Wyrok z 11 czerwca 2019, sygn. VIII U 2862/18

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 11 czerwca 2019 r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący:	SSO Grażyna Łazowska
Protokolant:	Anna Krzyszkowska

po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2019 r. w Gliwicach

sprawy A. W.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z.

o podleganie ubezpieczeniom społecznym, dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu

na skutek odwołania A. W.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z.

z dnia 24 września 2018 r. nr (...)

1.  oddala odwołanie;

2.  zasądza od odwołującego na rzecz organu rentowego kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowe.

(-) SSO Grażyna Łazowska

Sygn. akt VIII U 2862/18

UZASADNIENIE

Decyzją z 24 września 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział
w Z. stwierdził, że w okresie od 1.01.2012r. ubezpieczony A. W. z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu od 1.01.2012r., a w okresie od 1.01.2012r. do 26.08.2013r., od 1.09.2013r. do 30.06.2018r., od 10.08.2018r. dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu.

W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że ubezpieczony w czasie ponad 7 lat wykazał jedynie 20 sprzedaży towarów i usług na rzecz osób bliskich, wielokrotnie mimo braku usług wykazywał koszty wynikające z użytkowaniem samochodu, nie przedstawił dowodów potwierdzających wykonywanie usług zgodnie z zakresem zgłoszonej działalności gospodarczej. We wrześniu 2013r. ubezpieczony zadeklarował podstawę wymiaru składek w wysokości 9 031,28zł., co w ocenie organu rentowego zmierzało do uzyskania wysokich świadczeń z ubezpieczenia chorobowego, a faktycznie działalność gospodarcza nie była prowadzona.

W odwołaniu ubezpieczony domagał się zmiany powyższej decyzji poprzez uznanie, że w spornych okresach podlegał ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. W uzasadnieniu wskazał, że wbrew twierdzeniom organu rentowego działalność gospodarczą prowadził, a przerwy w świadczeniu usług spowodowane były chorobami, co mieści się w ryzyku ubezpieczenia chorobowego. Natomiast w okresach gdy świadczenie usług było możliwe, to były one wykonywane lub podejmował czynności przygotowawcze, które to również są elementem działalności gospodarczej.

Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Odwołujący, rocznik (...) z wykształcenia jest rzeźnikiem. Mniej więcej do 2000r. pracował w Zakładach (...) w T. jako rzeźnik, strażnik, rewident i aparatowy przetwórstwa mięsnego. Potem był na zasiłku dla bezrobotnych, a następnie zaczął pomagać żonie w prowadzonej przez nią od 1994r. działalności gospodarczej tj, w prowadzeniu sklepu spożywczego, jako osoba współpracująca.

Odwołujący od 1.10.2009r. rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej pod nazwą Firma Handlowo-Usługowa (...) i z tego tytułu zgłosił się do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych i dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego. Głównym przedmiotem działalności miało być sprowadzanie z Niemiec, Francji używanych maszyn mięsno-wędliniarskich, sprzedaż małym zakładom w Polsce i ich serwis. Na początku działalności odwołujący sprowadził dwie takie maszyny.

W zakresie działania firmy w CEIDG odwołujący wskazał również m.in.: wykonywanie pozostałych prac budowlanych wykończeniowych, prace transportowe, sprzedaż w sklepach z przewagą żywności, tytoniu i alkoholu, przeprowadzki, catering, oraz wynajem i dzierżawę pojazdów samochodowych.

W 2012r. rynek usług w zakresie sprzedaży używanych maszyn wędliniarsko-mięsnych się załamał, bowiem małe zakłady mięsne zostały wchłonięte przez duże, a te były zainteresowane leasingiem nowych urządzeń. Odwołujący nie miał nigdy uprawnień do konserwacji i serwisu maszyn wędliniarsko-mięsnych i nigdy takiej usługi nie wykonał. Jeśli chodzi o kwalifikacje i doświadczenie odwołującego w zakresie świadczenia usług remontowo-budowlanych to pomagał koledze w remontowaniu domu.

W związku z działalnością odwołujący kupił dwa samochody, które są spłacane przez żonę. Odwołujący współpracuje z żoną i zajmuje się głownie dowozem towaru, czasami 5 razy w tygodniu. W pozostałe dni towar wozi żona M. W. (1). Przez jakiś czas wystawiali sobie wzajemnie usługi z tego tytułu, ale potem zapominali o tym, bo traktowali to jako pomoc rodzinną. Sklep żony odwołującego jest czynny od 8 do 22 przez 7 dni w tygodniu. W ostatnich latach, żona odwołującego zatrudnia jedną pracownicę na cały etat. W pozostałym zakresie klientów obsługuje żona odwołującego, jej teściowa i odwołujący

Odwołujący i jego żona od 2015 do 2017r. otrzymywali około 8 000zł miesięcznie z zasiłku chorobowego.

S. W., brat odwołującego, jest wspólnikiem w spółce cywilnej prowadzącej działalność Kancelaria (...) W. w T..

Od września 2013r. odwołujący zadeklarował do podstawy wymiaru składek kwotę 9 031,28zł., od tej pory jest średnio przez 3 miesiące w roku jest zdolny do wykonywania działalności gospodarczej.

W księdze przychodów i rozchodów odwołujący wykazał przychody:

2012r.

styczeń - 4900zł. – sprzedaż dla M. W. (2) sklep spożywczy,

czerwiec – 202,44zł. – sprzedaż dla Biura (...).L.-K.,

lipiec – 9000zł. – sprzedaż dla Kancelarii (...).W. S.,

2013r.

styczeń – 325,20 zł. – sprzedaż dla Kancelarii (...).W. S., jako datę zdarzenia gospodarczego podano 21 stycznia 2013r., w tym czasie odwołujący był na zwolnieniu lekarskim,

maj – 3200zł. – sprzedaż dla M. W. (2) sklep spożywczy,

lipiec – 1291,30zł. – sprzedaż dla M. W. (2) sklep spożywczy,

październik – 1291,30zł. – sprzedaż dla M. W. (2) sklep spożywczy, jako datę zdarzenia gospodarczego podano 31 października 2013r., w tym czasie odwołujący był na zwolnieniu lekarskim,

listopad - 450zł. – sprzedaż dla M. W. (2) sklep spożywczy, jako datę zdarzenia gospodarczego podano 30 listopada 2013r., w tym czasie odwołujący był na zwolnieniu lekarskim,

2014r.

styczeń – 1000 zł. – sprzedaż dla M. W. (2) sklep spożywczy, jako datę zdarzenia gospodarczego podano 31 stycznia., w tym czasie odwołujący był na zwolnieniu lekarskim,

luty – 500 zł. – sprzedaż dla M. W. (2) sklep spożywczy, jako datę zdarzenia gospodarczego podano 1 lutego, w tym czasie odwołujący był na zwolnieniu lekarskim,

marzec – 500 zł. – sprzedaż dla M. W. (2) sklep spożywczy,

maj – 1000 zł. – sprzedaż dla M. W. (2) sklep spożywczy,

czerwiec –1000 zł. – sprzedaż dla M. W. (2) sklep spożywczy, jako datę zdarzenia gospodarczego podano 30 czerwca, w tym czasie odwołujący był na zwolnieniu lekarskim,

lipiec –500 zł. – sprzedaż dla M. W. (2) sklep spożywczy,

sierpień – 500zł. - sprzedaż dla M. W. (2) sklep spożywczy, jako datę zdarzenia gospodarczego podano 31 sierpnia, w tym czasie odwołujący był na zwolnieniu lekarskim,

- wrzesień -500zł. - sprzedaż dla M. W. (2) sklep spożywczy, jako datę zdarzenia gospodarczego podano 30 września, w tym czasie odwołujący był na zwolnieniu lekarskim,

- październik – 500zł. - sprzedaż dla M. W. (2) sklep spożywczy, jako datę zdarzenia gospodarczego podano 31 października, w tym czasie odwołujący był na zwolnieniu lekarskim,

listopad - 500zł. - sprzedaż dla M. W. (2) sklep spożywczy,

grudzień – 6900zł. – sprzedaż środka trwałego M. (...), jako datę zdarzenia gospodarczego podano 31 grudnia, w tym czasie odwołujący był na zwolnieniu lekarskim,

2017r.

styczeń – 2150zł. – sprzedaż dla M. W. (2) sklep spożywczy, jako datę zdarzenia gospodarczego podano 31 stycznia , w tym czasie odwołujący był na zwolnieniu lekarskim,

lipiec – 100zł. – sprzedaż dla Kancelarii (...).W. S., jako datę zdarzenia gospodarczego podano 31 lipca , w tym czasie odwołujący był na zwolnieniu lekarskim,

W pozostałych miesiącach odwołujący w księdze przychodów i rozchodów wykazywał jedynie wydatki takie jak: usługa transportowa, zakup paliwa, zakup koszty, usługa obca, materiały pomocnicze, ubezpieczenie oc, polisa rata, pozostałe koszty, remont biura, umorzenie środka trwałego T. (...) i T. (...), odsetki

Od stycznia 2015r. do maja 2017 w wydatkach księgował umorzenie środka trwałego T. (...) i T. (...), odsetki oraz ewentualnie paliwa i składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy

Od lutego do czerwca 2018r. odwołujący księgował składki na na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy i ewentualnie zakup paliwa

Odwołujący pobierał zasiłek chorobowy w okresach:

od 17 stycznia do 24 marca 2013r., w tym okresie w księdze przychodów i rozchodów wykazał zdarzenia gospodarcze w datach: 21 stycznia- przychód; 1,3,14,25 luty – wydatki: usługi obce i zakupy; 3 marca – wydatki – usługi obce

od 1 października 2013r. do 22 stycznia 2014r., w tym okresie w księdze przychodów i rozchodów wykazał zdarzenia gospodarcze w datach: 31 października - przychód; 5,8,10,24,28,31 października – wydatki: zakupy, paliwa, ubezpieczenie oc, polisa i rata; 19 i 25 listopada – wydatki : zakup koszty, zapłata za usługę; 30 listopada – przychód, 11 grudnia – wydatek- usługi obce; 16 stycznia – wydatek: zakup koszty,

od 24 stycznia do 3 marca 2014r., w tym okresie w księdze przychodów i rozchodów wykazał zdarzenia gospodarcze w datach: 31 stycznia - przychód; 1 lutego – przychód, 14,19,28 lutego wydatki: zakupy koszty, rejestracja samochodu, opłata recyclingowa, umorzenia środka trwałego T. (...);

od 22 kwietnia do 4 maja 2014r., w tym okresie w księdze przychodów i rozchodów wykazał zdarzenia gospodarcze w dniu 1 maja: wydatek – zakup paliwa;

od 26 czerwca do 18 lipca 2014r., w tym okresie w księdze przychodów i rozchodów wykazał zdarzenia gospodarcze w datach: 30 czerwca - przychód;

od 5 do 31 sierpnia 2014r., w tym okresie w księdze przychodów i rozchodów wykazał zdarzenia gospodarcze w datach: 31 sierpnia - przychód

od 10 września do 17 października 2014r., w tym okresie w księdze przychodów i rozchodów wykazał zdarzenia gospodarcze w datach: 30 września - przychód i wydatek: zakup koszty

od 21 października do 25 listopada 2014r., w tym okresie w księdze przychodów i rozchodów wykazał zdarzenia gospodarcze w datach: 31 października - przychód, 5 listopad- wydatki: koszty dotyczące samochodu,

od 10 grudnia 2014r. do 7 maja 2015r., w tym okresie w księdze przychodów i rozchodów wykazał zdarzenia gospodarcze w datach: 31 grudnia - przychód/sprzedaż M. (...)/, oraz wydatki w postaci zakupu paliwa w dniach 16,19, 20, 22, 23 grudnia; 4,12,14,20,24 stycznia; 6, 8, 26 lutego; 5 maja

od 8 czerwca do 15 lipca 2015r., w tym okresie w księdze przychodów i rozchodów wykazał zdarzenia gospodarcze tj. wydatki w postaci zakupu paliwa w dniach 27 czerwca;,

od 26 sierpnia do 13 września 2015r.,

od 19 października do 11 listopada 2015r., w tym okresie w księdze przychodów i rozchodów wykazał zdarzenia gospodarcze w dniu 1 listopada – koszty dotyczące samochodu,

od 13 listopada 2015r. do 19 stycznia 2016r.,

od 29 lutego do 14 czerwca 2016r., w tym okresie w księdze przychodów i rozchodów wykazał zdarzenia gospodarcze 9 marca – wydatek : usługi obce,

od 29 lipca do 12 października 2016r.,

od 29 listopada 2016r. do 12 lutego 2017r., w tym okresie w księdze przychodów i rozchodów wykazał zdarzenia gospodarcze w datach: 31 stycznia 2017r.- przychód;

od 24 marca do 15 maja 2017r.,

od 13 do 25 czerwca 2017r.,

od 26 lipca do 24 września 2017r., w tym okresie w księdze przychodów i rozchodów wykazał zdarzenia gospodarcze w datach: 31lipca - przychód

od 26 października 2017r. do 3 stycznia 2018r.,

od 3 do 9 lutego 2018r.,

od 14 marca do 4 maja 2018r.

Odwołujący leczył się na serce i kolano.

W okresie objętym skarżoną decyzją, odwołujący za wrzesień 2013r. zapłacił składkę na ubezpieczenia społeczne w kwocie 2 880,89zł., za pozostałe miesiące, kiedy nie przebywał na zwolnieniach lekarskich płacił składki w wysokości od 23,13zl. do 843,45zł.

Odwołujący w deklaracjach PIT-36 wykazał:

rok	Przychód z DG	Koszty uzyskania przychodów z DG	Dochód/ strata z DG	Dochód ze świadczeń z ZUS
2012	14 102,44	8 898,07	5 2014,37	4 547,47
2013	7 016,50	6 919,23	97,27	16 681,24
2014	13 400,00	17 849,62	- 4 449,62	46 759,50
2015	0	16 189,09	- 16 189,09	47 798,60 /żona 38 252,44/
2016	0	12 296,08	- 12 296,08	52 994,10 /żona 48 738,50/
2017	2 250,00	4 960,96	- 2 710,96	50 915,88 /żona 51 243,74/

Żona odwołującego wykazała dochody z działalności gospodarczej w następujących wysokościach:

2012 – 5 277,03zł.

2013 – 22 084,79zł.,

2014 – 34 333,10zł.,

2015 – 48 639,69zł.,

2016 – 40 834,82zł.,

2017 – 41 964,48zł.

We wniosku o wykreślenie działalności z ewidencji, co nastąpiło w dniu 4.01.2019r., odwołujący wskazał, że zaprzestał jej prowadzenia w dniu 31.12.208r.

dowód: akta rentowe odwołującego, zestawienie opłaconych składek przez odwołującego, zeznanie świadka M. W. (1), przesłuchanie odwołującego.

Sąd nie dał wiary zeznaniom odwołującego, że w okresie od stycznia 2012r. podejmował działania w kierunku pozyskania klientów na usługi transportowe i remontowe, bowiem nie przedstawił na tę okoliczność jakichkolwiek dowodów. Niewiarygodnym w ocenie Sądu jest, by osoba której jedyne doświadczenie remontowe sprowadza się do pomocy koledze w remoncie domu, mogła w ogóle oferować profesjonalne usługi w tym zakresie. Sąd nie dał wiary odwołującemu, że pomimo ustalenia, iż nie ma popytu na używane maszyny wędliniarsko-mięsne nadal szukał klientów na tego rodzaju sprzęt, bowiem i na tę okoliczność odwołujący nie przedstawił żadnych dowodów. Z pewnością nie mógł odwołujący oferować serwisu i konserwacji maszyn wędliniarsko-mięsnych, bowiem w tym zakresie nie miał żadnych kwalifikacji i doświadczenia. Przesłuchiwana w charakterze świadka żona odwołującego M. W. (2) w zasadzie nie posiada żadnych informacji na temat działalności gospodarczej męża, a brat odwołującego odmówił składania zeznań w sprawie. Odnośnie zeznań M. W. (2), to świadek starała się ukryć okoliczność, że od kilku lat razem z odwołującym łącznie pobierane przez nich zasiłki chorobowe to około 8 000zł. miesięcznie. Na początku świadek zeznawała, że nie wie w jakiej części odwołujący przyczynia się do utrzymania wspólnego gospodarstwa domowego, w jakiej wysokości pobiera zasiłki, ile miesięcznie wydają, mimo że jak podała, to ona prowadzi gospodarstwo domowe pod względem finansowym i decyduje o wydatkach. Świadek zeznała również, że w zasadzie utrzymuje męża. Dopiero po przedstawieniu treści deklaracji podatkowych, przyznała okoliczność pobierania zasiłków chorobowych w kwocie ok. 8 000zł miesięcznie.

Niewiarygodne w ocenie Sądu są zeznania odwołującego, że sklep żony przynosi coraz mniejsze dochody i dlatego musi do niego dokładać z pobieranych zasiłków chorobowych, bowiem nie potwierdzają tego deklaracje podatkowe. Wynika z nich, że w ciągu ostatnich 3 lat /2014-2017/ dochody ze sklepu są na zbliżonym poziomie około 40 tysięcy rocznie. Ponadto okoliczności pomocy finansowej odwołującego, nie potwierdziła M. W. (2).

Zdaniem Sądu, również przedłożona przez odwołującego księga przychodów i rozchodów budzi wątpliwości co do jej zapisów. Wyżej Sąd przedstawił daty zdarzeń gospodarczych wskazywane przez odwołującego w dokumentacji księgowej, z których część przypada na okresy gdy był zwolnieniach lekarskich.

Jak wynika z rozporządzenia Ministra Finansów z z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (tj. 2017.728) pod pozycją "data zdarzenia gospodarczego" podatnik winien wpisać dzień miesiąca wynikający z dokumentu stanowiącego podstawę dokonywania wpisu (datę poniesienia wydatku, otrzymania towaru lub uzyskania przychodu albo datę zestawienia sprzedaży), najczęściej będzie to data wystawienia faktury. Zdaniem Sądu, skoro odwołujący przebywał na zwolnieniu lekarskim to brak było podstaw do wystawiania faktur za usługi lub sprzedaż dla M. W. (3), bądź dokonywania w tym okresie bieżących wydatków takich jak zakupy paliwa czy usług obcych, bowiem przyznanie prawa do zasiłku chorobowego jest równoznaczne z uznaniem, że odwołujący był niezdolny do prowadzenia działalności gospodarczej. Zapisy w księdze przychodów i rozchodów dokonywane w okresach niezdolności do pracy odwołującego a dotyczące w szczególności przychodów, w ocenie Sądu nie dowodzą jednak prowadzenia przez niego działalności gospodarczej lecz świadczą o tym, że były dokonywane celem upozorowania wystąpienia jakichkolwiek przychodów firmy (...).

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 6 ust.1 pkt 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. 2017. 1778.) osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą podlegają obowiązkowi ubezpieczenia emerytalnego i rentowego, zaś stosownie do treści art. 12 tej ustawy również do ubezpieczenia wypadkowego. Osoby te na swój wniosek podlegają dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu – art. 11 ust. 2 ustawy.

Po myśli art. 8 ust.6 ustawy systemowej za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców / wcześniej były to przepisy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz.U. 2007r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.).

W obydwu wymienionych aktach prawnych wskazano, że działalnością gospodarczą jest zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły. A zatem normatywna definicja działalności gospodarczej jest zbudowana na podstawie czterech przesłanek konstytutywnych: zorganizowanie, zarobkowość, wykonywanie działalności we własnym imieniu oraz ciągłość. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie aby daną aktywność zakwalifikować jako działalność gospodarczą.

Czasowe granice prowadzenia działalności gospodarczej oraz podlegania z tego tytułu obowiązkowi ubezpieczenia społecznego wyznacza wpis do ewidencji działalności gospodarczej. Istnienie wpisu do ewidencji wprawdzie nie przesądza o faktycznym prowadzeniu działalności gospodarczej, jednakże wpis ten prowadzi do domniemania prawnego, według którego osoba wpisana do ewidencji, która nie zgłosiła zawiadomienia o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej, jest traktowana jako prowadząca taką działalność. Domniemanie to może być obalone w drodze przeprowadzenia przeciwdowodu, który obciąża stronę twierdzącą o faktach przeciwnych twierdzeniom wynikającym z domniemania. Do sfery ustaleń faktycznych należy, czy działalność gospodarcza rzeczywiście jest wykonywana, czy też zaprzestano jej prowadzenia, co powoduje wyłączenie z obowiązku ubezpieczenia. Obowiązek ubezpieczenia osoby prowadzącej pozarolniczą działalność - w tym działalność gospodarczą - wynika bowiem z faktycznego prowadzenia tej działalności. Prowadzenie działalności gospodarczej polega nie tylko na faktycznym wykonywaniu zleconej pracy, ale także na stworzeniu odpowiednich warunków do jej wykonywania, podejmowaniu działań marketingowych, poszukiwaniu zleceniodawców, organizowaniu przyszłych prac.

Zarobkowy charakter prowadzenia działalności wyraża się w podejmowaniu działań zmierzających do uzyskania nadwyżki przychodów nad kosztami jej prowadzenia. Innymi słowy, zarobkowy charakter działalności gospodarczej wskazuje na nastawienie podmiotu na osiągnięcie zysku – nawet w dłuższej w perspektywie czasu – bowiem prowadzenie działalności, która nie przysparza korzyści jest działaniem nie racjonalnym, bezcelowym i taka aktywność człowieka nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu wyżej przywołanych przepisów prawa.

Istotną cechą działalności gospodarczej jest jej ciągłość, która wyrażana jest przez regularność, częstotliwość, powtarzalność podejmowanych działań oraz założenie przez podmiot ją prowadzący trwania przez dłuższy okres. O ciągłości działalności gospodarczej nie można mówić, gdy wykonywanie działalności ma charakter incydentalny. Co więcej, nie wystarcza do jej ustalenia sam zamiar kontynuowania działalności gospodarczej oparty na obiektywnie nierealnym oczekiwaniu na wystąpienie w przyszłości zdarzeń to umożliwiających (por. wyrok SN z 24.05.2012 r., II UK 259/11).

Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy, Sąd podziela stanowisko organu rentowego, w tym przywołane orzecznictwo, że odwołujący w spornym okresie jedynie pozorował prowadzenie działalności gospodarczej. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że żadna z wymienionych wyżej przesłanek cechujących działalność gospodarczą nie została przez odwołującego spełniona. Jest to szczególnie widoczne gdy ocena działań odwołującego jest dokonywana z perspektywy prawie 7 lat. Odwołujący nie udowodnił, że w tym okresie podejmował jakiekolwiek działania zmierzające do pozyskania zleceń, a to nim spoczywał ciężar dowodowy w tym zakresie. Jeśli chodzi o branżę mięsno-wędliniarską, to jak to już wyżej wskazano odwołujący nie posiadał uprawnień ani umiejętności do konserwacji czy serwisu maszyn mięsno-wędliniarskich. Powszechnie znany fakt jest przejmowania małych zakładów z tej branży przez nowoczesne, duże firmy, rozwój leasingu i związany z tym brak zainteresowania używanym sprzętem, a zatem podnoszony przez odwołującego zamiar dalszego prowadzenia działalności w tym kierunku należy uznać za nierealny i niewiarygodny. W ocenie Sądu, odwołujący nie miał podstaw do oferowania usług remontowych, z uwagi na brak wystarczających kwalifikacji i umiejętności, skoro bazowały na jednorazowej pomocy koledze w remoncie domu. Zostały więc jedynie usługi transportowe, które według zeznań były świadczone na rzecz żony M. W. (2). Zaznaczyć należy, że w okresie prawie 7 lat w księdze przychodów i rozchodów odnotowano jedynie 21 transakcji, w tym 16 na rzecz żony, 3 na rzecz Kancelarii należącej do brata odwołującego. A zatem z pewnością nie można przypisać działalności odwołującego cechy ciągłości. Jeśli chodzi o przesłankę zarobkowości, to jedyny istotny dochód odwołujący wykazał w 2012r., natomiast przez pozostałe lata odwołujący głównie księgował w ciężar kosztów – wydatki związane z utrzymaniem samochodów, których zakup finansowała jego żona – i ponosił straty. Istotnym jest to, że w żadnym miesiącu odwołujący nie uzyskał przychodu, który pozwalałby mu na opłacenie zadeklarowanej od września 2013r. składki na ubezpieczenia społeczne, a zatem ustalenie podstawy wymiaru w takiej wysokości nie miało żadnych racjonalnych podstaw.

Mając na uwadze brak działań zmierzających do pozyskania klientów dla firmy (...), sporadyczność dokonanych transakcji i to w zasadzie tylko z osobami bliskimi, wynikający z tego brak perspektyw na uzyskiwanie dochodów, złą sytuację finansową firmy (...) oraz zadeklarowanie prawie maksymalnej wysokości podstawy wymiaru składki, Sąd uznał, że działania odwołującego należy zakwalifikować jako pozorne prowadzenie działalności gospodarczej w celu uzyskania świadczeń z ubezpieczenia społecznego.

Prowadzenie działalności gospodarczej wyłącznie w celu uzyskania wysokich świadczeń chorobowych należy kwalifikować jako działalność pozorną, nienastawioną na uzyskanie zysku z prowadzonej działalności, a jedynie nastawioną na korzyść finansową w postaci uzyskania wysokich zasiłków jest sprzeczne z systemem ubezpieczeń społecznych.

Z tych przyczyn, organ rentowy prawidłowo ustalił, że w spornym okresie ubezpieczony nie podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, a zatem odwołanie jako bezzasadne podlega oddaleniu.

O kosztach Sąd orzekł, na podstawie art.98 kpc w związku z § 9 ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ( Dz.U. 2015.1804).

W tym stanie rzeczy, w oparciu o przywołane przepisy prawa, Sąd orzekł jak w sentencji.

(-) Sędzia Grażyna Łazowska