Postanowienie SN z 23 marca 2007, sygn. V CZ 19/07
Data orzeczenia
23 marca 2007
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący
SSN Lech Walentynowicz
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 23 marca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)
SSN Krzysztof Pietrzykowski
SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku T. J.
przy uczestnictwie A. M., I. D. i W. K.
o dział spadku,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 23 marca 2007 r.,
zażalenia wnioskodawczyni oraz uczestniczek postępowania
A. M. i I. D. na postanowienie Sądu Okręgowego w Ś.
z dnia 20 grudnia 2006 r.,
oddala zażalenie.
2
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2006 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę
kasacyjną wnioskodawczyni T. J. oraz uczestniczek postępowania A. M., I. G. i W.
K. od postanowienia tego Sądu z dnia 28 września 2006 r. zapadłego w sprawie o
dział spadku. Sąd wskazał, że wartość przedmiotu zaskarżenia nie sięga
ustawowego progu określającego dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach o
dział spadku (art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.).
W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawczyni oraz uczestniczki
postępowania kwestionują prawidłowość wyliczenia dokonanego przez Sąd drugiej
instancji wskazując, że skarżące kwestionują ustalenie dotyczące wartości jednego
ze składników dzielonego majątku, tzn. nieruchomości, która została wyceniona na
151.000 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Dopuszczalność rozważania przez sąd drugiej instancji prawidłowości
określenia przez wnoszącego skargę kasacyjną podanej w niej wartości przedmiotu
zaskarżenia nie może budzić wątpliwości, gdyż, jak wskazywał wielokrotnie Sąd
Najwyższy, odbywa się to w ramach badania przesłanek dopuszczalności
skorzystania z tego środka zaskarżenia. Badanie takie przeprowadził Sąd
Okręgowy, a jego wyniki nie nasuwają zastrzeżeń. Trafnie Sad wskazał, że wartość
przedmiotu sporu może obejmować wartość tylko tych roszczeń, które nie zostały
uwzględnione przez sąd drugiej instancji. W rozpoznawanej sprawie
wnioskodawczyni oraz uczestniczki postępowania kwestionują wysokość
zasądzonej spłaty. Jest zatem oczywiste, że wartość przedmiotu zaskarżenia nie
może obejmować wartości całej masy spadkowej, tym bardziej, że ta ostatnia
wartość została ostatecznie ustalona na 96.000 zł i to ustalenie jest już wiążące.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3941
w związku
z art. 397 i 385 k.p.c.).