sygn. IV CZ 79/06 20 października 2006 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 20 października 2006, sygn. IV CZ 79/06

Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono zażalenie
Typ sprawy sprawa nieprocesowa
Etap skarga kasacyjna
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
spadek
Data orzeczenia 20 października 2006
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący SSN Mirosława Wysocka
Sygn. akt IV CZ 79/06
POSTANOWIENIE
Dnia 20 października 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)
SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)
SSN Maria Grzelka
w sprawie z wniosku M.P.
przy uczestnictwie J.K., K.K., E.G., J.F., M.P. i A.P.
o stwierdzenie nabycia spadku,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 października 2006 r.,
zażalenia uczestnika postępowania K.K.
na postanowienie Sądu Okręgowego w W.
z dnia 30 czerwca 2006 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
2
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę
kasacyjną uczestnika postępowania K.K. wskazując, że nie zawiera ona należycie
uzasadnionego wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. W
zażaleniu uczestnik postępowania twierdzi, że skarga kasacyjna zawiera taki
wniosek i został on uzasadniony a w związku z tym zaskarżone postanowienie
winno zostać uchylone.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3989
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania jeżeli: 1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, 2) istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, 3) zachodzi nieważność
postępowania lub 4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Natomiast na
podstawie art. 3984
§ 1 pkt 4 k.p.c. na wnoszącego skargę kasacyjną nałożono
obowiązek zawarcia w jej treści wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego
uzasadnienia. Brak w kasacji takiego należycie uzasadnionego wniosku powoduje
odrzucenie skargi kasacyjnej przez sąd drugiej instancji (art. 3986
§ 2) lub przez
Sąd Najwyższy (art. 3986
§ 3 k.p.c.).
Z przytoczonych przepisów wynika, że wnoszący skargę kasacyjną powinien
wyraźnie sformułować w niej wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania przez Sąd
Najwyższy oraz uzasadnić go, nawiązując do sformułowanych w ustawie wymogów
przyjęcia jej do rozpoznania. Nie wystarcza przy tym powołanie się przez
skarżącego na jakiekolwiek okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają przyjęcie
skargi do rozpoznania. Musi to być logiczny wywód, z którego wynika, że zachodzą
przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy,
wymienione w art. 3989
§ 1 k.p.c. (podobnie SN w postanowieniu z dnia
20 października 2005 r., II CZ 89/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 136).
Wbrew twierdzeniom uczestnika postępowania, wniesiona przez jego
pełnomocnika skarga kasacyjna nie zawiera należycie uzasadnionego wniosku
o przyjęcie jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Uczestnik wprawdzie wnosił
3
o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jako oczywiście uzasadnionej, ale
wniosek ten nie został uzasadniony. Przytoczone w zażaleniu fragmenty
uzasadnienia skargi kasacyjnej wskazują jedynie na naruszenie prawa
procesowego. W opisanym stanie faktycznym nie jest wcale jednoznaczne, czy
rzeczywiście nastąpiło naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć
wpływ na wynik sprawy. W tej sytuacji, aby stanowisko Sądu Okręgowego mogło
zostać poddane kontroli kasacyjnej, skarżący powinien uzasadnić przyjęcie skargi
kasacyjnej wskazując, że zachodzi jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989
§ 1 k.p.c. Samo wskazanie naruszenia przepisów postępowania, na które powołuje
się skarżący nie uzasadnia, wbrew jego opinii, twierdzenia, że skarga kasacyjna
jest oczywiście zasadna. W tej sytuacji należy więc uznać, że skarga kasacyjna
uczestnika postępowania nie zawierała należycie uzasadnionego wniosku o jej
przyjęcie do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Sąd Okręgowy zasadnie więc ją
odrzucił jako nie spełniającą wymagań przewidzianych w art. 3984
§ 1 k.p.c.
Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941
§ 3
k.p.c. w związku z art. 39814
k.p.c., zażalenie oddalił.Sygn. akt IV CZ 79/06
POSTANOWIENIE
Dnia 20 października 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)
SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)
SSN Maria Grzelka
w sprawie z wniosku M.P.
przy uczestnictwie J.K., K.K., E.G., J.F., M.P. i A.P.
o stwierdzenie nabycia spadku,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 października 2006 r.,
zażalenia uczestnika postępowania K.K.
na postanowienie Sądu Okręgowego w W.
z dnia 30 czerwca 2006 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
2
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę
kasacyjną uczestnika postępowania K.K. wskazując, że nie zawiera ona należycie
uzasadnionego wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. W
zażaleniu uczestnik postępowania twierdzi, że skarga kasacyjna zawiera taki
wniosek i został on uzasadniony a w związku z tym zaskarżone postanowienie
winno zostać uchylone.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3989
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania jeżeli: 1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, 2) istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, 3) zachodzi nieważność
postępowania lub 4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Natomiast na
podstawie art. 3984
§ 1 pkt 4 k.p.c. na wnoszącego skargę kasacyjną nałożono
obowiązek zawarcia w jej treści wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego
uzasadnienia. Brak w kasacji takiego należycie uzasadnionego wniosku powoduje
odrzucenie skargi kasacyjnej przez sąd drugiej instancji (art. 3986
§ 2) lub przez
Sąd Najwyższy (art. 3986
§ 3 k.p.c.).
Z przytoczonych przepisów wynika, że wnoszący skargę kasacyjną powinien
wyraźnie sformułować w niej wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania przez Sąd
Najwyższy oraz uzasadnić go, nawiązując do sformułowanych w ustawie wymogów
przyjęcia jej do rozpoznania. Nie wystarcza przy tym powołanie się przez
skarżącego na jakiekolwiek okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają przyjęcie
skargi do rozpoznania. Musi to być logiczny wywód, z którego wynika, że zachodzą
przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy,
wymienione w art. 3989
§ 1 k.p.c. (podobnie SN w postanowieniu z dnia
20 października 2005 r., II CZ 89/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 136).
Wbrew twierdzeniom uczestnika postępowania, wniesiona przez jego
pełnomocnika skarga kasacyjna nie zawiera należycie uzasadnionego wniosku
o przyjęcie jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Uczestnik wprawdzie wnosił
3
o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jako oczywiście uzasadnionej, ale
wniosek ten nie został uzasadniony. Przytoczone w zażaleniu fragmenty
uzasadnienia skargi kasacyjnej wskazują jedynie na naruszenie prawa
procesowego. W opisanym stanie faktycznym nie jest wcale jednoznaczne, czy
rzeczywiście nastąpiło naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć
wpływ na wynik sprawy. W tej sytuacji, aby stanowisko Sądu Okręgowego mogło
zostać poddane kontroli kasacyjnej, skarżący powinien uzasadnić przyjęcie skargi
kasacyjnej wskazując, że zachodzi jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989
§ 1 k.p.c. Samo wskazanie naruszenia przepisów postępowania, na które powołuje
się skarżący nie uzasadnia, wbrew jego opinii, twierdzenia, że skarga kasacyjna
jest oczywiście zasadna. W tej sytuacji należy więc uznać, że skarga kasacyjna
uczestnika postępowania nie zawierała należycie uzasadnionego wniosku o jej
przyjęcie do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Sąd Okręgowy zasadnie więc ją
odrzucił jako nie spełniającą wymagań przewidzianych w art. 3984
§ 1 k.p.c.
Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941
§ 3
k.p.c. w związku z art. 39814
k.p.c., zażalenie oddalił.