Postanowienie SN z 2 lipca 2007, sygn. II CSK 233/07
Data orzeczenia
2 lipca 2007
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
Prezes SN Tadeusz Ereciński
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 2 lipca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
Prezes SN Tadeusz Ereciński
w sprawie z wniosku Skarbu Państwa Starosty Ś.
przy uczestnictwie Gminy Z.
o wpis do Kw nr […],
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 lipca 2007 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Okręgowego w Z.
z dnia 15 grudnia 2006 r., sygn. akt [...],
odrzuca skargę kasacyjną
2
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2006 r. Sąd Okręgowy w Z. oddalił
apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w Ś.
W skardze kasacyjnej wnioskodawca zarzucił naruszenie prawa
materialnego – art. 179 k.c. i wnosił o uchylenie postanowień Sądów obu instancji
i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu
ewentualnie o orzeczenie co do istoty sprawy w sposób wskazany w skardze.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać
wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to
związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989
k.p.c., a jego
spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie
prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi
nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację
prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie
skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. uzasadnienie uchwały Połączonych Izb –
Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu
Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92,
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01,
OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2,
poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11
stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).
Obowiązek ten nie został spełniony. Skarżący jako okoliczność
uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał "istotne
zagadnienie prawne polegające na tym, że wpis prawa własności nieruchomości do
księgi wieczystej mógł nastąpić na rzecz Gminy Z. w wyniku zrzeczenia się przez
3
Skarb Państwa – Starostę Ś. w dniu 26 kwietnia 2006 r. na podstawie przepisu art.
179 k.c., obowiązującego do dnia 15 lipca 2006 r.".
Jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego na tle art. 393 § 1 pkt 1
k.p.c. przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie kasacji ze
względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega na
sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do
rozbieżnych ocen. Konieczne jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne występuje
w sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenie, które przepisy wymagają
wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym
poważne wątpliwości, lub z przedstawieniem rozbieżności występujących
w orzecznictwie sądów (por. np. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01,
OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002,
nr 12, poz. 151). Pogląd ten pozostaje aktualny po wejściu w życie przepisów
o skardze kasacyjnej.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 3986
§ 3
k.p.c.).