Postanowienie SN z 11 stycznia 2007, sygn. II CZ 115/06
Data orzeczenia
11 stycznia 2007
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Gerard Bieniek
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 11 stycznia 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Gerard Bieniek (przewodniczący)
SSN Antoni Górski (sprawozdawca)
SSN Barbara Myszka
w sprawie z powództwa Grupy Inwestycyjnej W. spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością w P.
przeciwko E.S. Spółce Akcyjnej w K.
o uchylenie wyroku sądu polubownego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 11 stycznia 2007 r.,
zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 29 sierpnia 2006 r.,
oddala zażalenie.
2
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2006 r.
odrzucił skargę kasacyjną powódki Grupy Inwestycyjnej W. Sp. z o.o. z
powodu nieuiszczenia opłaty od skargi w części nieobjętej wnioskiem o zwolnienie
od kosztów sądowych. W zażaleniu powódka wniosła o uchylenie w całości
zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Powódka zaskarżyła wyrok sądu drugiej instancji skargą kasacyjną, w której
zamieściła również wniosek o zwolnienie jej od kosztów opłaty sądowej od skargi
kasacyjnej w kwocie przewyższającej 10.000 zł. Sąd Apelacyjny wskazał, że skoro
powódka nie uiściła w ustawowym terminie opłaty od skargi kasacyjnej w części nie
objętej wnioskiem o zwolnienie od tej opłaty, to skarga podlega odrzuceniu na
podstawie art. 1302
§ 3 k.p.c.
Wbrew odmiennemu zapatrywaniu skarżącej należy uznać, że wniosek
o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych uchyla jedynie obowiązek
uiszczenia przy wniesieniu pisma tej części opłaty, która jest przedmiotem
zwolnienia od kosztów. Za aktualny należy uznać pogląd wyrażony jeszcze na
gruncie ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach
cywilnych (tekst jedn. Dz.U z 2002 r., Nr 9, poz. 88 ze zm.), zgodnie z którym
wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych przerywa bieg terminu do uiszczenia
opłaty sądowej, jednakże - gdy strona wnosi jedynie o częściowe zwolnienie od
tych kosztów - to przerwanie biegu terminu dotyczy tylko części opłaty objętej
wnioskiem (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 23 czerwca 2005 r., III CZ
52/05, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z 24 sierpnia 2005 r., II CZ
75/05, Biul. SN 2005/10/15, postanowienie Sądu Najwyższego z 6 czerwca 2006 r.,
II CZ 39/06, niepubl). Rozwiązanie to jest zgodne z założeniem, że przepisy
obecnie obowiązującej ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych
w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) służyć mają
przyspieszeniu i usprawnieniu postępowania sądowego, w tym również
3
w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych. Niezależnie od uwzględnienia lub
nieuwzględnienia żądania dotyczącego zwolnienia skarżącej od opłaty sądowej
w kwocie przewyższającej 10.000 zł powódka była zobowiązana do uiszczenia
opłaty od tej części skargi, która nie została objęta stosownym wnioskiem.
Okoliczność, że w analogicznej sytuacji ten sam Sąd Apelacyjny oraz Sąd
Okręgowy zajęły odmienne stanowisko, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia
zażalenia.
Skutki nieuiszczenia opłat od środków odwoławczych wnoszonych
przez profesjonalnych pełnomocników określa art. 1302
§ 3 k.p.c. Zgodnie z tym
przepisem sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty wniesione przez
adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego środki odwoławcze lub
środki zaskarżenia (apelację, zażalenie, skargę kasacyjną, skargę o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sprzeciw od wyroku
zaocznego, zarzuty od nakazu zapłaty, skargę na orzeczenie referendarza
sądowego) podlegające opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od
wskazanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia.
Z powyższych względów zażalenie podlega oddaleniu (art. 39814
i 3941
§ 3
k.p.c.).
jz