Postanowienie SN z 28 marca 2007, sygn. II CSK 79/07
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
o zapłatę
Typ sprawy
ubezpieczenia społeczne / organ rentowy
Etap
postępowanie kasacyjne przed Sądem Najwyższym
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
ubezpieczenia społeczne
Data orzeczenia
28 marca 2007
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Jan Górowski
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 28 marca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jan Górowski
w sprawie z powództwa Domu Obrotu Wierzytelnościami "C." -
Spółki Akcyjnej
przeciwko G. P. i M. K.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 28 marca 2007 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanych
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 26 września 2006 r.,
odrzuca skargę kasacyjną.
2
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 398 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać:
oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono
zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich
uzasadnienie, wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego
uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia
z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Są to tzw. elementy
konstrukcyjne tego nadzwyczajnego, wysoce sformalizowanego środka
zaskarżenia i dlatego niezachowanie któregokolwiek z nich skutkuje jego
odrzucenie a limine.
Wymagania skargi kasacyjnej, w porównaniu z kasacją, są surowsze
albowiem aktualny środek winien zawierać wyraźnie sformułowany wniosek
o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie wskazujące na
występowanie jednej co najmniej z przesłanek objętych hipotezą art. 3989
§ 1 k.p.c.
Wskazanie że skarga kasacyjna powinna być rozpoznana „bowiem nie jest możliwa
zmiana zaskarżonego wyroku wydanego z naruszeniem przepisów postępowania
po rozpoznaniu sprawy w trybie nakazowym, mimo iż powinna być rozpoznana
w trybie zwykłym z powodu wątpliwości co do prawdziwości i treści wypełnienia
weksla, który wypełniony został przez nabywcę weksla, to jest powoda, co jest
częstą praktyką przedsiębiorstw trudniących się windykacją roszczeń
a rozpoznanie skargi kasacyjnej przyczyni się do ukrócenia tej naruszającej prawo
praktyki, wpływającej negatywnie na sprawny, szybki i uczciwy obrót gospodarczy"
nie odpowiada hipotezie art. 3984
pkt 3 k.p.c. Nie spełnia bowiem wymagania
przedstawienia uzasadnienia tego wniosku. Wskazanie zagadnienia prawnego
polega bowiem na przedstawieniu jurydycznego wywodu a taki nie został
wyartykułowany i wskazaniu dlaczego jest ono istotne (por. Uchwałę połączonych
Izb Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych i Cywilnej Sądu
Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r. III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92).
Zacytowane zdanie niewątpliwie w żaden sposób nie wyczerpuje żadnej z dalszych
przesłanek zawartych w art. 3989
§ 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji, na podstawie, art.
3986
§ 3 k.p.c.. skarga kasacyjna powinna zawierać:
oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono
zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich
uzasadnienie, wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego
uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia
z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Są to tzw. elementy
konstrukcyjne tego nadzwyczajnego, wysoce sformalizowanego środka
zaskarżenia i dlatego niezachowanie któregokolwiek z nich skutkuje jego
odrzucenie a limine.
Wymagania skargi kasacyjnej, w porównaniu z kasacją, są surowsze
albowiem aktualny środek winien zawierać wyraźnie sformułowany wniosek
o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie wskazujące na
występowanie jednej co najmniej z przesłanek objętych hipotezą art. 3989
§ 1 k.p.c.
Wskazanie że skarga kasacyjna powinna być rozpoznana „bowiem nie jest możliwa
zmiana zaskarżonego wyroku wydanego z naruszeniem przepisów postępowania
po rozpoznaniu sprawy w trybie nakazowym, mimo iż powinna być rozpoznana
w trybie zwykłym z powodu wątpliwości co do prawdziwości i treści wypełnienia
weksla, który wypełniony został przez nabywcę weksla, to jest powoda, co jest
częstą praktyką przedsiębiorstw trudniących się windykacją roszczeń
a rozpoznanie skargi kasacyjnej przyczyni się do ukrócenia tej naruszającej prawo
praktyki, wpływającej negatywnie na sprawny, szybki i uczciwy obrót gospodarczy"
nie odpowiada hipotezie art. 3984
pkt 3 k.p.c. Nie spełnia bowiem wymagania
przedstawienia uzasadnienia tego wniosku. Wskazanie zagadnienia prawnego
polega bowiem na przedstawieniu jurydycznego wywodu a taki nie został
wyartykułowany i wskazaniu dlaczego jest ono istotne (por. Uchwałę połączonych
Izb Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych i Cywilnej Sądu
Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r. III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92).
Zacytowane zdanie niewątpliwie w żaden sposób nie wyczerpuje żadnej z dalszych
przesłanek zawartych w art. 3989
§ 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji, na podstawie, art.
3986
§ 3 k.p.c.