Wyrok z 22 października 2015, sygn. VII K 470/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 22 października 2015 roku

Sąd Rejonowy w Siedlcach VII Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący SSR Małgorzata Semeniuk

Protokolant sekr. sądowy Ignacy Symanowicz

w obecności oskarżyciela ---

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 22 października 2015 roku w S.

sprawy M. L. (1)

syna J. i M. z domu R.

urodzonego (...) w m. B.

oskarżonego o to, że:

w dniu 20 maja 2015 r. w miejscowości Z., gm. Ł. znajdując się w stanie nietrzeźwości (1,02 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) kierował skuterem m-ki (...) nr rej. (...)RE w ruchu lądowym,

tj. o czyn z art. 178a § 1 kk

ORZEKA:

I.  oskarżonego M. L. (1) uznaje za winnego dokonania zarzucanego mu czynu, wyczerpującego dyspozycję art. 178 a § 1 kk i za to na podstawie art. 178 a § 1 kk wymierza karę grzywny w wysokości 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na 10 (dziesięć) złotych;

II.  na podstawie art. 42 § 2 kk w zw. z art. 43 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (czterech) roku;

III.  na podstawie art. 49 § 2 kk orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 (pięć tysięcy) złotych;

IV.  zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 150 (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 70 (siedemdziesiąt) złotych tytułem pozostałych kosztów sądowych.

Sygn. akt VII K 470/15

UZASADNIENIE

W oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy Sad Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny :

W dniu 20 maja 2015 roku ok. godz. 20. 20 M. L. (1) wyjechał swoim motorowerem F. z miejscowości D. do miejsca swego zamieszkania tj. do Ł.. Początkowo jechał drogą polną, po czym wjechał na drogę asfaltową prowadzącą z N. do Ł.. W pewnym momencie gdy był w miejscowości Z. stracił panowanie nad pojazdem ,wywrócił się i uderzył głową o jezdnię. Ze względu na to ,że nie miał kasku ochronnego doznał pęknięcia kości czaszki, następnie został przewieziony do szpitala w Ł. ,gdzie przebywał 7 dni na obserwacji.

Tak leżącego na drodze kierowcę zauważyła świadek M. M. (2), która natychmiast wezwała policje i pogotowie.

M. L. (1) został zbadany na zawartość alkoholu -wynik 1,02 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Zanim wsiadł aby kierować pojazdem, wypił trzy piwa półlitrowe.

M. L. (1) nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi ,zaś motorower którym się poruszał nie miał aktualnych badań technicznych.

Powyższe ustalenia faktyczne poczyniono w oparciu o : wyjaśnienia M. L. (1) /k 12-13/, zeznania świadka M. M. (2) /k 5/, protokół badania na stan trzeźwości /k 3/,świadectwo wzorcowania /k 18/, informacja ze Starostwa Powiatowego w Ł. /k 20/.

M. L. (2) jest kawalerem, ma 25 lat utrzymuje się z prac dorywczych .był karny wyrokiem Sadu Okręgowego w Siedlcach sygn. akt II K 114/08 za czyn z art. 156 § 3 kk oraz z art. 280 § 1 kk na karę łączna 8 lat pozbawienia wolności. W lipcu 2014 roku otrzymał warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbycia tej kary.

M. L. (1) w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do postawionego mu zarzutu z art. 178a § 1 kk. Wyjaśnił ,że w późnych godzinach wieczornych będąc po spożyciu alkoholu w postaci trzech piw wyjechał na drogę publiczna .W pewnym momencie w skuterze pękła mu opona tylna i przewrócił się na jezdni.

W postępowaniu przygotowawczym M. L. (1) wyraził chęć dobrowolnego poddania się karze i wnosił o wymierzenie mu kary grzywny w rozmiarze 150 stawek dziennych po 10 złotych, zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na 4 lata , 5 tysięcy świadczenia na Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej oraz pokrycie opłaty i kosztów postępowania.

Sąd zważył co następuje :

Sąd uznał ,że stan faktyczny w sprawie ,w tym wina oskarżonego przyznającego się do popełniania zarzucanego mu czynu w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego /w postaci protokołu badania alkomatem i zeznań świadka M. M. (2) /nie budzi wątpliwości, zaś prokurator w oparciu o art. 335 § 1 kpk złożył wniosek o wymierzenie uzgodnionej z oskarżonym kary. Sąd uznając ten wniosek oskarżyciela za spełniający kryteria i zasadny - wymierzył żądaną karę samoistnej grzywny oraz środki karne w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych oraz świadczenie pieniężnego w kwocie 5 tysięcy złotych.

Sad uznał ,że tak ukształtowana kara i środki karne spełnią wszystkie wymogi kary i stanowią trafną reakcje karną na popełnione przez M. L. (1) przestępstwo .Tak wymierzona kara i środki karne są adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości tegoż przestępstwa, odzwierciedlającą stopień winy oskarżonego oraz spełniającą należyte wymogi w zakresie prewencji generalnej i indywidualnej czyli oddziaływania na niego samego i jego otoczenie.

Sąd orzekając środek karny / powielając przy tym błąd prokuratora / „zbyt dosłownie” uwzględnił wniosek prokuratora odnośnie wskazania podstawy prawnej orzeczenia środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej ,wskazując jako podstawę orzeczenia tego środka błędnie przepis uchylonego z dniem 1 lipca 2015 roku art. 49 § 2 kk zamiast wprowadzonego w życie z tą datą przepisu art. 43a § 2 KK

Omyłka ta w odczuciu Sądu nie ma znaczenia dla treści orzeczenia ani w żaden sposób nie utrudniłaby w wypadku braku sprostowania wykonania tegoż wyroku ,albowiem zmiana stanu prawnego w zasadzie sprowadziła się do przeniesienia treści art. 49 § 2 kk do nowo utworzonego art .43 a§ 2 kk, co ma związek z tym ,że ustawodawca z dniem 1 lipca 2015 roku dokonał podziału dawniejszych środków karnych na środki karne z rozdziału V do których należy zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz oświadczenie pieniężne oraz na uregulowane w dziale Va kk tj. przepadki oraz środki kompensacyjne. Jak wyżej jednak wspomniano- omyłka ta nie ma znaczenia dla oceny materiału dowodowego dokonanego przez Sąd i strony procesu jak też dla wykonania orzeczenia.

Mając powyższe na względzie uwzględniając wniosek prokuratora w trybie art. 335 § 1 kk Sąd orzekł jak w wyroku.