Postanowienie SN z 30 maja 2007, sygn. IV CZ 20/07
Data orzeczenia
30 maja 2007
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Iwona Koper
Tagi
POSTANOWIENIE
Dnia 30 maja 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Iwona Koper (przewodniczący)
SSN Marian Kocon
SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa R. SA w J.
przeciwko F. Spółce z o.o. w T., A. Z. i J.W.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 30 maja 2007 r.,
zażalenia pozwanego J. W.
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 7 lutego 2007 r.,
oddala zażalenie
Uzasadnienie
2
Pozwany J. W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego i
zawarł w niej wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych w całości. Wniosek
ten Sąd Apelacyjny oddalił postanowieniem z dnia 25 października 2006 r., a
następnie wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty od skargi. Po bezskutecznym
upływie terminu do uiszczenia opłaty odrzucił skargę kasacyjną pozwanego J. W.,
wskazując jako podstawę prawną art. 3986
§ 2 k.p.c.
W zażaleniu na to postanowienie pozwany domaga się jego uchylenia,
zarzucając naruszenie art. 3986
§ 2 k.p.c. oraz art. 102, 109 § 2 i 107 § 1
a contrario ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach
cywilnych (Dz.U. nr 167, poz. 1398 ze zm.). Zdaniem skarżącego Sąd Apelacyjny
niezasadnie odmówił mu zwolnienia od kosztów sądowych, niemożność uiszczenia
których spowodowała odrzucenie skargi kasacyjnej. Dlatego też pozwany wniósł
o skontrolowanie w trybie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 3941
§ 3 i art. 39821
k.p.c.
prawidłowości oddalenia jego wniosku o zwolnienie od kosztów.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z utrwalonym już stanowiskiem Sądu Najwyższego, w sytuacji kiedy
odrzucenie skargi kasacyjnej nastąpiło z powodu nieuiszczenia należnej od niej
opłaty po negatywnym rozpatrzeniu przez Sąd II instancji wniosku skarżącego
o zwolnienie od kosztów sądowych, dopuszczalne jest - przy rozpoznawaniu
zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi - poddanie kontroli na wniosek
strony niezaskarżalnego odrębnie postanowienia odmawiającego przyznania tej
stronie zwolnienia (tak np. w postanowieniach Sądu Najwyższego z dnia
23 września 2003 r., III CZ 71/04, Lex nr 137559; z dnia 14 października 2005 r.,
III CZ 77/05, z dnia 14 grudnia 2005 r., IV CZ 101/05; czy też z dnia 26 kwietnia
2006 r., II CZ 24/06, nie publ.).
W rozpatrywanej sprawie pozwany już wcześniej ubiegał się o zwolnienie od
kosztów sądowych i uzyskał takie zwolnienie w zakresie wpisu od apelacji złożonej
w marcu 2003 r. W momencie zgłaszania aktualnego wniosku sytuacja pozwanego
uległa poprawie. Jego starszy syn studiuje, jednocześnie pracując za 1.800 zł
miesięcznie brutto, co podważa zasadność twierdzeń pozwanego o potrzebie
3
łożenia na to dziecko. Pozwany mieszka z konkubiną (zarabiającą 450 zł
miesięcznie) i łącznie z nią ponosi wydatki na drugiego syna, wynoszące 500 zł na
miesiąc. Koszty utrzymania mieszkania zamykają się kwotą 850 zł miesięcznie,
lecz powinny w nich partycypować trzy zarobkujące osoby, pozostające we
wspólnym gospodarstwie domowym. Pozwany od jesieni 2002 r. pracuje w tej
samej firmie ze stabilnym zarobkiem 4.000 zł brutto. W tej sytuacji przez okres
czterech lat, jaki upłynął od czasu złożenia poprzedniego wniosku o zwolnienie od
kosztów sądowych, był w stanie zgromadzić środki na ewentualne opłaty związane
z prowadzeniem procesu. Jeśli zaś tego nie uczynił, to stabilna sytuacja życiowa
umożliwia mu skorzystanie z kredytu, jako źródła pozyskania funduszy na
poniesienie opłaty od skargi. Opłata ta jest wprawdzie dość wysoka (33.278 zł) lecz
nie przekracza możliwości finansowych pozwanego. Dlatego też negatywne
rozstrzygnięcie o wniosku pozwanego uznać należy za prawidłowe. Sąd Apelacyjny
należycie bowiem zastosował art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych
w sprawach cywilnych i nie naruszył pozostałych wskazanych przez skarżącego
przepisów tej ustawy, do stosowania których nie było podstaw, skoro oświadczenie
pozwanego dotyczące jego sytuacji materialnej i życiowej, w zestawieniu
z informacjami udzielonymi przez niego na ten temat już wcześniej w toku
postępowania, było wystarczające.
Konsekwencją stwierdzenia niewadliwości postanowienia o odmowie
zwolnienia pozwanego od kosztów sądowych jest konieczność oddalenia jego
zażalenia na podstawie art. 3941
§ 3 k.p.c. w zw. z art. 39814
k.p.c. Skoro bowiem
pozwany był w stanie uiścić opłatę od skargi kasacyjnej bez uszczerbku
koniecznego utrzymania siebie i rodziny, to niewywiązanie się z tego obowiązku
uzasadniało odrzucenie przez Sąd Apelacyjny nieopłaconej skargi kasacyjnej
zgodnie z dyspozycją art. 3986
§ 2 k.p.c.
jc