sygn. III CZ 22/06 20 kwietnia 2006 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 20 kwietnia 2006, sygn. III CZ 22/06

Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono zażalenie
Typ sprawy sprawa nieprocesowa
Etap zażalenie
Tryb posiedzenie niejawne
Data orzeczenia 20 kwietnia 2006
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący SSN Kazimierz Zawada
Sygn. akt III CZ 22/06
POSTANOWIENIE
Dnia 20 kwietnia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk
SSN Iwona Koper (sprawozdawca)
w sprawie z urzędu
przy uczestnictwie J.T. i E.K.
o orzeczenie zakazu w trybie art.172 prawa upadłościowego,
po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym
w dniu 20 kwietnia 2006 r.,
zażalenia uczestnika J.T.
na postanowienie Sądu Okręgowego w K.
z dnia 29 grudnia 2005 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
2
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w K. na podstawie art. 3986
§
2 odrzucił jako niedopuszczalną skargę kasacyjną uczestnika J.T. od
postanowienia tego Sądu, oddalającego jego apelację od postanowienia Sądu
Rejonowego w K. z dnia 18 stycznia 2005 r., którym orzeczony został w stosunku
do uczestnika zakaz prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek i
pełnienia funkcji reprezentanta lub pełnomocnika przedsiębiorcy, członka rady
nadzorczej i komisji rewizyjnej w spółce z ograniczona odpowiedzialnością lub
spółdzielni, na podstawie art. 172
rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 24
października 1934 r. Prawo upadłościowe (jedn. tekst Dz. U. z 1991 r., Nr 118, poz.
512 ze zm.).
W jego uzasadnieniu wskazał, że do postępowań wszczętych z urzędu przed
dniem 1 października 2003 r. o orzeczenie zakazu z art. 172
Prawa upadłościowego
stosuje się przepisy dotychczasowe (art. 540 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo
upadłościowe i naprawcze, Dz.U. Nr 60, poz. 535), według których zgodnie
z jednolitym stanowiskiem judykatury, od orzeczeń tych nie przysługuje kasacja.
Pogląd ten znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie, w której postępowanie
zakazowe zostało wszczęte w stosunku do skarżącego w dniu 15 września 2003 r.
W zażaleniu od tego postanowienia uczestnik zarzucił, że jest ono wadliwe,
ponieważ oparte zostało na błędnej wykładni art. 172
Prawa upadłościowego.
Z przepisu tego wynika jedynie, że od orzeczenia zakazowego wydanego przez
sąd pierwszej instancji przysługuje apelacja, natomiast nie odnosi się on do kwestii
dopuszczalności kasacji, którą reguluje art. 5191
§ 1 k.p.c. Na tej podstawie
postanowienie oddalające apelację uczestnika podlega zaskarżeniu skargą
kasacyjną. Wnosił o uchylenie postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kwestię dopuszczalności kasacji od orzeczeń wydanych w postępowaniu
upadłościowym pod rządami Prawa upadłościowego rozstrzygał samodzielnie
i wyczerpująco jego art. 17 § 3, wyłączając tym samym w tym zakresie przepisy
3
kodeksu postępowania cywilnego. Przepis ten przewidywał zaskarżenie kasacją
jedynie postanowień sądu drugiej instancji o ogłoszeniu upadłości i oddaleniu
wniosku o ogłoszenie upadłości. Sposób zaskarżenia orzeczeń w sprawach
o których mowa w art. 172
§ 1 Prawa upadłościowego regulował § 5 tego przepisu,
stanowiąc, że przysługuje od nich apelacja, co - jak przyjęło się w judykaturze -
stanowiło wyraźne ograniczenie dopuszczalności dalszego środka odwoławczego
po rozpoznaniu apelacji (m. innymi postanowienie SN z dnia 10 maja 2001 r., II CZ
18/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 10). Art. 172
§ 6 wyłączał wprost stosowanie
przepisów k.p.c. o postępowaniu nieprocesowym w zakresie uregulowanym w jego
§ 2-5.
Błędnie wywodzi więc skarżący dopuszczalność wniesionej skargi kasacyjnej
z art. 5191
§ 1, który nie znajduje tu zastosowania.
W tym stanie rzeczy zasadnie przyjął Sąd Okręgowy, że w sprawie niniejszej
wszczętej na podstawie art. 172
Prawa upadłościowego przed dniem 1 października
2003 r. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna (tak również Sąd Najwyższy
w postanowieniach z dnia 16 listopada 2004 r., III CZ 100/04 i III CZ 101/04
niepubl.).
Z tych przyczyn zażalenie podlegało oddaleniu (art. 39814
w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c.). przed dniem 1 października
2003 r. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna (tak również Sąd Najwyższy
w postanowieniach z dnia 16 listopada 2004 r., III CZ 100/04 i III CZ 101/04
niepubl.).
Z tych przyczyn zażalenie podlegało oddaleniu (art. 39814
w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c.).