Postanowienie SN z 2 lipca 2007, sygn. II CSK 232/07
Data orzeczenia
2 lipca 2007
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
Prezes SN Tadeusz Ereciński
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 2 lipca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
Prezes SN Tadeusz Ereciński
w sprawie z powództwa "P." Spółki Akcyjnej
przeciwko Skarbowi Państwa Delegaturze Ministra Skarbu Państwa
w Ł.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 lipca 2007 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 15 stycznia 2007 r., sygn. akt [...],
odrzuca skargę kasacyjną oraz zasądza od strony powodowej
na rzecz strony pozwanej kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł
z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego
2
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 stycznia 2007 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację
powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Ł.
W skardze kasacyjnej powód zarzucił naruszenie prawa materialnego – art.
76, 510 i 516 k.c. i wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy
do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać
wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to
związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989
k.p.c., a jego
spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie
prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi
nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację
prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie
skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. uzasadnienie uchwały Połączonych Izb –
Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu
Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92,
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01,
OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2,
poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia
11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).
Obowiązek ten nie został spełniony.
Skarżący jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania wskazał jedynie "potrzebę wykładni przepisów art. 76, 510 i 516 k.c.
w związku z § 2 ust. 2 pkt m, § 4, 17 i 18 umowy leasingowej z dnia 29.04.1993 r.
oraz § 7 i § 15 w brzmieniu określonym w aneksie z dnia 6.12.1994 r. do umowy,
co do obowiązywania szczególnej, notarialnej formy czynności prawnej, budzących
3
poważne wątpliwości". Tymczasem, jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu
Najwyższego, odwołanie się do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów
prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności
w orzecznictwie sądów wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że
budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego
wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć
(por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ
102/02, nie publ.).
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 3986
§ 3
k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 § 1
w zw. z art. 391 § 1 i art. 39319
k.p.c.