sygn. X Kz 775/19 1 sierpnia 2019 Sąd Okręgowy w Warszawie

Postanowienie z 1 sierpnia 2019, sygn. X Kz 775/19

Data orzeczenia 1 sierpnia 2019
Sąd Sąd Okręgowy w Warszawie
Wydział X Wydział Karny
Przewodniczący Sędzia Piotr Bojarczuk
Tagi
#Sąd Okręgowy w Warszawie #X Wydział Karny #postanowienie

Sygn. akt X Kz 775/19

POSTANOWIENIE

Dnia 1 sierpnia 2019 roku

Sąd Okręgowy w Warszawie X Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący: Sędzia SO Piotr Bojarczuk

Protokolant: st. sekr. sądowy Michał Zborowski

po rozpoznaniu

w sprawie: G. V.

oskarżonego prywatnym aktem oskarżenia o czyn z art. 216 § 2 k.k. w zb. z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

zażalenia pełnomocnika oskarżyciela prywatnego

na postanowienie Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z dnia 6 maja 2019 r., sygn. akt X K 7/18

w przedmiocie umorzenia postępowania

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

postanawia:

uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 maja 2019 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy –Śródmieścia w Warszawie umorzył postępowanie w sprawie przeciwko G. V. – z uwagi na brak zezwolenia na ściganie pochodzącego od uprawnionego organu oraz na podstawie art. 632 pkt 1 k.p.k. stwierdził, że koszty procesu ponosi oskarżyciel prywatny B. A. i uznał je za uiszczone w całości.

Postanowienie powyższe zaskarżył w całości pełnomocnik oskarżyciela prywatnego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie następujących przepisów prawa:

- art. 9 ust. 12 Regulaminu Parlamentu Europejskiego ósmej kadencji, poprzez błędną jego wykładnię i przyjęcie, że „ organem sądowym" o którym mowa w tym przepisie nie może

być polski sąd powszechny z uwagi na treść art. 13 k.p.k.,

- art. 232 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej w zw. z art. 87 ust. 1 i art. 91 ust. 2 Konstytucji RP poprzez błędne przyjęcie, że Regulamin Parlamentu Europejskiego nie stanowi źródła powszechnie obowiązującego prawa, a tym samym jego zapisy nie mogą być podstawą przyjęcia, iż na gruncie prawa polskiego wniosek o uchylenie immunitetu posłowi do Parlamentu Europejskiego może ( i powinien) wnieść sąd polski, do którego wpłynął akt oskarżenia przeciwko takiemu posłowi, podczas gdy tryb uchylenia immunitetu posła Parlamentu Europejskiego określa Regulamin Parlamentu Europejskiego uchwalony na podstawie kompetencji przyznanych prawem pierwotnym Unii Europejskiej tj. Traktatem o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Pełnomocnik wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji celem dalszego prowadzenia.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 9 ust. 12 Regulaminu Parlamentu Europejskiego ósmej kadencji (2014-2019), Parlament rozpatruje jedynie wnioski o uchylenie immunitetu poselskiego, które zostały mu przekazane przez organy sądowe lub przez stałe przedstawicielstwa państw członkowskich.

Podzielić należało w szczególności argumentację skarżącego odnośnie tego, że sformułowanie „ organy sądowe” zawarte w art. 9 ust. 12 Regulaminu Parlamentu Europejskiego powinno być interpretowane w kontekście uprawnień procesowych organu danego państwa członkowskiego. Odmowa przez Sąd wystąpienia z wnioskiem o uchylenie przedmiotowego immunitetu przy jednoczesnym braku wstąpienia prokuratora do przedmiotowego postępowania pozbawia oskarżyciela możliwości dochodzenia swoich praw względem osób chronionych immunitetem Parlamentu Europejskiego.

Z uwagi na to, że wspomniany przepis nie stanowi, że wniosek ma być sporządzony przez organ sądowy a jedynie przekazany, Sąd odwoławczy nie podziela obaw Sądu meriti, że sąd zobowiązany byłby do wykazania zasadności wniosku i tym samym wszedłby w rolę oskarżyciela. W ocenie Sądu owo wystąpienie o uchylenie immunitetu poselskiego sprowadza się raczej do czysto formalnego przekazania wniosku oskarżyciela prywatnego.

Zauważyć trzeba, że oskarżyciel prywatny był wzywany do usunięcia braków formalnych aktu oskarżenia - poprzez przedłożenie dowodu złożenia do właściwego organu Parlamentu Europejskiego wniosku o uchylenie immunitetu parlamentarnego wobec oskarżonego co też uczynił, jednakże wnioskowi temu nie został nadany bieg z uwagi na fakt, że nie został on uznany za podmiot uprawniony na podstawie Regulaminu Parlamentu Europejskiego do złożenia takiego wniosku. Ponadto prokurator nie skorzystał z uprawnienia przewidzianego w art. 60 k.p.k. Zatem w zaistniałej sytuacji Sąd Rejonowy powinien rozważyć skierowanie wniosku o uchylenie immunitetu oskarżonemu.

Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy, postanowił, jak na wstępie.