz Skarbu Państwa kwotę 947,32 złotych tytułem kosztów postępowania, w tym kwotę 700,00 złotych tytułem opłaty;

XVI.  oskarżonego D. M. uznał za winnego popełnienia czynu rzucanego mu w punkcie 4.VI części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że wykonanie z góry powziętego zamiaru podjęte zostało w krótkich odstępach czasu i zakwalifikował go z art. 56 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i za to, na mocy art. 56 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. skazał go, zaś na mocy art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i grzywnę w wymiarze 50 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 40,00 złotych;

XVII.  zasądził od oskarżonego D. M. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 788,49 złotych tytułem kosztów postępowania, w tym kwotę 700,00 złotych tytułem opłaty;

XVIII.  oskarżonego T. P. uznał za winnego popełnienia czynu rzucanego mu w punkcie 5.VII części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że wykonanie z góry powziętego zamiaru podjęte zostało w krótkich odstępach czasu i zakwalifikował go z art. 56 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i za to, na mocy art. 56 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. skazał go, zaś na mocy art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i grzywnę w wymiarze 50 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 40,00 złotych;

XIX.  zasądził od oskarżonego T. P. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 788,49 złotych tytułem kosztów postępowania, w tym kwotę 700,00 złotych tytułem opłaty;

XX.  oskarżonego M. W. uznał za winnego popełnienia czynu rzucanego mu w punkcie 6.VIII części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że wykonanie z góry powziętego zamiaru podjęte zostało w krótkich odstępach czasu i zakwalifikował go z art. 56 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i za to, na mocy art. 56 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. skazał go, zaś na mocy art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i grzywnę w wymiarze 50 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 40,00 złotych;

XXI.  na mocy art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wymienionych w wykazie dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr VI/125/16/P/ (...) (k. 1228-1228v akt sprawy) w postaci:

a.  karta sim sieci O. - szczegółowo opisana i zapisana pod pozycją II.40 w/w wykazu, przechowywana w Magazynie (...) Sądu Rejonowego w Ostrołęce zapisanych w księdze dowodów rzeczowych pod nr DRZ 36/16 (k. 1568 -1568v akt sprawy),

b.  kalendarzyk osobisty 2014 z odręcznymi zapiskami - szczegółowo opisany i zapisany pod pozycją II.41 w/w wykazu, przechowywany w kopercie w aktach sprawy na k. 1523,

c.  kartka w kratkę z odręcznymi zapiskami - szczegółowo opisana i zapisana pod pozycją II.42 w/w wykazu, przechowywana w kopercie w aktach sprawy na k. 1523,

d.  kartka w kratkę z zapiskami - szczegółowo opisana i zapisana pod pozycją II.43 w/w wykazu, przechowywana w kopercie w aktach sprawy na k. 1523,

e.  kartka w kratkę z nadrukiem - szczegółowo opisana i zapisana pod pozycją II.44 w/w wykazu, przechowywana w kopercie w aktach sprawy na k. 1523,

f.  kartka w kratkę z odręcznymi zapiskami - szczegółowo opisana i zapisana pod pozycją II.45 w/w wykazu, przechowywana w kopercie w aktach sprawy na k. 1523;

XXII.  zasądził od oskarżonego M. W. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 788,49 złotych tytułem kosztów postępowania, w tym kwotę 700,00 złotych tytułem opłaty.

Apelację od wyroku złożyli obrońcy oskarżonych: G. K., M. W., D. T. (1), D. M. oraz oskarżony D. M. osobiście.

Obrońca oskarżonego G. K. zaskarżył orzeczenie w całości na korzyść ww. oskarżonego, zarzucając:

I.  naruszenie przepisów postępowania karnego, mających istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a w szczególności:

1.  art. 2 § 2 k.p.k., art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 390 § 1 k.p.k., art. 366 § l k.p.k. i art. 424 § 1 k.p.k. poprzez naruszenie zawartych w tych przepisach postępowania zasad procesu karnego, co spowodowało też naruszenie koronnej zasady procesu karnego in dubio pro reo z jednoczesnym naruszeniem prawa do obrony i skutkowało wyprowadzaniem wniosków sprzecznych z zasadą tłumaczenia wątpliwości na korzyść oskarżonego a poprzez dowolną i wybiórczą ocenę dowodów ukierunkowało postępowanie bez możliwości wyjaśnienia okoliczności sprawy/oddalenie wniosków dowodowych,

2.  art. 6 k.p.k. poprzez naruszenie prawa do obrony polegające na uznaniu za dowód winy oskarżonego niedających się zweryfikować informacji pochodzących od funkcjonariuszy policji i zawartych w następujących notatkach urzędowych, a mianowicie:

- k. 1 - notatka urzędowa z dnia 16.03.2016 r.,

- k. 726-729v - notatka urzędowa z dnia 30.09.2016 r.,

- k. 730-733 - notatka urzędowa z dnia 30.09.2016 r.,

- notatka urzędowa z dnia 18.05.2016 r. /k - 500/,

3.  art. 393 § 1 k.p.k. poprzez ujawnienie i zaliczenie w poczet materiałów dowodowych notatek urzędowych wskazanych w pkt 3 zawierających analizę materiałów dowodowych i stwierdzenia, które nie zostały poparte żadnymi innymi dowodami w sprawie, co w konsekwencji doprowadziło do zastąpienia przez Sąd I instancji dowodów z zeznań świadków notatkami urzędowymi, pomimo, iż świadkowie zostali przesłuchani i zostały z tych czynności sporządzone protokoły, to nie zawierają one treści zawartych w tych notatkach,

4.  obrazę art. 174 k.p.k. mającą wpływ na treść orzeczenia poprzez zastąpienie dowodów z zeznań świadka T. Z. treścią notatki urzędowej, zawierającej wypowiedź osoby sporządzającej notatkę urzędową, co do faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.

Wobec powyższych zarzutów obrońca wniósł o uniewinnienie oskarżonego G. K. od popełnienia zarzucanych mu czynów/poza zdarzeniem z dnia 15.03.2016 r. mającego miejsce w E./;

ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonego M. W. wskazany wyżej wyrok zaskarżył w całości na korzyść tego oskarżonego, podnosząc zarzuty:

I.  naruszenie przepisów postępowania karnego, mających istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a w szczególności:

1.  art. 2 § 2 k.p.k., art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 390 § 1 k.p.k., art. 366 § l k.p.k. i art. 424 § 1 k.p.k. poprzez naruszenie zawartych w tych przepisach postępowania zasad procesu karnego, co spowodowało też naruszenie koronnej zasady procesu karnego in dubio pro reo z jednoczesnym naruszeniem prawa do obrony i skutkowało wyprowadzaniem wniosków sprzecznych z zasadą tłumaczenia wątpliwości na korzyść oskarżonego a poprzez dowolną i wybiórczą ocenę dowodów ukierunkowało postępowanie bez możliwości wyjaśnienia okoliczności sprawy,

2.  art. 6 k.p.k. poprzez naruszenie prawa do obrony polegające na uznaniu za dowód winy oskarżonego nie dających się zweryfikować informacji pochodzących od funkcjonariuszy policji i zawartych w następujących notatkach urzędowych, a mianowicie:

- k. 726-729v-notatka urzędowa z dnia 30.09.2016 r.

- k .730-733-notatka urzędowa z dnia 30.09.2016 r.,

3.  art. 393 § 1 k.p.k. poprzez ujawnienie i zaliczenie w poczet materiałów dowodowych notatek urzędowych wskazanych w pkt 3 zawierających analizę materiałów dowodowych i stwierdzenia, które nie zostały poparte żadnymi innymi dowodami w sprawie, co w konsekwencji doprowadziło do zastąpienia przez Sąd I instancji dowodów z zeznań świadków notatkami urzędowymi, pomimo, iż świadkowie zostali przesłuchani i zostały z tych czynności sporządzone protokoły, to nie zawierają one treści zawartych w tych notatkach,

4.  błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na treść orzeczenia poprzez uznanie, iż w dniach 21.12.2015 r., 25.12.2015 r., 06.01.2016 r., 09.01.2016 r. i 09.03.2016 r. pomiędzy oskarżonymi G. K. i M. W. doszło do obrotu nieustalonymi narkotykami oraz 50 gramami amfetaminy i 300 gramami mefedronu, podczas gdy analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wskazuje ażeby doszło pomiędzy w/wymienionymi do jakiejkolwiek transakcji, jak również na to, czy pomiędzy wskazanymi osobami istniał jakikolwiek obrót niedozwolonymi substancjami w postaci narkotyków.

W konkluzji obrońca wniósł o uniewinnienie oskarżonego M. W. od popełnienia zarzucanych mu czynów.

Adwokat W. K. będący obrońcą oskarżonego D. T. (1) przedmiotowy wyrok również zaskarżył w całości na korzyść tego oskarżonego, podnosząc błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia i mający na nie wpływ, poprzez uznanie, iż treść smsów do i od D. T. dotyczyła obrotu narkotykami, a nie jak twierdzi oskarżony D. T. papierosami, co tym samym spowodowało zaostrzenie odpowiedzialności karnej oskarżonego. Z uwagi na powyższy zarzut obrońca wniósł o uniewinnienie oskarżonego od czynu z art. 56 ust. 3 ww. ustawy, uznając iż dopuścił się jedynie czynu z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i wymierzenia mu kary 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Obrońca oskarżonego D. M. zaskarżył wyrok w całości na korzyść tego oskarżonego, zarzucając:

1.  obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia, a mianowicie:

-

art. 170 § 1 pkt 2 i 5 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. wyrażającą się w bezzasadnym oddaleniu wniosku dowodowego obrońcy oskarżonego M. na rozprawie w dniu 7 grudnia 2017 r. zmierzającego do wykazania niewinności oskarżonego, a w konsekwencji stanowiło naruszenie prawa oskarżonego do rzetelnej i rzeczywistej obrony jego paw w postępowaniu karnym;

-

art. 167 k.p.k. w zw. z art. 193 § 1 k.p.k. polegającą na niewystąpieniu z urzędu do operatora sieci telefonii komórkowej należącego oskarżonego D. M. z zapytaniem o miejsce logowania się jego nr telefonu w dniach, w których rzekomo miało dojść do popełnienia przezeń zarzucanego mu czynu;

-

art. 167 k.p.k. w zw. z art. 193 § 1 k.p.k. polegającą na niedopuszczeniu z urzędu dowodu z opinii biegłych z zakresu informatyki i telekomunikacji, celem weryfikacji czy nr telefonu podawany przez oskarżonego D. M. i nr telefonu przypisywany rzekomo oskarżonemu w ramach kontroli operacyjnej miały tożsame miejsca logowania;

-

art. 6 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1 i 2 k.p.k. poprzez pominięcie w pisemnych motywach orzeczenia osoby oskarżonego w szczególności w zakresie rozstrzygnięcia jego dotyczących, a mianowicie brak jest przytoczenia okoliczności, które sąd miał na względzie przy wymiarze kary i innych rozstrzygnięć zawartych w części dyspozytywnej orzeczenia;

-

art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. wyrażającą się w przekroczeniu przez Sąd zasady swobodnej oceny dowodów poprzez dowolną analizę zebranego w sprawie materiału dowodowego sprzeczną z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, nierozważeniu wszystkich okoliczności ujawnionych w toku postępowania, oparciu ustaleń na części materiału dowodowego, polegającą na:

1)  dowolnej, nieuwzględniającej zasad wiedzy i doświadczenia życiowego ocenie materiału dowodowego;

2)  odmówieniu wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego D. M.;

3)  nieprawidłowej ocenie części zeznań świadków M. K. (1), G. M., J. R. i T. R. w zakresie braku możliwości uczestniczenia przez oskarżonego w przestępczym procederze objętym zarzutami,

4)  nieprawidłowej ocenie zeznań funkcjonariuszy policji biorących udział w kontroli operacyjnej oraz dokumentów w tym zakresie, znajdujących się w aktach sprawy,

5)  dokonaniu ustaleń faktycznych poprzez wypełnienie rozumowania niekorzystnymi dla oskarżonego domniemaniami,

6)  pominięciu okoliczności ujawnionych w toku postępowania, które w sposób znaczący uwypukliły istniejące w przedmiotowej sprawie mankamenty, a tym samym mogły doprowadzić do odmiennych ustaleń faktycznych i w myśl zasady in dubio pro reo powinny skutkować uniewinnieniem oskarżonego,

7)  nierozważenie całokształtu okoliczności mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia o winie oskarżonego D. M., wyrażające się w błędnej ocenie materiału dowodowego, co w konsekwencji doprowadziło do niesłusznego przypisania oskarżonemu popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu;

2.  błędy w ustaleniach faktycznych, które mogły mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia, polegające na przyjęciu, iż:

-

oskarżony D. M. uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych;

-

oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z G. K.,

-

jednym z dostawców oskarżonego G. K. był D. M.,

-

oskarżony posługiwał się nr tel. (...) i był to jego nr telefonu.

W konkluzji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w stosunku do tego oskarżonego poprzez uniewinnienie D. M. od popełnienia zarzucanego mu czynu, ewentualnie uchylenie orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Oskarżony D. M. również złożył apelację, w której zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:

1.  obrazę przepisu art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii poprzez uznanie, iż stroną przedmiotową przestępstwa udziału w obrocie jest obrót narkotykiem, podczas gdy ustawa penalizuje m.in. obrót środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi, a nie „narkotykami”;

2.  obrazę przepisów postępowania, tj. art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. poprzez brak dokładnego określenia przypisanego oskarżonemu D. M. czynu w zakresie udziału w obrocie nieustalonym narkotykiem oraz czy przedmiotem przestępstwa były środki odurzające czy substancje psychotropowe;

3.  obrazę przepisów postępowania, tj. art. 168b k.p.k. poprzez wykorzystanie w toku postępowania sądowego dowodu uzyskanego w ramach kontroli operacyjnej dotyczącym smsów wysyłanych przez oskarżonego D. M. pomimo braku w tym zakresie decyzji prokuratora co do wykorzystania tego dowodu w postępowaniu karnym,

w przypadku niepodzielenia zarzutu z pkt 3:

4.  obrazę przepisów postępowania, tj. art. 393 § 1 k.p.k. w zw. z art. 19 ust. 3 ustawy o Policji z dnia 6 kwietnia 1990 roku poprzez wykorzystanie w postępowaniu dowodów uzyskanych w ramach kontroli operacyjno-rozpoznawczej dotyczącej przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, które to przestępstwa nie były objęte następczą, ani uprzednią zgodą Sądu na kontrolę wobec oskarżonego D. M. przez co zostały zebrane w sposób nielegalny i nie powinny stanowić podstawy dokonywania ustaleń faktycznych;

5.  obrazę przepisów postępowania, tj. art. 167 k.p.k. w zw. z art. 366 § 1 k.p.k. poprzez zaniechanie wyjaśnienia wszelkich okoliczności sprawy i nie zwrócenie się z urzędu do (...) Zamiejscowego Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Prokuratury Krajowej z siedzibą w G. o nadesłanie akt postępowania prowadzonego przeciwko oskarżonemu D. M., ewentualnie o nadesłanie treści zarzutów przedstawionych mu w tym postępowaniu;

6.  obrazę przepisów postępowania, tj. art. 167 w zw. z art. 366 § 1 k.p.k. poprzez zaniechanie wyjaśnienia wszelkich okoliczności celem wydania opinii wymagającej wiedzy specjalistycznej i udzielenia odpowiedzi na pytania czy z zarejestrowanej korespondencji sms można wnioskować ponad wszelka wątpliwość czy, a jeżeli tak to o jakim narkotyku wypowiadali się uczestniczy wymiany korespondencji z udziałem oskarżonego,

7.  naruszenie zasady prawdy materialnej i dokonanie dowolnej oceny materiału dowodowego w postaci stenogramów z kontroli operacyjnej obejmującej rozmowy z udziałem osoby posługującej się numerem (...), które doprowadziło do następujących błędnych ustaleń faktycznych:

A.  ustaleniu, iż D. M. uczestniczył w obrocie środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi,

B.  ustaleniu, iż D. M. posługiwał się w okresie 15-16.12.2015 numerem (...),

C.  ustaleniu, iż D. M. posługiwał się w okresie 05-07.01.2016 numerem (...),

D.  ustaleniu, iż osoba posługująca się numerem (...) w dniu 16.12.2015 roku brała udział w transakcji, której przedmiotem był 1 kg narkotyku, którego sprzedaż podlegała penalizacji w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii,

E.  ustaleniu, iż osoba posługująca się numerem (...) w dniu 7.01.2016 roku brała udział w transakcji, której przedmiotem była amfetamina w ilości 3 kg.

Z uwagi na powyższe zarzuty oskarżony wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacje okazały się o tyle zasadne, iż skutkowały w przeważającej części uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ostrołęce.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że Sąd Rejonowy słusznie nie miał wątpliwości co do sprawstwa D. T. (1) w zakresie drugiego z zarzucanych mu czynów, czyli posiadania w dniu 17 października 2016 r. w L. wbrew przepisom ustawy substancji psychotropowej, tj. metylenodioksymetamfetaminy w postaci tabletki o nazwie R. B. o wadze 0,56 grama. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a w szczególności protokół przeszukania wraz ze spisem i opisem rzeczy (k. 737-739), protokół oględzin tabletki (k. 775-776), opinia z zakresu badań chemicznych (k. 1252-1253) oraz wyjaśnienia samego oskarżonego D. T. (1) (k. 1274, 173v i 1744) ewidentnie świadczą o tym, iż oskarżony dopuścił się czynu z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii. Wymierzenie za to przestępstwo kary 3 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatne do stopnia zawinienia oskarżonego oraz spełnia swoje cele określone w przepisie art. 53 k.k. Sąd Okręgowy nie miał w tym zakresie powodów do zmiany zaskarżonego wyroku ani wydania orzeczenia o charakterze kasatoryjnym, w szczególności, iż obrońca w swojej apelacji nie podnosił żadnych zarzutów odnośnie tego czynu. Również orzeczenie przepadku dowodu rzeczowego w postaci tabletki koloru fioletowego (pkt XIII wyroku) było prawidłowe, bowiem taki obowiązek nakłada przepis art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r.

Według ogólnej reguły zawartej w art. 433 § 2 k.p.k. Sąd odwoławczy jest obowiązany rozważyć wszystkie wnioski i zarzuty wskazane w środku odwoławczym. Wyjątek od powyższego obowiązku stanowi przepis art. 436 k.p.k., zgodnie z którym Sąd może ograniczyć rozpoznanie środka odwoławczego tylko do poszczególnych uchybień, podniesionych przez stronę lub podlegających uwzględnieniu z urzędu, jeżeli rozpoznanie w tym zakresie jest wystarczające do wydania orzeczenia, a rozpoznanie pozostałych uchybień byłoby przedwczesne lub bezprzedmiotowe dla dalszego toku postępowania. W ocenie Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie zostały spełnione powyższe przesłanki, zezwalające na ograniczenie rozpoznania złożonych apelacji tylko w zakresie niektórych zarzutów.

Odnosząc się do podniesionego przez obrońcę oskarżonego D. M. zarzutu obrazy przepisów postępowania, mającego wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 6 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1 i 2 k.p.k. poprzez pominięcie w pisemnych motywach orzeczenia osoby tego oskarżonego, a w szczególności w zakresie rozstrzygnięcia jego dotyczących, a mianowicie brak przytoczenia okoliczności, które sąd miał na względzie przy wymiarze kary i innych rozstrzygnięć zawartych w części dyspozytywnej orzeczenia, wskazać należy, iż jest on niezasadny. Sąd I instancji uzupełnił swoje uzasadnienie co do rozstrzygnięcia o karze i innych konsekwencjach prawnych czynu przypisanego D. M. (vide k. 2117-2118). Zauważyć należy, iż uzasadnienie wyroku ma wyłącznie charakter wtórny i nie decyduje o trafności zapadłego w sprawie orzeczenia, na co wpływ ma jedynie materiał dowodowy stanowiący podstawę orzeczenia. Pisemne motywy w ramach kontroli odwoławczej stanowią jedynie punkt wyjścia do zbadania zasadności rozstrzygnięcia i jest oczywiste, że tak jak będąc formalnie nienaganne, nie mogą przesłaniać wad wyroku nieznajdującego podstaw w materiale dowodowym, tak też wadliwe uzasadnienie nie może przesądzać niezbędności korekty dyspozytywnej części orzeczenia. Uzasadnienie przedmiotowego orzeczenia spełnia wymagania określone przez ustawodawcę w przepisie art. 424 § 1 i 2 k.p.k. i zawiera elementy, pozwalające na odtworzenie sposobu rozumowania Sądu meriti.

Za wszech miar zasadny Sąd Okręgowy uznał powoływany w apelacjach zarzut obrazy przepisu art. 174 k.p.k. Przepis ten stanowi, iż dowodu z wyjaśnień oskarżonego lub z zeznań świadka nie wolno zastępować treścią pism, zapisków lub notatek urzędowych. Sąd Rejonowy nie zastosował się do wskazanego zakazu. Za jedne z podstawowych dowodów świadczących o sprawstwie oskarżonych Sąd I instancji uznał notatki urzędowe sporządzone przez funkcjonariuszy policji. Tego typu źródło może być uznane za samoistny dowód w sprawie, ale tylko, gdy zawarta w nim treść, obejmująca czynności procesowe, nie wymaga szczególnej formy, a zwłaszcza sporządzenia protokołu. Nadto ustawodawca wprost wskazał, że informacje zwarte w notatce urzędowej nie mogą zastępować zeznań ani wyjaśnień. Notatka urzędowa może stanowić ich uzupełnienie, tj. występować „obok” tych źródeł dowodowych, lecz nigdy „zamiast” nich. Notatki urzędowe mogą stanowić sposób weryfikacji lub uzupełnienia wyjaśnień i zeznań. Zarazem Sąd Rejonowy dopuścił się również obrazy przepisu art. 393 § 1 k.p.k., który stanowi, że wolno odczytywać na rozprawie protokoły oględzin, przeszukania i zatrzymania rzeczy, opinie biegłych, instytutów, zakładów lub instytucji, dane o karalności, wyniki wywiadu środowiskowego oraz wszelkie dokumenty urzędowe złożone w postępowaniu przygotowawczym lub sądowym albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę. Nie wolno jednak odczytywać notatek dotyczących czynności, z których wymagane jest sporządzenie protokołu.

Sąd Rejonowy w części merytorycznej wyroku wskazał, iż notatki urzędowe sporządzone przez funkcjonariuszy policji „zawierają informacje znajdujące odzwierciedlenie w treści stenogramów rozmów, a nadto – jako specjaliści w swojej dziedzinie – w sposób przejrzysty, jasny i obiektywny wyjaśniają znaczenie słów używanych w środowisku przestępczym – narkobiznesie, wyjaśniają, w jaki sposób je rozumieć i dlaczego, jak również dokonują interpretacji konkretnych sformułowań, których dotyczyły przestępcze zachowania oskarżonych w niniejszej sprawie.” (vide str. 25 uzasadnienia). W ocenie Sądu II instancji to zeznania tych świadków powinny być pierwszorzędnym dowodem, które ewentualnie powinna wzmocnić treść notatek urzędowych. Tutejszy Sąd aprobuje stanowisko wyrażone w wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 22 grudnia 2005 r., sygn. akt II AKa 396/05, iż „notatka (służbowa) urzędowa może być uznana za dowód tego tylko, że sporządziła ją wskazana osoba i podała w niej określone informacje, a nie tego, że wskazane okoliczności rzeczywiście miały miejsce i przebiegały w sposób w notatce opisany. To bowiem udowodnić można, w zgodzie z regułami postępowania karnego, dopiero w drodze przesłuchania autora notatki w charakterze świadka na okoliczności tyczące treści w niej zawartych” (Legalis Numer 72922). W niniejszej sprawie zdaje się ta prawidłowość nie została zachowana. Zarówno świadek T. Z., M. D. ani T. S. w trakcie przesłuchania przed sądem nie wskazali, jakie to ich zdaniem słowa użyte w trakcie wiadomości smsowych pomiędzy oskarżonymi świadczyły o transakcjach narkotyków. W żaden sposób świadkowie nie dokonali ich desygnacji, nastąpiło to jedynie w treści notatek urzędowych (k. 727, 731). Co więcej świadek Z. wskazał, iż zdarzały się nowe nazewnictwa, które tylko na podstawie zamawianej ilości i ceny świadczyły o tym, iż dotyczą one „jakiegoś” narkotyku. Podkreślił, że narkotyki nie zawsze były w tej samej cenie, a niektóre ceny różnych narkotyków były do siebie zbliżone. Wymagało to w ocenie Sądu Okręgowego szczególnego wyjaśnienia w toku postępowania sądowego. Ewidentnie przemawia za tym okoliczność, iż w jednej z notatek urzędowych - które Sąd meriti w całości uznał za „przejrzyste, jasne i oczywiste” – funkcjonariusze policji pod wyrazem „niebieskie” rozumieli viagrę, zaś w kolejnej (sporządzanej notabene tego samego dnia i przez tą samą osobę) tabletki ekstazy (vide k. 727 i 731). W żaden sposób Sąd nie odniósł się do tej sprzeczności, a bez wątpienia mogła mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia. Konieczność głębszego zbadania tej kwestii wynikała również z faktu znalezienia u jednego z oskarżonych substancji dozwolonej w obrocie, tj. prokainy. Jednocześnie w notatkach sporządzonych przez funkcjonariuszy policji jawi się znaczna dysproporcja w cenach poszczególnych narkotyków, a zwłaszcza dotyczących ceny amfetaminy. Zgodnie z zawartymi w nich informacjami cena za ten środek mogła wynosić 16 zł, 15 zł, 12 zł, a nawet 8 zł (k. 731). Z uwagi na aż dwukrotne różnice w cenach tego samego narkotyku, Sąd powinien ustalić tą kwestię, w szczególności, że jak przyznali sami policjanci rodzaj narkotyku oraz gramatura często była ustalana w powiazaniu właśnie z ceną.

Podkreślić także trzeba, że świadkowie M. D. i T. Z. podczas rozprawy zeznali, że sporządzone przez nich notatki nie w całej okazałości dotyczyły czynności przeprowadzonych przez nich osobiście. Opierały się one w znacznej mierze na wynikach i wnioskach z czynnościach przeprowadzonych przez funkcjonariuszy pozaprocesowych. Świadek M. D. zeznał, że to ci policjanci dokonywali szczegółowej analizy wydruków i to oni są „skarbnicą wiedzy w tym zakresie”. Podkreślił, iż aby wiedzieć co oznaczały konkretne rozmowy konieczne jest „faktyczne uczestniczenie w realizowaniu kontroli operacyjnej w trakcie, gdy ona trwa” (k. 1811v). Świadek T. Z. zeznał natomiast, iż nie pamięta treści notatek sporządzonych przez M. D.. Wnioski w niej zawarte stanowią wynik prac operacyjnych przeprowadzanych m.in. przez świadka. T. Z. wskazał, że osobiście nie miał wątpliwości, iż rozmowy figurantów dotyczyły narkotyków, jednocześnie podkreślając, że nie będzie się wypowiadał za swoich kolegów, czy oni takie wątpliwości mieli (k. 1813).

Uwagę Sądu II instancji przykuła również pewna nieścisłość, która miała miejsce w przypadku zeznań T. S., a notatką znajdującą się na k. 724. W treści uzasadnienia (str. 20) Sąd Rejonowy wskazał, że ww. świadek dobrze kojarzył oskarżonego D. M.. Faktycznie - jak wskazał świadek - oskarżony pochodził z O., ale nie posługiwał się on wieloma numerami telefonów. Świadek podkreślił, że „z całą pewnością M. nie posiadał jednego telefonu”. Powyższe zeznania pozostają w opozycji do notatki urzędowej sporządzonej przez tego funkcjonariusza. Z notatki urzędowej wynika bowiem, iż oskarżony posługiwał się tylko jednym numerem telefonu ( (...)). Świadek w trakcie zeznań zdaje się mylić oskarżonego D. M. z oskarżonym G. K., czego Sąd Rejonowy nie dostrzega i zeznaniom świadka daje walor wiarygodności w pełni.

Warto dodatkowo zaznaczyć, że wykorzystanie zeznań osoby sporządzającej notatkę urzędową obok wyjaśnień oskarżonego lub zeznań świadka jest możliwe w celu potwierdzenia i uzupełnienia tych zeznań i wyjaśnień, gdy tym zeznaniom lub wyjaśnieniom nie przeczą albo w celu weryfikacji tych zeznań lub wyjaśnień, gdy zachodzi konieczność rozwikłania różnic między treścią wyjaśnień lub zeznań. W takich jednak wypadkach nie wchodzi w rachubę odmówienie wiary wyjaśnieniom lub zeznaniom i oparcie ustaleń faktycznych na zeznaniach osoby sporządzającej notatkę urzędową (zob. wyr. SN z 6.10.2009 r., II KK 83/09, L.). Tak właśnie zdaje się postąpił Sąd meriti, co z oczywistych względów nie zasługuje na aprobatę Sądu Okręgowego.

Przesłuchiwani funkcjonariusze policji w trakcie zeznań nie wskazali żadnych konkretnych ilości narkotyków. Konkretne porcje (działki) zawarte są w notatkach urzędowych, sporządzonych na podstawie wyników analiz wiadomości smsowych oskarżonych, dokonanych przez innych (sic!) niż sporządzający notatki policjantów. W tym miejscu warto wskazać, że również w „tabelach transakcji narkotykowych” znajdujących się na k. 728v-729 i 732v jawią się nieścisłości, których Sąd Rejonowy nie tylko nie wyjaśnił, ale zdaje się nawet nie dostrzegł. W pierwszej z nich, w piątej kolumnie odnoszącej się do amfetaminy, w rubryce „Razem (całość)” oprócz 3750 gram powinno być dopisane „oraz nn ilość za 2.000 zł”. Błąd został następnie powtórzony w akapicie znajdującym się bezpośrednio pod zestawieniem, gdzie „zapomniano” wskazać, że oskarżony G. K. miał wprowadzić do obrotu również amfetaminę za taką kwotę, za co ostatecznie został skazany w zaskarżonym wyroku. Jeszcze większe rozbieżności znajdują się w tabelce umiejscowionej na k. 732v. W trzech z czterech z podanych łącznych wag narkotyków znajdują się oczywiste błędy rachunkowe. Wartości te zostały dwukrotnie zsumowane, co doprowadziło do uzyskania dwukrotnie większych ilości środków zabronionych przez ustawę (nn narkotyk 500 gram zamiast 250 gram + nn ilość, marihuana 400 gram zamiast 200 gram). Błąd miał miejsce także w ustaleniu łącznej ilości mefedronu, gdzie pomylono się na niekorzyść potencjalnych sprawców o 50 gram (400 gram zamiast 350 gram). W tym miejscu podkreślić należy, że Sąd bez głębszej refleksji przyjął wartości podane w notatkach urzędowych, w pełni przyznając rację osobie sporządzającej notatkę. Sąd na podstawie notatki urzędowej przyjął, że G. K. nabył od D. M. 1.000 g nieustalonego narkotyku i 3.000 gram amfetaminy. W smsach między ww. znajdowały się tylko sformułowania „1” i „3”, zaś przyjęcie, że wartości narkotyków wyrażone były w kilogramach nastąpiło na etapie sporządzania notatki, a następnie machinalnie przyjęte przez Sąd (notatka k. 728v, uzasadnienie str. 15). Równie dobrze wartości te mogły dotyczyć grama, działki, paczki, czy worka, a nawet innej dowolnie przyjętej przez potencjalnych sprawców miary. Nadto mogły się one odnosić do innej niż narkotyk substancji, nawet środka dozwolonego w obrocie.

Choć wyżej wskazane notatki urzędowe miały diametralne znaczenie dla wyjaśnienia okoliczności sprawy, to nie były jedynymi, na podstawie których Sąd Rejonowy ustalił stan faktyczny. Taka sytuacja miała co najmniej dwukrotnie miejsce w stosunku do oskarżonego G. K.. Pierwsze ustalenie odnosi się do okoliczności jego zatrzymania na gorącym uczynku przestępstwa w E. na parkingu przy ul. (...). Na stronie 5. uzasadnienia Sąd wskazał, że zarówno G. K., jak i R. Ś. zostali zatrzymani przez funkcjonariuszy (...) Biura (...) w O. po około minucie, gdy obaj wysiedli z samochodu. Takie dokładne określenie czasu wynika wyłącznie z notatki urzędowej znajdującej się na k. 1 akt sprawy. Zarówno oskarżony G. K., jak i obecnie już skazany R. Ś. oraz sporządzający notatkę T. Z. w trakcie późniejszych przesłuchań nie podali takich szczegółów zatrzymania.

Również powołana przez Sąd okoliczność, iż G. K. samodzielnie korzystał z garażu, gdzie był przechowywany jego samochód, nie ma potwierdzenia w innych źródłach dowodowych niż notatka urzędowa znajdująca się na k. 1. Sąd pomimo skorzystania przez M. K. (2) (żonę oskarżonego) z prawa odmowy zeznań, wykorzystał jej oświadczenie do protokołu tymczasowego zajęcia mienia ruchomego (k. 511), iż od chwili zatrzymania G. K. samochód cały czas stoi w garażu (str. 29 uzasadnienia). Powyższe miało potwierdzić okoliczności wskazane w notatce urzędowej, iż nikt inny nie miał dostępu do tego garażu. Co prawda oskarżony w trakcie rozprawy wyjaśnił, że garaż należy do niego, ale nie można tego utożsamiać z wykluczeniem, iż dostępu do niego nie miały inne osoby. Należy jednocześnie zauważyć, że dokonano trzech przeszukań pomieszczeń w związku z osobą oskarżonego G. K. i sporządzone zostały z tych czynności odrębne protokoły. Sąd Rejonowy uzasadniając, iż znaleziona broń należała do ww., powołał się na oświadczenie żony złożone w dniu 18 maja 2016 r., podczas gdy broń i prokaina zostały ujawnione w dniu 15 marca 2016 r. przy przeszukaniu pomieszczeń znajdujących się pod zupełnie innym adresem (vide k. 27-29, 508-511).

Mając na uwadze ilość oraz charakter uchybień Sądu meriti, brak jest podstaw do stwierdzenia, że nie mogły one mieć wpływu na treść zaskarżonego wyroku wydanego w sprawie sygn. akt II K 1062/16. Koniecznym zatem było w pozostałym zakresie (poza skazaniem D. T. (1) w puncie XI pkt 2. wyroku i orzeczeniem przypadku tabletki o nazwie R. B. w punkcie XIII) uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. Wypowiadanie się przez Sąd Okręgowy w zakresie zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych przez Sąd Rejonowy za podstawę orzeczenia, na obecnym etapie postępowania jest przedwczesne. Odniesienie się przez Sąd Okręgowy do tego zarzutu mogłoby sugerować Sądowi Rejonowemu rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy, a to winno pozostać kwestią otwartą.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy winien dokładnie przeprowadzić postępowanie dowodowe, przesłuchać funkcjonariuszy nie tylko sporządzających notatki urzędowe, ale również tych, którzy bezpośrednio dokonywali podsłuchów. Dopiero tak zebrany w sprawie materiał dowodowy powinien być poddany przez Sąd Rejonowy wszechstronnej ocenie, uwzględniającej wszystkie dowody zgromadzone w sprawie, zarówno korzystne, jak i niekorzystne dla oskarżonych. W szczególności Sąd powinien skonfrontować wyjaśnienia oskarżonych z zeznaniami świadków oraz nieosobowym materiałem dowodowym, a zwłaszcza w postaci stenogramów i notatek urzędowych, zważając na to, iż te ostatnie stanowią jedynie źródło pomocnicze, służące do weryfikacji. Sąd zadba, aby ocena ta była przeprowadzona w ramach swobodnej oceny dowodów zakreślonej w art. 7 k.p.k., stroniąc od oceny dowolnej, w szczególności zachowując zasady logiki, wiedzy i doświadczenia życiowego, jednocześnie nie uchybiając dyspozycji przepisów proceduralnych, a w szczególności art. 174 k.p.k. i art. 393 § 1 k.p.k.

Z tych względów, na mocy art. 437 § 1 i 2 k.p.k., Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku. W związku z częściowym utrzymaniem wyroku wobec oskarżonego D. T. (1) sąd zmienił wysokość obciążającej go opłaty oraz kosztów postępowania.