Wyrok z 4 listopada 2015, sygn. I C 2130/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 4 listopada 2015 roku

Sąd Rejonowy w Świdnicy I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący SSR Maria Kruźlak

Protokolant Maja Foremny

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2015 roku w Ś.

sprawy z powództwa Powiatu (...)

przeciwko I. K. (1), G. K., H. K. wspólnikom (...).G.I. (...) Spółka Jawna w P.

o zapłatę

I. zasądza solidarnie od pozwanych I. K. (1), G. K., H. K. wspólników (...).G.I. (...) Spółka Jawna w P. na rzecz strony powodowej Powiatu (...) kwotę 4.672,15 złotych (słownie: cztery tysiące sześćset siedemdziesiąt dwa złote piętnaście groszy) z ustawowymi odsetkami od dnia 21 listopada 2014 roku do dnia zapłaty,

II. zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz strony powodowej kwotę 700 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt I C 2130/15

UZASADNIENIE

Powód Powiat (...) w pozwie skierowanym przeciwko H. K. ROKOM H.G.I. K. sp.j. w P., G. K. (...). K. sp.j. w P., I. K. (1) (...) K. sp.j. w P. domagał się zasądzenia solidarnie kwoty 4.672,15 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu żądania podał, że pozwany umową z dnia 11 czerwca 2010 roku zobowiązał się do wykonania przedmiotu umowy – P. budynku pracowni spawalniczej i kuźni w terminie do dnia 30 grudnia 2011 roku. W dniu 14 marca 2014 roku dokonano przeglądu gwarancyjnego robót i stwierdzono usterki, a termin ich usunięcia ustalono na dzień 14 kwietnia 2014 roku dla posadzki oraz 15 maja 2014 roku dla elewacji i płytek na cokole. Powód na prośbę pozwanego przedłużył termin usunięcia usterek do dnia 20 czerwca 2014 roku. Pozwany zgłosił usunięcie usterek w dniu 27 czerwca 2014 roku faksem skierowanym do inwestora zastępczego, w sposób nieodpowiadający treści umowy. Pomimo tego powód uznał tę formę zawiadomienia, wezwał jednak pozwanego do zapłaty kar umownych w wysokości 0,2% wynagrodzenia netto w myśl § 7 umowy.

Precyzując określenie strony pozwanej, powód podał, że pozwanymi są wspólnicy spółki, to jest H. K., G. K., I. K. (1).

Pozwani w sprzeciwie od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym zarzucili brak legitymacji procesowej biernej po stronie pozwanej, nieudowodnienie roszczenia objętego żądaniem pozwu tak co do zasady jak i wysokości, brak podstaw prawnych i faktycznych powództwa. W uzasadnieniu podali, że nie łączył ich z powodem stosunek zobowiązaniowy. Powód zawarł umowę ze spółką jawną, która ma zdolność sądową. Spółka powinna wiec być stroną pozwaną.

Ponadto wywodzili, że zgodnie z umową, kary umowne były zastrzeżone na wypadek nieusunięcia w terminie wad w przedmiocie umowy, nie zaś usterek. Jeśli zaś uznać, że pojęcia te są tożsame, to brak podstaw do przyjęcia, że wady nie zostały usunięte w terminie, bowiem z treści wiadomości mailowej z dnia 25 czerwca 2014 roku wynika, że wady usunięto do dnia 20 czerwca 2014 roku. Ponadto wbrew treści umowy powód nie sporządził protokołu odbioru usunięcia wad.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 11 czerwca 2010 roku powód Powiat (...) zawarł z firmą (...).G.I. K. Sp. j. w P. umowę nr (...), której przedmiotem była przebudowa budynku pracowni spawalniczej i kuźni Etap II, w ramach zadania pn.: „Baza lokalowa wyposażenie techniczne i dydaktyczne Centrum (...) w Ś. przy ul. (...)”. Termin wykonania robót określono w § 1 pkt 3 na 30 grudnia 2011 roku. Zgodnie z § 1 pkt 3 ppkt 3 przez termin wykonania przedmiotu umowy uważa się dzień pisemnego potwierdzenia gotowości do odbioru, o którym mowa w § 15 ust. 4 umowy. Przedstawicielem zamawiającego do kontaktów w sprawie realizacji umowy, zgodnie z § 3, był J. D.. Kwota wynagrodzenia netto została określona na 467.213,11 zł (§ 7 umowy). Ustalenia dotyczące odbioru końcowego przedmiotu umowy zawarto w §§ 15 i 16. W § 16 pkt 5 ustalono, że jeżeli w toku odbioru zostanie stwierdzone, że przedmiot odbioru nie osiągnął gotowości do odbioru z powodu niezakończenia robót lub nieprzeprowadzenia wszystkich prób i badań, zamawiający może odmówić odbioru. Stwierdzone przy odbiorze braki umieszcza się w protokole odmowy odbioru z podaniem terminu ich wykonania. Jeżeli wady nadają się do usunięcia, zamawiający może odmówić odbioru do czasu usunięcia wad lub odebrać dzieło i zażądać usunięcia wad, wyznaczając odpowiedni termin. Zgodnie z § 16 pkt 7 wykonawca zobowiązany jest do zawiadomienia zamawiającego o usunięciu wad oraz do żądania wyznaczenia terminu na odbiór zakwestionowanych uprzednio robót jako wadliwych. Fakt usunięcia wad zostanie stwierdzony w protokole odbioru usunięcia wad. Natomiast warunki gwarancji i rękojmi określono w § 18 umowy. Wykonawca udzielił gwarancji na okres 36 miesięcy, zobowiązując się do usunięcia stwierdzonych w tym okresie wad na własny koszt. Ujawnione wady miały być usunięte przez wykonawcę w terminie 14 dni od daty zgłoszenia, chyba że z powodów technologicznych wymagany był okres dłuższy, jednak termin ten miał być ustalony z zamawiającym. Usunięcie wad wykonawca miał zgłosić do odbioru w trybie opisanym a § 16 ust. 7. W § 21 umowy ustalono kary umowne i tak w pkt 2 ppkt 2 ustalono kary umowne za opóźnienie w usunięciu wad w przedmiocie umowy, które zostały stwierdzone przy odbiorze lub w okresie gwarancji jakości i rękojmi. Ich wysokość uzgodniono na 0,2% wynagrodzenia netto określonego w § 7 za każdy dzień opóźnienia, licząc od ustalonego terminu usunięcia wad.

Dowód: umowa – k. 6 – 18

W dniu 14 marca 2014 roku komisja składająca się z przedstawiciela wykonawcy, zamawiającego oraz inspektora nadzoru sporządziła protokół przeglądu gwarancyjnego, stwierdzając usterki, to jest brak właściwego odprowadzenia spalin, odspojone płytki na cokole elewacji, uszkodzona, spękana posadzka w kuźni, nierówna kolorystyka elewacji, miejscowe odparzenia. Ustalono terminy usunięcia usterek – posadzka i wentylacja na 14 kwietnia 2014 roku, elewacja i płytki na cokole – 15 maja 2014 roku.

Dowód: protokół - k. 19

Powód wyraził zgodę na usunięcie usterek stwierdzonych w trakcie przeglądu gwarancyjnego do dnia 20 czerwca 2014 roku. Swoje oświadczenie w formie pisemnej skierował do Firmy (...) H.G.I. K. sp.j. (...) w P..

Dowód: pismo z dnia 19 maja 2014 roku – k. 20

Karata pracy przedstawiona przez stronę pozwaną, bez oznaczenia daty, zawiera w rubryce: „opis robót z wyszczególnieniem obmiaru i lokalizacji” informację: (...) Ś., a ponadto opisane są tam następujące roboty: przyklejanie odspojonych płytek na elewacji, malowanie elewacji. Karta obejmuje także prace wykonane w P.. Wykaz przepracowanych godzin zawiera zestawienie ilości przepracowanych godzin trzech osób w dniach od 16 do 18 czerwca 2014 roku.

Dowód: Karta pracy – k. 63, wykaz – k. 64

W dniu 25 czerwca 2014 roku E. D. przesłał D. S. wiadomość w formie e-maila, w której zgłosił usuniecie usterek zawartych w protokole przeglądu gwarancyjnego z dnia 14 marca 2014 roku. W wiadomości opisał zakres wykonanych prac, powołał też w tytule wiadomości „Zgłoszenie usunięcia usterek”. E-mail przesłany był do wiadomości H. K..

Dowód: wydruk e-maila – k. 21

Powód przesłał wykonawcy notę obciążeniową w dniu 30 czerwca 2014 roku. Wskazał sumę obciążenia 4.672,15 zł a tytuł – opóźnienie usunięcia wad. Firma (...) odesłała notę, podając, że wady usunięte zostały w terminie, jednakże z przyczyn podanych w piśmie z dnia 26 czerwca 2014 roku fakt ich usunięcia nie został zgłoszony niezwłocznie.

Dowód: nota obciążeniowa – k. 65, pismo – k. 66

Pismem z dnia 10 października 2014 roku powód wezwał Firmę (...) do zapłaty kwoty 4.672,15 zł jako należność z tytułu kar umownych związanych z opóźnieniem w oddaniu przedmiotu umowy.

Dowód: pismo z dowodem doręczenia – k. 22

Zgodnie z treścią (...) Spółka jawna pozwanych prowadzona jest pod firmą (...).G.I. (...) Spółka jawna z siedzib a w P..

Dowód: odpis KRS – k. 57 – 60

Sąd zważył:

Strony łączyła umowa o roboty budowlane w rozumieniu art. 647 k.c. w zw. z art. 658 k.c. Bezspornym między stronami był fakt wykonania umowy z dnia 11 czerwca 2010 roku oraz fakt ujawnienia się wad w okresie gwarancji. Wady te zostały stwierdzone protokołem z dnia 14 marca 2014 roku. W protokole określono je jako usterki, ale biorąc pod uwagę ich charakter, nie sposób uznać, by były to inne wady, niż te, o których mówi umowa zwarta miedzy stronami. Opis ujawnionych wad, ich zakres oraz czas, w jakim miały być usunięte przemawia za przyjęciem, że były to wady przedmiotu umowy, a nadanie im w protokole innej nazwy nie może wpłynąć na ich ocenę. Dotyczyły one odprowadzania spalin, odklejających się płytek oraz stanu elewacji, a więc istotnych elementów przedmiotu umowy. W celu ich stwierdzenia i usunięcia zastosowano procedury określone umową, a więc dokonanie okresowego przeglądu przedmiotu umowy, sporządzenie protokołu i wyznaczenie czasu do usunięcia wad. Pismo pozwanych przesłane powodowi w odpowiedzi na notę obciążeniową nie pozostawia wątpliwości co do tego, że wykonawca również traktował wymienione w protokole usterki jako wady.

Powód wskazuje jako podstawę swojego żądania kary umowne zastrzeżone w § 21 umowy. Pojęcie kary umownej zawarte jest w art. 483 § 1 k.c. Zgodnie z nim można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy. W świetle art. 484 § 1 k.c. w razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania kara umowna należy się wierzycielowi w zastrzeżonej na ten wypadek wysokości bez względu na wysokość poniesionej szkody. Żądanie odszkodowania przenoszącego wysokość zastrzeżonej kary nie jest dopuszczalne, chyba że strony inaczej postanowiły.

Powód wykazał dowodami niebudzącymi wątpliwości, których prawdziwości pozwani nie kwestionowali, że zobowiązanie w zakresie usunięcia wad nie zostało wykonane należycie, gdyż dłużnik opóźnił się z jego wykonaniem.

Umowa w § 21 pkt 2 ppkt 2 określa wysokość kary na 0,2% wynagrodzenia netto za każdy dzień opóźnienia w usunięciu wad w przedmiocie umowy. Opóźnienie wynosiło 5 dni, od 21 do 25 czerwca włącznie, wobec tego powód może domagać się 1 % wartości robót netto.

Pozwani zarzucają, że nie doszło do opóźnienia w usunięciu wad, a jedynie ze zwłoką zawiadomiono powoda o ich usunięciu. Okoliczności tej jednak nie udowodnili, bowiem ani karta pracy bez oznaczenia daty, ani wykaz przepracowanych godzin w dniach 16 – 18 czerwca 2014 roku w żaden sposób nie potwierdzają faktu zakończenia prac związanych z usunięciem wad. Niezależnie jednak od tego, postanowienia umowy w tym zakresie nie pozostawiają wątpliwości, że dla prawidłowego jej wykonania konieczne było zawiadomienie powoda o usunięciu wad (§ 16 pkt 7 w zw. z § 18 pkt 8 umowy). Powód został o zakończeniu prac zawiadomiony w dniu 25 czerwca 2014 roku.

Bez znaczenia pozostaje tu fakt sporządzenia lub nie protokołu odbioru tych robót. Istotna bowiem była kwestia skutecznego zawiadomienia powoda przez pozwanych o wykonaniu zobowiązania. Pozwani nie twierdzą bowiem, że wiedza o zakończeniu prac dotarła do powoda wcześniej bez ich udziału.

Pozwani zarzucali przede wszystkim brak legitymacji po ich stronie. Zarzut ten również nie może być uznany za skuteczny. Pozwani są wspólnikami spółki jawnej. Zgodnie z art. 22 § 1 kodeksu spółek handlowych (Dz.U.2013.1030 j.t.) spółką jawną jest spółka osobowa, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a nie jest inną spółką handlową. W myśl art. 22 § 2 k.s.h. każdy wspólnik odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem solidarnie z pozostałymi wspólnikami oraz ze spółką, z uwzględnieniem art. 31. Stosownie natomiast do przepisu art. 31 § 1 k.s.h. wierzyciel spółki może prowadzić egzekucję z majątku wspólnika w przypadku, gdy egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna. Przepis ten reguluje więc subsydiarną odpowiedzialność wspólnika. Jednocześnie jednak w myśl art. 31 § 2 k.s.h. przepis § 1 nie stanowi przeszkody do wniesienia powództwa przeciwko wspólnikowi, zanim egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna.

Tym samym pozwani jako (...).G.I. K. z siedzibą w P. mogą być pozwani w niniejszym procesie niezależnie od legitymacji biernej spółki a ich odpowiedzialność jest solidarna.

Powód nie był obowiązany do wytoczenia najpierw powództwa przeciwko spółce i mógł stosownie do powołanego wyżej art. 31 § 2 k.s.h pozwać solidarnie pozwanych jako wspólników spółki jawnej.

Powód przedstawił dowody w postaci dokumentów i tym samych wykazał zasadność i wysokość dochodzonego roszczenia. Pozwani, mimo zgłoszonych zarzutów, nie przedstawili dowodów ani okoliczności podważających stanowisko powoda. Nie może być bowiem uznane za przekonujące oświadczenie zawarte w wiadomości mailowej, że wady usunięto do 20 czerwca 2014 roku, skoro wiadomość wysłano 25 czerwca 2014 roku, a twierdzenie to nie zostało poparte jakimkolwiek wyjaśnieniem. Karta pracy nie zawiera daty, poza tym obejmuje tylko część prac określonych protokołem. Wykaz przepracowanych godzin nie zawiera żadnych danych umożliwiających powiązanie go z datą usunięcia wad.

Tym samym na podstawie powołanych przepisów należało powództwo uwzględnić w całości.

O odsetkach orzeczono na podstawie art. 481 k.c., biorąc pod uwagę fakt, że pozwani zostali skutecznie wezwani do zapłaty.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. stosownie do wyniku procesu, w którym pozwani ulegli w całości.