Wyrok z 30 września 2014, sygn. I C 1108/14

WYROK ZAOCZNY

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 30 września 2014 r.

Sąd Rejonowy w Oleśnicy w I Wydziale Cywilnym w składzie:

Przewodniczący SSR Ewa Przychodzka

Protokolant Beata Wolny

po rozpoznaniu w dniu 30 września 2014 r. w Oleśnicy

na rozprawie

przy udziale stron

powód: Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą we W.

pozwana: M. M.

o zapłatę

oddala powództwo.

Z. /

1.  odpis wyroku dor. pełn. strony powodowej oraz pozwanej z poucz. o sprzeciwie;

2.  kal. 14 dni.

30 września 2014 r.

I C 1108/14

UZASADNIENIE

Strona powodowa Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z/s we W. wniosła o zasądzenie od
pozwanej M. M. kwoty 6.504,91 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu swojego żądania strona powodowa stwierdziła,
że przedmiotowa wierzytelność powstała w wyniku zawarcia przez
pozwaną w dniu 04.07.2008 r. z (...) Bank S.A. umowy bankowej nr NP\ (...), na podstawie której otrzymała określoną w umowie kwotę pieniężną, jednocześnie zobowiązała się do jej zwrotu na warunkach
precyzyjnie określonych w tejże umowie. Pozwana nie wywiązała
się z przyjętego na siebie zobowiązania. Wierzyciel pierwotny wezwał
pozwaną do zapłaty. Pozwana mimo upływu wyznaczonego jej terminu nie dokonała zapłaty, wobec czego w dniu 12.09.2012 r. (...) Bank S.A.
zawarł ze stroną powodową umowę przelewu wierzytelności, cedując na jej
rzecz całość praw i obowiązków wynikających z umowy zawartej przez
pozwaną z wierzycielem pierwotnym. Dowodem istnienia oraz obowiązku spełnienia świadczenia ciążącego na pozwanej jest wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej nr S/124/77/ (...) z dnia 20.05.2014 r. podpisany przez osobę upoważnioną
do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych
funduszu i opatrzony pieczęcią towarzystwa zarządzającego funduszem sekutyryzacyjnym. Osnowa wyciągu dokładnie precyzuje źródło i rodzaj przysługującej stronie powodowej wierzytelności wraz z potwierdzeniem
faktu dokonanej cesji. Strona powodowa wezwała pozwaną do zapłaty, jednak do chwili obecnej zadłużenie nie zostało uregulowane.

Pozwana M. M. nie złożyła odpowiedzi na pozew, nie
wdała się w spór.

W tej sytuacji rozważenia wymagała kwestia wydania wyroku zaocznego w myśl art. 339 §1 kc. Zgodnie bowiem z § 2 tegoż przepisu w takiej
sytuacji przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie chyba, że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.

W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy, przedstawiona
w cytowanym powyżej przepisie wątpliwość zaistniała, albowiem Sąd powziął wątpliwość co do prawdziwości przytoczonych w pozwie twierdzeń.

Z tych względów przeprowadzono postępowanie dowodowe i w jego
wyniku ustalono n a s t ę p u j ą c y s t a n f a k t y c z n y :

W dniu 12.09.2012 r. (...) Bank S.A. z/s we W. zawarł
z Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny
Zamknięty z/s we W. umowę przelewu wierzytelność wobec jego dłużników, wynikających z zaciągniętych i niespłaconych pożyczek i kredytów.

/dowód:

umowa przelewu wierzytelności
z dnia 12.09.2012 r. – k. 6 - 7;

W wyciągu z elektronicznego załącznika do umowy cesji w formie
tabeli wymienia się numer umowy, datę jej zawarcia, pierwotną kwotę kredytu, imię i nazwisko, pesel, adres zamieszkania, kapitał odsetki i koszty.
Dokument ten zawiera dane pozwanej, wskazuje należność główną w kwocie 3.304,05 zł, odsetki w kwocie 2.479.49 zł i koszty w kwocie 381,50 zł.

/dowód:

wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji – k. 8;

Strona powodowa w sporządzonym wyciągu z ksiąg rachunkowych
funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej nr S/124/77/ (...) z dnia 20.05.2014 r. oświadczyła, że zobowiązanie pozwanej wynika z zawartej
w dniu 04.07.2008 r. umowy kredytu nr NP\ (...), wysokość
zobowiązania według dnia wystawienia nin. wyciągu wynosi łącznie
6.504,91 zł, w tym należność główna w kwocie 3.304,05 zł, odsetki
w kwocie 3.200,86 zł.

/dowód:

wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjengo – k. 5;

Pismem z dnia 25.04.2014 r. firma (...) S.A. wezwała pozwaną
do uregulowania zadłużenia w kwocie 6.856,99 zł.

/dowód:

wezwanie do zapłaty - k. 9;

Sąd zważył:

Strona powodowa domagała się zasądzenia na jej rzecz należności wynikającej wg niej z przedłożonej umowy sprzedaży wierzytelności od
(...) Bank S.A. z/s we W. wraz z elektronicznym załącznikiem do
tej umowy, wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego.

Jednak strona powodowa nie przedstawiła żadnego dowodu
odnoszącego się bezpośrednio do stosunku prawnego łączącego pozwaną
z bankiem, w szczególności nie przedstawiła wskazywanej w pozwie umowy kredytu nr NP\ (...). Poddaje to w wątpliwość prawdziwość
twierdzeń o istnieniu dochodzonej pozwem wierzytelności.

Jak stwierdził Sąd Najwyższy w swoim wyroku z dnia 13.06.2013 r.
( V CSK 329/12, Lex nr 1375500) „wynikające z art. 244 § 1 kpc w zw. z art.
194 ustawy z 2004 r. o funduszach inwestycyjnych domniemanie zgodności
z prawdą danych ujawnionych w wyciągu funduszu sekurytyzacyjnego
należy ściśle wiązać tylko z tymi okolicznościami, które według przepisów szczególnych powinny być przedmiotem zapisów w księgach rachunkowych prowadzonych przez fundusz sekurytyzacyjny. Wyciąg z ksiąg funduszu nie może zawierać innych danych ponad te, które ujawniane są w samych
księgach rachunkowych według przepisów ustawy z 1994 r. o rachunkowości
i przepisów wykonawczych do tej ustawy. Dane ujmowane w księgach rachunkowych funduszu oraz wyciągu z tych ksiąg mogą stanowić dowód
jedynie tego, że określonej kwoty wierzytelność jest wpisana w księgach rachunkowych względem określonego dłużnika na podstawie opisanego w tych księgach zdarzenia, np. cesji wierzytelności. Dokumenty te potwierdzają
więc sam fakt zdarzenia w postaci cesji wierzytelności. Nie stanowią one jednak dowodu na skuteczność dokonanej cesji wierzytelności oraz istnienia
i wysokości nabytej wierzytelności (..)”.

Zaoferowany przez stronę powodową dowód na okoliczność „ istnienia, wysokości oraz wymagalności roszczenia”, w postaci wyciągu ksiąg rachunkowych strony powodowej, stanowi w swej istocie jedynie oświadczenie strony powodowej, że określona wierzytelność jej przysługuje. Nie jest to wystarczające do wykazania istnienia wnioskowanej do udowodnienia okoliczności (istnienia zobowiązania, którego stroną byłaby pozwana).

Podkreślić należy, iż w procesie obowiązuje zasada kontradyktoryjności. Zgodnie z przepisem art. 3 kpc, strony obowiązane są dawać wyjaśnienia
co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek
oraz przedstawiać dowody. Przepis ten nie nakłada zatem na sąd obowiązku dążenia do wykrycia prawdy obiektywnej (materialnej) bez względu na procesową aktywność stron. Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 kpc), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 kpc) spoczywa w myśl art. 6 kc na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne ( por. orzeczenia Sądu Najwyższego
z dnia 15.07.1999 r., I CKN 415/99, LEX nr 83805 i in.).

Powtórzyć więc należy, iż wyciąg z ksiąg rachunkowych strony powodowej stanowi jedynie dowód tego, że określona w nim kwota wierzytelności jest
wpisana w jej księgach rachunkowych. Nie dowodzi zaś istnienia samego zobowiązania. Brak w nin. sprawie dokumentu źródłowego (umowy), z którego wynikałoby, że to pozwana w niniejszej sprawie była stroną umowy zawartej
z bankiem, nakazuje uznać dochodzone pozwem roszczenie za nieudowodnione
w myśl art. 6 kc.

Na marginesie należy zauważyć, że samo powołanie w pozwie numeru umowy bankowej, która miała być zawarta przez pozwaną w żaden sposób
nie identyfikuje tej umowy w zakresie wymagalności roszczenia i jego wysokości. Nie sposób zatem akceptować sytuacji, w której podmioty gospodarcze, o znacznej pozycji rynkowej, zawierają umowy przenoszące przysługujące
im jakoby wierzytelności, posiłkując się wyłącznie składanymi przez siebie oświadczeniami i na tej podstawie oczekują wydania im tytułów egzekucyjnych. Brak dokumentów źródłowych nie pozwala też na ewentualną późniejszą
ocenę, czy dochodzone innym pozwem roszczenie nie jest tożsame
z roszczeniem wykazywanym w danej sprawie. To zaś nie pozwala na akceptację praktyki wydania orzeczeń uwzględniających pozew wyłącznie
w oparciu o twierdzenia samego wierzyciela.

Wobec powyższego brak było podstaw do uwzględnienia żądania strony powodowej. Dlatego też należało orzec jak w sentencji.