Postanowienie SN z 18 maja 2007, sygn. I CZ 31/07
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Przedmiot
o częściowe rozwiązanie umowy przekazania gospodarstwa rolnego
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
postępowanie kasacyjne przed Sądem Najwyższym
Tryb
posiedzenie niejawne
Data orzeczenia
18 maja 2007
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Antoni Górski
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 18 maja 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Antoni Górski (przewodniczący)
SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)
del. SSA Marta Romańska
w sprawie z powództwa M.I. i A.I.
przeciwko J.S.
o częściowe rozwiązanie umowy przekazania gospodarstwa rolnego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 maja 2007 r.,
zażalenia powodów na postanowienie Sądu Okręgowego w P.
z dnia 11 grudnia 2006 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
2
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2006 r. Sąd Okręgowy w P. odrzucił
skargę kasacyjną M.I. i A.I. od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 5
października 2006 r. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy podkreślił, że okoliczności z
art. 3984
§ 1 pkt 2 i 3 k.p.c. mają charakter kwalifikowany. Nie wystarczy odwołanie
się tylko do podstaw skargi kasacyjnej. Należy przedstawić wyodrębniony wywód
prawny, w którym skarżący wskażą, jakie konkretnie występujące w sprawie
okoliczności pozwalają zakwalifikować skargę kasacyjną do rozpoznania i
jednocześnie uzasadni, dlaczego odpowiadają one ustawowemu katalogowi
przesłanek uzasadniających zakwalifikowanie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej z
uwagi na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne polega na
sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do
rozbieżnych ocen. Konieczne jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne występuje
w sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenie, które przepisy wymagają
wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym
poważne wątpliwości lub przedstawieniem rozbieżności występujących w
orzecznictwie sądów. W przypadku powołania przesłanki oczywistości naruszenia
prawa skarżący powinni natomiast wykazać, iż określone przepisy zostały
naruszone w sposób zauważalny. W niniejszej sprawie przedstawiona przez
żalących się skarga kasacyjna, w ocenie Sądu Okręgowego, nie odpowiada
wskazanym powyżej wymaganiom ustawowym, co powoduje odrzucenie skargi
kasacyjnej a limine, a zatem bez wzywania skarżących do usunięcia istniejących
wadliwości niniejszego środka zaskarżenia.
W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 11 grudnia
2006 r. pełnomocnik powodów zarzucił ogólnikowe powołanie się na treść art. 3984
pkt 2 i 3 k.p.c. oraz oczywiste niedostrzeganie przez Sąd Okręgowy istotnych
zagadnień prawnych, które zostały wskazane w zarzutach kasacji i rażące
naruszenia prawa materialnego i procesowego, które zostało szczegółowo
3
przedstawione w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Uzasadnienie zaskarżonego
postanowienia w sposób oczywisty wskazuje, że wobec wskazanych naruszeń
prawa i materialnego i procesowego w interesie Sądu Okręgowego leży
przeciwdziałanie nadaniu biegu skardze kasacyjnej i przyjęcie jej do rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie wniesione przez pełnomocnika powodów nie zasługuje
na uwzględnienie.
W skardze kasacyjnej nie został zamieszczony wniosek o przyjęcie skargi do
rozpoznania, który czyniłby zadość wymaganiom stawianym w art. 3984
k.p.c.
Skarżący nie sformułował też uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej
do rozpoznania, a w uzasadnieniu ograniczył się do przytoczenia stanu faktycznego
sprawy i ogólnikowego stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie Sądu
Okręgowego z dnia 5 października 2006 r. narusza zasady współżycia społecznego
i poczucie sprawiedliwości. Skoro w art. 3989
§ 1 k.p.c. ustawodawca precyzyjnie
określa limitowany katalog przyczyn przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
strona powinna tak formułować skargę, aby możliwa była ocena, czy zachodzą
wymienione w tym przepisie podstawy przyjęcia skargi do rozpoznania. Wprawdzie
powołany artykuł określa czynności Sądu Najwyższego, a nie stron, jednak nie
pozostaje bez znaczenia dla oceny treści skargi kasacyjnej w części dotyczącej
wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania oraz jej uzasadnienia.
Należy zwrócić uwagę, że Sąd Najwyższy w wielu orzeczeniach wskazywał
na konieczność zawarcia w skardze kasacyjnej wniosku o jej przyjęcie
do rozpoznania (m.in. postanowienia SN z dnia 16 listopada 2005 r., I CSK 1/05,
z dnia 29 grudnia 2005 r., I CSK 109/05, z dnia 29 grudnia 2005 r., I CSK 113/05,
z dnia 12 czerwca 2006 r., I CSK 110/06, z dnia 28 czerwca 2006 r., I CSK 117/06
i z dnia 28 czerwca 2006 r., I CSK 121/06) oraz uzasadnienia tej skargi (m.in.
postanowienia z dnia 28 kwietnia 2006 r., V CZ 21/06, z dnia 28 kwietnia 2006 r.,
V CZ 24/06 i z dnia 12 maja 2006 r., V CZ 26/06). Ponadto w postanowieniu z dnia
4 listopada 2005 r., V CZ 127/05, Sąd Najwyższy wprost wskazał, że „wniosek
o uchylenie orzeczenia, od którego skarga kasacyjna jest wniesiona, nie może
zastąpić wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania (art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c.).
4
Brak wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wraz z uzasadnieniem
powoduje odrzucenie skargi”. Podobna sytuacja istnieje w niniejszej sprawie,
w której wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jej uzasadnienie
zostały sprowadzone do wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku i skrótowo
przytoczonych podstaw kasacyjnych.
O niezasadności zażalenia świadczy także stanowisko Sądu Najwyższego
przedstawione w postanowieniu z dnia 9 maja 2006 r., V CSK 77/06, w którego
tezie stwierdzono, że „wymaganie określone w art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c. jest
spełnione jedynie wówczas, gdy skarżący przedstawi wyodrębniony wywód,
uzasadniając w nim wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania przy
użyciu argumentów jurydycznych, nawiązujących do treści art. 3989
§ 1 k.p.c.”.
W niniejszej sprawie taki wywód, nawiązujący do podstaw przyjęcia skargi
kasacyjnej, określonych w art. 3989
§ 1 k.p.c., w ogóle nie został przedstawiony.
Zażalenie podlegało więc oddaleniu na podstawie art. 39814
k.p.c. w związku
z art. 3941
§ 1 i 3 k.p.c.Sygn. akt I CZ 31/07
POSTANOWIENIE
Dnia 18 maja 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Antoni Górski (przewodniczący)
SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)
del. SSA Marta Romańska
w sprawie z powództwa M.I. i A.I.
przeciwko J.S.
o częściowe rozwiązanie umowy przekazania gospodarstwa rolnego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 maja 2007 r.,
zażalenia powodów na postanowienie Sądu Okręgowego w P.
z dnia 11 grudnia 2006 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
2
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2006 r. Sąd Okręgowy w P. odrzucił
skargę kasacyjną M.I. i A.I. od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 5
października 2006 r. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy podkreślił, że okoliczności z
art. 3984
§ 1 pkt 2 i 3 k.p.c. mają charakter kwalifikowany. Nie wystarczy odwołanie
się tylko do podstaw skargi kasacyjnej. Należy przedstawić wyodrębniony wywód
prawny, w którym skarżący wskażą, jakie konkretnie występujące w sprawie
okoliczności pozwalają zakwalifikować skargę kasacyjną do rozpoznania i
jednocześnie uzasadni, dlaczego odpowiadają one ustawowemu katalogowi
przesłanek uzasadniających zakwalifikowanie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej z
uwagi na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne polega na
sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do
rozbieżnych ocen. Konieczne jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne występuje
w sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenie, które przepisy wymagają
wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym
poważne wątpliwości lub przedstawieniem rozbieżności występujących w
orzecznictwie sądów. W przypadku powołania przesłanki oczywistości naruszenia
prawa skarżący powinni natomiast wykazać, iż określone przepisy zostały
naruszone w sposób zauważalny. W niniejszej sprawie przedstawiona przez
żalących się skarga kasacyjna, w ocenie Sądu Okręgowego, nie odpowiada
wskazanym powyżej wymaganiom ustawowym, co powoduje odrzucenie skargi
kasacyjnej a limine, a zatem bez wzywania skarżących do usunięcia istniejących
wadliwości niniejszego środka zaskarżenia.
W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 11 grudnia
2006 r. pełnomocnik powodów zarzucił ogólnikowe powołanie się na treść art. 3984
pkt 2 i 3 k.p.c. oraz oczywiste niedostrzeganie przez Sąd Okręgowy istotnych
zagadnień prawnych, które zostały wskazane w zarzutach kasacji i rażące
naruszenia prawa materialnego i procesowego, które zostało szczegółowo
3
przedstawione w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Uzasadnienie zaskarżonego
postanowienia w sposób oczywisty wskazuje, że wobec wskazanych naruszeń
prawa i materialnego i procesowego w interesie Sądu Okręgowego leży
przeciwdziałanie nadaniu biegu skardze kasacyjnej i przyjęcie jej do rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie wniesione przez pełnomocnika powodów nie zasługuje
na uwzględnienie.
W skardze kasacyjnej nie został zamieszczony wniosek o przyjęcie skargi do
rozpoznania, który czyniłby zadość wymaganiom stawianym w art. 3984
k.p.c.
Skarżący nie sformułował też uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej
do rozpoznania, a w uzasadnieniu ograniczył się do przytoczenia stanu faktycznego
sprawy i ogólnikowego stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie Sądu
Okręgowego z dnia 5 października 2006 r. narusza zasady współżycia społecznego
i poczucie sprawiedliwości. Skoro w art. 3989
§ 1 k.p.c. ustawodawca precyzyjnie
określa limitowany katalog przyczyn przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
strona powinna tak formułować skargę, aby możliwa była ocena, czy zachodzą
wymienione w tym przepisie podstawy przyjęcia skargi do rozpoznania. Wprawdzie
powołany artykuł określa czynności Sądu Najwyższego, a nie stron, jednak nie
pozostaje bez znaczenia dla oceny treści skargi kasacyjnej w części dotyczącej
wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania oraz jej uzasadnienia.
Należy zwrócić uwagę, że Sąd Najwyższy w wielu orzeczeniach wskazywał
na konieczność zawarcia w skardze kasacyjnej wniosku o jej przyjęcie
do rozpoznania (m.in. postanowienia SN z dnia 16 listopada 2005 r., I CSK 1/05,
z dnia 29 grudnia 2005 r., I CSK 109/05, z dnia 29 grudnia 2005 r., I CSK 113/05,
z dnia 12 czerwca 2006 r., I CSK 110/06, z dnia 28 czerwca 2006 r., I CSK 117/06
i z dnia 28 czerwca 2006 r., I CSK 121/06) oraz uzasadnienia tej skargi (m.in.
postanowienia z dnia 28 kwietnia 2006 r., V CZ 21/06, z dnia 28 kwietnia 2006 r.,
V CZ 24/06 i z dnia 12 maja 2006 r., V CZ 26/06). Ponadto w postanowieniu z dnia
4 listopada 2005 r., V CZ 127/05, Sąd Najwyższy wprost wskazał, że „wniosek
o uchylenie orzeczenia, od którego skarga kasacyjna jest wniesiona, nie może
zastąpić wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania (art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c.).
4
Brak wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wraz z uzasadnieniem
powoduje odrzucenie skargi”. Podobna sytuacja istnieje w niniejszej sprawie,
w której wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jej uzasadnienie
zostały sprowadzone do wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku i skrótowo
przytoczonych podstaw kasacyjnych.
O niezasadności zażalenia świadczy także stanowisko Sądu Najwyższego
przedstawione w postanowieniu z dnia 9 maja 2006 r., V CSK 77/06, w którego
tezie stwierdzono, że „wymaganie określone w art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c. jest
spełnione jedynie wówczas, gdy skarżący przedstawi wyodrębniony wywód,
uzasadniając w nim wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania przy
użyciu argumentów jurydycznych, nawiązujących do treści art. 3989
§ 1 k.p.c.”.
W niniejszej sprawie taki wywód, nawiązujący do podstaw przyjęcia skargi
kasacyjnej, określonych w art. 3989
§ 1 k.p.c., w ogóle nie został przedstawiony.
Zażalenie podlegało więc oddaleniu na podstawie art. 39814
k.p.c. w związku
z art. 3941
§ 1 i 3 k.p.c.