sygn. II CZ 32/06 25 maja 2006 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 25 maja 2006, sygn. II CZ 32/06

Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono zażalenie
Typ sprawy sprawa cywilna
Etap skarga kasacyjna
Tryb posiedzenie niejawne
Data orzeczenia 25 maja 2006
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący SSN Józef Frąckowiak
Sygn. akt II CZ 32/06
POSTANOWIENIE
Dnia 25 maja 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Henryk Pietrzkowski
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie z powództwa R. J., Z. D. i R. R. - wspólników spółki jawnej "E." w W.
przeciwko L.B.
o wyłączenie wspólnika,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2006 r.,
zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 27 stycznia 2006 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
2
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną
pozwanej od wyroku tego Sądu z dnia 19 października 2005 r., gdyż nie zawierała
ona wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. W zażaleniu
pozwana twierdzi, że skarga kasacyjna w pełni spełnia wymogi przewidziane w
przepisach k.p.c. wobec czego zaskarżone postanowienie powinno zostać
uchylone.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3989
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania jeżeli:1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, 2) istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, 3) zachodzi nieważność
postępowania lub 4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Natomiast na
podstawie art. 3984
§ 1 pkt 4 k.p.c. na wnoszącego skargę kasacyjną nałożono
obowiązek zawarcia w jej treści wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego
uzasadnienia. Brak w kasacji takiego wniosku powoduje odrzucenie skargi
kasacyjnej przez sąd drugiej instancji (art. 3986
§ 2) lub przez Sąd Najwyższy (art.
3986
§ 3 k.p.c.).
Z przytoczonych przepisów wynika, że wnoszący skargę kasacyjną powinien
wyraźnie sformułować w niej wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania przez Sąd
Najwyższy oraz uzasadnić go, nawiązując do sformułowanych w ustawie wymogów
przyjęcia jej do rozpoznania. Nie wystarcza przy tym powołanie się przez
skarżącego na jakiekolwiek okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają przyjęcie
skargi do rozpoznania. Musi to być logiczny wywód, z którego wynika, że zachodzą
przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy,
wymienione w art. 3989
§ 1 k.p.c. (podobnie SN w postanowieniu z dnia
20 października 2005 r., II CZ 89/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 136).
Wbrew twierdzeniom pozwanej, skarga kasacyjna nie zawiera wniosku
o przyjęcie jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Z uzasadnienia zażalenia
wynika zaś, że pozwana uważa, iż sformułowanie w skardze zarzutów naruszenia
prawa jest równoznaczne z wnioskiem o jej przyjęcie. Poglądu tego nie można
3
jednak zasadnie bronić, zważywszy, że zgodnie z art. 3984
§ 1 k.p.c. skarga
kasacyjna powinna zawierać nie tylko przytoczenie podstawa kasacyjnych lecz
dodatkowo również wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.
Skoro skarga kasacyjna pozwanej nie zawierała wspomnianego wniosku, Sąd
Apelacyjny zasadnie ją odrzucił jako nie spełniającą wymagań przewidzianych
w art. 3984
§ 1 k.p.c.
Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941
§ 3
k.p.c. w związku z art. 39814
k.p.c., zażalenie oddalił.
jcSygn. akt II CZ 32/06
POSTANOWIENIE
Dnia 25 maja 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Henryk Pietrzkowski
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie z powództwa R. J., Z. D. i R. R. - wspólników spółki jawnej "E." w W.
przeciwko L.B.
o wyłączenie wspólnika,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2006 r.,
zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 27 stycznia 2006 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
2
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną
pozwanej od wyroku tego Sądu z dnia 19 października 2005 r., gdyż nie zawierała
ona wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. W zażaleniu
pozwana twierdzi, że skarga kasacyjna w pełni spełnia wymogi przewidziane w
przepisach k.p.c. wobec czego zaskarżone postanowienie powinno zostać
uchylone.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3989
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania jeżeli:1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, 2) istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, 3) zachodzi nieważność
postępowania lub 4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Natomiast na
podstawie art. 3984
§ 1 pkt 4 k.p.c. na wnoszącego skargę kasacyjną nałożono
obowiązek zawarcia w jej treści wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego
uzasadnienia. Brak w kasacji takiego wniosku powoduje odrzucenie skargi
kasacyjnej przez sąd drugiej instancji (art. 3986
§ 2) lub przez Sąd Najwyższy (art.
3986
§ 3 k.p.c.).
Z przytoczonych przepisów wynika, że wnoszący skargę kasacyjną powinien
wyraźnie sformułować w niej wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania przez Sąd
Najwyższy oraz uzasadnić go, nawiązując do sformułowanych w ustawie wymogów
przyjęcia jej do rozpoznania. Nie wystarcza przy tym powołanie się przez
skarżącego na jakiekolwiek okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają przyjęcie
skargi do rozpoznania. Musi to być logiczny wywód, z którego wynika, że zachodzą
przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy,
wymienione w art. 3989
§ 1 k.p.c. (podobnie SN w postanowieniu z dnia
20 października 2005 r., II CZ 89/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 136).
Wbrew twierdzeniom pozwanej, skarga kasacyjna nie zawiera wniosku
o przyjęcie jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Z uzasadnienia zażalenia
wynika zaś, że pozwana uważa, iż sformułowanie w skardze zarzutów naruszenia
prawa jest równoznaczne z wnioskiem o jej przyjęcie. Poglądu tego nie można
3
jednak zasadnie bronić, zważywszy, że zgodnie z art. 3984
§ 1 k.p.c. skarga
kasacyjna powinna zawierać nie tylko przytoczenie podstawa kasacyjnych lecz
dodatkowo również wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.
Skoro skarga kasacyjna pozwanej nie zawierała wspomnianego wniosku, Sąd
Apelacyjny zasadnie ją odrzucił jako nie spełniającą wymagań przewidzianych
w art. 3984
§ 1 k.p.c.
Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941
§ 3
k.p.c. w związku z art. 39814
k.p.c., zażalenie oddalił.
jc