Wyrok z 6 listopada 2015, sygn. I C 761/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 listopada 2015 r.

Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	SSR Aneta Szałkiewicz – Łosiak
Protokolant:	staż. Aleksandra Słomczewska

po rozpoznaniu w dniu 21 października 2015 r. w Gdańsku

sprawy z powództwa (...) (...)

przeciwko B. C.

o roszczenie z umowy sprzedaży

1.  zasądza od pozwanej B. C. na rzecz powoda (...) (...) kwotę 11.339,17 zł (jedenaście tysięcy trzysta trzydzieści dziewięć złotych i siedemnaście groszy) wraz z odsetkami ustawowymi od 30 grudnia 2014r. do dnia zapłaty,

2.  oddala powództwo w pozostałym zakresie,

3.  zasądza od pozwanej B. C. na rzecz powoda (...) (...) kwotę 2.543 zł (dwa tysiące pięćset czterdzieści trzy złotych) tytułem kosztów procesu.

Sygn. akt I C 761/15

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 30 grudnia 2014 r. (data wniesienia do sądu) powód (...) (...) w W. , wniósł o orzeczenie nakazem zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, by pozwana B. C. zapłaciła na jego rzecz kwotę 11.393,09 zł, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 30 grudnia 2014 r. do dnia zapłaty wraz z kosztami sądowymi, w tym kosztami zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu powództwa powód podał, że przedmiotowa wierzytelność powstała w wyniku zawarcia przez pozwaną z (...) Spółką akcyjną w W. umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Świadczeniodawca z tytułu wykonanych usług wystawiał na rzecz pozwanej faktury VAT. Pomimo upływu wyznaczonego terminu płatności, pozwana nie dokonała zapłaty należnych kwot należnych (...) Spółce Akcyjnej w W., wobec czego niespłacona wierzytelność stała się wymagalna wraz z kwotą odsetek za opóźnienie. Przedmiotowa wierzytelność została sprzedana przez (...) Spółkę akcyjną w W. na rzecz powoda na podstawie umowy z dnia 16 maja 2013 r.

(...) nakazem zapłaty wydanym w elektronicznym postępowaniu upominawczym w dniu 13 stycznia 2015 r. sygn. akt (...)orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.

Od powyższego nakazu zapłaty pozwana wniosła skutecznie sprzeciw, wnosząc o oddalenie powództwa, podnosząc zarzut nieistnienia zobowiązania względem powoda w okresie od 06 czerwca 2012 r. do dnia wszczęcia postępowania i wydania nakazu zapłaty w dniu 13 stycznia 2015 r. Wskazała, iż pismem z dnia 05 maja 2012 r. rozwiązała umowę o oświadczenie usług telekomunikacyjnych. Następnie w związku z twierdzeniami pierwotnego wierzyciela co do istnienia rzekomej zaległości pismem z dnia 03 stycznia 2013 r. złożyła kolejne pismo o rozwiązaniu umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z zachowaniem 30 – dniowego okresu wypowiedzenia.

(...) postanowieniem z dnia 17 marca 2015 r. sygn. akt (...) przekazał sprawę do rozpoznania (...) na podstawie art. 505 ^{( 36 )}§ 1 kpc.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

(...) Spółka Akcyjna w W. (...) zawarła z B. C., prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą (...) B. C. umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych:

- w dniu 07 maja 2010 r. nr (...) na czas nieokreślony

- w dniu 07 maja 2010 r. nr (...) na czas nieokreślony

- w dniu 13 maja 2010 r. nr (...) na czas określony - 24 miesięcy

- na czas oznaczony od 01 października 2011r. do 30 września 2012 r. - tzw. aneks oświadczenie usługi neostrada nr TEL (...)/ (...) do umowy nr (...)

dowód: umowa nr (...) z dnia 07 maja 2010 r. -k.88-91, umowa nr (...) z dnia 07 maja 2010 r. wraz z załącznikiem k.92-96, regulamin świadczenia usług telekomunikacyjnych w tym usługi powszechnej przez (...) SA –k. 97-105, umowa nr (...) z dnia 13 maja 2010 r. -k.106-112, regulamin usługi dostęp do Internetu (...)k. 113-119, aneks oświadczenie usługi neostrada nr TEL (...)/ (...) do umowy nr (...) -k. 120-122, regulamin świadczenia usługi neostrada –k.123-127, cennik usługi neostrada –k.128-130.

Zgodnie § 20 regulaminu świadczenia usług telekomunikacyjnych, w tym usługi powszechnej przez (...) SA umowa mogła być rozwiązana przez abonenta w każdym czasie, z zachowaniem 30 – dniowego okresu wypowiedzenia i ze skutkiem na koniec okresu rozliczeniowego przez pisemne oświadczenie doręczone TP na adres korespondencyjny wskazany w fakturze VAT lub do Punktu (...) Klientów. W okresie wypowiedzenia TP pobierała należne opłaty zgodne z obowiązującymi cennikami TP. Okres rozliczeniowy wynosił miesiąc. Umowa zawarta na czas określony, w razie braku oświadczenia o jej rozwiązaniu, przedłużała się na dalszy okres jednego roku, z zastrzeżeniem możliwości dalszego jej przedłużenia.

dowód: regulamin świadczenia usług telekomunikacyjnych w tym usługi powszechnej przez (...) SA –k. 97-105

(...) SA w W. po wykonaniu usług obciążyła B. C.:

- w związku z powstaniem zaległości w płatnościach notą odsetkową z dnia 07.05.2012r. nr (...) na kwotę 69,02 zł z tytułu należności za (...), (...), (...)

- fakturą VAT z dnia 07.05.2012 r. nr (...) na kwotę 2.655,97 zł za miesiąc maj 2012 r. z terminem płatności 21.05.2012 r.

- fakturą VAT z dnia 07.06.2012 r. nr (...) na kwotę 1.550,75 zł za miesiąc czerwiec 2012 r. z terminem płatności 21.06.2012 r.

- fakturą VAT z dnia 07.07.2012 r. nr (...) na kwotę 1.614,82 zł za miesiąc lipiec 2012 r. z terminem płatności 23.07.2012 r.

- fakturą VAT z dnia 07.08.2012 r. nr (...) na kwotę 1.409,74 zł za miesiąc sierpień 2012 r. z terminem płatności 21.08.2012 r.

- fakturą VAT z dnia 07.09.2012 r. nr (...) na kwotę 1.235,02 zł za miesiąc wrzesień 2012 r. z terminem płatności 21.09.2012 r.

- fakturą VAT z dnia 07.10.2012 r. nr (...) na kwotę 677,23zł za miesiąc październik 2012 r. z terminem płatności 22.10.2012 r.

- fakturą VAT z dnia 07.11.2012 r. nr (...) na kwotę 411 zł za miesiąc listopad 2012 r. z terminem płatności 21.11.2012 r.

- fakturą VAT z dnia 07.12.2012 r. nr (...) na kwotę 409,53zł za miesiąc grudzień 2012 r. z terminem płatności 21.12.2012 r.

- fakturą VAT z dnia 07.01.2013 r. nr (...) na kwotę 409,53zł za miesiąc styczeń 2013 r. z terminem płatności 21.01.2013 r.

- fakturą VAT z dnia 07.02.2013 r. nr (...) na kwotę 409,53zł za miesiąc luty 2013 r. z terminem płatności 21.02.2013 r.

- fakturą VAT z dnia 07.03.2013 r. nr (...) na kwotę 671,58zł za miesiąc marzec 2013 r. z terminem płatności 21.03.2013 r.

dowód: nota odsetkowa- duplikat –k.76, (...)–k. 77-86

Pismem z dnia 03 stycznia 2013 r. B. C. wypowiedziała umowy świadczenie usług telekomunikacyjnych z zachowaniem 30 –dniowego okresu wypowiedzenia.

dowód: pismo z dnia 03 stycznia 2013 r. wraz z potwierdzeniem nadania-k.25-26

W dniu 16 maja 2013 r. (...) Spółka Akcyjna w W. zawarła z (...) (...) w W. umowę cesji wierzytelności, w tym w stosunku do B. C..

dowód: umowa ramowa cyklicznego przelewu wierzytelności z dnia 22.03.2013 r. –k. 51-53, porozumienie (...)z dnia 16.05.2013 r. –k.51, pełen odpis (...) (...) w W. –k. 54-57, pełen odpis (...) Spółki akcyjnej w W.-k.58-64, pełen odpis (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. –k.65-68, pełnomocnictwa -k. 69-71,74, załącznik do protokołu odbioru danych z dnia 22.05.2013 r. do porozumienia (...)z dnia 16.05.2013 r. do (...)przelewu wierzytelności-k.72-73.

Pismem z dnia 21 czerwca 2013 r. wniosła o rozłożenie zadłużenia w kwocie 9.948,95 zł na raty po 300 zł miesięcznie w przypadku powstania zaległości przed rozwiązaniem umowy.

dowód: pismo z dnia 21 czerwca 2013 r.-75

Odsetki skapitalizowane na dzień 29 grudnia 2014 r. wyniosły 2.353,49zł.

dowód : nota odsetkowa - duplikat –k.76, (...) -duplikat –k. 77-86.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo było zasadne i w zakresie określonym w wyroku zasługiwało na uwzględnienie.

Sąd dokonując ustaleń faktycznych w nin. sprawie oparł się na załączonych do akt dokumentach, których prawdziwości i autentyczności żadna ze stron nie kwestionowała. Sąd też nie znalazł podstaw do podważania ich wiarygodności. Sąd oparł się w szczególności na treści umów zawartych z pozwaną przez pierwotnego wierzyciela, w tym na treści umowy sprzedaży wierzytelności oraz na fakturach VAT oraz nocie odsetkowej przedłożonej przez stronę powodową.

Zgodnie z ogólnymi przepisami o zobowiązaniach umownych, na podstawie art. 353 § 1 oraz 354 § 1 k.c. wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Art. 354.§ 1. Dłużnik powinien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno-gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego.

Powód dochodził od pozwanej zapłaty wynagrodzenia z tytułu świadczonych na jej rzecz usług telekomunikacyjnych, do dostarczenia których zobowiązał się poprzednik prawny powoda na podstawie zawartej z pozwaną umowy, a za dostarczenie których pozwana nie zapłaciła. Pozwana nie kwestionowała tego, że zawarła z Telekomunikacją umowy, których realizacja po stronie pozwanej, jest przedmiotem nin. postępowania. Twierdziła jedynie, że umowy te zostały rozwiązane mocą oświadczenia z dnia 6 maja 2012r. i wszelkie obciążenia za usługi dostarczone po tej dacie są bezpodstawne, bowiem stron nie łączyła już umowa.

W związku z tym, że pozwana nie kwestionowała faktu zawarcia umów, nie negowała również wysokości kwot, na które opiewały załączone do akt faktury, decydującym dla rozstrzygnięcia była więc ocena skuteczności oświadczenia złożonego w dniu 6.05.2012r. w kontekście wywołania skutku w postaci rozwiązania umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych. W ocenie Sądu, pozwana nie przedłożyła jednak żadnego dowodu, który mógłby stanowić podstawę ustalenia w powyższym zakresie. Przy czym podkreślenia wymaga to, że to pozwana zobowiązana była do wykazania faktu skutecznego rozwiązania umowy. Ciężar dowodu w tym zakresie spoczywa na dłużniku. Zgodnie bowiem z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Zgodnie z treścią przepisów art. 232 k.p.c. i art. 6 k.p.c. in fine to strony mają obowiązek wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Reguły dowodzenia, a więc rozkład ciężaru dowodu, określa przepis art. 6 k.c. Wynika z niego przedmiot i osoba, na której spoczywa ciężar udowodnienia faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 227 k.p.c.). Artykuł ten jednoznacznie stanowi, że ciężar udowodnienia faktów spoczywa na stronie, która wywodzi z tych faktów skutki prawne (...)Tymczasem pozwana do akt sprawy, na dowód rozwiązania umów mocą oświadczenia z maja 2012r., złożyła jedynie pismo podpisane przez T. C., w którym ten ostatni oświadczył, że rozwiązuje całkowicie umowę na świadczenie usług telekomunikacyjnych i wnosi o ich kategoryczne odłączenie, nie wykazując, by w dacie 06.05.2012 r. osoba ta była uprawniona do reprezentowania pozwanej, do składania oświadczeń w jej imieniu.

Z tych względów nie sposób było przyjąć, że oświadczenie z dnia 06.05.2012 r. mogło wywołać skutek w postaci rozwiązania umów łączących powódkę z pierwotnym wierzycielem. Takie oświadczenie o wypowiedzeniu umowy pozwana złożyła dopiero pismem z dnia 03.01.2013 r., co zresztą w dalszej korespondencji ze strona pozwaną potwierdziła, przyznając, że w tym właśnie oświadczeniu skutecznie doprowadziła do wypowiedzenia umów zawartych z (...) Spółką Akcyjną w W. (pismo z dnia 21 czerwca 2013 r.- k.75). W przywołanym piśmie pozwana potwierdza, że rezygnacja z usług nastąpiła dopiero w dniu 4.01.2013r., przyznając także wolę spłaty zadłużenia, które powstało przed rozwiązaniem umowy.

W związku z tym, iż ww. oświadczenie o rezygnacji z usług (...), dotarło do pierwotnego wierzyciela dopiero w styczniu 2013 r., skutek w postaci rozwiązania umowy nastąpił dopiero z końcem lutego 2013 r. Zgodnie bowiem z § 20 regulaminu świadczenia usług rozwiązanie umowy następuje z zachowaniem 30 -dniowego okresu wypowiedzenia, ze skutkiem na koniec okresu rozliczeniowego. Okresem rozliczeniowym zgodnie z zawartymi umowami był miesiąc kalendarzowy. Zatem pozwana zobowiązana była do zapłaty za usługi dostarczone do końca lutego 2013r.

W związku z tym, że pozwana nie wykonała ciążącego na niej obowiązku i nie uiściła wynagrodzenia należnego powodowi, istniała po stronie (...) wierzytelność obciążając powódkę, która mogła być przedmiotem przelewu na rzecz powoda.

Zdaniem Sądu strona powodowa wykazała również w przeważającej części żądanie co do wysokość, w tym również w zakresie żądania odsetek od dłużnych kwot do dnia 29 grudnia 2014 r. tj. do dnia poprzedzającego złożenie pozwu. Odsetki skapitalizowane można doliczyć do wartości przedmiotu sporu (...)Skapitalizowane odsetki zostały doliczone do pozwu, za okres od dnia wymagalności, który został wskazany jako następny dzień, po dniu określonym w fakturze jako dzień zapłaty i zostały naliczone do dnia poprzedzającego złożenie pozwu. Weryfikacja tych wartości potwierdziła zasadność żądania powoda w tym zakresie.

Zresztą pozwana przeciwko przedłożonym przez powoda dokumentom w postaci faktur nie podniosła żadnych zarzutów, nie kwestionowała ich prawdziwości, nie wnosiła także zastrzeżeniem co do kwot, na które opiewały poszczególne faktury. Podkreślenia przy tym wymaga także to, że wartość tych faktur potwierdza pośrednio również to, że oświadczenie z maja 2012r. nie było traktowane przez pozwaną, jako rozwiązujące umowę. Wartości faktur wskazują bowiem na to, że poza opłatami abonentowymi, również po maju 2012r. korzystano z dostarczonych przez Telekomunikację usług.

Z tych względów Sąd uznał, iż załączone przez stronę powodową do akt sprawy faktury VAT oraz nota odsetkowa, mające potwierdzić wysokość należności za świadczone usługi na rzecz pozwanej stanowiły dowód ustaleń co do wysokości zobowiązania i na ich podstawie Sąd uwzględnił żądanie pozwu do kwoty 11.339,17 zł. Sąd miał na uwadze fakt, iż wartości wynikające z faktur obejmowały nie tylko abonament ale również zużyte impulsy. Pozwana nie kwestionowała ich wysokości. Nie kwestionowała również stanowiska powoda na etapie przedprocesowym pomimo otrzymania informacji o zmianie wierzyciela pozwana, ani w toku procesu nie przedłożyła żadnego miarodajnego dowodu dla Sądu. Z tych względów uznać należało, iż zachowanie pozwanej w toku procesu zmierza jedynie do uchylenia się od ciążącego na niej obowiązku względem powoda, wynikającego z przedmiotowych umów załączonych do akt sprawy.

Mając powyższe na uwadze, ustalając że Telekomunikacja posiadała wierzytelność przeciwko pozwanej, którą sprzedała powódce, Sąd na podstawie art. 353 § 1 k.c. w zw. z art. 509 k.c., zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 11.339,17 zł, o czym orzekł w pkt I wyroku.

O odsetkach ustawowych Sąd orzekł zgodnie z żądaniem pozwu, czyli od dnia wytoczenia o nie powództwa tj. od dnia 30.12.2014r. na mocy art. 481§ 1kc w zw. art. 482 § 1kc. Zgodnie z art. 481 § 1kc jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Przy czym zgodnie z art. 482 § 1kc od zaległych odsetek można żądać odsetek za opóźnienie dopiero od chwili wytoczenia o nie powództwa, chyba że po powstaniu zaległości strony zgodziły się na doliczenie zaległych odsetek do dłużnej sumy.

Sąd oddalił powództwo co do kwoty 53,92 zł. Kwota ta była wskazana przez stronę powodową jako kwota z noty obciążeniowej z dnia 07.04.2013 r. nr (...), która miała wskazane w tytule, że jest obciążeniem z tytułu „kary umownej dostęp do internetu (...) - rozwiązanie umowy na czas określony przed jej zakończeniem”. Strona powodowa poza ogólnikowym określeniem wskazanym powyżej, nie wykazała nawet twierdzeń odnoszących się do tego, z jakiego tytułu kwota ta jest należna, ani podstawy jej naliczenia w żądanej wysokości, do czego była zobowiązana na mocy art. 6 kc i 232 kpc. Co prawda z umowy wynikało, iż pierwotnemu wierzycielowi w razie rozwiązania umowy przed okresem na jaki została zawarta należą się określone świadczenia z tytułu udzielonych ulg, czy innych korzyści, które uzyskała pozwana, tym niemniej - co istotne - umowy załączone do akt sprawy poza jedną były zawarte na czas nieokreślony. Jedynie jedna z umów została zawarta na czas określony, jednak na podstawie tych twierdzeń, które powódka powołała i tych dowodów, które złożyła, nie było podstaw do dokonania wiążących ustaleń w zakresie powyższej kwoty, ani co do podstaw jest dochodzenia, ani tym bardziej sposobu ustalenia jej wysokości. W ocenie Sądu nie sposób na podstawie treści samej umowy, zawartej na czas określony i noty obciążeniowej ustalić z jakiego tytułu ta kwota została naliczona, dlaczego w takiej, a nie w innej wysokości. Stąd w tym zakresie powództwo – jako nieudowodnione - podlegało oddaleniu.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 kpc w zw. z art. 108 § 1 zd. 1 kpc oraz w zw. z art. 100 kpc zgodnie z odpowiedzialnością za wynik procesu, obciążył kosztami procesu pozwaną w całości, mając na uwadze, iż powód uległ tylko co do nieznacznej części swego żądania. Koszty procesu obejmują opłatę od pozwu w wysokości 143 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 2.400 zł (zgodnie z § 9 pkt 5 rozporządzenia (...)z dn. 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 490 ze zm.).

ZARZĄDZENIE

1.  (...)

2.  (...)

–(...)

(...)

3.  (...)