Postanowienie SN z 21 lipca 2006, sygn. III CZ 38/06
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
posiedzenie niejawne
Data orzeczenia
21 lipca 2006
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Józef Frąckowiak
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 21 lipca 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Gerard Bieniek
SSN Jan Górowski
w sprawie z powództwa „P.” sp. z o.o.
przeciwko M.C.
o zapłatę,
po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym
w dniu 21 lipca 2006 r.,
zażalenia pozwanej
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 1 grudnia 2005 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
2
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną
pozwanej M.C. od wyroku tego Sądu z dnia 8 lipca 2005 r., gdyż nie zawierała ona
wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. W zażaleniu
pozwana twierdzi, że skarga kasacyjna w pełni spełnia wymogi przewidziane w
przepisach k.p.c., wobec czego zaskarżone postanowienie powinno zostać
uchylone.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3989
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
do rozpoznania jeżeli: 1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, 2)
istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, 3) zachodzi nieważność
postępowania lub 4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Natomiast na
podstawie art. 3984
§ 1 pkt 4 k.p.c. na wnoszącego skargę kasacyjną nałożono
obowiązek zawarcia w jej treści wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego
uzasadnienia. Brak w kasacji takiego wniosku powoduje odrzucenie skargi
kasacyjnej przez sąd drugiej instancji (art. 3986
§ 2) lub przez Sąd Najwyższy
(art. 3986
§ 3 k.p.c.).
Z przytoczonych przepisów wynika, że wnoszący skargę kasacyjną powinien
wyraźnie sformułować w niej wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania przez Sąd
Najwyższy oraz uzasadnić go, nawiązując do sformułowanych w ustawie wymogów
przyjęcia jej do rozpoznania. Nie wystarcza przy tym powołanie się przez
skarżącego na jakiekolwiek okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają przyjęcie
skargi do rozpoznania. Musi to być logiczny wywód, z którego wynika, że zachodzą
przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy,
wymienione w art. 3989
§ 1 k.p.c. (podobnie SN w postanowieniu z dnia
20 października 2005 r., II CZ 89/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 136).
3
Wbrew twierdzeniom pozwanej, skarga kasacyjna nie zawiera wniosku
o przyjęcie jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Z uzasadnienia zażalenia
wynika zaś, że pozwana uważa, iż sformułowanie w skardze zarzutów naruszenia
prawa jest równoznaczne z wnioskiem o jej przyjęcie. Poglądu tego nie można
jednak zasadnie bronić zważywszy, że zgodnie z art. 3984
§ 1 k.p.c. skarga
kasacyjna powinna zawierać nie tylko przytoczenie podstawa kasacyjnych, lecz
dodatkowo również wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.
Skoro skarga kasacyjna pozwanej nie zawierała wspomnianego wniosku, Sąd
Apelacyjny zasadnie ją odrzucił, jako nie spełniającą wymagań przewidzianych
w art. 3984
§ 1 k.p.c.
Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941
§ 3
k.p.c. w związku z art. 39814
k.p.c., zażalenie oddalił.Sygn. akt III CZ 38/06
POSTANOWIENIE
Dnia 21 lipca 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Gerard Bieniek
SSN Jan Górowski
w sprawie z powództwa „P.” sp. z o.o.
przeciwko M.C.
o zapłatę,
po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym
w dniu 21 lipca 2006 r.,
zażalenia pozwanej
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 1 grudnia 2005 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
2
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną
pozwanej M.C. od wyroku tego Sądu z dnia 8 lipca 2005 r., gdyż nie zawierała ona
wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. W zażaleniu
pozwana twierdzi, że skarga kasacyjna w pełni spełnia wymogi przewidziane w
przepisach k.p.c., wobec czego zaskarżone postanowienie powinno zostać
uchylone.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3989
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
do rozpoznania jeżeli: 1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, 2)
istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, 3) zachodzi nieważność
postępowania lub 4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Natomiast na
podstawie art. 3984
§ 1 pkt 4 k.p.c. na wnoszącego skargę kasacyjną nałożono
obowiązek zawarcia w jej treści wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego
uzasadnienia. Brak w kasacji takiego wniosku powoduje odrzucenie skargi
kasacyjnej przez sąd drugiej instancji (art. 3986
§ 2) lub przez Sąd Najwyższy
(art. 3986
§ 3 k.p.c.).
Z przytoczonych przepisów wynika, że wnoszący skargę kasacyjną powinien
wyraźnie sformułować w niej wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania przez Sąd
Najwyższy oraz uzasadnić go, nawiązując do sformułowanych w ustawie wymogów
przyjęcia jej do rozpoznania. Nie wystarcza przy tym powołanie się przez
skarżącego na jakiekolwiek okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają przyjęcie
skargi do rozpoznania. Musi to być logiczny wywód, z którego wynika, że zachodzą
przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy,
wymienione w art. 3989
§ 1 k.p.c. (podobnie SN w postanowieniu z dnia
20 października 2005 r., II CZ 89/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 136).
3
Wbrew twierdzeniom pozwanej, skarga kasacyjna nie zawiera wniosku
o przyjęcie jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Z uzasadnienia zażalenia
wynika zaś, że pozwana uważa, iż sformułowanie w skardze zarzutów naruszenia
prawa jest równoznaczne z wnioskiem o jej przyjęcie. Poglądu tego nie można
jednak zasadnie bronić zważywszy, że zgodnie z art. 3984
§ 1 k.p.c. skarga
kasacyjna powinna zawierać nie tylko przytoczenie podstawa kasacyjnych, lecz
dodatkowo również wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.
Skoro skarga kasacyjna pozwanej nie zawierała wspomnianego wniosku, Sąd
Apelacyjny zasadnie ją odrzucił, jako nie spełniającą wymagań przewidzianych
w art. 3984
§ 1 k.p.c.
Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941
§ 3
k.p.c. w związku z art. 39814
k.p.c., zażalenie oddalił.