Postanowienie SN z 23 października 2014, sygn. III SW 73/14
Data orzeczenia
23 października 2014
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, Wydział III
Przewodniczący
SSN Józef Iwulski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 23 października 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Iwulski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Zbigniew Myszka
SSA Anna Szczepaniak-Cicha
w sprawie ze skargi R. C.
na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej w przedmiocie odmowy rejestracji
Komitetu Wyborczego […],
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 23 października 2014 r.,
odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 16 września 2014 r., skierowanym do R. C. w odpowiedzi na
jego "zażalenie" z dnia 10 września 2014 r. Państwowa Komisja Wyborcza
poinformowała adresata, że Komisarz Wyborczy w B. nie odmówił zarejestrowania
Komitetu Wyborczego […], bo pierwotne zawiadomienie o utworzeniu tego
komitetu, po wezwaniu do usunięcia wad, zostało ostatecznie wycofane przez R. C.
W tym stanie rzeczy zażalenie było bezprzedmiotowe.
W dniach 3 i 8 października 2014 r. (data nadania w placówce pocztowej) R.
C. - jako "pokrzywdzony" pełnomocnik Komitetu Wyborczego […] - złożył do Sądu
Najwyższego pisma, w których - zarzucając Państwowej Komisji Wyborczej liczne
uchybienia - wniósł o "unieważnienie decyzji Państwowej Komisji Wyborczej
odmawiającej Rejestracji naszego Komitetu Wyborczego".
2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 399 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy
(Dz.U. Nr 21, poz. 112 ze zm.), prawo zgłaszania kandydatów na radnych
przysługuje komitetowi wyborczemu wyborców. Po zebraniu co najmniej 1.000
podpisów obywateli mających prawo wybierania popierających utworzenie komitetu
wyborczego wyborców, pełnomocnik wyborczy w terminie do 70 dnia
poprzedzającego datę wyborów zawiadamia Państwową Komisję Wyborczą o
utworzeniu komitetu (art. 403 § 2 Kodeksu wyborczego). Jednakże, gdy komitet
wyborczy wyborców został utworzony w celu zgłoszenia kandydatów tylko w
jednym województwie, liczba wymaganych podpisów wynosi 20 a zawiadomienie
składa się komisarzowi wyborczemu właściwemu ze względu na siedzibę komitetu
(art. 403 § 3 pkt 2 Kodeksu wyborczego). W przypadku, gdy komitet wyborczy
wyborców został utworzony jedynie w celu zgłoszenia kandydatów na radnych do
rady gminy w gminie niebędącej miastem na prawach powiatu, pełnomocnik
wyborczy jest jednocześnie pełnomocnikiem finansowym tego komitetu a
zawiadomienie o utworzeniu komitetu nie wymaga zebrania podpisów obywateli
popierających utworzenie komitetu (art. 403 § 5 Kodeksu wyborczego).
Według art. 404 § 1 Kodeksu wyborczego, w przypadku odmowy przyjęcia
przez Państwową Komisję Wyborczą zawiadomienia o utworzeniu komitetu
wyborczego, o którym mowa w art. 400-403 tego Kodeksu, pełnomocnikowi
wyborczemu przysługuje prawo wniesienia skargi do Sądu Najwyższego w terminie
3 dni od dnia doręczenia postanowienia Państwowej Komisji Wyborczej o odmowie
przyjęcia zawiadomienia. Natomiast w przypadku odmowy przyjęcia przez
komisarza wyborczego zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego, o którym
mowa w art. 403 § 3 Kodeksu wyborczego, pełnomocnikowi wyborczemu
przysługuje prawo wniesienia odwołania do Państwowej Komisji Wyborczej w
terminie 3 dni od daty doręczenia postanowienia komisarza wyborczego o odmowie
przyjęcia zawiadomienia. Państwowa Komisja Wyborcza rozpatruje odwołanie w
ciągu 3 dni i wydaje w tej sprawie orzeczenie, które doręcza się pełnomocnikowi
wyborczemu i komisarzowi wyborczemu, zaś od postanowienia Państwowej Komisji
Wyborczej nie przysługuje środek prawny (art. 405 Kodeksu wyborczego).
3
Z przedstawionych przepisów wynika, że obowiązują dwa tryby zgłaszania
zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego wyborców i odpowiednio dwa
tryby zaskarżania odmowy przyjęcia tego zawiadomienia. W przypadku komitetu
wyborczego wyborców utworzonego w celu zgłoszenia kandydatów tylko w jednym
województwie, zawiadomienie składa się komisarzowi wyborczemu właściwemu ze
względu na siedzibę komitetu (art. 403 § 3 pkt 2 Kodeksu wyborczego) a od
odmowy przyjęcia przez komisarza wyborczego zawiadomienia o utworzeniu
takiego komitetu wyborczego, pełnomocnikowi wyborczemu przysługuje prawo
wniesienia odwołania do Państwowej Komisji Wyborczej (art. 405 Kodeksu
wyborczego). Ten tryb postępowania dotyczy również komitetu, o którym mowa w
art. 403 § 5 Kodeksu wyborczego, czyli komitetu wyborczego wyborców
utworzonego jedynie w celu zgłaszania kandydatów na radnych do rady gminy w
gminie niebędącej miastem na prawach powiatu. Zawiadomienie o utworzeniu
takiego komitetu składa się więc właściwemu komisarzowi wyborczemu a od
odmowy przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu takiego komitetu wyborczego
przysługuje prawo wniesienia odwołania do Państwowej Komisji Wyborczej. W
przypadku innych komitetów wyborczych wyborców, zawiadomienie o ich
utworzeniu składa się Państwowej Komisji Wyborczej (art. 403 § 2 Kodeksu
wyborczego) a od odmowy przyjęcia przez Państwową Komisję Wyborczą
zawiadomienia przysługuje prawo wniesienia skargi do Sądu Najwyższego (art. 404
Kodeksu wyborczego).
Komitet wyborczy występujący pod nazwą "Komitet Wyborczy […]" został
utworzony przez grupę obywateli w celu zgłoszenia kandydatów na radnych do
rady gminy (rady miasta), ale - jak wynika z powołanego na wstępie pisma
Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 16 września 2014 r. - zawiadomienie o jego
utworzeniu złożone Komisarzowi Wyborczemu w B. zostało wycofane przez
pełnomocnika wyborczego. Komisarz Wyborczy w B. nie odmówił tym samym
przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu tego Komitetu wyborczego, od czego mogło
przysługiwać prawo wniesienia odwołania. Także Państwowa Komisja Wyborcza
nie podejmowała żadnej czynności związanej z zawiadomieniem o utworzeniu
komitetu wyborczego (nie odmówiła przyjęcia zawiadomienia o jego utworzeniu ani
nie rozpoznała odwołania od odmowy przyjęcia takiego zawiadomienia przez
4
komisarza wyborczego).
Traktując pisma R. C. skierowane do Sądu Najwyższego jako skargę
złożoną na podstawie art. 404 Kodeksu wyborczego (nadając pismom bieg
procesowy odpowiadający ich treści), należy stwierdzić, że przepis ten nie ma
zastosowania a skarga jest niedopuszczalna jako złożona od nieistniejącego
rozstrzygnięcia, gdyż Państwowa Komisja Wyborcza nie podjęła uchwały o
odmowie przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego.
Wobec tego, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na
podstawie powołanych przepisów oraz stosowanego odpowiednio art. 3986
§ 3
k.p.c. w związku z art. 404 § 2 Kodeksu wyborczego.